Paura nella Città dei Morti Viventi (1980)

Dacht ik gisteren met "The Beyond", ook van Fulci, de meest gore film gezien te hebben, met deze film doet de 'Master of Gore' er nog even een schepje bovenop. De scènes van de vrouw die haar ingewanden uitkotste en de boorscène logen er in ieder geval niet om. Blijft natuurlijk de vraag over of Fulci met deze film ook een goede film heeft gemaakt. Neen, ik althans vind van niet, deze film ademde bij lange na niet de sfeer uit zoals in "The Beyond". Ik vond bovendien deze "City of the Living Dead" ook gewoon te smerig. Het leek wel of Fulci het hier alleen om te doen ging om met de meest gore scènes alle andere horrorfilms te overtreffen. Dat zal hem best gelukt zijn, maar overdaad schaadt; op een gegeven moment stompen al die ranzige scènes je af en daar het verhaal in deze film nu eenmaal ook niets voorstelt blijft er van mijn kant daarom ook geen hoge waardering voor deze film over.

2,0*

Mijn eerste Fulci,

Erg goed bevallen, hoop in de toekomst misschien nog op iets beter werk van deze man maar dit was iig een lekkere start. Vooral op gebied van sfeer creeëren is het bijzonder geslaagd, erg mooie mistige omgevingen wat een onheilspellend gevoel meebrengt.

De make-up en gore effecten zijn ook zeer mooi, vooral de scene waarin ze haar ingewanden eruit kotst of iemand die een boor door z'n hoofd krijgt laten toch wel een indruk op je achter, echt heel mooi.

Helaas wist het mijn aandacht niet de gehele speelduur vast te houden, ongetwijfeld een erg sterke zombie film maar echt bijzonder vond ik hem niet. 4 (kleine) sterren

Dit zijn tips waar ik vrolijk van word. Tenminste; is het een goede uitgave?

Goede horror.

Het verhaal stelt niet veel voor maar hoe Fulci die sfeer in zijn horror creëert blijf ik erg goed vinden. En er zitten gore scene's in. Zoals wanneer een meisje haar ingewanden uitkotst, en een man die door de zijkant van zijn hoofd wordt doorgeboord of zoiets. Deze film van de Italiaanse horror master Fulci krijgt van mij een 3,5.

Komt binnenkort op blu-ray.

In tegenstelling tot berichten en het gemiddelde hier vond ik dit juist weer een hele sterke horror van Fulci. Eindelijk eens een substantieel verhaal dat ook behoorlijk samenhangend wordt gebracht. Enkele onfrisse scènes, waarbij ook de 'maden'-scène bepaald verbazing, afgrijzen, bewondering en een glimlach opwekten. da's raar opkijken als je het raam open doet - en ik als kijker denk: hé het sneeuwt .

Naast de gore en enkele bekende muziek fragmenten ook enkele zeer sferische stukken op de soundtrack. Mooi dubbel einde ook. Ja - écht een topper van Fulci.

Redelijke film met de vertrouwde geluiden en sfeer van Fulci. Vindt de film wel een stuk minder dan the Beyond en Zombi 2. Dat komt omdat er in vergelijking met deze twee films veel minder gebeurd. Alleen de scene met de boor was super en goed. De rest mmmmh. Ben benieuwd wat ik ga vinden van de laatste film in de triologie 'Gates of Hell' House at the cematery.

While perhaps not the highest critically acclaimed or historically relevant films being released on Blu Ray this week - but god damn it. 1080p Blu Ray technology was given to us specifically to show with absolute crystal clarity...what PUKING YOUR GUTS OUT would look like if... you know... you LITERALLY PUKED YOUR GUTS OUT. This shit is important because when you want to show off your home theater and you have some young horror lovers over... And they start talking about how gross the gore in something like SAW 5 is... You can whip out your Blu Fulci and just make their jaws hang in absolute wonder.

Bron: Aintitcool

haha

;p

Zo is dat.

Ha!

Van Fulci's officieuze zombietrilogie was City of the Living Dead degene die me het minst bijgebleven was, op die twee klassieke scènes na dan. Reden genoeg om hem nog eens in de DVD-speler te gooien. Na afloop werd duidelijk waarom hij minder indruk op me heeft gemaakt dan The Beyond en House by the Cemetery. Hoewel het verhaal als vanouds niet gespeend blijft van de nodige gruwelscènes en bovennatuurlijke elementen, mist de film de sfeer die de twee vervolgdelen wel hadden. Enkele prachtige shots van een kerkhof gehuld in mist verhelpen daar helaas weinig aan. Opvallend is ook de score van Fabio Frizzi die redelijk eenzijdig klinkt vergeleken met het werk dat hij in de twee andere filmpjes aflevert. Ook het verhaal op zich is minder bevredigend. Best wat minpuntjes dus, maar los van The Beyond en House by the Cemetery blijft dit wel een erg eigenzinnig filmpje met een nadrukkelijke Fulci-stempel.

Ik vond juist deze misschien wel de meeste sfeer hebben. The Beyond ook, maar HbtC vond ik een stuk minder. Dat kwam door dat lelijke schreeuwjonk. Dat verpestte voor mij een groot deel van de sfeer.

Vier jaar geleden dacht ik er ook zo over. Dat blijkt ook uit mijn berichten bij The Beyond en House by the Cemetery. Misschien dat ik mijn mening lichtjes moet bijstellen bij een herziening van die films. Feit is wel dat van de drie films deze het minst is blijven hangen, op twee scènes na.

hehehehehehe vascago en ook nog verschrikkelijk gedubt ook.

wat een stem dat kereltje!

Maar verders wel een klassieker...house by the cemetary

Ja dat wel.

Reden dat ik de films van Fulci zo waanzinnig vind, is een combinatie van factoren. Alleereerst is er eenvoudigweg niemand die gore op zo'n originele en smerige wijze in beeld kan brengen. Daarin kent ie echt zijn gelijke niet. Elke film die ik van hem zag, zit vol met heerlijke overdreven smeerlapperij. Er zitten echter altijd een aantal (2 of 3) scenes bij die echt weer een nieuw hoogtepunt vormen in gruwelijkheid. Hier ook weer de darmenkotsscene en de scene met de boor met name. Hoe verzint ie het toch steeds.

Maar afgezien daarvan zijn het ook heel stijlvolle en sfeerrijke films. Fraai in beeld gebracht (niet alleen de gore), een soort onweerstaanbare kitsch maakte die man. Zo'n scene in die kist is een geweldig voorbeeld.

Wat verder opvalt is dat de verhalen eigenlijk vaak veel beter zijn dan je zou vermoeden bij zulke pulpfilms. Dat vond ik hier trouwens enigszins tegenvallen, maar zijn films zitten vaak erg goed in elkaar. Ik vind het trouwens geweldig dat hij zijn films ontzettend serieus brengt, maar dat de fun en humor hem met name in de gore zit, waardoor ook de rest van de kwaliteiten (de sfeer met name) overeind blijft. Verder overdrijft hij niet alleen met wat hij in beeld brengt, maar ook met wat je hoort. De geluidseffecten en muziek zijn sterk overdreven, maar passen perfect in het geheel. Ik vind dit gewoon kunst.

Vond deze film ook weer goed, vandaar ook mijn lyrische bericht. Eerlijk is eerlijk, hij kan nog beter. Snap het verhaal van die 'grote 4' films ook niet zo, omdat ie gewoon veel meer films van een vergelijkbaar niveau heeft gemaakt. Opnieuw 4 sterren.

Fulci films zijn altijd wat bijzonders geweest. het is wereldwijd geprezen EURO SLEAZE met een apart en door niemand anders overtroffen sfeertje. Als je de (zoals altijd) belabberde muziek, acteurs en dubbing voor lief neemt en er lekker voor gaat zitten is het genieten geblazen. De gore scenes zijn echt over the top, en dat maakte Fulci tot uniek in zijn klasse. Een aanrader en naar mijn bescheiden mening samen met The Beyond de beste. 3,0.

Mijn oorspronkelijke rating uit 2006 van 1,5* is een schromelijke onderschatting van mijn kant uit, vannacht beviel City of the Living Dead me al wat beter (of het moet zijn dat ik in 2006 veel strenger oordeelde).

Minpunten die gebleven zijn: matig acteerwerk en een verhaal dat niet helemaal weet te overtuigen. Ook is het jammer dat er an sich bijzonder veel dreiging uitgaat van de premisse, maar dat je die als kijker nooit helemaal proeft. Haast nooit wordt het écht spannend, en de finale is een tikkeltje aan de fletse kant. Tenslotte had ik het moeilijk met enkele slordigheden/onlogische zaken in het script, bv. wanneer de New Yorkers tegen elkaar zeggen dat ze zich moeten haasten, dat Allerheiligen reeds om middernacht plaatsvindt en dat ze aldus geen tijd te verliezen hebben; het volgende ogenblik zitten ze rustig met een glas wijn het hele zaakje te bespreken met de twee mensen uit Dunwich. Om vervolgens toch maar weer even te zeggen dat er echt geen tijd verloren kan gaan.

Maar Fulci's sfeerschepping is wel aanwezig in deze film, iets wat ik tijdens de eerste keer wat ondergewaardeerd heb. Maar de groezelige, korrelige beelden in combinatie met de onheilspellende soundtrack (die soms weliswaar te "corny" klinkt) werkt. Ook enkele beelden zijn erg goed gekozen, zoals bijvoorbeeld de bijzonder sfeervolle tracking shots doorheen de mistige, verlaten straten van Dunwich.
Qua belichting zit het ook goed, zeker bij de dreigende scènes met de pastoor en de andere zombies. Zeker wanneer de geest van de pastoor opduikt, staat dat garant voor spannende momenten, niet in het minst geholpen door de "expressionistische" belichting van zijn gelaat zodat de dreigende blik versterkt wordt.
Ten slotte is de gore - dé troef van Fulci - wederom goed verzorgd en aanwezig (al is dat in iets mindere mate dan bij zijn andere grote films). Wel blijf ik het jammer vinden dat de, op zich erg geslaagde/smerige, "skull-crushings" iets te vaak aanwezig zijn, een beetje afwisseling had wel gemogen.

City of the Living Dead is een degelijke Fulcifilm, waar de typische sterkte- en zwaktepunten elkaar in evenwicht houden. Dit levert een verteerbare horrorfilm op, die echter nét niet heel goed wordt. Op een zuchtje van de 3,5*, maar een erg sterke 3*.


3*

Gister weer gekeken en weer helemaal uit mijn dak gegaan bij de scene waar de reporter het levend begraven meisje redt.
Dat gegil wat overstemd word door een vliegtuig, prachtige op het puntje van je stoel scene die volgens mij 2 a 3 minuten duurt, heerlijk dat kon toen nog tegenwoordig is het allemaal veel sneller met godzijdank enkele uitzonderingen.

Ik ben de poster van deze film aan het het namaken in mijn tuin, de buren vinden het denk ik wat minder maar ik vind het heerlijk me zo uit te leven.

Wanneer is onze held dan uit de grond gekopen?

Ik hoop dat hij wat ideetjes heeft kunnen opdoen in de hel.

De hel zeg ik, hij hoort in de hemel me dunkt.

Komt allemaal een beetje traag op gang. Zitten een aantal goed gore stukjes en heeft één of twee spannende scènes maar vond het verder maar een beetje matig. Einde in de tombe is dan wel tof. Acteerwerk was natuurlijk bar slecht maar in dit genre kan ik daar niet over vallen.

Leuk.

Maar ook niet meer dan dat want dit is wel de minste Fulci die ik heb gezien.
Het komt erg traag op gang en is vrij saai voordat er echt iets gebeurd.
De gore is hier ook veel minder dan de meeste films van Fulci.

Er zijn werkelijk maar een paar stukjes te zien waar je gore krijgt maar het komt dan wel in grote hoeveelheden dan vond ik de ingewanden kots scene denk ik het leukst.
Wel jammer dat er een beetje sfeer ontbrak want het duurt zo lang voordat je weer een spannend stukje te zien krijgt en dan verdwijnt de spanning en sfeer een beetje.

Maar dit filmpje was zeker niet verkeerd en is wel voor herhaling vatbaar.
Toch had ik er meer van verwacht.

3,5

Eindelijk nog 'ns een Fulci die me echt beviel, na het ongelofelijk teleurstellende Don't Torture a Duckling. Terwijl die film verzoop in zijn eigen esthetische en thematische pretenties, is City of the Living Dead even genuanceerd als een cartoon. Als filmische ervaring voelt het aa, ams een soort over-the-top spookhuis met theatraal acteerwerk, naargeestige decors, ongelofelijk veel misteffecten en grommende zombies. Ook de score van Frizzi is enorm dreigend en sfeervol.

Met de constante mist waarin de groezelige sets gehuld worden weet Fulci een prettig griezelige sfeer te creëren. In combinatie met een paar van de meest beruchte gore-scènes was dit een aangename horror-ervaring.

De zombies zijn weer typsich Fulci: grotesk en meedogenloos. Hun gewoonte om spontaan op te duiken in jump-cuts was erg... apart. De verschijningen van de hangende priester waren ook erg fraai gedaan, en je wist nooit wanneer er weer een zombie op zou duiken, wat zeker goed was voor de spanning. De muziek is trouwens ook fantastisch sfeerbepalend, met een score die erg aan Goblin's Zombi-score doet denken.

De splatter-effecten zijn zoals vaak lekker dik aangezet en worden lang in beeld gehouden, dus de mensen die van bloed houden komen zeker aan hun trekken. De beruchte scène waarin een vrouwelijk personage haar ingewanden uitkotst is één van de meest unieke die ik ooit gezien heb. De meest bekende scène heeft trouwens niet eens iets met zombies van doen, maar met een bijpersonage waar de film wel zonder had gekund, hoewel de payoff natuurlijk fantastisch is.

Ik heb me wederom vermaakt met Fulci. Hoewel de film aan het einde gewoon abrupt stopt, is wat daaraan vooraf gaat gewoon zeer sterk. Na het zien van deze film en het even sterke the Beyond is House by the Cemetery hopelijk net zo leuk.

Vandaag 3e Fulci gezien en ook deze is me zeker bevallen
Heerlijke sfeer niet al te bijzonder verhaal smerige zombies en dan natuurlijke de geweldige gore
De boor in hoofd scene, ingewonden kots scene echt geniaal

Binnenkort House By The Cemetery en The Beyond kijken!
Ik heb er al weer zin in

4*

Heb hem weer eens gekeken en zag verbaasd dat ik deze tegenvaller al een keer had gekeken. Heb me stem verlaagd van 2 naar 1,5. Ik hou van zombiefilms maar er waren maar 4 zombies te zien in de hele film geloof ik. De film had meer geest-verschijnselen...

Jammer.

Lekker horrorfilmpje dat het meer van de sfeer en gore moet hebben dan het verhaal. Fulci laat zien dat je met modder en regenwormen toch een behoorlijk eind komt. Echt een rode draad heeft de film niet. Het draait dan wel allemaal om de vloek op de doden nadat de priester zichzelf verhangt, er zitten veel scenes in die iets toevoegen aan de opbouw van de film. Enkele daarvan zijn fantastisch, zoals die met dat stelletje in de truck (waarvan zij vervolgens al haar ingewanden uitkotst, geniaal!. Andere doen weer meer denken aan een surrealistische nachtmerrie. Visueel is het erg gaaf. De hoogtepunten zijn eigenlijk wel eerder genoemd hier en ik sluit me daar graag bij aan. City of the Living Dead bevat geen schrikmomenten, maar maakt het grotendeels goed met de creepy sfeer. Dat betekent dus veel mooie locaties, veel mist en veel rottende lijken. Het aantal zombies ligt misschien wat laag, maar ik heb teveel van de film genoten om me daar druk over te maken.