Balada Triste de Trompeta (2010)

Klinkt erg tof, ben benieuwd, zeker om iets naar uit te kijken dit jaar

Trailer

Zilveren Leeuw gewonnen. Zou hij dan eindelijk zijn debuutfilm overtreffen?

Waarom heeft iemand hier op gestemd?

Misschien dat diegene op een Italiaans filmfestival gezien heeft ofzo. Hij woont tenslotte in Italië.

vorige films waren erg gaaf! Ben benieuwd! Hopelijk draait hij in Nijmegen!

wat mij betreft wel!! Een erg wilde film in de la Iglesia stijl, maar dan zoveel grootser. Het ziet er allemaal prachtig uit zonder dat de humor én de horror daardoor vergeten worden. En als je een beetje oog voor de Spaanse geschiedenis hebt komt er ook wat dat betreft genoeg langs om van te smullen. Compleet gestoort, compleet uniek, inktzwart en bloedmooi, dat is deze trieste balade in een notendop.

Veelbelovend beavis, heb hier ook erg grot verwachtingen van. Ook de Spaanse historie invloeden klinken erg veelbelovend.

De La Iglesia heeft een mankement waar nog enkele andere onderschatte filmmakers onder leiden. Overall is het meestal niet de fantastische film die je hoopte, maar de film kent altijd enkele briljante scènes die je nooit meer zult vergeten.

Zo ook in Balada Triste de Trompeta. Het plot is compleet van de zotte en komt pas laat écht op gang. Met name doordat je pas na ongeveer een half uur de hoofdpersoon ook echt volgt, die daarna zo compleet ontspoort dat je hem vrij snel eigenlijk ook weer kwijt bent.

Mislukt is de film zeker niet, daarvoor is het talent van De La Iglesia te groot. Maar er heerst altijd het gevoel dat de man echt veel beter kan.

3*

De film spookt nog steeds door m'n hoofd. Toch maar een halfje erbij op.

Wel stom dat de film in maar twee bioscopen in Nederland gaat draaien. Had wel wat verwacht van de Lux-Nijmegen, maar die stellen teleur. Misschien dat ze hem later nog gaan draaien...

Wist van tevoren al dat deze film me zou gaan bekoren omdat de stijl en het verhaal me al aanspraken. Het duistere sfeertje geeft de film nog wat extra's mee en ik vind het Spaans sowieso altijd een pluspunt omdat ik het gevoel heb meer 'emotie' in die taal te kunnen horen (en ook zien, overigens).

Er zitten een aantal overdonderende scenes in, maar helaas vliegt de film wel té snel van opbouw (personages leren kennen) naar ontsporing (de beide clowns die gek worden, met Javier uiteraard als hoogtepunt.).

Het acteerwerk is echter, zoals in vrijwel élke Spaanse film, weer meer dan uitstekend en daardoor red de film zichzelf ook al is 'ie soms wat ongeloofwaardig qua verhaal.

Na een prima begin zakt de film steeds meer naar een bedenkelijk niveau en kon ik totaal niet meer meeleven met de personages. Rare keuzes in het script ook, de nadruk op de verkeerde dingen en situaties en totaal geen sturing meer in het verhaal. Je kan het wild of chaotisch noemen, zonder binding met de personages komt het totaal niet over en verlies ik mijn intresse. Jammer een gemiste kans, visueel ziet het er weer prachtig uit maar het verhaal had veel beter uitgewerkt moeten worden. 2*

Uitermate vreemde film die alle kanten opschiet, maar in zijn weirdness me bleef boeien. Herken me in de kritiek van Gotti. Omhoog afgerond naar 3,5 ster.

Een weerzinwekkende film om naar te kijken, waarbij de circusomgeving als leidraad dient voor een chaotische vertelwijze. De politieke connectie met het Francoregime lijkt met de grove bijl ingehakt, maar is oppervlakkig en niet relevant, hetzelfde is van toepassing voor de onuitsprekelijke, niet functionele spiraal van geweld. De beide killerclowns zijn onmenselijke misvormde schepsels. De regisseur maakt duidelijk dat hij op technisch gebied het een en ander kan. De zeventiger jaren kostuum zijn haast belachelijk, maar moeten waarschijnlijk het griezeleffect verhogen.

Zeer aparte film die door zijn abstracte karakter toch blijft boeien. Het acteer werk is hoog en nergens slecht. Het is een film die blijft hangen en daarom toch iets doet met je of het nou een raar moment is, of de chaos en dan opeens weer mooi filmwerk laat zien.

Heerlijk zwartgallig kunststukje. Ben er van onder de indruk.

Een clown hakt er op los in de Spaanse burgeroorlog van 1937. Zijn zoon ontsnapt en komt in de jaren 70 bij een circus terecht. Onheil staat hem ook daar te wachten.

Dat is een beetje het verhaal in het kort. Balada triste de trompeta oogt als een film met veel dieperliggende betekennissen en de combinatie van gruwel, fantasie en Spaanse geschiedenis doet aan Pan's Labyrinth denken. Toch vond ik deze film een stuk minder, vanwege het rommelige gehalte. Het verhaal springt van de hak op de tak. Ineens zijn we weer zoveel jaar verder en extreme toevalligheden doen de geloofwaardigheid geen goed. Qua verzorging is het prachtig: camerawerk en effecten zien er goed uit. De personages zelf zijn ook erg goed gespeeld en sommigen zijn gedenkwaardig.

Al met al een vermakelijke, maar erg rommelige en vage film!

Heerlijk

Eigenlijk wat de Spaanse cinema nodig had voor mij. Hoewel ik Spaanse films wel kan waarderen, vind ik ze vaak erg degelijk en braaf. En als deze film nu iets niet is.

Compleet uniek, wat ook wil zeggen dat dit geen 100% comedy, grindhouse of horrorwerkje is. Een weirde combinatie van allerlei genres die op de één of andere manier toch weet te werken. FIlm zit er prachtig uit, sterk geacteerd en weet makkelijk te boeien, zelfs al wordt er elke 5 minuten in een andere versnelling geschakeld.

Enige minpuntje is de wat overdadige soundtrack, die de gehele film lang blijft doorbrullen, maar verder een heerlijk eigenzinnig werkje van De La Iglesia.

4.5* en een uitgebreide review

Geweldig!

Álex de la Iglesia neemt een loopje met de wrede Spaanse Franco dictatuur door er een maf, barbaars verhaal aan op te hangen over een stel geflipte circusartiesten, met in het bijzonder natuurlijk de clowns. Met het verwrongen wereldbeeld én de aanwezigheid van verschillende genres, laat de film zich niet gemakkelijk definiëren. Qua toonzetting eigenlijk alleen maar te vergelijken met enkele films uit de hoed van Shion Sono. Verder kwamen er nog wat vage associaties met de films van Almodovar en Jeunet bovendrijven.

Het is onmogelijk om niet te lachen als je een clown voorop in de strijd ziet gaan en het is ook niet te bevatten hoe snel een penibele situatie kan veranderen in een suikerzoete, romantische aangelegenheid en vice versa. Het camerawerk en de montage zijn geniaal, compleet in harmonie met het hoge tempo van de film. Het geheel is een grote chaos, zoals een stel krioelende mieren maar dan zonder duidelijke focus, met ruimte voor ingebouwde verwondering en een montage die ons op vreemde aspecten van personages attendeert, opdat de film vooral niet te gewoon wordt qua toonzetting. De finale is ook een groot hectisch, spannend en verbluffend mooi dessert!

Wat vind ik het toch fijn dat dit soort films bestaan. Je valt van de ene verrassing in de andere verrassing. Gisteravond hoopte ik mijn filmdip ( deels ) te overwinnen door Horrible Bosses te kijken en stoorde ik mij al gelijk aan de rechtlijnige structuur van die film. Gelukkig niets van dat alles hier, al waren de vele vragen van mijn medegezelschap een kleine doorn in het oog. Just sit back and relax en vergeet vooral niet te genieten van deze enerverende show! 4,5*

The Last Circus is een heerlijke film van Spaanse bodem.

Knotsgekke momenten, onzinnig verhaal maar in dit geval is dat een compliment, leuke onverwachte actievolle momenten, mooie beelden en bij vlagen een fijne opzwepende muziek die het geheel nog eens aandikt. Ja dit is een prettige film. Vooraf had ik niet verwacht dat The Last Circus de gevolgde wending zou aannemen maar vind dat geen slechte keuze. Het werkte perfect voor mij, 4,0*

Wow wat een heerlijk bizar filmpje! De geboorte van twee psycho clowns. Ze mogen van mij een eigen spin off. Het verhaal is totaal van de zotten maar wel heerlijk bedacht. Bijna ieder personage is over de top dom of idioot. Uitwerking is niets minder dan briljant, zeker voor zo'n low-budget product. Enige minpuntje kan zijn dat het nogal rommelig en ongenuanceerd is, dat haalt de film van een halfje hoger. Maar dit is toch wel een heerlijk bizar meesterwerkje, na een half uur gaan de remmen al helemaal los, met een briljant eindgevecht, over originaliteit gesproken, hier moet je zijn!! 4,5*

Genoten van een unieke film

Het enige wat ik hierover kan zeggen is dat het alle kanten op ging.

Normaal ben ik niet zo'n fan van over-the-top actie maar hier was het goed uitgewerkt, editing was echt sterk hier.

Vleugje Tarantino hier (in positieve zin voor de verandering want ben geen tarantino fan), vleugje Jeunet daar maar allemaal net wat absurder. Het stoorde nergens

Belichting en decors ook erg mooi, zeker tegen het einde.

Toch vond ik veel scenes net niet sterk genoeg en de soundtrack te storend om dit in mijn ogen uit te laten groeien tot een cultklassieker.

4*

Iglesia's finest.

Het zat er al een tijdje aan te komen. Met 800 bullets en Oxford Murders leek hij wat gas terug te hebben genomen, itt zijn eerder onevenwichtige maar met super veel enthousiasme gemaakte films Day of the Beast en Dance with the Devil. Maar nu is die weer terug, met een film waar Iglesia helemaal thuis is. Zijn visuele flair komt nog beter terug, zijn losbandigheid is alom vertegenwoordigd, en het werkt vooral erg goed. Hier en daar wat mindere randjes die Iglesia's blijft hebben, maar het maakt hem ook weer one of a kind, dus misschien moet ik er gewoon mee leren leven.

Krijg weer zin in de Iglesia's die ik nog heb gemist. Maar denk dat dit tot nu toe zijn meest geslaagde film is.

4 sterren.

Exorbitante mix van zwarte humor, over the top gore en een surrealistische greep uit de Spaanse geschiedenis. Het resultaat wist mij evenwel nooit helemaal te overdonderen, echt grappig vind ik Balada Triste zelden en de lange finale is gewoonweg vermoeiend. De film is wel knap gemaakt, de hectische toestanden hebben iets charmant en het hele gebeuren baadt in die aangename Spaanse, bijna sprookjesachtige sfeer.

Ergens tussen 3 en 3,5* voor dit curiosiumpje dat inderdaad deed denken aan Jeunet en del Toro, maar dan nog wat gekker.

"A clown with a machete will scare the hell out of them"

Heerlijk filmpje.

Bizar, knotsgek, duister, surrealistisch en lekker gestoord. Iglesia op zijn best. Mooi ook hoe er veel verwijzingen in zaten naar andere (monster)films en de Spaanse geschiedenis. Al met al een zeer rijke vertelling.

Dikke 4*

Aardig, maar minder leuk dan ik had verwacht.

Spanjaarden hebben vrij slechte humor in het algemeen vind ik zelf, toch trok het concept me wel. Toegegeven, er zitten een paar erg leuke scenes in, maar die zijn uiteindelijk toch maar op een hand te tellen, terwijl de typische spaanstalige humor (slappe dialogen en vreemde gezichten trekken) iets te vaak terugkwam.

De film is nogal chaotisch, er gebeurt altijd wel wat, maar het duurt een uurtje wil de film echt op gang komen, en het had allemaal een stuk heftiger mogen zijn wat mij betreft. Het duel tussen de twee is flink met de handrem op. Visueel is het wel redelijk, maar de muziek is zeer eentonig.

Al met al soms wel geinig, en een plus voor het concept, maar hier had veel meer uitgehaald kunnen worden.

Kleine 3*

Haha, die slacht scene in '73 waar de vader van Javier als clown los gaat. Briljant! Dit was wat mij betreft meer een horror/thriller/komedie, maar ik heb zelden zo hard gelachen. En dat terwijl ik een spuug (ik herhaal, SPUUG) hekel heb aan clowns.

Naar het einde toe kakte de film wel ietsjes in. Ik vond het jachthonden gebeuren bijvoorbeeld nog al overbodig, en kon het ook niet helemaal plaatsen.

Maar verder hebben de Spanjaarden dit toch maar even mooi geflikt. Een zeer geslaagde knotsgekke film. Als extraatje ook nog eens de wonderschone Carolina Bang. Prettig om ondanks al dat bloedvergieten naar te kijken.

Best een goede film. Hij wordt met het hoofdpersonage steeds vreemder.

Een geslaagde combinatie van humor, horror, romantiek en drama. Balada Triste de Trompeta is niet in een hokje te plaatsen, behalve misschien dat van 'uniek'. De donkere stijl past precies in het plaatje van wat ik me bij een circus voorstel. Een stel gestoorde psychopaten die al schuilende achter een alter ego de vreselijkste misdaden begaan. Met clowns als leidinggevend natuurlijk, brrr.

De onschuldige clown Javier wordt tot waanzin gedreven wanneer hij zijn lekkere liefje Natalia niet kan krijgen. Wat volgt is een doorgedraaide clown die een pad van verwoesting achterlaat en kleine kindjes een trauma bezorgt. Hij wordt echter achtervolgd door Sergio, mede-clown en vriend van Natalia. Best gestoord soms, met wat ranzige scenes die in een volbloed horrorfilm op zijn plaats zullen staan.

Het duurt inderdaad wat lang voordat de film echt losgaat, al is het hele gebeuren vooraf geen straf. De humor is vaak ver te zoeken helaas, maar de Spaanse taal weet me toch wel te bekoren. Soms springt de film wat teveel van de hak op de tak en is er sprake van te weinig opbouw. Acteerwerk van de twee clowns is uitstekend en de erg leuke Carolina Bang zorgt voor een prachtig aanzicht waardoor de paar nietszeggende scenes in de film toch de moeite waard zijn.

Het einde is nogal cliché, maar toch met een verrassende wending. Twee eindbazen vechten op een hoog gelegen platform en uiteindelijk valt er eentje de diepte in. Hier niet dus, helaas was het de mooie Natalia die het loodje legde. Mooi einde met best wat emotie, overtuigend gebracht. Erg leuk werkje.