Barton Fink (1991)

Barton Fink is een prachtig verhaal over de kwelling van het schrijven en het eenzame gevecht van de schrijver met zichzelf en zijn omgeving (Hollywood).
De film zit vol absurde details die mede het verhaal vertellen.
John Goodman is heerlijk op dreef. Een geweldige buddyrol met een prachtige twist op het einde van de film.
Ik ken John Turturro vooral van bijrollen, maar in deze film toont hij prima een hoofdrol te kunnen dragen. Fenomenale mimiek. Dat brilletje is een van de mooiste brilletjes in de filmgeschiedenis (samen met Papillon).
Die filmproducent in zijn luxueze kantoor is hilarisch. Ik ken die acteur niet zo goed, welke goede rollen heeft deze man nog meer gespeeld?
Naast Turturro en Goodman is de derde hoofdrol voor de locaties. Het hotel is prachtig; mysterieus, duister en doods. Zoals gezegd veel prachtige details; al die schoentjes voor de deuren, de ogenschijnlijk eindeloze gangen, de buiten proportie grote ontvangshal vol vreemd meubilair, de afwezigheid van andere gasten (althans in beeld) dan Turturro en Goodman, het 'zwetende' behang,
de hotel-in-de-hens scène etc. etc.

met stip op 4 in mijn coen top 10 (hoewel........ top 9, aangezien ik er nog een moet).

hilarische film. enkele erg leuke stukken uit de film:
- de swoosh elke keer als de deur van Fink openging.
- het personage van goodman. een geweldige twist betreffende zijn rol (shotgun scene )
- die hollywoodmagnaat.
- bijrolletje van buscemi.
- de mug, die nog een frapante rol krijgt uiteindelijk.
- etc. etc.

de film wisselt perfect af tussen absurde situaties en momenten dat je echt met Fink meeleeft. erg mooi geschoten, ook. klasse vertolkingen tot in de kleinste bijrol.

top vermaak. 4,5 sterren.

"Eraserhead ... for the common man". Zeer oppervlakkige vergelijking uiteraard, maar er zit zeker een grond van waarheid in.

De Coens zijn broers die zeer constante films maken. Ze weten duidelijk wat ze willen, vallen niet voor de Hollywood meuk, maar slagen ook nooit om mij volledig te plezieren. Hun films dobberen ergens halverwege Hollywood en indie, wat voor mij steeds die 3-3.5* oplevert.

Ook hier weer hetzelfde verhaaltje. Leuke personages, leuk verhaaltje, leuke shots. Maar nergens meer, nergens geniaal, nergens dat beetje extra wat mij echt doet opveren.

Heb me weer niet verveeld, en het moet gezegd dat het personage van de producer eigenlijk best geniaal was (veel te weinig gezien verder, maar soit), maar echt op het puntje van m'n stoel (randje van m'n bed in dit geval) zat ik nooit. 3.5* maar weer.

Fantastisch. Een geweldig verhaal dat enorm goed in elkaar zit en nog te begrijpen is ook. Dat het hotel de hel is is vrij duidelijk (Chet die uit de onderwereld kruipt en vraagt of Barton er voor altijd blijft, 666) maar ik kon die foto niet helemaal plaatsen, achteraf is dat toch vrij duidelijk. Het verhaal levert een paar prachtige scenes op. Vooral de scene als Charlie guns blazing de gang op rent en het vuur met hem mee gaat. Turturro en Goodman zijn briljant.

4,5*

[edit]Door mijn stem: Nummer 246 in de top 250 .[/edit]

Knap en boeiend verhaal, maar dit is ook (met Blood Simple) de mooist gefilmde Coen die ik tot nu toe zag. Mooie decors ook.

4.0*

Man oh man wat spelen Torturro en Goodman toch de sterren van de hemel in dit bevreemdende werkje van de Coen brothers. Een fascinerende film over de pijn van het schrijven, Hollywood en de Hel. Na 2 keer kijken vat ik de film nog maar half, maar da's niet erg, dat nodigt uit voor een 3e blik...

4*.

Geweldige film. Tijdens het kijken werd ik echt gepakt door de sfeer en het verhaal ook al snapte ik niet alles (dat het hotel de hel en Goodman de verpersoonlijking van de duivel moesten voorstellen zag ik dan nog wel) maar nu ik hier de verschillende theoriën lees, vind ik hem alleen maar beter worden.

Voor nu alvast 4,5* en binnenkort nog maar eens bekijken.

Heerlijke film van de Coen broertjes. Een fascinerend verhaal die je steeds meer wegtrekt in het wereldje van de schrijver Barton Fink. Prachtige acteerprestaties van Turtorro en Goodman die samen ook een aantal sterke dialogen produceren. De film bevat mysterie, spanning, heerlijke zwarte humor en een prachtige sfeer. Heb niet alles uit kunnen vogelen hoe het nou precies in elkaar zit, maar ik moet de film maar vaker zien om alles beter door te laten dringen. Voor nu houdt ik het op een verdiende vier sterren!

* * * *

Leuk! De Coen's versie van Robert Johnson's Crossroads, waarin Johnson op een nacht zijn ziel aan de duivel verkoopt en dan binnen het jaar de beste delta-blues gitarist ooit wordt.
In deze film verkoopt Fink een joodse toneelschrijver met writersblock zijn ziel aan duivel Goodman in ruil voor geniale filmscripts. Ik weet niet in hoeverre de film autobiografische elementen bevat, daarvoor heb ik me nooit diep genoeg verdiept in het leven van beidde (ook joodse) broertjes. Wel opvallend, Johnson was een arme ex-slaaf een onderdrukte minderheid, de film speelt ten tijde van WOII en Fink is dus joods wat me ook wel een soort van parallel lijkt.

Acteerwerk van met name Turturro en Goodman is meer dan uitstekend en ook de bijrollen zijn prima verzorgt. De bijrollen zijn lekker stereotypisch maar dat past wel in een bizarre film als Barton Fink. De cinematografie die voor een broeierig en mysterieus sfeertje zorgt is ook prachtig. De film is meer symbolisch en wat donkerder dan wat je van de Coens gewent bent maar in veel zaken toch ook wel weer heel herkenbaar. Alhoewel de humor wat minder dik erboven op ligt zijn de dialogen weer messcherp en erg grappig. Ik had overigens tot zo'n 20 minuten voor het eind nog geen flauw idee waar de film heen zou gaan maar uiteindelijk vallen alle puzzelstukjes mooi op hun plek. Alhoewel die allerlaatste scene me dan toch weer wel tot nadenken aanzette...

Goede film alweer. 4*

Dacht ik dat No Country for Old Men de enige Coenfilm was met een diepere laag, bleek Barton Fink hem al voor te zijn. Het is een bizarre film, maar wel een met typische Coenelementen. De film verveelt geen minuut al raakte in de tweede helft wel geregeld in de war over wat er nu precies aan de hand was. Ik heb wat theorieën bedacht en er een paar vergeleken met die hier en op IMDB en er zitten wat plausibele tussen.

De gedachte dat Fink echter dood is en de tweede helft niet echt gebeurt vind ik echter stompzinnig. De film gaat duidelijk op de eerste plaats over een writer's block en daar voegt een sterfscène bijzonder weinig aan toe. Op een bepaalde manier is de waanzin een metafoor van de moeite om te schrijven, zeker voor een pretensieuze schrijver als Fink. Ik vond het ook wel heerlijk cynisch dat Fink uiteindelijk een zogenaamd meesterwerk schrijft en het vervolgens afgeschreven wordt door de filmstudio. Hollywoodkritiek ten top natuurlijk.

Wat ik met de verwijzingen naar de holocaust moet weet ik dan echter totaal niet. Zitten er toch best veel van in.

Ondanks (maar ook wel dankzij) alle vaagheden een film waarvan ik zeer kon genieten. Fijn acteerwerk weer, zoals altijd in Coenfilms. Goodman is hier bijna net zo goed als zijn geniale rol in The Big Lebwoski. Jammer dat hij buiten Coenfilms altijd wat minder indruk maakt. Michael Lerner ken ik verder niet, maar was een prachtige Hollywoodproducent. Geweldige wisselwerking met Polito's karakter ook. De acteurs hebben natuurlijk veel baat bij de typische Coendialogen die altijd fantastisch zijn. Ook heeft de film een sterke sfeer en genoeg briljante scènes.

4 sterren voor nu, maar grote kans dat het omhoog gaat bij herziening. En ik heb nu al zin in die herziening.

Wel zijn de recommendations op IMDB bij deze film vreemder dan ooit. The Shining snap ik nog, maar The Muppets Take Manhattan, Léon, American Beauty en.... King Kong?

Uitstekende film van de Coen Brothers, maar ook weer niet de makkelijkste. Je moet je hoofd er goed bijhouden. Deze film vereist nu eenmaal geduld van de kijker, omdat je als kijker na een uur de neiging hebt het voor gezien te houden, vanwege de langdradigheid van deze film. Maar dit verandert radicaal als een insekt - een mug -zijn opwachting maakt en zich te goed doet aan de rug van Audrey (Judy Davis).

Ik vond dit een echte Coen film. De sfeer die hier werd gecreëerd vond ik super. Vooral de hotelgang met de schoenen voor de kamerdeuren oogde zeer bijzonder.

Verder vond ik de cast geweldig, hoewel ik toch wel even moest wennen aan John Torturo, die ik toch wel erg 'weird' vond. Wel uitstekend gecast overigens voor de rol van de jood Barton Fink, want hij zag er ook ontzettend joods uit.

Het einde vond ik weer ontzettend mooi, wat uiteindelijk een mooie weergave was van het surrealisme in deze film, waar niets was zoals het leek.

4,5*

Barton Fink, wat een geniaal personage is dat zeg.

Een geniaal personage in een redelijke film. De sfeer in Hotel Earle was erg creepy, Chet, de kamers, de schoenen, de geluiden. Knap gedaan. Je krijgt er echt zo'n wazig gevoel van, moeilijk uit te leggen, maar sommige films hebben dat. Once Upon a Time in America had dat bijvoorbeeld ook.

Echter, wanneer het verhaal zich buiten het hotel verplaatste, vond ik er eignelijk weinig aan. De scenes met die filmbaas met zn grote smoel vond ik niet grappig en ook niet interessant. Het is natuurlijk een beetje onvermijdelijk maar toch, het was gewoon wat minder dan de hotelscenes.

Verder deed Turturro het natuurlijk geweldig, ik vind het echt ontzettend knap hoe hij een doordraaiend persoon neerzet. Echt een klein meesterwerkje van deze acteur. Valt me toch telkens weer op dat de acteerprestaties onder de Coens bijna altijd goed zijn.

Verder waren er veel dubbele bodems, sommige wat beter zichtbaar en voorspelbaarder dan de anderen. Toch vond ik het qua ingewikkeldheid wel meevallen, het is een vrij eenvoudige film, zoals de meeste Coens. De vragen waarmee je blijft zitten zijn toch vooral vanwege het open einde, iedereen kan de film daardoor op zijn eigen manier interpreteren. Ik vind dat af en toe wel leuk, en vooral bij dit soort films past het goed.

Goede film, vooral vanwege Tuturro.

Lekker filmpje, blij dat film1 kwaliteitsfilmpjes zoals deze uitzendt. Duidelijk een film van Coen. Altijd zo'n speciaal sfeertje, de film moest even opgang komen maar daarna wordt het erg leuk. Gaar verhaaltje en allemaal erg vermakelijk. Decors waren ook een pluspunt.

Het einde was erg leuk, vooral dat moment in het hotel. De film haalt het net niet aan de 4 sterren, maar weer een leuke film afgeleverd door Coen.

Wat een prachtfilm en geniaal verhaal.

Acteerwerk is super goed.

Ook de sfeer is erg goed in beeld gebracht.

4,5 ster

Wel een vermakelijke Coen, maar ook een beetje kleurloos.

Denk dat er dit wel een van de broers is die ik nog het minst snel zal terugkijken. Alsnog wel een leuk zwartkomisch filmpje, met een goeie Turturro en Goodman, maar ook eentje die een beetje leunt op de personages waar het verhaal maar wat voortkabbelt. Kijkt verder wel lekker weg, ondanks zijn vaagheden en vermaakt dus ook wel weer.

3*

There's only one thing stranger than what's going on inside his head. What's going on outside.

Met de Coen’s aan het roer mag je allesbehalve een ‘gewone’ film verwachten, hier gaan ze meer de mysterieuze kant uit. De humor was dan ook gitzwart. Er wordt sterk in geacteerd maar weet jammer genoeg niet heel de tijd boeien, al blijft die twist wel telkens opduiken.

Een van de vreemdste films die ik zag van de Coens. Erg duister en vol zwarte humor, die niet altijd even goed door kwam, maar veel gelukkig ook wel.

John Turturro speelt overtuigend de rol van de schrijver, die even niet weet wat hij met zijn pen aanmoet. Soms verlegen, maar soms ook best mondig. Goodman is op zijn best als hij lekker uitbundig mag spelen en dat doet hij hier, dus met zijn rol zit het ook wel goed.

De film komt wat traag op gang en wordt op een gegeven moment na de moord behoorlijk mysterieus. Ik had totaal niet door dat Goodman de dader was. Verder zijn de scenes met de politieagenten erg sterk. Geweldige humor hebben die mannen trouwens.

Verder eindigt de film wel sterk. Lekker surrealistisch en mysterieus, waardoor ik nog steeds een beetje over de film aan het nadenken ben. Er zaten een paar mindere stukjes in, maar over het algemeen is de film boeiend en weten de Coens m.b.v scherpe dialogen wederom het maximale uit de acteurs te halen. Een film die bij herziening waarschijnlijk nog wel iets duidelijker wordt.

voor nu 3,5*

Gisteren herzien en waar de film mij eerst nauwelijks wist te amuseren is hij er nu een flink stuk op vooruit gegaan. Daarbij sowieso een van de meest intrigerende en minst recht toe recht aan films van de Coen brothers qua uitkomst van het verhaal.

De Coen brothers steken op hun gebruikelijke komische manier overduidelijk de draak met Hollywood dat vastgeroest zit in zijn vaste patronen en ambitieuze talenten wil hersenspoelen door ze een keurslijf aan te meten. Ik ga wel mee in de theorieën die stellen dat de hel het writersblock waar Fink mee kampt symboliseert maar met de benodigde vraagtekens. Het kan natuurlijk zijn dat Goodman, ''die geweldig speelt als man wiens uiterlijk en innerlijk voortdurend aangevallen wordt'' gewoon beiden vermoord heeft die ene nacht, aangezien onduidelijk blijft wat er nou precies in de doos zat die Fink meebracht op het einde naar het strand. De manier waarop Fink uiteindelijk ontdekt dat Audrey dood is was even luguber als grappig tegelijk.

Ondanks alle twijfels over het hoe en wat zou je bijna vergeten dat de film er gewoon puik uitziet. Veel kleurrijke personages, soms wat te simpel zoals die alcoholistische schrijver, al moest ik wel lachen hoe hij voortdurend op de achtergrond klonk tijdens het telefoongesprek of bij zijn appartement. Die producer is goud waard en het einde blijft een weergaloze ervaring met Fink die zich op een dansfeest plots vrij? en verheven voelt boven zijn zo geliefde normale volk, de inferno op de gang en het einde waar Fink overduidelijk weer vrede heeft in zijn kop.

Ik blijf het een fascinerende film vinden waar ik veel aan denk. Ik heb de puzzelstukken nog lang niet opgelost zoals Goodman die stukjes gemoedsrust verkoopt, wat moet ik daar dan weer achterzoeken? Zo zijn er veel meer moeilijk te plaatsen scenes. Het deert allemaal geenszins dat je niet weet hoe de vork in de steel zit, er valt namelijk altijd wat te genieten, waardoor het ontmantelen van de film geen prioriteit heeft. Een film met flink wat tegenstellingen maar dat maakt hem zo leuk en onpeilbaar! 4*

Behoorlijke tegenvaller.

Verhaal boeit gewoon niet en het tempo ligt veel te laag. Vond het bijwijlen een saaie en langdradige film.

Ook bijzonder onsympathieke personages. Enige persoon waar ik nog wat sympathie kon voor opbrengen wordt dan nog vermoord ook.

Erg vreemde film trouwens. Soms op het randje van het surrealistische (die brandende gang?), en nu zie ik dat graag in een schilderij, in een film kan ik het minder smaken.

Positieve noten: de studio-baas en de producer (Geisler) waren best grappig.

Redelijke Coen-film. Barton Fink wist me nooit innig te beroeren maar verveling zat er ook niet bij. Hier en daar kon ik eens grinniken en het totaal absurde einde kon er mee door. Ik had het echter wel leuker gevonden als er met dit einde meer was gedaan, in plaats van een vreemde laatste twist had dit voor mij nog een heel stuk aan verhaal mogen opleveren en die afwezigheid is toch wel een gemis. Leuke art-direction, prima film.

Barton Fink is toch een mindere Coen brothers film. Leuke personages en wat snedige humor, dat wel. Maar het duurt gemakkelijk een uur voor de regisseur de kruidenkast opentrekt om het iets meer smaak te geven. Af en toe is het wel leuk om zien, maar echt groots is de film niet. Ik heb me zeker niet verveeld, maar een klassieker is het niet in mijn ogen.

De Coen Brothers mogen toch wel tot mijn favoriete regisseurs ooit gerekend worden. Helaas behoort Barton Fink samen met Fargo tot hun slechtste werk. Saai, langdradig, de te serieuze toon en het lange tijd ontbreken van de Coens humor maken het een zware zit.

2,5*

Eerste uur verloopt traag en kan me met moeite geïnteresseerd houden, daarna wordt het een stuk beter. Sowieso mooie beelden van het hotel en de gang, en Fink zelf is intrigerend, maar tot de moord gebeurt er zo weinig en de scenes met de overige personen hebben niet genoeg (zwarte) humor om grappig te zijn.
En de diepere laag, ik raakte het spoor volledig bijster. Eerst dacht ik dat Fink en Charlie dezelfde persoon zijn, daarna dat Charlie de duivel is, en op het einde weer dezelfde persoon. Ik hoef niet altijd een pasklaar antwoord, maar bijvoorbeeld Donnie Darko en Lost Highway weten me emotioneel te raken en dat vind ik dan genoeg, maar Barton Fink helaas niet. Misschien omdat de score niet goed genoeg is, of dat het serieuzer gebracht had moeten worden, vooralsnog moeilijk te duiden.

Vreemde film die, als je goed kijkt, vol met suggestieve details zit.

Zaken die in het eerste uur voorkomen lijken op zich niet belangrijk, maar naarmate de film het einde nadert, komt hun betekenis bovendrijven.

Deze film dien je louter en alleen op zijn verhaal te beoordelen.

Natuurlijk, de manier waarop het hotel in beeld wordt gebracht en de typecasting zijn fantastisch, maar ook gewoon niet meer of minder dan noodzakelijk.

Toch vond ik me niet echt aangetrokken. Ik heb van deze film iets gemaakt dat me niet amuseert..

Ik geloof derhalve niet dat er één uniforme oplossing bestaat voor deze puzzel.

Het is niet wat het is, en dat geldt voor iedereen.

3,5*

De Coen broertjes flikken het ook weer met Barton Fink.

Bij Coen films heb ik altijd moeite om een stukje te beginnen typen, ook een soort van writers-block. De Coen-films zijn eigenlijk altijd gemaakte met dezelfde ingrediënten: Vermakelijk verhaal, goed camerawerk, hier en daar absurde dingen en niet alledaagse personages waar ze altijd de perfecte acteur weten te casten.

Maar goed, never change a winning team zeker?

3,5*

Heerlijke film van The Coen Brothers, toch wel een duo waar ik erg gesteld op ben door hun aparte vorm van humor, en hun altijd bijster originele scripts. Want ook deze film is echt van zeer hoog niveau, en pakt je van begin tot eind. Al snap ik wel dat sommigen hem wat langdradig vinden, maar had daar zelf geen last van. Het is echt weer lekker absurd en zwart. Terwijl het tegelijkertijd ook onvoorspelbaar is. En in combinatie met de leuke personages maakt dat Barton Fink een top film.

Ik vond de muziek ook erg goed, maar wat me vooral weer opviel was de aparte manier van filmen, weer erg kunstzinnig, wat het verhaal eigenlijk ook wel is. Maar het zag er allemaal erg strak uit.

De cast is echt top. Ik vind John Turturro wel heel erg goed spelen en verbaasd me echt dat hij hier geen Oscar (nominatie) voor heeft gekregen. Maar ook John Goodman is weer als vanouds hilarisch. Maar de kleinere rollen zijn ook gewoon erg goed ingevuld zoals je van een Coen Brothers productie kunt verwachten. Denk maar aan Steve Buscemi en Michael Lerner.

4.5*

Net herzien. FiIm spookte al belachelijk lang door mijn hoofd. 2de kijkbeurt was zowaar nog krachtiger.

Barton Fink is (volgens mij) niet meer en niet minder dan een heel knappe sfeerimpressie van de schrijversdruk die een hellepoort als Hollywood oproept. Prachtig vormgegeven en indrukwekkend in beeld gebracht, met schitterende rollen van de gehele cast.

Al verdienen vooral Goodman en Turturro een . Ook Buscemi vond ik zeer sterk. Wat wel grappig is, is dat ik steeds aan het wachten was op een grotere rol van Chet in het verhaal. Eigenlijk enkel en alleen omdat Buscemi deze vertolkt en volgens mij niet slechts zo'n klein rolletje kon gekregen hebben. Dus ik maar wachten op een twist of iets dergelijks. Vraag me nu wel af dit opzettelijk door de Coens is gedaan, die met deze film hoe dan ook een waar meesterwerk hebben afgeleverd.

Wel jammer dat dit nog steeds hun enige film is die mij echt (heel) goed bevallen is. Voor de rest toch vooral een wisselvallig regisseursduo.

Verhoogd naar 5* & komt in m'n top tien.

Dubbel gevoel.

Naast de uitstekende hoofdrollen van Turturro en Goodman, wordt de show vooral gestolen door Lerner als de dolgedraaide filmbaas. Hij doet in die rol nogal aan Brooks denken, doch is hilarisch. Filmtechnisch gezien is de film wonderschoon, maar qua plot niet altijd even boeiend. Dubbele lagen of niet.

Goed.

De Coen-broers hebben mij nog nooit kunnen pakken. Barton Fink leek even de eerste film te zijn die mij echt heeft kunnen pakken. Maar helaas... Een ijzersterk eerste deel wordt voor een (te) groot deel teniet gedaan door het saaie tweede deel. Een prima sfeer, een uitstekend verhaal (dito verloop) en een aardige "twist" (het lijk). Vanaf dat moment gaat het helaas mis. Het ging nergens meer over en het einde (niet de slotscène, want die was nog wel ok) vond ik een beetje jammer. Barton Fink is eigenlijk heel lang uitstekend (lang tegen de 4,0* aan gezeten), maar verpest het door een matig einde. De voldoende komt dan ook volledig op conto van het begin.

Ik begin de Coens meer te mogen.

De laatste paar films die ik van ze zag wist ik bijna allemaal wel te waarderen, waar ik juist de films die ik als eerste van ze zag (Fargo, Big L, Ladykillers) niks vond. Echte uitschieters zijn er misschien dan nog niet, hoewel Man Who Wasn't There daarbij in de buurt komt, maar wie weet.

De setting is aardig en de details (schoenen in het halletje, behang, enkele andere subtiele dingetjes) zijn soms uiterst sterk, maar toch blijft de sfeercreatie iets onder de maat. Het had nog iets absurder en abstracter gemogen.

Alleen de scènes met Lipnick zijn écht geweldig/hilarisch. Had dan ook iets meer screentijd mogen hebben. Verder wel redelijk vermakelijk, maar soms net wat te langdradig.

3*