Barton Fink (1991)

Barton Fink is een intrigerende en goeie film, maar op veel momenten gewoon wat te raar,

Barton Fink is toch een mindere Coen brothers film. Leuke personages en wat snedige humor, dat wel. Maar het duurt gemakkelijk een uur voor de regisseur de kruidenkast opentrekt om het iets meer smaak te geven. Af en toe is het wel leuk om zien, maar echt groots is de film niet. Ik heb me zeker niet verveeld, maar een klassieker is het niet in mijn ogen.

De Coen Brothers mogen toch wel tot mijn favoriete regisseurs ooit gerekend worden. Helaas behoort Barton Fink samen met Fargo tot hun slechtste werk. Saai, langdradig, de te serieuze toon en het lange tijd ontbreken van de Coens humor maken het een zware zit.

2,5*

Vreemd, al die mindere reacties. Ik vind dit toch ver weg hun beste en meest geslaagde werk. Juist omdat het wat complexer is en niet enkel gaat voor de makkelijke lach. Dat maakt het dat ik deze film erg vaak kan herzien en hij eigenlijk steeds beter wordt. Er zit zoveel in, alleen vaak veel subtieler dan we van de (latere) Coens gewend zijn, zeker hun meest gekruide werk. Bovendien heeft de film iets mysterieus waardoor de film je altijd met sommige vraagtekens achter laat. En je 'm graag weer herziet.

Hmm moet er niet aan denken hem nu nog een keer te gaan kijken maar wie weet misschien in de toekomst. Trouwens nog een minpuntje aan de film. De bijrollen stelen de show. Het hoofdpersonage vond ik namelijk een bijzonder vervelend, saai en derhalve slecht gelukte hoofdpersoon.

Wat mij betreft ook nog steeds het beste wat ik ooit van de Coens zag. Heb er een aantal op 4 sterren staan, maar de andere zijn een beetje wankel,. deze staat heel stevig.

Dan hebben we toch een heel andere kijk ervaring. Fink is wellicht het meest briljante karakter dat de Coens ooit gecreëerd hebben. Ik snap wel dat je vind dat de bijrollen de show stelen, maar Fink is groots in zijn neurotische minimalisme. Hij is de creative artiest die volledig overlopen wordt door het commerciele Hollywood. En het wordt allemaal een stuk subtieler gebracht dan met name het latere werk van de Coen Brothers

Wat mij betreft ook de beste van de gebroeders Coen. De humor mag in deze dan wel niet de boventoon voeren, maar er viel in mijn beleving toch nog altijd genoeg te lachen, en op de momenten waarop dit niet het geval was, werd ik wel meegesleurd door de mysterieuze, licht surrealistische sfeer van de film. De latere films van deze regisseurs laten me altijd een beetje met 'n half gevoel achter; Barton Fink daarentegen is gewoon bijzonder prettig.

Hmm. Maffe film, maar hoe langer hij duurt des te irritanter hij wordt. Ontspoort een beetje. Maar wel bijzonder fraaie opbouw die dus voor mij niet leidt tot een prettig einde.

Dan is een 3,5* wel een behoorlijk hoge score, gezien je commentaar. Ik bedoel, een film die mij weet te irriteren zal niet gauw een voldoende scoren, lijkt me.

Hij houdt me wel aan het scherm geboeid, dus dat is dan wel goed. De opbouw en karakters zijn erg prettig om te zien, alleen het laatste half uur dus gaat voor mij de verkeerde kant op. Zou dat goed zijn dat had ie zeker 4.5 gekregen. Heerlijke sfeer en visuele dingskes. Maar ja dr wordt een hoop verpest op het laatst.

Ah, ja, als je dat erbij zegt, dan is die 3,5* alweer een stuk logischer. Ik kan je kritiek wel begrijpen: na de moord wordt de film iets... uitbundiger, maar persoonlijk stoorde ik me daar niet aan.

Eerste uur verloopt traag en kan me met moeite geïnteresseerd houden, daarna wordt het een stuk beter. Sowieso mooie beelden van het hotel en de gang, en Fink zelf is intrigerend, maar tot de moord gebeurt er zo weinig en de scenes met de overige personen hebben niet genoeg (zwarte) humor om grappig te zijn.
En de diepere laag, ik raakte het spoor volledig bijster. Eerst dacht ik dat Fink en Charlie dezelfde persoon zijn, daarna dat Charlie de duivel is, en op het einde weer dezelfde persoon. Ik hoef niet altijd een pasklaar antwoord, maar bijvoorbeeld Donnie Darko en Lost Highway weten me emotioneel te raken en dat vind ik dan genoeg, maar Barton Fink helaas niet. Misschien omdat de score niet goed genoeg is, of dat het serieuzer gebracht had moeten worden, vooralsnog moeilijk te duiden.

Vreemde film die, als je goed kijkt, vol met suggestieve details zit.

Zaken die in het eerste uur voorkomen lijken op zich niet belangrijk, maar naarmate de film het einde nadert, komt hun betekenis bovendrijven.

Deze film dien je louter en alleen op zijn verhaal te beoordelen.

Natuurlijk, de manier waarop het hotel in beeld wordt gebracht en de typecasting zijn fantastisch, maar ook gewoon niet meer of minder dan noodzakelijk.

Toch vond ik me niet echt aangetrokken. Ik heb van deze film iets gemaakt dat me niet amuseert..

Ik geloof derhalve niet dat er één uniforme oplossing bestaat voor deze puzzel.

Het is niet wat het is, en dat geldt voor iedereen.

3,5*

Film die traag op gang komt en in het begin niet echt een bepaalde richting blijkt uit te gaan. Maar na de moord begint het verhaal echt interessant te worden. De broertjes Coen laten zich weer van hun origineelste kant zien en weten me ook ditmaal weer te boeien met hun geniale personages.

Ik las dat wanneer ze het script voor miller's crossing maakten ze zelf in een writers block terechtkwamen en dan maar besloten om daar ook maar een script over te schrijven. Ze weten dan ook de verveling en afleiding die Fink meemaakt ook realistisch te laten overkomen.

John Turttoro won voor deze rol een Gouden Palm in Cannes, maar dan mag naar mijn mening Goodman er ook eentje geven, want hij overtreft volgens mij, samen met Lerner, een toch niet zo geweldig spelende Turtorro

De Coen broertjes flikken het ook weer met Barton Fink.

Bij Coen films heb ik altijd moeite om een stukje te beginnen typen, ook een soort van writers-block. De Coen-films zijn eigenlijk altijd gemaakte met dezelfde ingrediënten: Vermakelijk verhaal, goed camerawerk, hier en daar absurde dingen en niet alledaagse personages waar ze altijd de perfecte acteur weten te casten.

Maar goed, never change a winning team zeker?

3,5*

Iedereen die moeite heeft met deze film moet de discussie op IMDb maar eens lezen. Wordt veel duidelijk door. Geniale film trouwens.

Dé discussie op IMDB? Kun je iets specifieker zijn? Welk topic?

Deze

Zeer interessant.

Niet het beste werk van de gebroeders Coen, maar wel het meest opmerkelijk.

Interessant stukje cinema, maar niet helemaal mijn ding.

Barton Fink is een film van the Coen-brothers, maar niet persé een typische Coen-brothers-film, al komen er wel enkele typische Coen-brothers-aspecten in voor. Barton Fink is een schrijver die op Broadway in New York succes heeft met zijn eerste theaterstuk. Meteen daarna wordt hij gevraagd om een film in Hollywood te maken. Hij twijfelt, maar -met name onder druk van zijn manager- hapt hij uiteindelijk wel toe. In een simpel hotelletje in Los Angeles probeert hij dan zijn verhaal te schrijven. Maar hij blokkeert. Hij maakt dan nogal plotseling kennis met zijn op het oog vriendelijke maar ietwat gecompliceerde buurman van een kamer naast die van hem. De film is het eerste uur als een kabbelend beekje, te lang naar mijn gevoel, waarvan het niet duidelijk is waar het uit zal monden. Pas als de verhaallijn in een flinke vertakking terecht komt, wordt het interessant. Al met al wordt/is het een vreemde, mysterieuze, surrealitische film, die ik niet meteen heb begrepen. Ik zal de film dus nog minstens een keer moeten herzien om er een waar oordeel over te kunnen geven.

Als er een ding 'saai' is aan de Coen-broers dan is het wel dat alles wat zij aanraken spontaan in 'goud' verandert. Barton Fink kan je op vele manieren bekijken (interpreteren), denk ik. Voor mij is het een geniale expressie van "je ziel aan de duivel verkopen". De schrijver Fink doet dat aan de 'firma' Hollywood - zeg maar "dag" tegen je 'onafhankelijkheid'. "Geworsteld" moest er worden, en ... Fink voldeed, zij het minimaal, keurig aan de eisen in de vorm van ex-worstelaar Charlie, die in een fractie van een seconden alles over worstelen ten tonele voert, met als 'slachtoffer' Fink in eigen persoon. Knap hoe de Coens het creatieve proces via een zo goed als leeg hotel laten zien. De receptionist, alias schoenenpoetser, Chet kwam letterlijk uit het niets (uit de grond). Zomaar opeens krijgt Fink een buurman? Al die lege schoenen als voorbode voor alle personages, die in het verhaal moeten gaan verschijnen? Vanuit het diepste van zijn ziel, daar waar totale leegte heerst (hotel) wordt het verhaal laag voor laag opgebouwd, met de schrijver als middelpunt, de meest verguisde soort in Hollywood-land? Het gereedschap van de schrijver is zijn hoofd, dat hier in wezen uit handen wordt gegeven aan de leeghoofdige geldschieters - mooi hoe deze 'hoofdzaak' letterlijk verpakt wordt in de persoon van Audrey, die de geestelijk 'vader' bleek van de werken van P W Mayhew (de zo gevierde en befaamde schrijver) en we weten allemaal hoe het met haar afliep. Ook briljant was de 'rol van dat 'lullige schilderijtje' ...

Kortom, een film om 'je hoofd erbij' te houden ... een kunstwerk vanuit de poorten van de hel geboren.

O ja, ik zat nog een beetje met dat behang in mijn maag, maar na wat ge-google vond ik dit.

Heerlijke film van The Coen Brothers, toch wel een duo waar ik erg gesteld op ben door hun aparte vorm van humor, en hun altijd bijster originele scripts. Want ook deze film is echt van zeer hoog niveau, en pakt je van begin tot eind. Al snap ik wel dat sommigen hem wat langdradig vinden, maar had daar zelf geen last van. Het is echt weer lekker absurd en zwart. Terwijl het tegelijkertijd ook onvoorspelbaar is. En in combinatie met de leuke personages maakt dat Barton Fink een top film.

Ik vond de muziek ook erg goed, maar wat me vooral weer opviel was de aparte manier van filmen, weer erg kunstzinnig, wat het verhaal eigenlijk ook wel is. Maar het zag er allemaal erg strak uit.

De cast is echt top. Ik vind John Turturro wel heel erg goed spelen en verbaasd me echt dat hij hier geen Oscar (nominatie) voor heeft gekregen. Maar ook John Goodman is weer als vanouds hilarisch. Maar de kleinere rollen zijn ook gewoon erg goed ingevuld zoals je van een Coen Brothers productie kunt verwachten. Denk maar aan Steve Buscemi en Michael Lerner.

4.5*

Film 7 van de Coens. Heb weer genoten. Next to see: A serious man, Fargo en hun debuut Blood Simple.

Net herzien. FiIm spookte al belachelijk lang door mijn hoofd. 2de kijkbeurt was zowaar nog krachtiger.

Barton Fink is (volgens mij) niet meer en niet minder dan een heel knappe sfeerimpressie van de schrijversdruk die een hellepoort als Hollywood oproept. Prachtig vormgegeven en indrukwekkend in beeld gebracht, met schitterende rollen van de gehele cast.

Al verdienen vooral Goodman en Turturro een . Ook Buscemi vond ik zeer sterk. Wat wel grappig is, is dat ik steeds aan het wachten was op een grotere rol van Chet in het verhaal. Eigenlijk enkel en alleen omdat Buscemi deze vertolkt en volgens mij niet slechts zo'n klein rolletje kon gekregen hebben. Dus ik maar wachten op een twist of iets dergelijks. Vraag me nu wel af dit opzettelijk door de Coens is gedaan, die met deze film hoe dan ook een waar meesterwerk hebben afgeleverd.

Wel jammer dat dit nog steeds hun enige film is die mij echt (heel) goed bevallen is. Voor de rest toch vooral een wisselvallig regisseursduo.

Verhoogd naar 5* & komt in m'n top tien.

Zeker waar. Hij is inderdaad één van de grote kleine acteurs. Maar hier komt hij al bij al misschien anderhalve minuut in beeld. Dat is zelf naar zijn standaarden weinig. Hij is bijna niet meer dan een figurant.

Ah, dat herinner ik me niet meer. Een vriendendienst dan? De verwachtingen van ene s0062423 hebben ze er in ieder geval al mee weten te prikkelen.

Ja, en ik wil het nu ook wel heel graag helemaal weten. Ik ga er eens achter zoeken. Als ik tijd heb.