Warrior (2011)

Ik dacht eerst een voorspelbaar Boks film te zien te krijgen, met een simpel verhaal.

Geen van beide was het geval omdat de film een onverwachte twist heeft en ook een goed en mooi verhaal eromheen.

De gevechten zijn ook mooi in beeld gebracht en de acteurs doen het ook prima.

4 sterren

Hele mooie film, met super gevechten (man, wat ziet dat er echt uit) en een kippenvel einde (the National, briljant). Helaas is het af en toe wel iets te onrealistisch (leraar, zonder training, wint hét vechtkampioenschap van de wereld?) en te Amerikaans (tenenkrommend die soldaten op de tribune, of de leerlingen van Brendan). Hierdoor slechts 3,5*, was het allemaal wat rauwer geweest was er minstens een halve bij gekomen.

Ietwat overgewaardeerd, maar oerdegelijk drama.

Zoals in bovenstaande meningen al meermaals gezegd is, schuwt Warrior geen enkel cliché. Op zich stoort zoiets niet als het goed uitgewerkt wordt. En het wórdt goed uitgewerkt, maar helaas geitenkaas is het einde óók cliché, terwijl ik dat liever harder had gezien. Een bitter einde waarin Tommy Brendan (of omgekeerd) halfdood mepte om dan in het eindshot met spijt en verbittering achter te blijven of iets dergelijks had voor mij beter geweest.
Nu is de ommekeer van Tommy niet helemaal logisch, daar hij Brendan eerst niet genoeg kon meppen.

Tom Hardy overtuigt zeer zeker in zijn actiescènes - hij is dan echt zo'n opgefokt beest -, in zijn emotionele scènes ligt het er soms net te veel op. Een uitzondering daarop is de scène waarin hij uitvliegt tegen zijn vader; in die scène acteert hij top.
Joel Edgerton (wie?) overtuigt evenzeer in zijn acteerwerk. Bij hem heb ik het omgekeerde gevoel: vooral goed in de emotionele scènes, maar net een tikkeltje minder in de actiescènes.
Ook de bijrollen zijn goed bezet. Nick Nolte is fantastisch gecast (hij ziet er ook effectief uit alsof hij een alcoholverleden heeft). Ook Jennifer Morrison en Frank Grillo zijn niet slecht.

Over het camerawerk heb ik gemengde gevoelens. Het lijkt soms wat overhaast. Bij de gevechtsscènes is dit allemaal niet erg, maar bij de rustigere scènes heb ik liever een vaste camera.
Voorts weet deze film wel over te komen. Het heeft een zekere impact en ik moet toegeven dat ik op een zeker moment eventjes kippenvel kreeg - de spanning in enkele gevechtsscènes is dan ook voelbaar. Net het einde weet me niet te overtuigen. Jammer.

3,5

Ik ben niet echt kapot van deze film.

Ondanks de best lange introductie blijven de karakters nogal aan de platte kant. Geen van de vechters wordt me sympathiek, en de vader zeker al niet. Verderop in het verhaal komt dan nog wat hypocrisie binnensluipen in de enige rol die nog ergens wel wat aardigs heeft - Tess - waardoor zij ook al afvalt. Tel dat even op bij het moeizame getob met families en relaties, de setting in weer het zoveelste gezeur over crisis zus en crisis zo, en ik begin het echt wat teveel een zeurverhaal te vinden. Nou mag dat voor een drama wel - maar, met de gemakzuchtige en mierzoet plakkerige cliche-manier waarop het verhaal zich dan naar een einde draait vind ik het echt absoluut geen schoonheidsprijs meer verdienen. Jammer, dat doet echt af aan de film.

Jennifer Morrison acteert best goed - hoewel ik dus zoals ik al zei moeite heb met de opstelling van haar karakter. A zeggen en B doen, een karakter zonder karakter zeg maar. Nick Nolte valt me dan weer tegen, die hondeogen hangen ook snel de keel uit, het subplotje over z'n drankgebruik en hoe hij dat speelt vind ik echt nergens overtuigen. Dan doen de vechtersbazen het een stuk beter - als ze aan het vechten zijn lijkt het best wel ergens op vind ik. Maar de strandscene kan ik toch echt niet gelukt vinden. Tom Hardy komt daar misschien nog het beste weg, omdat zijn rol nauwelijks om acteren in de normale zin van het woord vraagt.

De beelden zijn op zich best goed, alleen de handheld camera irriteert me af en toe behoorlijk. En wat ik dan ook wel weer erg leuk vind is dat Vysotsky even langskomt in de soundtrack. Ook een cliche.

Ontzettend goede film!

Acteerwerk was top, verhaal was goed, spanning en drama zat er goed in.

De manier waarop de verhaallijnen van twee personages verfilmd zijn vind ik mooi gedaan. Je leeft zeg maar mee met beide personages en hoopt bij beiden dat ze winnen.

Zeker een aanrader voor iedereen, ook al hou je niet zo veel van martial arts films.

Hardy is fenomenaal, om meteen met de deur in de kooi te vallen. Een van de krachtigste acteerprestaties van de afgelopen jaren. De moeizame relatie met zijn vader, Nick Nolte godbetert, en zijn broer vormt een stevige steunpilaar. Het einde, waarop alles op magistrale wijze samensmelt, trekt het niveau naar ongeziene hoogten. Broodnodig in mijn geval, aangezien MMA niet bepaald tot mijn waaier aan interesses behoort. De familiale misère en financiële tegenspoed van Brendan waren eveneens niet bijzonder meeslepend. Extra punten in ieder geval voor de schitterende muziek tijdens de verzoening (hoog Godspeed You! gehalte) en nogal beweeglijke, maar aangename regie.

3,50

wat zeg je nu allemaal,dit is voor mij een van de beste filmen die ik de laatste 10 jaar gezien heb,

gewoon film opzetten en op het einde van de film komen er bepaalde emoties los,ik ben iemand die dat niet vaak heeft maar bij deze film kreeg ik toch een krop in mijn keel.

En het einde van de film is gewoon AF ,gewoon die blik in hun ogen weet je genoeg

een dikke 5

Een film die het vooral moet hebben van de uitstekende vechtscenes. Al het drama eromheen is nogal cliche en ook niet altijd even sterk uitgewerkt. Acteerwerk is wel prima, vooral van de twee hoofdrolspelers Hardy en Edgerton. Het einde is totaal niet verrassend, dat de underdog zou winnen, zie je al mijlenver aankomen. Jammer. Een degelijke film, die als drama niets nieuws brengt, maar wel onderhoudend is door de sterke vechtscenes.

Machtige knok-film meets familiedrama, heerlijk episch eindtoernooi met opzwepende muziek. Laat Nick Nolte aub een Oscar winnen... helemaal mijn ding. dikke 4*/4,5*

Op papier is deze film niet veel meer dan Rocky, maar dan met twee broers in plaats van 1 armzalige jongen. Alle cliché's van een boksfilm zitten er ook in, en het eerste half uur had ik de indruk dat ik naar een aftreksel van The Figher/Rocky anno 2012 aan het kijken was. Neem daarbij een groot pak typisch Amerikaans sentiment en je krijgt een beeld dat dit een behoorlijk standaard filmpje is.

Ondanks dit alles, is Warrior toch een geslaagde film. Alles wérkt ongelooflijk goed in deze film, en ondanks dat je beseft dat het behoorlijk cliché aanvoelt, voelde ik erg mee met de personages. Het is ook dat wat deze film bekijkenswaardig maakt: erg sterke, doorleefde personages, inclusief in de bijrollen. Meer pluspunten gaan naar de mooie soundtrack, de mooie beelden en een montage die maakt dat je van begin tot eind geboeid blijft.

Warrior is daarom uiteindelijk een film die op zich niet bijster origineel is of erg lang bij me zal blijven hangen, maar toch een technisch erg sterk stukje cinema dat voor mijn part in de annalen der bokscinema mag worden opgenomen, als zoiets bestaat. 3,5*

Boksen en drama gaan in de filmwereld geweldig samen en leverde eerder al mooie films op. Warrior is de volgende in de reeks en heeft veel in huis om er ook een goeie film van te maken. Het duurt even voor de film op gang komt, Tom Hardy en Joel Edgerton zijn niet meteen de beste acteurs, maar het is ook niet slecht. En eens de wedstrijd begint komt de adrenaline boven. Zonder het te weten trap je in de Hollywoodval met alle bekende truuks van muziek, op het nippertje winnende gevechten en dramatische verhaallijnen van de grote underdog op het toernooi. Maar het werkt wel voor een deel en het is genieten in de tweede helft van de film. Beter zo, opdat je naar het einde toe met een groots gevoel de film blijft volgen.

Wel veel clichés en niet echt een meerwaarder tegenover boksfilms als Raging Bull, Cinderella Man, Rocky, Million Dollar Baby en meer. Maar desondanks heb ik hier toch van genoten en is het wel een aanrader voor liefhebbers van het genre.

Doet z'n best om clichés te ontwijken, maar met de ogen en oren open kan ik me alleen maar storen aan dit soort opgefokte, Amerikaanse, sensatie zoekende emoties. Solide filmpje verder die z'n speelduur best aan kan, maar verder helemaal geen grenzen opzoekt binnen een wel héél erg pover ''subgenre''.

Prima film!

De rollen worden uitstekend ingevuld vooral door de hoofdpersonages.

Je kunt je helemaal inleven in alle drie de personages.

Ten eerste in de vader die vraagt om vergiffenis maar het niet krijgt.

Dan de eerste zoon, die een bokslichaam heeft met zijn achtergrond in dienst en

de leraar waar je de underdog positie bij ziet.

Het verhaal gaat prima door, en er verveeld geen moment. Richting het einde

wordt het wel redelijk voorspelbaar maar dat kan de pret niet drukken.

Heb genoten van sommige gevechten zoals van de leraar tegen de grote vent (Cold Boyd).

Het einde is mooi en het einde wat verwacht wordt bij dit soort films...

4.0*

Waarom worden al die boksfilms zo hoog gewaardeerd? Dit formulewerkje was best goed geproduceerd, daar niet van, maar dit soort verhalen zijn toch veel vaker verteld? Met al die vechtscenes op het eind valt de film ook in herhaling. Desalniettemin had het wel een paar redelijke scenes en Nick Noltes rol was nog het leukst om te volgen.

Ik vond de film vrij teleurstellend. De film is langdradig en voorspelbaar, het camera-werk is doorsnee, de film wil teveel, de vader.. de broers + vrouw en collega, + aanhang....het is een beetje teveel vh goede dat het allemaal gevisualiseerd moet worden hoe ze meeleven, het leidt alleen maar af van waar het om gaat.
De muziekkeuze dwijlmuziek en Beethoven... verzin iets origineels!

Dat de leraar alles wint is erg voorspelbaar, en bovendien nogal ongeloofwaardig.

Tom Hardy doet het nog het best, Nick Nolte komt niet zo goed uit de verf.

Toch zitten er genoeg goede momenten in zodat de film wel de moeite waard is. Alleen een beetje doorspoelen hier en daar.

Recente vecht films als The Fighter en vooral
The Wrestler zijn veel beter.

Een mooie combinatie. Een drama met een vader die het als alcoholist behoorlijk verknald heeft bij zijn zoons (en gezin) en daarbij actie in de vorm van mixed martial arts trainingen en gevechten in de kooi.

De gevechten vond ik spannend en rauw, het drama vond ik boeiend, aangrijpend en ontroerend.

Met sentiment, maar niet te sentimenteel. Voorspelbaar, maar dat deed er voor mij niet toe.

De broers maakten ook ingrijpende dingen mee in hun leven en het kreeg allemaal een plek in de film.

Het acteerwerk vond ik goed en overtuigend.

Goed, maar zeker geen topper.

De verhaallijn is zo voorspelbaar als het maar zijn kan - typisch 'Amerikaans heroïsch' - en dat komt de spanning absoluut niet ten goede. Deze film moet het dan ook veel meer hebben van het drama gehalte en daar scoort de film gelukkig wel vrij goed, vooral dankzij de pijnlijke conversaties tussen de broers en hun vader en toch ook vooral door het meelijwekkend karakter van de oude baas Nick Nolte, die ik opvallend goed vond spelen.

Het sterke drama gecombineerd met het visueel goede werk en de toch wel aardig in beeld gebrachte gevechten maken het toch een film waar ik mij wel aardig mee vermaakt heb. Maarrr... de meeste credits zijn toch echt wel voor Tom Hardy. Die man levert in deze film werkelijk een ijzersterke acteerprestatie af, een waar genot om naar te kijken.

De film op zich vind ik een solide 3,0* waard, niets meer en niets minder, maar de acteerprestatie van Tom Hardy krikt mijn beoordeling met een halfje omhoog. Een schoolvoorbeeld van hoe een acteur een standaard film iets extra's weet te geven.

3,5*

Deze zojuist gekeken. Wat een onwijs lekkere film! De ongeloofwaardigheid is een minpuntje, evenals het uitdiepen van de karakters en de opbouw naar het toernooi toe. Maar op die punten na een heerlijke, vermakelijke en sterke film!

Erg goede wisselwerking en combinatie van actie en drama. Gevechten zien er erg realstisch uit, en dat is ook mede te danken aan de goede rauwe cinematografie. Drama komt, alhoewel het allemaal een beetje cliche is, verassend goed uit de verf. Daarnaast krijg je ook nog eens Tom Hardy . Wat een acteur is dat.

Ook bij herziening blijft dit melodrama voor mannen fier overeind staan. Het zit gewoon verdomd goed in elkaar en weet toe te werken naar een punch die me ook de tweede keer wist te raken. Enige punje van kritiek is toch weer de overdreven Amerikaanse heroïek met oorlogshelden en leraren als de backbone van Amerika. Had niet gehoeven, want de verhouding tussen de twee broers en hun vader is al meer dan genoeg.

Dat Warrior nogal veel clichés bevat lijken zelfs zijn grootste fans niet te ontkennen. De vraag is slechts hoeveel je je daaraan stoort. Ik moet toegeven dat ondanks dat het allemaal volgens erg vertrouwde lijnen verliep het toch best meeslepend was. Het enige wat ietwat is mislukt is de poging om het einde spannender te maken door niet één, maar twee hoofdpersonen in de finale te plaatsen. Dat zou interessant hebben kunnen zijn doordat je dan niet wist wie er zou winnen, maar er was toch geen twijfel over mogelijk bij mij dat het Brendan zou worden. Een film als dit eindigt niet met het sympathiekste personage dat samen met zijn gezin zijn huis verliest.

Verder is de film ook erg manipulatief, in de zin van dat ik me er continu van bewust was dat ik naar een geconstrueerd drama zat te kijken. De scènes met Brendan en zijn vrouw worden een stuk warmer belicht dan de rest van de film en dat de vader weer terug zal grijpen naar de fles en dat dit zal leiden tot een vergevingsscène zag ik al meteen aankomen. Het is allemaal erg makkelijk.

Gewoonlijk doet het af aan de film als je je er van bewust bent hoe je emotioneel gestuurd wordt. Hier ook, maar toch iets minder. Warrior werkt, met name door het goede acteerwerk van iedereen, door de rauwe aanpak van Gavin O'Connor en de overtuigende dialogen. Het mag dan een wandelend cliché zijn, maar er is duidelijk aandacht in gestoken. Alleen niet in de titel, maar dat terzijde. Echt briljant vond ik het niet, dus op echte ontroering of spanning kon ik niet rekenen, maar het was wel vermakelijker dan het op papier overkwam.
3*

Van te voren was ik wat huiverig,niet echt mijn genre dit soort films,maar ik werd aangenaam verrast.Prachtig drama over twee broers,hun vader en al hun problemen.Het verhaal werd prima uitgewerkt en alle valkuilen werden vermeden.Ik vond vooral Tom Hardy uitstekend acteren en verder viel me vooral de briljante montage op.De beste films die ik de afgelopen tijd gezien heb.

Een goede actie/sportfilm...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Nick Nolte...

Redelijk goed voor vechtscene...

Mooi HD kwaliteit...

Prima achtergrond geluid/muziek (Dolby Digital)...

Geen topper...

Waar deze film in uitblinkt zijn de individuele acteerprestaties van Hardy, Edgerton en vooral Nick Nolte. Leuk ook dat we eindelijk een aardige sportsfilm over mixed martial arts te zien krijgen. Toegegeven, het toernooi verloopt wat ongeloofwaardig, maar de grondgevechten en houdgreeptechnieken worden heel goed in beeld gebracht.

Iron maiden, heb je wel goed opgelet? Volgens mij traint de leraar tijdens zijn onbetaald verlof volop mee met de jongen die in eerste instantie mee zou doen aan het toernooi, maar uiteindelijk zijn enkel breekt.

Wat mij nog het meest teleurstelt achteraf is dat de weg naar de finale voor beide heren niet realistisch verloopt; De docent incasseert verreweg de meeste klappen en weet de finale te winnen, terwijl hij fysiek zwaar uitgeput hoort te zijn. Tommy staat nooit langer dan 10 seconden in de ring, wat naar mijn idee ook ongeloofwaardig is. Tuurlijk kan je een paar keer iemand knockout slaan, maar ik heb nog nooit iemand met zulk groot gemak door een MMA-toernooi zien wandelen, zonder ook maar één grondgevecht te hebben.

De wedstrijden zijn echter heel gaaf in beeld gebracht, complimenten daarvoor.

Omdat het drama en de actie hier prima in balans wordt gehouden, zonder dat het tot irritatie of romantisering leidt, krijgt deze film een dikke voldoende voorlopig.

Ik heb lang gewacht met het kijken van deze film, aangezien ik het nooit echt heb op boksfilms. Saaie sport in mijn ogen, maar vandaag is het er toch van gekomen en verrek, ik had het helemaal mis! Dit is geen film over boksen, maar MMA, een tak in de vechtsport waar ik zeker weten liefhebber van ben. Mijn interesse was meer dan ooit gewekt.

De film komt langzaam op gang waarbij we kennis maken met de broers Tommy en Brendan en hun alcoholistische vader. Al snel was ik onder de indruk van Tommy, heel sterk geacteerd door Hardy. Vooral zijn patserige houding stond me wel aan, de manier waarop die een gevecht in ging en de ring weer verliet. Brendan, eveneens goed geacteerd door Edgerton, was een goedzak die echter vroeger ook van de vechtsport heeft geleefd. De rest van de cast was ook meer dan overtuigend met Nolte, Morrison en een leuke cameo van Rashad en Angle (al haat ik hem).

Het verhaal is niet bijzonder, de uitwerking echter wel. Vooral de gevechten zijn erg spectaculair gefilmd; kort op het lichaam, met schokkende bewegingen en de dreunen die de woofer voeden. Intens. Alsof je de klappen zelf opvangt. Het verbaasde me wel dat alles zo ontieglijk snel ging, voor je het weet was de finale bereikt. Ik snap het wel natuurlijk, 140 minuten is al een lange speelduur, het verder oprekken kan teveel van het goede zijn. De balans tussen actie en drama is hierdoor precies goed.

Het verloop van de finale is voorspelbaar hoewel je de clichés hier moeilijk uit de weg kunt gaan. Vandaar dat O'Connor alles op de afronding heeft gegooid met een erg sterke soundtrack, een juichende 'wereld' waarvan ik kippenvel kreeg en nogmaals het sublieme acteerwerk van de broers. Top!

Prachtig gemaakt, dat is zeker. Toch stoort het verhaal (plus de nodige cliche's) nét teveel om hier 4 sterren voor te gaan geven. Dit weekend gezien en helaas is deze 'Warrior' me niet echt bijgebleven.

Behalve Tom Hardy z'n personage en prestatie dan; wát een beest! Schitterend om te zien hoe hij iedereen genadeloos neerbeukt. Helaas is het laatste half uur daarom juist zo onnozel. Eerlijk is eerlijk, daar kan je dus echt niet mee aankomen. Zonde. Film eindigt daardoor toch wat dubbel. Beetje voorspelbaar, mooi gemaakt, maar vooral zeer ongeloofwaardig. Voor de rest zijn de vader - zoon perikelen mooi in het verhaal en in de film geplaatst, maar het is wel wat makkelijk allemaal.

Verder is dit gewoon een zeer sterke film. Goed geacteerd, goed geregisseerd, meeslepend en heb regelmatig met kippenvel zitten kijken. De film kent een aantal prachtige momenten. Jammer dat het laatste gevecht zoveel invloed heeft op het eindresultaat. Maar daar draait het toch allemaal om.

Zoals verwacht vermakelijk maar niet meer dan dat.

Voorspelbaar, sentimenteel, aangedikt heroisch, ietwat ongeloofwaardig en clichématig. Desondanks weet O'Connor er wel een solide film van te maken met een buiten de genoemde punten goed lopend verhaal, en vrij goede personages maar vooral uitstekende vertolkingen. Eigenlijk was dit vooral een film die ik wilde zien vanwege Hardy, en dit was wederom een geniale prestatie van de man. Al moet ik zeggen dat het zijn beste rol (die in Bronson) zeker nog niet benadert, ook al zijn ze erg lastig te vergelijken. Verder vond ik de gevechten vrij aardig in beeld gebracht, niet te rommelig zodat er voor een leek als ik niks te volgens valt, maar wel gelet op de filmische kant. Dat vind ik eigenlijk al best knap, want dat is moeilijker dan je denkt.

Ondanks dat ik me nauwelijks gestoord hebt en niet verveeld is het soms (zeker tegen het einde als het toernooi centraal staat) wel erg vreemd en ongeloofwaardig. En dan bedoel ik niet alleen dat twee ogenschijnlijke nobody's het toernooi doorfietsen (waar ik denk ik niks mee verklap), maar vooral dingen als het feit dat Hardy's personage blijkbaar uit Irak gevlucht is, en z'n achternaam verandert zodat ie niet te vinden is.... vraagteken? Erg vreemde logica was dat. Daarnaast zitten er in het verhaal net wat te veel zaken die je zonder problemen 'filler' kunt noemen, zoals het hele stuk met de leerlingen van Edgerton's personage, want eigenlijk moeiteloos geknipt had kunnen worden. Enkel extra heldendom waar er wat mij betreft al te veel van was.

De reden van het hoge gemiddelde ontgaat me toch een beetje. Zie niet zo wat dit veel beter maakt dan heel veel andere rise-and-rise vechtsportfilms. Vond bijv. The Fighter of Rocky niet veel anders (beter of slechter) dan dit, op de sport na. Dat is ook het enige wat ik toch mis. MMA heeft wereldwijd zo zijn fans, maar het probleem is een beetje dat de sport veel minder tot de verbeelding spreekt dan bijvoorbeeld boksen. Het heeft eigenlijk gewoon (nog) geen universeel aanvaarde sporthelden voortgebracht, en het is nog steeds een relatieve niche waar boksen in vroegere tijden hele volksstammen 's nachts voor de buis kreeg. Dat maakt het een stuk lastiger is (voor mij althans) om de impact van de prestaties te voelen die er gepresenteerd wordt. Aan de andere kant is het wel weer eens leuk dat het niet weer boksen is wat de klok slaat, dat is dan ook wel weer zo.

Nog een kleine opmerking voor het gebruik van The National, niet geniaal gebruikt, maar is en blijft fijne muziek. Verder een solide film, maar mist toch wat speciaals.

3*

Beetje voorspelbaar en ongeloofwaardig allemaal, maar als de gevechten beginnen wordt je er toch in meegesleurd....

Het formulewerk in deze film vond ik helemaal niet storend. Waar bij veel (vecht)sport films het drama er slechts bijgesleept wordt rondom sportbeelden, vond ik bij deze film het drama behoorlijk sterk aanwezig en overheerste het wat mij betreft ook de vechtscenes.

Tel daarbij op het goede camerawerk, de goede montage (140 minuten en geen moment verveeld) en het acteren van vooral Tom Hardy en Nick Nolte (die ik normaal gesproken niet echt kan waarderen), en dit is gewoon een erg goede film!

Dat er her en der clichés in de film zitten is welhaast onvermijdelijk, ik vond ze absoluut niet storend.

Na de fantastische Pride and Glory komt Conner nu met een prima boksersdrama, waar hij schijnbaar dat soort genre probeert wakker te houden.

Het is ook meer in eerste instantie een familiedrama. De acteurs Tom Hardy en Nick Nolte deden het alweer behoorlijk goed. Joel Edgerton die kon ik nog niet. Verwacht ook niet dat de film regelmatig uit boxen bestaat. Eerst krijgen we het zogehete troosteloze familieverhaal dat nog best wel knap en treffend in elkaar is gezet. De band tussen Tommy en zijn vader is schrijnend en ook zeker niet met rozengeur en manenschijn en dat word nog best wel intens verteld. Het koude urban-sfeertje die ook al in Pride and Glory te voelen was is hier ook aanwezig. Er word hier ook, zoals gezegd, best wel veel uit de kast getrokken, ook het thema Irak-oorlog krijgt een beurtje. De bokswedstrijden, en dan ook vooral die tussen de twee broers is ook wel iets wat de spanning doet snijden. Het zijn immers wel broers die mekaar bond en blauw slaan.

Verder prima film. Het is dan weer wel zo dat het nog best onavolgbaar wil worden omdat Warrior nog wel van de hak op de tak springt. Dat is dan weer wel jammer. Maar dat moet de pret ook niet drukken.

3,5*