Jin-Rô (1999)

Oke subtitles, trailer ziet er wel erg mooi uit.

Is het een serieus/realistisch verhaal of 100% fantasie zoals Spirited Away, want dan haak ik af.

Serieus/realistisch, met een stevige politieke basis.

Lijkt me dan een film die ik wel leuk kan vinden ga vanmiddag films/series halen zet dit ff erbij op mijn lijstje.

Indrukwekkend aantal berichten hier trouwens.

En dan juist het kleine aantal daarvan...

Dit is toch een van de 'grote' anime, zo dacht ik altijd?

Voor mij al weer een tijdje geleden, maar kan mij dit enkel

herinneren als indrukwekkend.

Gauw eens kopen dit.

[edit]

Oh, zorg ik toch mooi even voor de derde pagina aan berichten

Verwacht trouwens geen actiefilm, want dat is het totaal niet.

Viel me op veel Duitse referenties, rodkapchen (?), Volkswagen etc. Zit hier nog wat achter?

Net wat speurwerk op het internet gedaan, blijkbaar mis ik toch wat achtergrond informatie om deze film 100% te begrijpen al is deze film natuurlijk een verhaal op zich.

Volgens de film (en sequels) won Duitsland in de oorlog, vandaar.

Is er hier dan nog een sequel van? Hoe heet die?

Ik denk dat hij The Red Spectacles en Stray Dog: Kerberos Panzer Cops van Oshii zelf bedoelt. Vind dat nu niet echt sequels, want dit is een op zichzelf staande film.

Is de hoofdpersoon wel of niet de broer van Tom Sawyer?

Tom Saywer, wtf?

Stijlvol en mooi in beeld gebrachte anime.

Jin Roh is absoluut geen film die je zo even op kan zetten om een toffe actie anime te zien.Het is meer een verhaal/karakter gedreven film.Dat verhaal kent vele lagen en na mijn eerste keer kijken kan ik niet zeggen dat ik nu meteen alles doorhad.Vooral het einde ging mij wat te vlot, heel veel uitleg ineenkeer over hoe het nou daadwerkelijk zat.Terwijl het tempo daarvoor nu niet al te hoog lag, of misschien heb ik daarvoor wel niet goed genoeg opgelet.Een goed verpakt vehaal, maar ook weer een verhaal binnen een verhaal.Er wordt erg veel verwezen en verteld over het sprookje van Roodkapje, wat een hele grote rol speelt binnen de plot.Ook moest ik zo af en toe bij het verhaal aan Akira denken.Vooral in de begin scène.

De animatie is van een erg hoog niveau, erg mooi gemaakt door de vele mensen die hier aan hebben meegewerkt.De karakters kon ik zo af en toe wat minder mee.Nimmer kreeg ik echt een band met hen.Helaas kon het verhaal mij af en toe ook nog niet volledig boeien en vond ik het in het midden iets te langzaam gaan.Maar al bij al een erg fijne anime ontdekt en zeker 1 die in de toekomst kan groeien in waardering bij mij.Aan het einde heb ik er iniedergeval wel een voldaan gevoel aan over gehouden.

Een dikke 3.5*

Narratief een zeer oninteressante anime. Het politieke gebrabbel kwam me op een gegeven moment de oren uit en werd het een hele klus de concentratie op te brengen alles te volgen. Dit werd vergemoeilijkt door het feit dat het visueel zwaar tegenviel en dat de paralellen met Roodkapje werkelijk lachwekkend zijn. Wat een quasi poëtisch en sentimentele nonsens. Visueel valt er, buiten de scènes met de Kerberos om, bar weinig te beleven. Teleurstellend, want zeker op audiovisueel gebied had ik hier een hoop meer van verwacht.

2*

The Red Spectacles (1,5*)...alleen de basis is hetzelfde, verder niet te vergelijken films, maar desondanks wist ook deze me niet te boeien.

Het eerste half uur was prima, daarna werd het steeds vermoeiender, vooral dat wolvengezeur begon behoorlijk te vervelen.

Die Kerberos pakken zijn wel erg stoer, zien er geanimeerd misschien zelfs nog beter uit dan in de live-action film van Oshii. Die eerdergenoemde Red Spectacles zal ik echter sneller nog eens gaan kijken dan deze film.

2.0*

Volledig buiten mijn straatje, maar de film wist goed te bevallen. De animatie is een van de beste die ik tot nu toe gezien heb, misschien wel de beste. Vooral de actiescenes waren geweldig, (die pakken zijn erg cool!) al waren de beelden van het leven op straat, vaak met trams die erdoorheen rijden ook erg mooi. Ook het verhaal was interessant, al meen ik enkele plotholes tegengekomen te zijn tegengekomen, herziening zal uitwijzen wat hier waar van is. 3,0* en misschien nog eens wat van Oshii meepikken.

Kwalitatief hoogwaardige, interessante maar vooral zeer stemmige anime.

De film doet qua stijl wel wat denken aan Ghost in The Shell 1 en Akira maar het geheel is verhaaltechnisch een stuk helderder en heeft een stuk minder actie gedreven plot. De relatie die de hoofdpersonages tot elkaar hebben staat eigenlijk centraal. Bovendien speelt de film niet in een futuristische toekomst maar in een fictief verleden. De art-deco stijl waarin de steden zijn vormgegeven vind ik tof gedaan.

Was zelf wel blij dus met de goede verhaallijn vol met list en bedrog, liefde en verraad, spionage en contra-spionage plus de zeker naar behoren uitgewerkte karakters. De parallel die getrokken word met het sprookje van Roodkapje is ook een leuke invalshoek. Het geeft een beetje het donkere, scherpe randje van deze traditionele volksvertellingen terug in een nieuwe vorm.
De film is vrij donker en grauw, veel regenachtige dagen in Tokyo, veel schemerduister en als absolute hoogtepunt natuurlijk de scènes in het riool. De mensen zijn ook bijzonder goed geanimeerd in deze anime viel me op, duidelijke en herkenbare gezichtsexpressies.

Jin-Ro heeft enigszins de neiging halverwege wat in te zakken, hier had voor mij nog wel wat meer gehaald mogen worden uit de relatie van Fuse en het meisje. De ontknoping dan weer is behoorlijk sterk en compromisloos en niet te vergeten de actie is wanneer aanwezig erg goed vormgegeven. Ook die elite-troepen, een soort van Stormtroopers in het zwart, zijn lekker dreigend.

Kan hier toch wel een 4* aan slijten, alleen...

Waarom kan er een granaat ontploffen naast zo'n elite agent, ketsen kogels af op dat pak maar lopen ze te janken als kleine kinderen wanneer er tijdens een trainingssessie met rubber kogels geschoten wordt??? Niet dat het nu zoveel uitmaakt maar viel me gewoon op.

O, ja en iedere keer als zo'n agent in gevechtspak vol in beeld verscheen kreeg ik enorm de neiging om in discussie te gaan... Hoe zou dat nou komen?

Deze animatiefilm bekeken n.a.v. een fragment in een Movie Meter contest van Onderhond. De animaties waren best mooi, maar het verhaal boeide mij niet zo, zeker niet het politieke geleuter en wat de betekenis is van het verhaal van Roodkapje in deze anime, dat is me toch niet helemaal duidelijk. Deze film moet het bij mij vooral hebben van de mooie stadsbeelden, vooral o.a. van de tramritjes. De scènes in het riool waren trouwens ook best de moeite waard. Ook mooi was de droomscène van Kazuki.

Kort samengevat; mooie animaties, maar nogal een warrig verhaal. Misschien deze film toch nog maar een keer gaan herzien.

Waardering; voorlopig 3,5*

Een allegorie die de politieke situatie bekritiseert van Japan eind jaren '90 toen de LDP de hegemonie nog steeds had. Een doorn in het oog van Oshii. Hij kiest dan ook de zijde van Roodkapje met recht want in de jaren '60 - '70 stond hij aan de revolterende ANTO-Hantai-kant.
Dat Japan is overgenomen door (Nazi)-Duitsland is m.i. nonsens. De verwijzingen naar Duitsland zoals de o.a. al eerder genoemde Volkswagen, MG42, helm en Mauser C96 moeten worden opgevat als een verwijt naar de LDP die volgens ANTO fascistische trekken vertoonde. De film begint ook met de atoombom en het eigenlijke verhaal start na de bezetting (dus van de Amerikanen) Er wordt zelfs nog verwezen naar de ergerlijke Amerikaanse poging om de Japanse markt open te trekken en er één van vraag- en aanbod te maken.
Het einde is dan ook kritiek van formaat! Fuse krijgt het niet voor elkaar om de (eeuwige) tegenstelling links-rechts te doorbreken. Al eerder in de film werd dit voorspeld, Fuse kon niet het territorium van Roodkapje betreden op vriendschappelijke basis
De toonzetting van het geheel is de standaard-punk-melancholie. Heerlijk! De zwijgende hoofdpersonen en allerlei kleine fragmenten ondersteunen dit, zo vond ik de wegzwevende ballon erg goed. Die was vrij en de hoofdpersonen blijven lijden.
Het vluchtende meisje deed me sterk denken aan Avalon ook zo'n gevangenis.
Muziek viel me pas op in de aftiteling en de animaties zijn mooi maar zoals eerder opgemerkt schokkerig (dat ligt aan Disney -> kan iemand dat uitleggen?)
Een eerdere opmerking dat deze film vooral afstandelijk is ondersteun ik wel, maar niet in zijn geheel de enkele keer dat er toenadering was, vond ik dat door de kille sfeer wel heel intens, heel wat anders dan het standaardgezwijmel waar de meeste romance's het van moeten hebben.

lastig verhaal, moet hem denk ik even opnieuw kijken , maar wel een boeiende film, donker ..

Zowel qua vorm als inhoud heeft deze anime best flair, helaas is dat niet de gehele speelduur interessant genoeg. De film is wel voorzien van een prachtige soundtrack.

Mooie anime, kennelijk vol parallellen met de vroegere politieke situatie in Japan. Leuk om nu eens na te lezen, maar tijdens het kijken ging dat langs me heen. Gelukkig heeft de film veel meer te bieden en eigenlijk is alles al genoemd, van de designs en animatie tot de prachtig verstilde karakters aan toe. Het dilemma waar Fuse voor staat wordt rustig verteld en illustreert in mijn interpretatie hoezeer gedrag wordt beinvloed door iemands omgeving en hoe moeilijk het kan zijn de macht van die externe factoren te doorbreken. Enig nadeel van de film vond ik de nadruk op alle (contra)spionage en intrige, dat Fuse's dilemma weliswaar mooi omlijst in een verhaal maar de aandacht ook een beetje afleidt.

3,5*

Haalt het wat mij betreft lang niet bij GitS, maar qua script doet Jin Ro niet veel onder.

Vind de muziek en de sfeer wel beduidend minder. Pluspunten zijn dat coole pak, de emotieloze setting daarbinnen, en zoals gezegd het verhaal. Mooie verweving met het Roodkapje verhaal, en een dikke politieke lading.

3.5*

Is ook niet te vergelijken met GITS

Vond het ongelukkigerwijze - maar naar verwachting - weinig interessant.

Het verhaal was op zich erg leuk om te volgen en Fuse vormt (i.t.t. de overige karakters) een tamelijk intrigerend personage, maar de film is technisch zodanig verouderd (o.a. wegens zijn houterige camerawerk en bewegingen, afzichtelijke, simplistische en bovenmatig gestileerde character design en stupide voice-overs) dat hij me geenszins wist te ontroeren dan wel vervoeren - enkele wondermooie beelden daargelaten. De kadrering, montage en soundtrack vond ik verder tevens weinig indrukwekkend, al bereikte laatstgenoemde welzeker enkele hoge pieken (middels onder andere het fragment 0:21-0:53 binnenin Grace - Jinroh - Main Theme (Omega)). Daarmede verdienen de regelrecht intimiderende Kerberos-suits uiteraard niets dan hulde.

De inhoud (omtrent de personages, want evenals dutchtuga stond het 'politieke gebrabbel' mij tegen) boeit veelal (tenminste enigermate); de vorm slechts zelden. 2.5*

Hoe kun je nou een oudere film beoordelen aan de hand van hedendaagse film- of animatietechnieken?

Hoe? Je trekt een vergelijking, en voilà. Waarom zou je een film niet mogen afrekenen op het bestaan van esthetisch indrukwekkendere alternatieven? De 'verouderde' animatie beïnvloedt mijn ervaring, en daarmee mijn beoordeling. Logisch, niet?

Bedoel je "hedendaagse esthetische indrukwekkendere alternatieven?

Dan ben ik het niet met je eens, je kunt dan beter niet naar oudere films pakken omdat ze waarschijnlijk vaker niet in jouw esthetische ervaring passen vanwege oude technieken.

Neem bijvoorbeeld "le voyage dans la lune", over veroudering gesproken, alles is gebrekkig maar het technisch gebrek zit niet in de weg voor de sensatie die het filmpje veroorzaakt bij mij.

Ik probeer voor zover mogelijk over technische 'gebreken' heen te kijken en soms kan de veroudering zelf voor een stukje esthetiek zorgen.

Onder andere. Waarom zou je het onderscheid maken? Het zal mij iets uitmaken waarom iets er mooier uitziet; dat het mooier is telt.

Het 'waarom" iets mooier is is wel interessanter, het tweede is slechts een constatering zonder verdere onderbouwing. In kunst en daar reken ik nu voor het gemak film ook maar even onder) is die waarom vraag die je hier wegwuift juist wat het boeiend maakt.