The Hit (1984)

Dit vind ik echt een fascinerende film, zeker wanneer je hem voor de eerste keer kijkt, je hebt geen idee hoe het verhaal zich zal ontwikkelen, zeer onvoorspelbaar en altijd verrassend!

Ik vind Stamp echt geweldig in deze film!

Vooral het feit dat hij de enige is die de hele tijd uiterst rustig blijft en als het ware zich in zijn lot heeft geschikt en daar door de andere twee steeds nerveuzer maakt is echt briljant.

Wat mij betreft 4 sterren!

Mooie visie op de film. Persoonlijk sprak mij vooral Terence Stamp in deze film aan. Een fascinerend en origineel personage speelt hij hier. Van Roth vond ik helaas dat hij zijn rol als opvliegerige leerlingmoordenaar wat te dik aanzette. Hurt is ook goed, met relatief weinig woorden, maar de film moet het van mij vooral van Stamp hebben. Zijn kalmte geeft de film een eigen karakter, en die onverwachte uitbarsting op het einde zorgt voor een krachtig dramatisch moment.

Frears is een regisseur bij wie ik moeilijk een lijn kan ontdekken in zijn werk, maar die bijna altijd wel wat leuks aflevert. The Hit is een vrij geslaagde karakterstudie, die ook werkt als entertainende misdaadthriller, met enkele spannende scènes en wat humor. De droge, verlaten landschappen, die misschien nog wat meer aandacht verdienden, doen denken aan westerns en dat past wel bij de thematiek van de film.

De film stevende bij mij lang op 4 dikke sterren af, maar het einde laat het toch wat afweten. Ik had er de gehele speeltijd al moeite mee om te geloven dat Hurt die vrouw niet vermoorde. Ik kon geen motivatie vinden. Liefde? Nah, dat kwam er totaal niet uit. Dat hij haar in de climax laat leven kwam op mij dan ook te geschreven over en dat leidde helaas tot zijn nogal clichématige ondergang, al had het nog wel wat dat hij lachend sterfde. Toch kost dit einde een halve punt aftrek. Ik had graag iets pakkenders gezien.
3,5*

Vreemd ook om een acteur met status zoals Fernando Rey een zo vervangbare rol te laten spelen en zelfs maar 1 zin tekst te geven.

Aardig Brits gangsterfilmpje maar ook niet meer dan dat. The Hit moet het namelijk vooral van zijn sfeer en de komische intermezzo's hebben maar heeft ook flinke passages die minder imponeren. Terence Stamp is gelukkig wel uiterst grappig als de ex-gangster die nadat hij zijn vrienden verraden heeft enkel nog wacht op de naderende executie en deze dan ook alles behalve met angst en beven tegemoet gaat. Helaas is het niet genoeg om echt te beklijven.

3 sterren

Een roadmovie waarin een constante (lichte of zwaardere) dreiging wordt vastgehouden op een luchtige Coen-achtige manier en je benieuwd bent wat er steeds verder gaat gebeuren. Niet meteen voorspelbaar dus. De kleuren (technicolor) vond ik mooi, de landschappen en Spaanse locaties ook. Goede acteurs en een mooie mix van verschillende types, die ook een karakterontwikkeling doormaken.

Niet te vergeten de fantastische en sfeervolle muziek van flamenco gitaarvirtuoos Paco de Lucia (die ik eens live heb mogen zien optreden tijdens een flamenco show in een club in Barcelona).

Een aparte film, met een goede sfeer en het waard om nogmaals te zien.

Matige misdaadfilm waarin een verrader uit het criminele circuit wordt meegenomen door twee huurmoordenaars. Het zijn vooral de onderlinge verhoudingen die voor de spanning zouden moeten zorgen, maar voor mij was het geheel toch wat te traag en saai. Goed acteerwerk en ook redelijk sfeervol camerawerk.

Eenvoudig gangsterfilmpje en dat is wel prettig voor de verandering. Willie Parker (Terence Stamp) heeft de benen genomen naar Spanje nadat hij als kroongetuige heeft gespeeld. Op een gegeven moment wordt hij gekidnapt door John Hurt en Tim Roth en hij ondergaat dat eigenlijk vrij relaxed en nuchter. Het wordt voor de kidnappers allemaal nog gecompliceerder als ze ook nog een jonge dame mee nemen tijdens hun roadtrip door Spanje. Rollen zijn goed gecast en de dialogen zijn wel aardig om te volgen en op het eind heeft het nog wat leuke wendingen. Weinig mis met deze film dus!

Tim Roth's melkmuil. Lachen als hij de eerste keer in beeld komt en dat is ook zo ongeveer het moment dat de film gaat draaien. Ietwat stroef uit de startblokken, maar eenmaal in de auto ontspint zich een eigenzinnig ritje. Spanje staat er af en toe mooi op en met de nonchalante houding van Stamp heeft het nog een troef te pakken. Niet alleen de twee ontvoerders die zich afvragen wat de man bezielt.

Geweldig hoe Willie ze al dan niet bewust bespeelt. Zet de interactie tussen de vier in een geheel eigen daglicht. Leuk overhead shotje bij het pompstation en Frears bewijst zich als geraffineerd verteller als hij Hurt's personage stilletjes aan naar voren schuift. Een film die wat maakt van z'n karakters en zo heel wat verder reikt dan zomaar een misdaadverhaaltje. Boeiend met een sterke bezetting.

Zeer fijne film inderdaad, met een leuke, atypische rol van John Hurt en een grappige vroege rol van Mr Orange. Maar Stamp was met name fantastisch als boeddhistische ex-crimineel die zijn noodlot met een ergerniswekkende glimlach tegemoet gaat. Tot hij daadwerkelijk een pistool op zich gericht weet, dan neemt overlevingsdrift het toch over. Geweldige scène. Mooi geschoten film ook, en leuke situaties en dialogen die doen denken aan de jaren 90 misdaadkomedies waar Tarantino groot mee werd. Het is niet voor niets dat deze film in diens Coolest Movies of All Time lijstje staat. Mooie score mag ook nog wel vermeld worden.

Jammer van het einde, dat ik een beetje zwak vond, en een bijna beledigend klein rolletje van de grote acteur Fernando Rey.

Herzien na een jaar of veertig. Deze misdaadfilm is traag, vooral richting het slepende einde, maar afgezien daarvan nog prima te doen. De eersteklas cast maakt er iets moois van en regisseur Stephen Frears komt voortdurend op de proppen met coole shots. Het camerawerk is sowieso erg sfeervol. De plot is aan de karige kant en het tempo had absoluut wel wat hoger mogen liggen, maar binnen het genre is dit absoluut boven het gemiddelde.

Ondanks het vrij leuk en origineel uitgangspunt rond de crimineel zijn laconieke houding tegenover de huurmoordenaars is de verdere uitvoering nogal standaard. De twee huurmoordenaars die Willie Parker moeten omleggen vanwege zijn verraad van andere maffialeden, zijn uiteindelijk typische kerels die we in dit soort misdaadkomedies vaker te zien krijgen. De ene is een jonge, opvliegende kerel die voor het eerst op pad gaat met de meer ervaren en stoïcijnse leider, maar beiden zijn uiteindelijk maar amateuristische jongens.

Willie Parker en de twee huurmoordenaars komen in verschillende humoristische situaties terecht, zoals wanneer het appartement onverwachts bezet blijkt te zijn door Harry en zijn Spaanse vriendinnetje. Verder is het een leuk, aangenaam roadtripje, maar echt memorabel wordt het niet meteen. Daarvoor zijn er te weinig scènes die er echt bovenuit steken, maar al bij al is het een film die over de hele speelduur amusant blijft.

3*