The Last Song (2010)

Erg goed geacteert van Coleman. Ik vond 'm ook enorm overtuigend op emotioneel vlak. Echt enorme jankbuien, en dat heb je in zo'n situatie. Been there, en naast mijn zwak voor Cyrus en de vaardigheden van Sparks, de reden dat de film mij veel doet. In Martian Child met John Cusack was ie ook al zo goed.

De kleine man was het enige wat me echt iets kon doen tegen het einde, erg mooi, sterk.. maar vooral overtuigend. Martian Child klinkt leuk btw, eens opzoeken .

Naomi met alle respect, maar wat Cyrus laat zien is niet echt hoogstaand he? Je moet er idd een zwak voor hebben, anders krijg je heel snel een hekel aan dr.

Martian Child is vrij zwakjes. Niet teveel van verwachten, dan valt het wellicht nog mee.

Ik kan me best voorstellen dat ze voor de neutralen erg irritant overkomt. Ze heeft bepaalde maniertjes die wel eens in het verkeerde keelgat kunnen schieten ja. Bovendien is ze ook een flink slachtoffer van de media, die ook een beeld schetst die niet past die Destiny Hope Cyrus werkelijk is. Er zit een groot verschil tussen Miley (het beeld van de media) en Destiny Hope.

Ik vond Miley best wel indrukwekkend, vooral omdat haar talent vooral in komedie en muziek ligt. Dit was iets totaal anders voor haar, en ze wist mij te raken. Ik vond haar overtuigend maar Kinnear en Coleman waren wel sterker. Maar zij slecht? Wat mij betreft niet.

Ging deze film dan ook blind in zonder vooroordelen.

Maar ik zal vanaf nu geen film gaan kijken, omdat Cyrus erin speelt.

Mocht ze een onbeduidend bijrolletje hebben zal ik de film weer niet laten liggen. Nee, een dragende rol zie ik haar (voorlopig) nog niet hebben.

Maar dat mag je misschien ook niet verwachten.

Jij ergert je je ook nogal aan haar stem? Ik kan best begrijpen dat je het een akelig geluid vindt hoor, en in een film met veel tekst helpt ook niet dan. Gelukkig zei ze in het begin niet zoveel .

Ik geloof best dat je zonder vooroordelen heb gekeken, na een post van Cyrus in Mooiste / Leukste en in het Hannah Montana topic heb je meer dan duidelijk gemaakt dat je het een irritant wijf vindt, en je geeft het een voldoende. Dat lijkt me bewijs genoeg.

Vind haar stem juist heerlijk

Ik ook, erg cute ook en een meerwaarde in haar muziek. Maar vind je het vervelend, dan kan haar stem flink wat schade aanrichten .

En het rattenmondje helpt niet echt mee. Ergens klopt haar gezicht niet, maar ja dat is offtopic en heeft met haar acteer-prestaties niet veel van doen als werkt het ook niet mee als ik naar dr kijk.

Ik vind haar anders best goed uit zien hoor, zou daar liever op liggen dan op 't kerkhof.

Helemaal mee eens. Leidde me zo af dat ik af en toe zelfs niet doorhad dat ze beroerd acteerde

Verhaal was saai en voorspelbaar en de emoties kwamen op geen enkel moment bij me binnen.

Wat een vre-se-lijk stukje voorspelbaar melodrama was dit zeg. Maar ik ben erin getrapt! Ja, eerlijk is eerlijk; ik heb best genoten van deze The Last Song. Leuk.

Het einde zie je al van mijlenver aankomen, de cliché's vliegen je om de oren, de film wrikt zich soms in wat vreemde bochten om naar het einde toe te werken (die domme reacties van Cyrus tegenover haar vriend), maartoch... ik ben zo nu en dan wel te porren voor een lekker oversentimenteel filmpje. Vanavond dus ook wel. Blijkbaar.

Cyrus doet het goed, was niet echt bekend met haar, maar het beeld wat ik van haar had is bij deze wat aangepast - in positieve zin. Kinnear, Hemsworth en Coleman doen het ook goed en er is een fijn staaltje chemie aanwezig tussen de vier. Het werkte hier allemaal prima. Een aantal emotionele momenten wisten zélfs (bijna) te ontroeren.

Jammer dat het kwa scenario, verhaal, etc. totaal niet bijzonder is; eigenlijk gewoon door de mand valt. Gelukkig is het allemaal érg mooi en meeslepend gemaakt.

Een ruime 3.5 sterren.

De film begint als tienerfilm maar wordt op den duur steeds zwaarder. Een aantal mooie (tranentrekker)scenes maar ook wat lichtere, grappigere scenes. Miley zelf doet het wisselend, soms matig en dan weer goed, en de rest van de acteurs doen het redelijk op een enkele uitzondering daargelaten. Wel opvallend was de chemie tussen de hoofdpersonen; die was kenbaar aanwezig. Op het eind heeft men iets teveel in de film te willen stoppen en dat doet iets af aan het geheel. Het wordt dat een dramatische brok met allerlei verschillende problemen door elkaar verweven. Jammer, iets minder drama en wisselingen op het eind hadden de film waarschijnlijk goed gedaan. Toch een aardig (sirieus) debuut van Miley ondanks dat deze film door veel critici de grond in geboord zal gaan worden.

Wat een meevaller! Ik had er niet veel van verwacht, wat waarschijnlijk erg goed is geweest.

Wist niet veel over Miley Cyrus en wat me vooral aan haar opviel waren haar stem (zo laag!) en haar pruil-lipje, dat laatste begon me op een gegeven moment toch wel echt te irriteren...

Maar verder vond ik het een lekkere, romantische film voor zo af en toe. Geen barre-slechte acteerprestaties kunnen ontdekken waardoor ik toch wel goed in het verhaal zat. Jammer was dat de film in de tweede helft een beetje inzakte naar mijn idee, het begon gewoon goed, keek lekker snel weg en toen werd het wat minder. Het leek alsof het allemaal wat opgerekt moest worden. Verder was het uiteraard voorspelbaar, maar hee! Ik heb me vermaakt!

3,5*

Aardig maar voorspelbaar script. De uitwerking was echter nog meer voorspelbaar, helaas. Geen enkele diepgang in de film, waardoor ik me niet echt betrokken voelde bij de personages. Alles kwam te snel en te oppervlakkig. Al vond ik de relatie tussen het zoontje(goed gespeeld) en zijn vader wel treffend.

Kortom, aardig script wat zeker met mijn voorliefde voor muziek had kunnen uitgroeien tot een 3.5/4 ster, maar met deze uitwerking (komt bijna afgeraffeld over) niet meer dan een 2.5.

Hele mooie film. Gelukkig keek ik 'm in m'n eentje want ik moest wel zo'n 3x achter elkaar janken...

Hoe de film zich ontwikkelt is prachtig. Van een emo-achtig meisje verandert de hoofdrolspeelster langzaam maar zeker in een jonge vrouw.

Ik ben zelf een jochie van 25 die nog steeds wacht op dat punt dat hij eenmaal stevig in het leven staat dusseh... tja, deze film deed me zeker wel wat!

Aanrader.

Mooie film die zowat alle clichés uit het genre bovenhaalt. En ze komen er bijna nog mee weg. Het is natuurlijk een standaardverhaaltje zonder verrassingen, maar dat stoort niet echt.

Jammer dat de film op het einde wat over the top ging met z'n clichés, waardoor voor mij de emotionele impact helemaal verloren ging. Mooi standaardfilmpje dat zonder Miley Cyrus ergens anoniem in de dvd-rekken had gelegen.

2,5*

Mooie film, doet het boek eer aan!

Het verhaal bevat parallellen met "Life as a house".

Ingetogen acterende Greg Kinnear. Liam Hemsworth is voor mij een naam om te onthouden.

nogal veel gebruikte formule, maar is toch 'n mooi meeslepend verhaal geworden.

goed gespeeld

Tjeetje mina, als je mij zo nodig aan het huilen wil krijgen, dan moet je een film als the Last Song opzetten. Vooraf had ik, toen ik zag dat Laura die gekocht had, al zoiets van: 'Die wil/moet ik zien!!!!! Ik ging gezellig nog een hapje eten met haar en Petra, en nadat we Wild Child hadden zitten kijken, werd het tijd voor the Last Song. My gosh, wat een emotionele film. Miley Cyrus is veel, veel en veel beter dan in Hannah Montana, met meer snedige en heerlijke bitse opmerkingen. Ze verovert daarom niet alleen het hart van Will, maar ook mijn hart, op een bepaalde manier.

Liam en zij zijn geweldig, echt heel mooi, schattig, lief. En totaal, totaal geloofwaardig. Echt een prachtige romance, eentje die gevaarlijk dicht in de buurt komt van een Adam en Caroline in Untamed Heart. Zo eentje die gewoon, op de een of andere manier, helemaal klopt en heel erg teder neer wordt gezet.

De kus van Will en Ronnie komt zeker weten in mijn top kus scenes. Een prachtig, mooi moment.

Ik moest aan mijn broer denken, en aan hoe hij omging met de dood van mijn moeder. Zij was (is) namelijk voor hem, de belangrijkste ouder, en mijn vader niet echt, hoewel ze, vandaag de dag, wel redelijk goed met elkaar omgaan. Maar m'n broer zal nooit dezelfde band ontwikkelen, die hij met m'n moeder had. Daarom deden de scenes tussen Ronnie en haar vader me wel iets.

En dan Jonah, echt een scheet van een jochie, zo ontzettend heerlijk om die paar humoristische beelden te zien. Zeker weten een heerlijke, prachtige, mooie, fantastische film. Er rest me nog maar één ding, en dat is deze mooie film een welverdiende 5* te geven.

Een mooie film ,goed verhaal , fantasties geacteerd.

Dezemag je niet overslaan!!!!!

verschrikkelijk!!

Wat een vreselijk stom verhaal was dit zeg!!

Ik vind miley echt om te k*tsen.. dat verveelde gezicht de hele tijd en op de 2e helft slaat ze ineens om naar quasi-emotioneel..

Blehh.. wat een tijdverspilling....

Heb jij niet met vooroordelen gekeken? je kan er de klok op gelijk zetten dat je een film van je favoriet 5 stars geeft

Overigens is de poster wel erg mooi en ziet Cyrus er zelfs mooi uit. Ondanks de vernietigende kritieken van de Veronica gids (Zo'n vreselijk vermoeiende film, dat we nog tien keer liever naar the Last Song kijken en geloof ons: da's ook geen pretje. Miley Cyrus is superirritant als onbeschofte puber, die vader Greg Kinnear elke scène om niks afblaft. Maar als ze een vriendje heeft(wat heel raar is, want ook die behandelde ze als stront) ontdooit ze ineens razendsnel. Wie graag snottert om nepsentiment zit gebakken') ben ik toch wel redelijk nieuwsgierig dankzij het gemiddelde hier.

Overigens wel bizar, het verschil met IMDB.

Veronica snapt er geen bal van Moest echt lachen om die 'argumenten'.

''Om niks afblaft?'' Dûh Veronica, daar is 't een puber voor

''(wat heel raar is, want ook die behandelde ze als stront)''

Liefde maakt blind? Dûh.

Ben benieuwd, zal hem nu opzetten. Overigens zijn er ook normale pubers en lijtk me ook dat er aanleiding moet zijn voor zulk gedrag.

Sowieso, maar zo'n type puber is Miley hier dan ook. Er is dus niet iets vreemds aan o.i.d.

Hmmm ben het toch wel redelijk eens met de Veronicagids, de rol van Cyrus is zo af en toe sympathiek. Echter is ze heel vaak ook gewoon te vervelend voor woorden en ontbreekt het haar aan enige vorm van inlevingsvermogen. Dat is toch iets waar ik doorheen moest komen, vooral het eerste half uur. Wat volgt is een extreem zoet uur, Cyrus ontmoet het perfecte vriendje, zo perfect dat ik er van moet kotsen. De beste jongen werkt, is vrijwilliger bij een soort van dolfinarium, is romantisch, heeft rijke ouders en hij gaat naar een goede universiteit.

Overigens zijn alle personages ook wel weer erg typisch en zitten er te geforceerde vriendschappen in de film die ook weer niet goed worden uitgewerkt. Zo werkt bijvoorbeeld dat hele zijplotje met die Braze voor geen meter, barslecht uitgewerkt en bevat ook geen enkele diepgang.

Om tegenwicht aan dit soort overvloed aan zoete momenten te bieden worden er "traumatische" ervaringen in de film gestopt. De broer van Will, Mikey is overleden, wat zorgt voor een nare sfeer in zijn gezin. Iets wat overigens verder totaal niet wordt uitgewerkt in de film. Waarom stop je zoiets dan in een film? Om even te laten zien dat ook de perfecte jongen het niet altijd makkelijk heeft? Laat het maar weg wat mij betreft.
Ook lijdt de vader van Ronnie(een goede rol van Kinnear) lijdt opeens aan kanker, iets wat een hype lijkt te zijn in films. Gooi er een ziekte in en je hebt de tranen automatisch al vloeien. Het werkte bij mij averechts.

Teveel zoetigheid wat afgewisseld wordt met extreem harde situaties. Dit mixt heel slecht en zorgt ook voor een wisselvallig product.
Toch behoorlijk jammer, want je ziet wel dat het met zorg, aandacht en vooral ook kwaliteit is gemaakt. Daarom is het ook jammer dat het verhaal alle kanten op gaat, geen goede lijn vast kan houden en teveel zijplotjes bevat die er totaal niet toe doen voor het hoofdverhaal.

2*