The Last Song (2010)

Nog best goed.

Ik heb al vaak grappen gehoord over Miley Cyrus, zowel op internet als in real-life; ik kende haar eigenlijk helemaal niet, dus had ook niet veel last van vooroordelen of andere kraak-kijkbeurten-ideeën. Echter zegt het plot al genoeg, toch maar aangezet. Alles verdient een kans.

The Last Song is een prima onderhoudend filmpje, nergens vernieuwend, intens of in ook maar enige vorm uitdagend. Een paar mooie zonsverduistering scènes en je zit al lekker in de notebook-sfeer, en daar is op zijn tijd niets mis mee, want het werkt uitstekend in deze film. Hoewel je overal je twijfels bij kan zetten, heb je toch druk om de film af te kijken. En in die zin is de film gewoon geslaagd, hij laat het je toch als een soort ervaring meeleven. Je moet er voor vallen, maar goed... dat kan ik wel. Eens in de zoveel tijd een lekker sentimenteel dramatje is precies waar ik behoefte aan had.

Toch heeft de film te veel minpunten, zo is dat broertje op het zachts gezegd HEEL irritant. Ik kan best begrijpen dat op zijn leeftijd deze prestaties goed zijn, maar dat wil nog niet zeggen dat zijn rol niet veel te hoog gegrepen is. Of ook maar voor een andere leeftijdgenoot. Wat een belachelijke rol was dit, ik had hem liever helemaal niet gezien, dan was het verhaal veel beter naar voren gekomen. Dan hadden we een veel mooiere situatie i.p.v. deze geforceerde broer-zus-band. Dan kaart ik ook nog even het ongelofelijk saaie script maar aan, werkelijk niets is vernieuwend. Onbegrepen dochter, rijk jochie wat wordt gecommandeerd, kanker en al die andere rotzooi over ''perfectie en liefde'' (wat een goedkoop onderwerp , zeker de benadering) is eigenlijk gewoon beschamend. Dat hier veel mensen intrappen, waaronder ik ook, is gewoon een geluk en waarschijnlijk gewoon een recept van Hollywood: als filmmaker mag je dit echt niet serieus gaan ten toon stellen. In die zin zou ik het een dikke 0,5 moet geven. Maar toch is het vermakelijk, sentimenteel en pakt het je (HEEL LICHT!):

3 sterren

Een romance met veel hart, pijn en alles wat daar nog meer bij hoort; er wordt gelachen, gedroomd en er blijft geen oog droog. Maar hoe sentimenteel ook, toch slaagt de regisseur er in om nog wat diepgang en ernst toe te voegen. En alles is toch niet zo voorspelbaar als het lijkt en de cast blijkt talent te bezitten.

Miley Cyrus kan het maar beter bij zingen houden, want acteren lijkt niet echt voor haar te zijn weggelegd. De hele film heb ik me aan haar acteerkunsten lopen ergeren. Ze deed vast wel haar best, maar de bedoelde emoties kwamen er gewoon niet uit. Zeer jammer.

De 2* die alsnog geef, is te danken aan Greg Kinnear. Het is erg knap dat hij nog zo goed weet te acteren in de scenes met Miley Cyrus (en dat zijn er veel). Hij weet de emoties die de vader van Ronnie zou voelen goed over te brengen.

Geweldige film, maar wat kan ik me irriteren aan de stem van Miley. Terwijl ik haar helemaal geen vervelende actrice vind.

3 sterren van mij !

Niet echt een topfilm, ik had er meer van verwacht, eigenlijk omdat er vol bewondering op de hoes stond "The Notebook en Dear John"

Toch aardig verhaal, Miley vind ik helemaal niks.. vervelende actrice. De personage Will daarintegen steengoed. 3.0*

Ik vond 'm nog OK tot dat laatste halfuur, jezus christus. En voor mij geen probleem dat je je personages wat diepgang wil meegeven, maar een surferboy die net uit Baywatch lijkt weggelopen Tolstoy in het Russisch (!) laten quoten, dat gaat me nu toch wel een beetje tever.

Best aardig filmpje, romantiek gecombineerd met drama, volwassen worden en een eigen start maken in het leven. Miley Cyrus doet het daarbij best leuk als opstandige tiener. Niet al te zoetig gelukkig - hoewel dat er af en toe wel rakelings langs komt, komt er net op tijd steeds weer wat drama tussen. Toch is het script wel verreweg het zwakste punt, er worden net wat teveel clichés bijgesleept. Had de film een hoop goed gedaan als dat net wat minder geweest was.

Helemaal niks. Een film die meester is in het open deuren intrappen en gaat van cliché naar cliché. Een verfilming van Goede Tijden Slechte Tijden zoals iemand het hiervoor al aanhaalde... Tel daarbij de vreselijk irritant Miley Cyrus - met haar stem - bij op en je hebt een baggerfilm.

Beduidend minder dan films als The Notebook en Dear John die stuk voor stuk betere acteurs en verhaallijn kende.

Ik vond miley cyrus in het eerste halfuur het meest overtuigend, want haar chagrijnige kop paste goed bij haar rol. Ok, dat was een grapje
Gelukkig ontspande haar gezicht meer in de loop van de film, maar ik had toch liever een andere actrice dan Miley gezien. Ze overtuigde mij niet, en ik ken haar verder ook niet.

Het verhaal.. de liefde maakte totaal geen indruk op mij, ik vond het écht geen notebook sfeer. Ik vind dat het geen notebook genoemd mag worden, dat vind ik beledigend tegenover de film the notebook.
Maar de relatie tussen vader en zijn kinderen maakte wel een indruk op mij en dat hij ziek werd, etc. Ook vond ik bepaalde punten van de film erg zwak, zoals Will die zijn vriend probeert te overtuigen om op te biechten en dat zijn vriend wat verbaal agressief reageert op zijn vraag.. en later in de film zegt hij slechts 'ok'.
uhmm... Wtf?
En zo had ik dat met meer punten, een 'wtf?' moment.
Ook wat heeft die ex van will te zoeken in deze film? Ze heeft 3 momenten gehad in de film, en thats it. De film vond ik weinig diepgang hebben, op de vader na.
Behoorlijk cliché film, niks voor mij.
De titel van de film vind ik wel sterk , die past er goed bij!

Ben n nicholas sparksfan maar dit was slecht en kon dat hoofd met die pruillip van Cirus niet aanzien

Leuk zoetsappig filmpje, aldus mijn vriendin

ik vond het eigenlijk wel een hele goede film . Miley eigenlijk nog niet in veel films gezien.

totaal ook niet aan geergerd.

Niet helemaal voorspelbaar zoals veel films, alleen het eind natuurlijk wel

Ja leuke film!

Ik begon zonder verwachtingen de film te kijken. Het boek heb ik niet gelezen. De cast kende ik slecht. Ik kende Miley alleen van Hannah Montana en daar vond ik haar acteerprestaties wat onder de maat... (Overigens wel een van de betere Disney kindsterren van haar generatie, vergeleken met bijvoorbeeld een Selena Gomez).
Ik snap de veel te lage imdb score ook niet echt. Het zal wel komen door een collectieve Amerikaanse aversie tegen Miley Cyrus, die de laatste tijd niet meer zo braaf schijnt te zijn.
Maar sjonge, ze heeft me heel erg verrast zeg! Haar acteerprestaties vond ik erg goed, zelfs tot in bepaalde kleine details. Ze speelde Ronnie heel overtuigend en liet zien dat ze haar Hannah Montana rol is ontgroeid.
Liam deed het ook niet verkeerd en is natuurlijk een erg aangename verschijning.
Bobby Coleman steelt echter de show. Wat een talentje!

Een denderend plot is er niet. Maar dat vind ik ook niet nodig. De film ademt sfeer en doet iets met je.

Het mooie en het rauwe van het leven wordt mooi verwerkt. De film kent veel extremen. Gelukzalige momenten, maar ook intens trieste. Ik heb de halve film met traanogen gezeten...
Ik vind het heel mooi hoe de muziek in de film is verwerkt.
Zelf speel ik piano en ik heb ook zo'n muzikale band met m'n eigen vader, die ook leraar en componist is. Ik kon daarin zoveel herkennen, die speciale vader-dochter verhouding. Misschien dat de film me daarom ook zo raakte.
En dan de begrafenisscène... Huilen! Miley heeft me echt bij de keel gegrepen.

De film zit boordevol clichés, dat is waar. Maar ik vind het nergens irritant worden. Het verhaal grijpt je bij de keel en er zitten wendingen bij die wat wrang aanvoelen.

Er zitten hele mooie dialogen in met weer mooie Sparks-oneliners die je kippenvel bezorgen.

De film heeft me echt diep geraakt, nogmaals, misschien ook door persoonlijke herkenningsmomenten.
Ik ben fan! Ik hoop snel meer te zien van acteurs uit deze cast.

Een welverdiende 5*

The Last Song is precies een film die ik uit mezelf niet zou kijken, maar die ik omwille van de gezelligheid toch bekeken heb. Het eerste half uur was erg zwaar omdat ik me zeer ernstig liep te ergeren aan de volstrekte overdosis sentiment. Toen ik later zag dat het een verfilming van Nicholas Sparks was, viel het kwartje. Hoe dan ook, na ongeveer een half uur werd het een sport om te voorspellen wat de volgende wending zou zijn en dát was dan wel weer heel erg leuk. Verbazingwekkend hoeveel ik letterlijk heb weten te voorspellen (vader is echt ziek ook al zegt hij eerst van niet, vader sterft terwijl dochter zijn compositie speelt, jongen keert terug op begrafenis vader). Elke seconde van deze film schreeuwt 'CLICHÉ!'

Aan de andere kant begrijp ik wel dat er mensen zijn die juist van dit soort films houden. Bovendien wil ik een film ook niet alleen op het verhaal beoordelen, hoewel dat voor mij wel het zwaarst meetelt. Miley Cyrus viel me heel erg mee (ik had eigenlijk meer een soort Disneyfilm verwacht met Miley Cyrus die door zingen de weg naar huis/vader/liefde hervindt) en haar personage kwam af en toe mooi cynisch uit de hoek. Liam Hemsworth is prettig om naar te kijken, maar verder maakt hij niet bepaald indruk. Toch vind ik dat de acteurs wel alles uit het verhaal halen. Dat verhaal ligt mij echter helemaal niet, en als ik alleen was geweest had ik deze film tenenkrommend gevonden en misschien zelfs afgezet (wat ik vrijwel nooit doe). Nu had ik alsnog een leuke avond, maar niet vanwege de kwaliteit van de film, en daarom kan ik geen voldoende geven. 1,5 ster.

3 sterren voor die ongelofelijk schattige schildpadjes

Hier sluit ik me bij aan en ook van mij een mooie nette 3,5. Miley is misschein geen top acrice maar ik heb me zeker niet geergerd aan haar !

Matige film waarin een wat rebelse tiener de zomer doorbrengt bij haar vader en een leuke jongen ontmoet. Een nogal zoetsappig en melodramatisch verhaal met clichématige personages en vaak dik aangezette muziek. En aangezien dit een Nicholas Sparks-verhaal is, weet je van tevoren dat er weer iemand zal overlijden. Niet vervelend om te kijken (vooral ook door Miley Cyrus), maar toch net geen 3.0 sterren.

Nogal fantasieloze maar toch redelijke film

Ik heb de film na een kwartier afgezet omdat ik me ontzettend irriteerde aan Ronnie...

Ik erger me rot aan Miley Cyrus' gezicht en ik ben niet bepaald van haar muziek, maar ik moet zeggen, deze film viel me best wel mee en ik vond haar acteerwerk ook echt niet slecht (op een paar puntjes na). Die clichés van waar haar relatie steeds op stukloopt vind ik een beetje jammer en veel te voorspelbaar, maar voor de rest prima kijkbaar.

Ik dacht van tevoren dat dit echt weer zo'n zoetsappige film zonder diepgang zou gaan worden, maar ik moet mijn mening bijstellen. Nou wil ik niet zeggen dat er heel veel diepgang in zat.

Het eerste deel verveelde ik me nogal maar in het tweede deel kwam er meer vaart en een beter verhaal in. Het was allemaal nogal voorspelbaar, maar ik vind het toch een mooie film. Ik heb wel een traantje moeten wegpinken, en dat lukt niet veel films.

Nog niet eens zo'n slechte Drama / Romantiek film. Het acteerwerk van de cast kan door de beugel. En het redelijk voorspelbare verhaal is prima uitgevoerd. Ook verloopt de film in een goed tempo. 3 Sterren.

De eentonige gezichtsuitdrukking van Miley Cyrus hekelde me flink op een gegeven moment, maar als je daar doorheen prikt zie je een vrij sterke dramafilm. Af en toe net een te voor de hand liggend clicheetje, maar ook dat mocht de pret niet drukken.

Ik geef een ruime voldoende.

Deze film schetst een interessant verhaal over een tiener, die te maken krijgt met allerlei struikelingen.

De nogal cynische en ongeïnteresseerde ( Miley cyrus) ,krijgt in deze film te maken met ziekte, misdaad, liefde, maar vooral muziek. Deze dingen doen haar houding drastisch veranderen. Ze krijgt hierdoor een totaal andere kijk op het leven. De film laat zien hoe je als tiener op kunt groeien, en hoe dat niet altijd even makkelijk hoeft te zijn. Erg vermakelijk naar mijn mening.

Redelijk sterke dramafilm. De acteerprestaties zijn niet al te best maar ik stoorde me niet echt aan. Soms een beetje clichématig maar daar hebben meer films last van. Ruime voldoende voor deze romantische drama film.

Deze 'verplicht' moeten meekijken en alhoewel niet mijn genre was het geen straf. Film loopt van cliche naar cliche en is nergens verrassend of vernieuwend. Kijkt lekker ontspannen weg, prima voor een keer.

Eén van de zwakkere romantische drama's die ik al heb gezien. Het verhaal is zoutloos, er is geen spanning te merken tussen de hoofdrolspelers en de acteerprestaties zijn zwak. Ik ergerde me mateloos aan Miley Cyrus ondanks het feit dat ik het eerst niet wist dat zij het was.

Ik had Miley Cyrus als zangeres en vooral als mens al erg hoog zitten, maar had lage verwachtingen van haar acteerwerk en de films waarin ze speelt. Beide zeer onterecht, zo blijkt. Miley speelt hier buitengewoon sterk en de film wist me emotioneel flink te pakken

Je hebt actrices die heel effectief hun trukendoos kunnen inzetten en je hebt actrices die op heel natuurlijke wijze in hun rol kunnen kruipen. Afgaande op The Last Song is Miley er een in die laatste categorie. Snel maar eens meer werk van haar opzoeken.

The Last Song

Redelijk sterke dramafilm. De acteerprestaties zijn redelijk en het verhaal maakt zeker indruk. Cyrus vond ik goed alhoewel ze als opstandige puber beter is dan wat later in de film wanneer het drama wordt opgevoerd.

Kinnear en Hemsworth zijn ook goed en ik durf zelfs te zeggen dat Cyrus en Hemsworth best een leuke chemie hebben. Het is een Sparks film dus uiteraard moet er een dramatische twist in het verhaal zitten en die komt wel even binnen. The Last Song is soms een beetje clichématig maar daar hebben meer films last van. Mooie film om een keer gezien te hebben.