Lethal Weapon (1987)

What did one shepherd say to the other shepherd? Let's get the flock out of here!

De laatste tijd eens aan de Mad Max reeks begonnen en dan bleek ik eigenlijk toch wel een grote fan van Mel Gibson te zijn. Hij speelt het titelpersonage met verve en ik had meteen zin om eens aan die andere bekende franchise van hem te beginnen: Lethal Weapon. Een tijd geleden de blu-ray box in solden gekocht voor de helft van de prijs en gisteren was het nog wel eens tijd voor een lekker vermakelijk actiefilmpje. Ik had dit indertijd op 3* gewaardeerd, maar vermoedde dat dat nu wel eens wat meer zou kunnen worden.

Altijd fijn wanneer een voorgevoel uitkomt, want dit eerste deel barst van de fun. De gekke Riggs en de kalme Murtaugh die tegen wil en dank worden samengebracht om de dood van een jonge vrouw te onderzoeken is genoeg basis voor een vermakelijk plot met lekker veel actie. Het einde met de vechtpartij tussen Riggs en Joshua in de tuin van Murtaugh oogt een beetje vreemd weliswaar, maar het is in ieder geval een leuke climax. Wat Lethal Weapon echter vooral onderscheidt van talloze andere films in het genre is het heerlijke samenspel tussen Riggs en Murtaugh. Zo'n typisch 'tegenpolen trekken elkaar aan' verhaal, maar een goede balans tussen serieuze scènes (de zelfmoordneigingen van Riggs) en grappige scènes (het kleine duel op de schietbaan tussen Riggs en Murtaugh wie er het best kan schieten) zorgen ervoor dat dit voor geen enkele seconde verveelt. Wat op zich knap is, want met een speelduur van een kleine 2 uur zou je verwachten dat dit toch wel ergens inzakt.

Eerlijk is eerlijk, het is vooral Mel Gibson en Danny Glover die dit naar zo'n hoog niveau tillen. Gibson is met zijn wilde haren en psychotische blik werkelijk geknipt voor de rol van Riggs en Glover is met zijn continue gezaag en gekreun de perfecte flik op retour die het opeens met een gestoorde partner moet doen. Toch is er aan de bijrollen ook nog wel de nodige aandacht besteed. Zo draaft Gary Busey wel vaker in dit soort films op, maar als Joshua speelt hij één van zijn beste rollen. Mitchell Ryan is een goede bad-guy en let vooral ook nog op een kleine bijrol voor Blackie Dammett. Blackie wie? Zijn echte naam is John Kiedis, vader van Red Hot Chilli Peppers zanger Anthony Kiedis. Dammett speelt één van de gangsters bij de introductie van Riggs.

Toffe soundtrack ook nog, maar wat verwacht je als je klappers als Eric Clapton en Michael Kamen samenbrengt. Zo'n typische jaren '80 sound die echt perfect bij de film past. Ik vraag me af of ik de film eigenlijk met mijn 4* niet wat te laag beoordeel. Eerst de vervolgen maar eens afwachten, wie weet zijn die nog beter...

Dikke 4*

Vroeger diverse keren gezien. De Lethal weapon-reeks blijft vermakelijk. Leuke actie, fijne humor en heerlijk om het duo Murtaugh-Riggs terug te zien. De chemie tussen die twee is duidelijk aanwezig en zal in de verdere films alleen maar toenemen. Twee tegenpolen ook: Riggs als flamboyante schietgrage en gekke suïcidale flik met een Murtaugh die het liefst allemaal wat kalmer wil aandoen. Net 50 geworden, maar zijn pensionering komt dichter en dichter bij.

Eenvoudige plot die niet te veel om het lijf heeft, maar het werkt wel. Toch samen met Die hard en in iets mindere mate Beverly Hills cop één van de betere reeksen in het genre en dat hebben we vooral te danken aan een geweldige Mel Gibson die met Lethal weapon écht doorbrak bij het grote publiek vooraleer hij de rol van William Wallace aannam.

Ok.

Toch niet helemaal overtuigd door deze Lethal Weapon. De chemie tussen Gibson en Glover mocht er zeker zijn, het overtuigde me gewoon niet. De mystery in deze film is vrij zwakjes uitgevoerd, maar het actie en komedie gehalte is wat beter.

Voor mij was dit meer een standaard cop en cop flick. De twee passen natuurlijk alles behalve bij elkaar maar gaan elkaar in het einde toch wel weer waarderen, en voila, 3 vervolgdelen zijn geboren. Overigens is dit wel beter dan de andere films in dit genre.

Vooral door het leuke spel krijgt de film een voldoende.

Nog eens opnieuw bekeken, heb me de ganse reeks op Blu-ray aangeschaft.

Prima versies dus, waarvan vooral het geluid een boost heeft gekregen.

Clapton's gitaar galmt uit de boxen!!

Dit is toch echt nostalgie, een tijd waarin zo'n actiefilms nog niet met zelfcensuur zaten om PG13 te worden en een zo breed mogelijk publiek te willen bereiken. Lethal Weapon is op de eerste plaats een harde actiefilm met bloed en bloot. Daarbij de nodige humor, maar dan wel op de juiste momenten. Zodat de oneliners tussendoor leuk zijn, en niet dat de actiescènes belachelijk gemaakt worden. Ik mis dat wel in veel huidige actiefilms.

Gibson en Glover zijn op elkaar ingesteld. Twee verschillende figuren, maar als het er op aan komt zijn het wel collega's tegen de buitenwereld. En het zijn ook gewoon goeie agenten, wat je niet van alle buddycop agenten kan zeggen in gelijkaardige films.

De film blijft als een huis overeind en is nog altijd zo hard genieten. Als je dit ziet, merk je toch wel waar veel latere actiefilms de bal misslaan.

Lethal Weapon een film binnen deze franchise die vooral is geslaagd door de chemie tussen Glover en Gibson. Het platform is goed maar niet bijster intelligent.

I'm too old for this shit

Ik ben deze reeks eens opnieuw aan het bekijken en uiteraard begonnen met de allereerste, ook meteen wel de beste. Lethal Weapon is veruit de beste en leukste buddy cop film die er in mijn ogen is, door de fantastische rollen van de suicidale, psychopatische Mel Gibson en de brave, volgens het boekje werkende Danny Glover. Uiteraard komen zij samen te werken en die chemie tussen beiden heb ik nooit meer beter gezien. Ze kunnen niet met elkaar opschieten, maar uiteindelijk leren ze elkaar waarderen en hebben ze elkaars methodes wel degelijk nodig. Het is niet origineel, maar wel enorm leuk uitgewerkt.

Dat geldt ook voor het verhaal. Niet al te origineel en eigenlijk ook niet zo boeiend met een drugsverhaal, maar het is de uitwerking die ik heel fijn. De actie is heerlijk r-rated grof, maar zit ook doorspekt met humor zonder dat de film de komedie kant op gaat. Denk aan de zelfmoordpoging op het dak van het gebouw of brute clash waarbij Gibson sniper back-up mag zijn. Het tempo ligt erg hoog, maar de film verveelt ook gewoon niet door de afwisseling en het onderlinge gekibbel. Ook de soundtrack werkt sfeerverhogend, met van die ontspannende riedeltjes die precies bij dit soort films passen. Richard Donner levert als regisseur vakwerk.

Lethal Weapon doet me ook nogmaals weer eens beseffen hoe krankzinnig goed de jaren 80 op actiegebied waren. The Terminator, Die Hard, Rambo, Indiana Jones, Predator, Commando en noem het op, allemaal in dit tijdperk bedacht en uitgevoerd. Ongelofelijk.

4,5* blijven staan

“I'm too old for this shit!”

Nog nooit heb ik deze actie flick nog deze filmreeks gezien. En daar baal ik achteraf wel een beetje van, dat ik hem nooit eerder ben gaan kijken. Aan de andere kant moet ik het ook positief bekijken, en heb ik er afgelopen avond toch een ontzettend geweldig filmavontuur aan beleefd. Want ik durf wel te zeggen dat ik hier één van de leukste actiefilms uit de jaren tachtig heb gezien. Ik heb het altijd al jammer gevonden dat ik niet in de jaren tachtig ben opgegroeid als tiener, zoals mijn moeder dat wel was. Destijds leek alles zoveel beter, en ook met deze film is dat het geval. ‘Lethal Weapon’ combineert namelijk rauwe en keiharde actie met de nodige en soms vooral erg flauwe humor, en natuurlijk het donkere tintje qua gedachtes die vooral bij ‘Riggs’ spelen. Ik heb deze film gehuurd via ‘Pathé Thuis’ omdat ik eigenlijk twee andere films op het oog had maar, bij eentje de ondertitels niet goed werkten en de nadere trok mijn interesse deze avond toch minder goed. Dus uit nood, eigenlijk begonnen met deze filmreeks (die ik nu eigenlijk sowieso achter elkaar aan wil kijken) en dat is me echt onwijs goed bevallen.

De film start overigens wel even met iets waar ik totaal niet op had gerekend, en dat is de volledige kerstsfeer die eraan hangt, dus ik had hem beter een maandje terug kunnen beginnen maar, aan de andere kant beter dat ik hem nu kijk dan midden in de zomer, dan had ik het waarschijnlijk minder goed gehandeld! Ook eigenlijk gelijk het naakt in volle beeld is hier eigenlijk nog vrij normaal en dat voelt gewoon normaal, niet zo preuts als ‘Hollywood’ in deze dagen is. Mooie shots van de erg knappe ‘Jackie Swanson’ als ‘Amanda’. Maar je zat ook gewoon te kijken naar een ‘Glover’ in bad en de witte reet van ‘Gibson’ daarna. Ik weet niet of dit allemaal exrpes is gedaan maar, het kwam eigenlijk een beetje met de deur in huis vallen.

De cast is gaaf, en ‘Glover’ speelt onwijs goed en heerlijk samen met ‘Gibson’. Het voelde echt aan als een eenheid, en dat maakt een film als dit gewoon nog een stukje beter. De nostalgie, de heerlijke eighties look alles klopt eigenlijk gewoon aan deze film. Ook deed de rest van de cast het prima, daarbij kan ‘Gary Busey’ zich ook bij aansluiten, erg leuke rol als de slechterik.

Ik denk dat ‘Lethal Weapon’ toch wel de ‘Godfather’ is in het typefilm ‘buddycop’ films die in Amerika zeker rond de jaren tachtig en negentig wel erg populair waren maar, allemaal niet zo goed als deze film. De film kent zijn verhouding tot rust, en zeker ook belangrijke scenes waar suïcide ook centraal staat en wisselt dit af met keiharde actiescènes, waar toch de achtergrond van de Vietnamoorlog veel naar boven komt. Toch mooi als eindscène om Gibss één op één tegen Joshua te zien staan en ze het afmaken met een goed partij ouderwets knokken, en dat gaf de film toch een spetterende finale. De destijds topfitte ‘Gibson’ weet er in ieder geval wel raad mee, met die fantastische jaren tachtig kapsel, haha.

Ik ben het eigenlijk één op één met het verhaal hier onder mij eens. De film kent inderdaad niet een heel bijzonder sterk verhaal, en het drugs gerelateerde kennen we wel zeker in deze tijd met nog meer films en series die erover gaan. Wat de film goed doet is de uitwerking van het verhaal, inzak momentjes worden voorkomen door actiescènes en het drama gehalte heeft geen overhand, waardoor het verhaal over de suïcidale gedachtes bijvoorbeeld, interessant is maar niet van belang van de rest van het verhaal, het was er puur om alles een beetje aan te dikken.

Ja, heerlijk vermaakt en mijn drie euro zeker waard! Spijt ervan dat ik hem niet eerder had opgezet maar, dat geeft nu wel weer leuke filmavonden, op naar het tweede deel!

Vandaag weer eens herbekeken, ditmaal op Bluray.

Kon het mij nog wel herinneren deze film, hier maken ze voor het eerst kennis met elkaar, Danny Glover de brave huisvader en Gibson die net buiten zijn boekje gaat met zijn politiewerk, ze moeten een moord oplossen van een prostituee die zelfmoord heeft gepleegd of dat er iets anders aan de hand was...

Leuke misdaad film met af en toe wat actie, vooral het einde komt alle actie er wel uit.

Toch word hij nergens echt goed of spectaculair, in deel 2 en de vervolgen erop zaten meer actie en achtervolgingen zoals ik mij nog kan herinneren, daarom vond ik dit deel de minste.

Op naar deel 2 voor een herziening.

Deze Kerstfilm eens geprobeerd zonder te weten dat het een Kerstfilm was .

'k dacht eigenlijk dat het vooral actie en schieten ging zijn, maar dit viel nog goed mee. Er zit toch wel verhaal in en je leert de cast ook wel wat kennen. De cast deed het trouwens ook niet slecht.

Herzien op de nieuwe 4K uitgave van WB met een gave Dolby Atmos mix.

Mel Gibson, die ondanks de Mad Max trilogie nog niet echt was doorgebroken, werd met deze rol in één klap wereldberoemd. Dat geld ook voor Danny Glover, die daarvoor alleen een relatief grote rol had in The Color Purple. Het was een geniale zet van Marion Dougherty, die destijds werkte voor WB als casting director, om Gibson en Glover voor te stellen.

We volgen de zelfdestructieve politieagent Martin Riggs, die de brave huisvader Roger Murtaugh als partner toegewezen krijgt. Riggs heeft zijn vrouw verloren in een auto-ongeluk en is nog steeds in de rouw. Hij heeft de hoop in het leven min of meer opgegeven en het werk is het enige wat hem overeind houd. Dit resulteert in de meest krankzinnige beslissingen, tot ergenis van Murtaugh, die had gehoopt rustig de laatste jaren tot zijn pensioen te slijten. Ze komen al snel op het spoor van een bende drugs-smokkelaars, onder leiding van generaal McAllister en zijn bikkelharde rechterhand Mr Joshua, die mogelijk connecties hebben met de (zelf)moord van een jonge vrouw.

Energieke buddy-cop movie met genoeg humor en actie dat vakkundig door regisseur Donner in beeld wordt gebracht. Gibson schittert als suïcidale cop met geestige oneliners en zijn aanstekelijke glimlach. Ook Glover speelt briljant als de op pensioen gefixeerde Vietnam veteraan, die keer op keer opmerkt dat hij te oud is voor dit werk. De chemie tussen de twee vittende maatjes is uitermate goed en het lijkt of het kersverse duo al jaren op elkaar zijn ingespeeld. Tot slot mag ook Gary Busey benoemd worden die in de 80&90’s vaker soortgelijke badguy rollen speelde. De gitaar- en saxofoon soundtrack maken het af.

Persoonlijk één van de beste filmreeks in dit genre.

Herzien op een waanzinnige mooie 4k transfer. Vooral het moment met de kinderen buiten is gewoon waanzinnig om te zien. Een film blijft leuk met de typische rolverdeling tussen twee rechercheurs waarvan de een netjes binnen de lijnen blijft en de ander ontspoort. Vervelen doet dit niet. Blijft het alleen wat vreemd vinden dat hij gaandeweg wat grimmiger wordt terwijl het hier niet de film voor is. Het eindje had voor mij niet gehoeven maar het blijft verder een leuke film.

Film 3,5

Beeld (4K) 5,0

Geluid 4,5

De stem op deze film was in de maand nadat ik lid werd van deze website eind 2006. Volgens mij toen ergens op herinnering al een cijfer gegeven (een magere voldoende). Het is dus al een tijdje terug dat ik deze heb gezien. En ik kon me er niets van herinneren, echt helemaal niets. In zoverre geen fijn weerzien. De film was fijn maar voelde niet als een weerzien.

Vooral L.A. komt er mooi uit - het valt me op hoe die stad qua look, gevoel en sfeer sinds midden jaren 80 niet is veranderd, Ik was daar zelf in oktober van dit jaar en ik merk nu steeds op hoe enorm de stad herkenbaar is in films en series. De stad is een paradox: ergens zielloos en zonder hart maar juist wel met een enorme eigenheid waardoor je direct het gevoel van die stad terugkrijgt.

Enfin, het verhaaltje is niet heel bijzonder maar werkt redelijk als kapstok. Het zijn vooral de sfeer en acteurs die de film maken. En af en toe hele toffe beelden. Dat laatste gevecht met die belichting, of dat shot diep ingezoomd in de woestijn. Gibson krijgt ook een goede rol mee die clichés vakkundig ontwijkt door hem eerst en vooral een goede agent/soldaat te maken. Ja, hij heeft issues maar vaak zie je dat iemands werk eronder lijdt. Hier niet. En dat is fris.

Verder de sfeer natuurlijk. Een leuke mix van hitte, Kerst en een jazzy soundtrack. 4,0*.

Lang geleden wel eens wat van op tv gezien, maar we hebben het denk ik over iets minder dan 20 jaar geleden. De reeks kwam opnieuw op mijn radar nadat ik afgelopen zomer ook best genoten heb van Beverly Hills Cop en die reeks toch wel vaker in één adem genoemd wordt met Lethal Weapon. De hele box een tijdje geleden vrij goedkoop kunnen aanschaffen en daar heb ik tot dusver geen spijt van.

Het is allemaal wat 'harder' dan Beverly Hills Cop, maar dat mag de pret niet drukken en geeft Lethal Weapon natuurlijk ook een eigen smoel. Deze eerste film is vooral een heerlijk vlotte actiefilm, die weinig fout doet. Hoog tempo, goede actie en vooral: een heerlijke chemie tussen Mel Gibson en Danny Glover. Ook in de vervolgdelen is dit een belangrijk pluspunt. Het tweetal is, ondanks de totaal verschillende karakters, dusdanig heerlijk op elkaar ingespeeld dat de films automatisch leuk zijn om te volgen. Met momenten is ook dit eerste deel van Lethal Weapon behoorlijk over de top - neem alleen al de gerekte climax - maar dat neemt niet weg dat de tijd over het algemeen voorbij vliegt en het allemaal heel onderhoudend blijft.

3,5*