This Is It (2009)

En daarom 0,5*?

Duidelijk dat dit soort users de film NIET gezien hebben.

Gewoon een 0,5* om het gemiddelde naar beneden te halen.

Grappig dat er mensen serieus reageren op een troll als sampsoen die de film natuurlijk helemaal niet gezien heeft maar jullie gewoon op wil fokken. En dat is hem aardig gelukt, lol.

Ontopic: Ik heb de film niet gezien. Misschien als ie op dvd is, of op RTL over een paar jaar. 12,50 voor een film van nog geen twee uur is wat mij betreft een no go.

ga er vanavond heen ben benieuwd

Zonde.

Er zijn anders ook echt wel genoeg 5,0* stemmers (ik weet wel zeker dat die er ook nog meer zijn) die de film niet gezien hebben. Dat compenseert de boel dan weer.

Ik ben er gisteren heen geweest voor 8,50 euro. 12,50 euro voor een bioskaartje is wel erg veel hoor.

Maar de film is voor de echte fans zoals ik een schitterend eerbetoon aan wat we allemaal niet hebben mogen meemaken. En de film maakt duidelijk dat we heeeel wat schitterends gekregen zouden hebben!

Nieuwe filmpjes bij Smooth Criminal en Thriller bijvoorbeeld. Muzikaal klonk MJ veel beter dan we hadden verwacht. Hij had niet alles live gezongen, maar sommige songs zijn misschien ook live niet goed uit te voeren. So be it. We hadden show, theater gehad, top entertainment. En Michael had het nogsteeds (of weer).

Binnenkort ook op dvd en blu-ray met veel extra's.

Je vergeet hier dat je alleen maar blanke artiesten opnoemt. die vrijwel alleen door blanken werden beluisterd. Met de hele muziekinbdustrie verbreden, bedoel ik ook te zeggen de grenzen tussen zwarte en blanke muziek overschrijden. Iets wat bijna in zijn geheel aan Jackson te danken is.

Wat Elvis en The Beatles (en al die andere rockgasten van toen) deden is de zwarte rythem&blues te combineren met blanke muziek. Hier begon dus het bouwen van de brug tussen blanke en zwarte muziek. Hier heeft Elvis veel credit voor gekregen, het combineren van stijlen. Ik zeg niet dat Jackson niks heeft gedaan tussen het verschil blanke en zwarte muziek, zijn invloed was zeker groot, maar je vergeet toch wel een paar namen te noemen. Het is niet alleen Jackson.

Elvis deed dat op muzikaal gebied ja, maar zorgde er echt niet voor dat er opeens veel zwarten naar zijn muziek gingen luisteren en zijn platen kochten. Ik zeg niet dat Elvis' invloed nihil is geweest, hij zette hier zeker een eerste stap in, maar de pop in de jaren '80 werd met Jackson definitief over een kam geschoren en zorgde ervoor dat het toegankelijk werd voor zwart én blank.

Om dat te illustreren: MTV america begon begin jaren '80 en zond toen alleen clips van blanke artiesten uit. Jackson heeft dat eigenhandig en in zijn uppie veranderd ten tijde van Thriller. In de VS waren het daarvoor nog steeds voor een groot deel gescheiden werelden, waar maar af en toe iets doorheen brak (Motown in de jaren '60 bijvoorbeeld).

Ging naar de bios maar kwam niet bij district 9 binnen ging toen met mijn vader en breortje naar TII. En daar heb ik geen spijt van. Ik ben geen MJ fan maar ik vond dit gewoon een goede documentaire.

Dit concert zou wel supervet zijn geworden zeg. Hij heeft het nog steeds, maar zij uitstraling in bijv. Beat it is weg. In de videoclip, en andere dingen toen hij nog weining of niets had verbouwd aan zichzelf (om de leetijd aan te geven) kwam hij echt over als: "the man" nu.. is dat wat minder. Snap ikw el als je 50 bent. maar het viel me gewoon op.

Wie zei dat zijn dansen slecht was, heb de discussie nite helemaal gevolgd maar zoiets las ik. Op zijn 50e nog steeds de beste/of in andermans ogen een van de beste dansers, nu zijn er wat mensen die aandacht zoeken en dat ontkennen, maar die begrijp ik echt niet.

Mooie weergave van de repetities van wat het concert van de eeuw had moeten worden. Van de beelden die eigenlijk niet bedoeld waren om ooit en publique gebruikt te worden is een boeiende compilatie gemaakt. Je weet natuurlijk nooit hoe hij er in die andere 98 uur beeldmateriaal bij liep maar in deze registratie ziet hij er ondanks het geringe aantal kilo's behoorlijk fit en energiek uit. Meerdere malen zag ik een Michael die ik niet eerder zag. Je ziet een rasartiest van vlees en bloed die op een super professionele wijze met zijn vak bezig is en de wereld nog 1 keer wil laten zien wie er boven aan de artiestenketen staat. Long live the King!

Mwah, er waren anders al zat blanken die naar Stevie Wonder, Earth Wind and Fire en George Clinton, James Brown, etc.. luisterden voordat Michael Solo ging.

Hij heeft dan weliswaar de ban bij MTV doorbroken, maar op dat moment was MTV nog niet zo heel erg groot....

Nieuwe zwart-wit filmpje van Smooth Criminal in This Is It is geniaal.

Ode op oude klassiekers als Gilda, The Big Sleep en His Girl Friday.

On top of that, vind ik dat Jackson eigenlijk altijd dezelfde muziek heeft gemaakt (in z'n solocarriere dan). Na zijn beste jaren (Thriller en Bad) probeerde hij alleen z'n truucje nog een keer te doen, maar hij werd alleen maar minder goed. Altijd dezelfde muzieksoort en zo. Waar andere grote artiesten nog veranderden van stijl ; Beatles van rock/pop naar psychidelische rock, Elvis' jaren '50 werk is niet te vergelijken met z'n jaren '70 werk, David Bowie heeft alle soorten muziek gemaakt, etc. etc. Beetje een eenzijdige artiest die Michael Jackson. (of zeg ik nu weer iets heel doms? )

Voor met name de fans, ( en ik ben er een van ) een voorproefje van wat een spektakel had moeten worden. en het moet gezegd, de man had het nog steeds hoor. ook al was het duidelijk dat hij zijn stem wat spaarde, fysiek gooide hij toch de vetste moves uit de mouw. wat moet het schitterend zijn geweest voor de dansers, om hem op billie jean te zien dansen, zo'n 5 meter van de buhne. maar na het zien van de prent heerst er toch een dubbel gevoel. wat had ik die concerten graag zien gebeuren. en je weet dat het er nooit meer van zal komen. maar ik ben wel dankbaar dat ik een laatste blik heb mogen werpen in de keuken van een muzikaal genie, en groots performer. wat de film betreft, die stak wel goed in elkaar. zij het wat haastig hier en daar. de filmpjes van smooth criminal en earth song,die op het scherm tijdens de concerten zouden verschijnen, waren geniaal. ook het 3d kerkhof tijdens thriller maakte indruk. al met al een vermakelijk verslag van de repetities, van wat grootse concerten waren geworden. helaas heeft het niet zo mogen zijn. toch blijft michael de king of pop natuurlijk. 4 sterren.

prachtig muziek dokument van een nooit uitgevoerd concert. aan de ene kant ervaar je dit als een concert, maar het is nog geen 15% van wat je uiteindelijk zou moeten ervaren, en dat geeft de bittere bijsmaak.

interessant voor de fans en voor die gene die van dansen houden.

maar als je het goed bekijkt dan zijn het gewoon stukjes repetitie aan elkaar geplakt met af en toe een one-liner van een geinterviewde danser, maar omdat het hoog niveau repetities zijn is het intressant om te zien.

voor de fans (en voor de financieel gedupeerde? want deze film is er wel snel, en ik denk dat de dvd er ook voor 1 december is!)

gekeken als fan

3.5

Allereerst, beste lezer: ik ben Prince fan. Al jaren. Misschien vraag je jezelf dan af: waarom ga je dan naar een film over MJ en kijk je thuis niet de DVD van Purple Rain? Het antwoord is simpel: als artiest kun je alleen maar groot respect opbrengen voor MJ, of je zijn muziek nu wel of niet leuk vind.

Ook ik was geschokt op 25 juni 2009 door het bericht dat MJ overleden was. Aangezien ik wel had willen zien hoe hij zijn comeback zou maken heb ik besloten deze film te gaan zien.

En het zou hem gelukt hebben, hoor, die comeback. Zeer zeker. In deze docu zie je MJ als de begaafde artiest die hij was; alles rondom hem heen loslaten en zich volledig focussen op de concert reeks die eraan zat te komen.

Hij is vijftig en dat is te zien. De danspasjes zijn niet meer zo soepel als eerst, maar zeker soepel genoeg voor een vijftigjarige! Daarnaast krijg je te zien hoe mooi en gelikt zijn show zou worden. Voor de fans van MJ moet dit toch een gedenkwaardig document zijn, deze docu. In berichten in de krant lees je dan weer dat de fans juist hier boos over zijn, omdat MJ te zwak zou zijn uitgelicht. Daar ben ik het niet mee eens. Deze docu draait maar om één persoon en dat is Michael. De film laat duidelijk zijn talenten zien en tjonge, wat had deze man een talent!

Prima documentaire, goed gedoseerd, mooi geschoten en mooi geknipt en geplakt. Een dikke 4 *.

Een beetje dom misschien?

Sta me toe om even (een beetje off-topic, sorry) een kleine muziekles te geven

Onder het Motown label maakte hij (zowel solo als met de Jackson 5) voornamelijk soul (logisch bij / aan de hand van Motown). Af en toe was er een psychedelic funk uitstapje (bijv. "Hum Along And Dance", "life of the party").

De reden om weg te gaan bij Motown in '76 was juist om meer artistieke vrijheid te krijgen: eigen nummers te kunnen schrijven en zelf de muzikale richting te bepalen.

Vanaf dat moment heten ze The Jacksons, maar Michael was volledig de stuwende kracht (zowel componeren als performen). De muziek werd voornamelijk funky, maar dan niet als James Brown of George Clinton, maar duideljk met een eigen geluid met veel blazers ("things i do for you", "Lovely one", "can you feel it", "shake your body").

Tijdens zijn eerste volwassen soloplaat "Off the wall" (behoort dit dan niet tot zijn beste werk ???) schaafte hij met Quincy Jones nog verder aan deze eigen funky sound ("working day and night", "don't stop til you get enough"). Ook waren er steeds meer disco (oa. Rock with you) invloeden te horen.

"Beat it" was de eerste aanzet om meer pop (rock in dit geval) in zijn muziek te brengen.

Bij "Bad" en de latere albums streefde hij volgens mij bewust na om een breder publiek te pakken (als een soort king op pop, wat ik een smakeloze titel vind, maar vooruit). Waar de eerdere platen ("Destiny", "Triumph", "Off the Wall", "Thriller") stuk voor stuk een mooi rustig geheel van funk en soul vormden, worden de latere platen (i.m.o) meer een samenraapsel van verschilende stijlen.

Meer pop, disco, af en toe een soort gospel sound, funk, mierzoete ballads, en terugkerend een nummer met een flinke gitaarsolo ("Dirty Diana", "Give in to me".

Later maakte hij met Teddy Riley (van Guy) de plaat "Dangerous", waarbij de uptempo nummers wel weer een gemeenschappelijke sound hadden (r&b/ swingbeat). Hij bleef zich dus wel degelijk (muzikaal) ontwikkelen, maar haalde niet meer de magie van zijn oude werk.

Dus opzich ben ik het met je eens dat vanaf "Bad" (1988) zijn cariere downhill ging, maar hij is niet stil blijven staan in sound.

Het mag duidelijk zijn dat ik het ook niet met je eens ben dat "Thriller" en "Bad" zijn beste periode vormen, want dit begon veel eerder.

Ik vind wel dat hij zichzelf als performer en danser flink herhaalde sinds 1988, al werd wel alles grotesker (tot het belachelijke af).

Daarom ben ik ook wel benieuwd naar deze film. Ik vermoed dat hij het (in vergelijk met de "Bad tour") wel veel van de verpakking moest hebben (dansers, decors, filmpjes), maar dat neem ik hem op zijn 50e niet kwalijk. Het is voorals het menselijke aspect tijdens de rehearsels waar ik benieuwd naar ben.

Overigens..Over Bowie:..

Je zegt dat hij "alle soorten muziek heeft gemaakt". Hij heeft idd zeer uiteenlopende dingen gemaakt: van het meesterwerk Ziggi Stardust tot de teringherrie met Tin Machine, maar ik heb Bowie nog nooit kunnen betrappen op mooie warme soul, lekker r&B, goede groovy funk, of een aanstekelijke jazzy sound, dus ik vermoed dat je het wel heel eenzijdig vanuit een bepaalde hoek ("blanke muziek") bekijkt.

Zoals zo veel Jackson haters die met de Beatles, Dylan en Led Zppelin komen aanzetten.

En voor de jongeren die na het zien van deze fim onder de indruk zijn van zijn danskwaliteiten, vergelijk het eens met the old days..

YouTube - Michael Jackson's Dance Range

Ok, ik ken eigenlijk alleen zijn solowerk vanaf Off The Wall, dus al wat ervoor is kan ik niet beoordelen. Ik vind dat ie dan vaak het zelfde truucje doet,, hoewel er natuurlijk wat uitzonderingetjes zijn (Beat It idd), maar ik vind het allemaal dezelfde soort dancemuziek.

En (zoals je misschien al hebt gemerkt) ben ik geen kei in het onderverdelen van muziekgenres/stijlen, maar op MusicMeter staat bij Bowie's Station to Station dat het rock/soul is. Dat is mijn favoriete album, en volgens mij staan daar inderdaad / wel degelijk soul op. Golden Years bijvoorbeeld. Verder heeft ie genoeg andere stijlen gedaan, maar het was beter als ik zei allerLEI soorten muziek.

Geweldige film!!!!!!!!!!!

Dan vind ik dat een beetje raar van Musicmeter, want "Station to station" is echt geen soulplaat. Hooguit het prachtige "Wild is the wind" komt in de buurt.

Toch vind ik "Dirty Diana", "Beat it" en "Give in to me" heel wat meer als rock klinken dan dat veelzijdige Bowie op een soulartiest lijkt.

Bowie is een groot artiest, maar klinkt zelden soulfull (zoals blanke collega's als bijv. Hall en Oates, George Michael of zelfs Paul Young dat wel hebben).

Over MJ: als je Off the wall dus wel kent, vind je dan niet dat dit één van zijn beste platen is?

Om al zijn muziek als "hetzelfde" te typeren omdat het volgens jou onder de noemer dansmuziek valt, vind ik erg kort door de bocht.

Als je geen verschil hoort tussen de dansnummers op Off the wall, en de eerste 6 swingbeat achtige tracks van Dangerous (Quincy Jones vs Teddy Riley), dan houdt het op idd...

Dan kan ik ook stellen dat veel andere artiesten geen ontwikkeling doormaken omdat ze zich blijven beperken tot pop/rock.

Blijkbaar is soul / r&b/ funk gewoon niet jouw "cup of tea" (?).

Prachtige docu. Als fan heb ik genoten van elke seconde. De MJ zoals ik hem herinneren wil. Zingend en dansend.

Volgens mij zijn er meer 5,0 stemmers die het gemiddelde uit hun verband rukken dan mensen die 0,5 stemmen. Maar ik heb niet het idee dat deze film zovel stemmen gaat opleveren dat er ooit sprake zal zijn van een hoge top 250 notering. Ik denk toch dat veel Jackson-fans nooit op deze site komen...

Het is moeilijk om te bepalen of een documentaire het recht heeft in de top 250 te staan, maar dat kan je hebben bij meer films...

En het is geen schande voor de man als je de muziek die hij maakte gewoon pop noemt. De term R&B wordt te veel gebruikt, en rock... dat je gitaren in je nummers gebruikt betekent niet dat je gelijk ook ald rockartiest gezien kan worden. Maar ja, wat voor verstand heb ik nu van muziek (en film, wat dat betreft )

Kan MJ zeker waarderen, maar wil mezelf ook weer geen echte fan noemen. Heb de docu gekeken en dit stukje geschiedenis is absoluut geslaagd. Het geeft een goed beeld van hoe de concerten eruit zouden hebben gezien en als er nog kaarten beschikbaar waren had ik er zeker een paar willen hebben.

Top muziek, top show, top dansers, leuke extra's en dat 50 keer.

Zonde dat al die mensen die er zoveel tijd in hebben gestoken deze show niet hebben kunnen laten zien. Al hadden ze maar 1 keer mogen vlammen...

Pathe Spuimarkt had laten doorschemeren dat de voorverkoop erg goed liep en als je nog kaarten wilde hebben dat je er snel bij moest zijn. De film zou tenslotte maar 2 weken draaien.

We zijn op een zaterdagavond geweest. We zaten in een klein zaaltje met misschien 30 man. Misschien was de rest ziek? Er heerst tenslotte een buitenlands griepje...

pop is een afkorting voor popular music. terug in de tijd een comerciele tegenhanger van de rock muziek. in mijn ogen is pop muziek heden ten dagen gewoon populaire muziek die erg breed is en een hoge radio- potentie heeft. micheal is pop muziek, net zoals Aerosmith dat tegenwoordig is. populair, toegankelijk en niet te moeilijk. breed dus.

Vond het een erg goede film. Hij deed precies wat ik ervan verwachtte. Hij gaf een goed beeld van hoe het optreden eruit zou hebben gezien en ze lieten veel muziek horen. Vond ook de videoclips van Smooth Criminal, They don't really care about us en Thriller erg geslaagd. Ze voegden echt iets toe aan de film en, als het er geweest zou zijn, het optreden.

Kvond hem echt niet speciaal ofzo, gewoon de repetities enzo. Kdenk dat vele hem beoordelen om respect te geven. Natuurlijk wastie goed maar de film vind ik niet bijzonder.