Como Era Gostoso o Meu Francês (1971)

Fransmannen, Portugezen en kannibalen samen op een eiland

Brazilië, het is een land waar ik eigenlijk bitter weinig van ken. Wat culturele dingen en hun voetbalploeg natuurlijk, maar als filmland was ik ze nog niet eerder tegen gekomen. Ik heb nu al een tijd een abonnement op Cinema Zuid en dan kun je al eens proberen om naar iets te gaan zien waarbij je niet goed weet wat te verwachten. Como Era Gostoso o Meu Francês, oftewel How Tasty Was My Little Frenchman zoals de Amerikaanse titel klinkt, is dan ook mijn Braziliaanse doop.

Weliswaar wel één die me niet al te goed is bevallen. Het grootste probleem vond ik vooral de onevenwichtigheid. Nelson Pereira dos Santos levert een film af die vooral kan gedefinieerd worden als een vreemde mix tussen drama en komedie. Een droge voice-over in het begin, de cultuurverschillen en de Fransman die wanhopig probeert duidelijk dat hij geen Portugees is vormen een aantal komische momenten, maar tegelijkertijd oogt de film ook enorm repetitief (wat gebeurt er nu eigenlijk in die 80 minuten) en de onderbrekingen waar pancartes worden getoond met daarop flarden van één of andere tekst uit een koloniale bron zijn gewoon vervelend. Het ironische aspect waar Pippo het over heeft zie ik wel, maar is niet aan mij besteed in ieder geval.

Bijna alle dialoog is in het Tupi, een soort van dialect dat voornamelijk wordt gesproken in Brazilië met als meerwaarde dat het van oorsprong een indianentaal is die werd gebruikt door de stam kannibalen in de film. Het zijn echter acteurs die de stam spelen en je moet Pereira dos Santos krediet geven dat hij op dit gebied weinig fout doet. Zo ook qua klederdracht. De film heeft een tijdlang een ban boven het hoofd gehad van de Braziliaanse censuur, maar historici zijn er uiteindelijk dan toch in geslaagd om dit tegen te gaan. Wat tegelijkertijd dan weer resulteerde in een inzending voor de Oscars in 1973, al is hij uiteindelijk niet genomineerd geraakt.

Tjah, nog niet echt van overtuigd wat ik hier nu eigenlijk van moet vinden. Eerste pakweg 20 minuten zijn leuk, maar nadien dooft de film compleet uit. Nog wat punten voor de authenticiteit en dergelijke (plus een leuke soundtrack), maar voor de rest niet echt aan mij besteed. Laat dat je echter niet tegenhouden.

1.5*