Dear John (2010)

Ik had er meer van verwacht. De film kabbelt rustig voort, met wat kleine uitschieters.

Een film om niet al te lang bij stil te staan.

Saai, voorspelbaar, cliché.

Als matige Bouquet-reeks aflevering, vermoed ik..

Mooie man + mooie meid, maar zonder chemie, en zonder diepgang, oppervlakkige personages die in hun brieven niks interessants te melden hebben.

Zelfs de oorlogsscenes zijn slaapverwekkend.

Met doorspoelen de eindstreep gehaald.

Ik had Notebook verwachtingen maar die bleven uit. evengoed wel een lekker filmpje om te kijken. geen hoogvlieger

Zwaar matig.

Tatum en Seyfried had ik sowieso al niet hoge verwachtingen van, bleek achteraf zeer terecht want ze kunnen maar moeilijk je aandacht vasthouden, geen verrassing waar ik stiekem op hoopte. Het über zoete plot is natuurlijk voorspelbaar tot en met, het is dan ook aan o.a de chemie om dat op te vangen, wanneer dat ontbreekt valt er nog maar weinig te behalen.

Het is zelfs zo oninteressant dat ik nog het meeste kon met de relatie tussen John en z'n vader, wat niet veel meer is dan een zijplot. Naast het feit dat het inhoudelijk voldoet aan alle tienermeisjesverwachtingen, is het in tegenstelling tot écht goede romantische flicks gewoon heel flauw ingevuld.

Seyfried heeft het hoofd van een buitenaardse vis en Tatum maakt nogmaals duidelijk dat hij een saaie zak is, haast vermoeiend om aan te horen. Hoewel ze beide hun momenten wel pakken, is het over het algemeen behoorlijk in evenwicht met de inhoud..pijnlijk dus.

Dead John pakt zoals de meeste films binnen dit genre de bekende formule maar weet daarmee helemaal niets te doen. Pover drama, povere romance.

Grootse tegenvaller.

Dit had echt beter gekunt en gemoeten. Ik las de synopsis en dacht, dit lijkt me wel wat, maar wat een leuke filmavond had moeten zijn draaide uit op een ware deceptie.

Het verhaal is uitgerekt, langdradig en zonder inhoud. Cliché na cliché krijgen we te zien. Oppervlakkig, saai en onaangrijpend. Vooral het bagger acteerwerk is waar ik me aan stoorde. Er was precies 0,0 chemie te vinden tussen Tatum en Seyfried. En als klap op de vuurpijl is daar het einde. Voorspelbaar en nietszeggend.

1,5*

Leuke film die lekker wegkijkt. Had een iets ander einde verwacht.

3½*

Het begin was zo fantastisch, maar het einde was echt verschrikkelijk afgeraffeld.

Erg jammer.

Vrij matige film waar je van moet houden.

Ik hou normaal gesproken echt van dit soort films, en het duurt even voor ik zo'n film zou afkraken maarja.. Van de week voor het eerst The Notebook gezien, en die vond ik fantastisch. Amanda Seyfried is een actrice waar ik meteen verliefd op werd toen ik haar in de musical Mamma Mia zag. Dus ik dacht: combi verhaal van auteur Notebook, en de geweldig mooie Seyfried.. kan niet misgaan! Wel dus..

Precies wat jij vermelde in je bericht, absoluut geen chemie tussen Tatum en Seyfried, en door het matige acteerwerk kwamen dramatische scenes (ondanks dat ik echt wel in de stemming was voor een drama) totaal niet over op mij. Toen hoopte ik eigenlijk dat het eind nog iets in petto had, en hoppa, daar was de aftiteling al voordat ik er erg in had.

Erg jammer.. een film die ik niet nog een keer zou kijken.

Saai

Hoewel niet mijn favoriete genre, heb ik veel betere films gezien als deze.

Heb me echt zitten vervelen. Jammer

Ik vond de film behoorlijk tegenvallen! Ik irriteerde me aan de eigenwijsheid van de personages en het einde vond ik een beetje abrupt en raar.

Niet echt een favoriet!

mooie romantische film, niet meer, niet minder

3*

het is een heeeeel romantische film! dus je moet er wel zin in hebben, blijbaar had ik dat, want ik vond de film geweldig!!

Dit is absoluut niet mijn genre, maar heb me goed vermaakt en heb aardig meegeleefd.

Vond de relatie tussen John en zijn vader een stuk boeiender dan het liefdesverhaal overigens.

3,5*

Erg mooi en boeiend!!

wel een leuke film maar niet mijn genre

3 is een mooi cijfer

Toen de film begonnen was dacht ik; dit wordt een mooie en goeie film!
Maar de film is alles behalve goed geworden. Traag, vaak saai en erg gebeurd
gewoon te weinig in de film dat die blijft boeien. Hoe verder de film vorderde
hoe slechter de film werd afgeraffeld. Nadat ze elkaar hadden
beloofd om elkaar eeuwig te blijven schrijven en stapelverlieft op elkaar zijn,
besluit Savannah om lekker met een buurman te gaan en laat onze Dear John
achter. En de lieve Savannah die er altijd was voor zen vader, en uit het niks
niet eens weet dat deze lieve man overleden is? Snap dat
dingen soms raar kunnen verlopen, maar dat maakt deze film er niet beter op.
Zo snel allemaal afgeraffeld op het eind dat de film gewoon in mijn ogen niet goed
is geworden. Helaas.

Wederom een Hollywood film waarin het plot van ondergeschikt belang is en de gevoelens, mooie plaatjes en knappe stelletjes voorop staan. Het enigszins afwijkende verloop op de helft van het verhaal haalt Dear John uit de diepste put, maar de regelmatig gekromde tenen zijn niet te voorkomen. Sentimentele ongein noemen we dit ook wel.

Je moet hier natuurlijk van houden, maar ik vond hem zeker de moeite waard. Amanda Seyfried speelt betoverend en de film wordt op een bepaald moment cliché, maar heeft genoeg uitschieters en verrassingen (zo vond ik het verrassend dat de voorgelezen brief uit de eerste scène voor zijn vader was en niet voor Savannah). De gelddonatie was dan wel weer voorspelbaar, alsook dat hij het speciale muntje zou houden.

De film is inderdaad romantisch en er zat chemie tussen de twee hoofdrolspelers. Bepaalde zaken waren wat minder goed uitgewerkt (waarom deden die mensen bij het restaurant zo naar tegen hem, omdat hij vroeger opvliegend was?). Het einde is wat abrupt, maar laat je wel zeemzoet achter.

Voor mij was dit een geslaagde film!

Mij wist de film erg te raken,dat komt deels omdat ik een ASS heb(Autischme Spectrum Stornis) een lichtere versie van Autischme in de fim werd autischme veel in de kijker gebracht en dat gaf me een prettig gevoel omdat je zag dat het gewoon mensen van vlees en bloed zijn maar gewoon een anders leven

Dat was dan ook het enige wat mij raakte, de autistische vader. Daarom een ster erbij. Voor de rest een clichématige film

Ik had tot voor kort een redelijke pet op voor wat betreft de producten van Lasse Halström.

Chocolat, voor in deel in mijn eigen regio gemaakt en Ciderhouse Rules waren wat mij betreft best aardig. Niet te vergeten Gilbert Grape, die heelgoed was (maar ook weer lang geleden).

Dear John dus een misser eerste klas. Traag als lood door een zeef en suikerzoet als verdampte Pepsi. Het enige dat je overhoudt is de nare nasmaak van een desintegrerende maatschappij.

De laatste maanden films gekocht die met een paar uitzonderingen regelrecht de vuilnisbak in kunnen.

Hollywood kan wat mij betreft voorlopig de ijskast in.

Man, wat had ik een hekel aan Savannah gedurende het laatste half uur. Is ze met Tim (of zoiets, ben slecht in namen onthouden) getrouwd. Natuurlijk, zij moet ook verder met haar leven, maar John wordt als het ware aan de kant geschoven voor iemand waarvan Savannah eigenlijk helemaal niet zo veel houdt. Onbevredigendste einde wat ik ooit heb gezien. Zijn ze nou serieus vrienden geworden? Nee, deze film is het niet voor mij.

In grote lijnen is dit een clichefilm, maarja, dat zijn zo'n beetje alle films in dit genre. Vaak stoor ik me aan de standaardkarakters of de voorspelbaarheid in dit soort films, maar bij deze film kon ik het allemaal goed hebben, dankzij een niet onaardig script.

Slappe en voorspelbare film.

Door het dunne verhaal viel me de hele tijd irrelevante dingen op.

Zo spant Channing Tatum om de haverklap zijn kaakspieren aan. Vooral in de romantische scenes doet hij het heel erg. Waarschijnlijk vergroot dit zijn sex appeal, who know's.

2,5*

Ik vond het een mooie huilfilm,

heel mooi gespeeld en tja meeste films zijn voorspelbaar maar deze was zeer mooi om te zien vanuit je bed heerlijk...

Ik heb helemaal niets tegen sentimentele films, zeker als het goed gedaan is. Maar deze trek ik voor geen meter.

Vakkundig gemaakt dat dan weer wel, maar de hele setting (verhaal,Channing Tatum, etc) is erg mager.

Tja, voor mij had het het toch allemaal net niet. Ik vond de sfeer en het kleurgebruik in de film wel heel goed overkomen. Het was allemaal heel helder met toch een romantisch waasje. Maar qua chemie vond ik het nou niet echt denderend. Ik had er totaal geen gevoel bij, bij deze twee mensen. Het verhaal wordt ook zo oppervlakkig vertoond. Er wordt nergens iets uitgediept. Het enige wat er voor gezorgd heeft dat ik deze film niet helemaal een onvoldoende wil geven is vanwege het verhaallijn met zijn vader. Dat vond ik wel heel sterk overkomen. Vooral de scène op de gang van het ziekenhuis vond ik erg sterk en daar kreeg ik wel even een brok in mijn keel van. Maar de rest van de film vind ik behoorlijk standaard.

Minder goed dan verwacht. Ik had een film zoals The Notebook verwacht, maar daar kan deze film niet aan tippen. Er zit hiervoor niet genoeg diepgang in. Na al enkele fantastische films gezien te hebben van Lasse Hallström (oa Chocolat!), vind ik deze ietswat teleurstellend.

Maar een slechte film is het zeker niet. De rollen worden goed neergezet, en het is prachtig in beeld gebracht.

Heerlijke film als je alleen op de bak zit met een grote bak chocolade op de schoot en een pak tissues in handbereik!

Vond de vader van john trouwens erg goed neergezet, heel herkenbaar!