Das Weiße Band - Eine Deutsche Kindergeschichte (2009)

Daar kan ik in komen, en ik ben het er ook mee eens dat Haneke een mooie balans heeft gevonden tussen subtiliteit en toch ook een duidelijke moraal. Maar ik zie de gebeurtenissen uit dit dorp toch slechts als een incident, een incident wat weliswaar in elk west Europees dorp had kunnen plaats vinden, maar wat waarschijnlijk niet echt dagelijkse kost was voor deze hardhandige tijd. De vraag die ik me stel is eerder zo te formuleren: als dit wel plaats had gevonden in bv een streng gereformeerd Italiaans dorpje, zou men dan ook wijzen naar het fascisme van Mussolini? En zijn wij als Nederlanders dan de gelukkige onschuldigen omdat er bij ons nooit een fascistisch leiderschap is opgestaan, terwijl wij wel dezelfde opvoeding genoten en dus ook de goede voedingsbodem hadden voor dit kwaad?

Misschien begrijp ik je niet goed, maar voor het begrip van de film draait je vraagstelling de zaken om. Haneke wil een aanzet geven tot een verklaring voor het succes van fascisme in Duitsland, en wijst daarbij op de omschreven cultuur. Hiermee is hij tegelijk specifiek (in het land en tijd waarin het plaatsvindt), maar ook generaliserend: het zou in principe overal kunnen plaatsvinden. Daarmee wijst hij m.i., heel voorzichtig, ook op de gevaren van een dergelijke cultuur. Maar hij laat het niet in concreto zien, en daar doet Haneke goed aan, omdat de boodschap zo veel krachtiger wordt.

Jouw vragen aan het eind zijn op zich terecht, ik denk alleen niet dat je ze als kritiek op Haneke mag beschouwen. Persoonlijk denk ik dat deze film aardig wat handvaten biedt om na te denken over de gevolgen die deze cultuur heeft gehad. Het feit dat in Nederland het fascisme niet als eerste dominant werd toont de kern van het cliché dat de geschiedenis zich nooit exact kan herhalen: enerzijds zijn we misschien gelukkig geweest, anderzijds zijn hiervoor weer andere verklaringen nodig (de Nederlandse cultuur om zo snel mogelijk de angel te halen uit extremen bijvoorbeeld).

En om het hypothetische van deze vragen aan te tonen: ik heb nog nooit gehoord van een streng gereformeerd Italiaans dorpje

Haha ja je moet mijn vragen ook absoluut niet als kritiek op Haneke zien, want ik ben enorm blij dat er weer es een film voorbij komt die me überhaupt aanzet tot nadenken en het stellen van vragen. En wat ik inderdaad probeer te zeggen is wat jij ook zegt, dat dit een verhaal is wat niet per se over het opkomend fascisme gaat, maar veel breder en universeler te trekken is. Vandaar dat ik stel dat dit overal had kunnen gebeuren- en nog steeds gebeurd op plaatsen waar dergelijke 'onderdrukking' plaats vindt.

Een wreed, complex verhaal over oorzaken en gevolg van machtsmisbruik, kleinburgelijkheid en sadisme, in een verfilming die me uiteindelijk (door de te saaie dialogen) toch een beetje tegenviel. Maar dat heb ik bij meer films van Haneke. Uitmuntend geacteerd, dat wel.

Punt verhoogd vanwege het feit dat ik nu nog steeds af en toe aan deze film denk

Blijf toch met een paar vraagtekens zitten, nou okee, je moet ook echt van dit soort films houden.

Zonder meteen dieper in te (willen) gaan op wat Haneke hier nu inhoudelijk voor ogen had of welke verbanden hij wilde leggen; een uiterst grimmige, meeslepende en bij momenten weer vertederende (de scene vanaf de bok geschoten of het jongetje met 'zijn' gewonde vogeltje) tour de force van zowel de regisseur, de acteurs en alle 'medewerkers', die ernorm veel werk moeten hebben gestoken in de zeer authentiek aandoende setting, waarbij enkel de 'verteller' soms op het randje van overbodig zweeft... maar net niet erover.

En dus: 5,0*.

Tja, ik vond toch een saaie film.. Hmm verschillende goede sterren en slechte sterren..

Voor mij is ingewikkeld verhaal..helaas...

2 sterren

Ik zou niet echt bepaald zeggen dat het verhaal ingewikkeld is. Het laat gewoon weinig zien wat er echt gebeurd in het dorpje, dat je erg aan het denken zet.

Hmmm, moeilijk. Film kon me niet vanaf minuut 1 boeien en helaas werd dat gedurende de rest van de prent niet beter. Geen hele speciale momenten. Gloorde wel een mooi soort rust over de film en het acteerwerk was gewoon klasse.

Je gaat je meteen afvragen of ze in Nederland ook zo'n blik met goed acterende kinderen op kunnen trekken. Ik denk het niet.

Helaas voor mij een weinig interessant filmpje, jammer.

Alsjeblieft... die had ik ook..

de film heeft me niet kunnen boeien, na 10 minuten heb ik de hoop opgegeven om te kijken. beetje vreemd dat hij zoveel sterren krijgt als je kijkt naar commentaar.

Wat ook een beetje vreemd is, is om een film een punt te geven terwijl je pas 10 minuten hebt gekeken Geef dan geen punt want dit slaat gewoon nergens op.

Best wel een aparte goede film moet ik zeggen. De stijl waarin het is opgenomen past prima bij de tijd waarin het verhaal zich afspeelt en vond ik persoonlijk zeer geslaagd. Het is inderdaad zoals "gauke" het mooi zei een "Een wreed, complex verhaal over oorzaken en gevolg van machtsmisbruik, kleinburgerlijkheid en sadisme". Helaas is de film ook wat langdradig, traag en soms ook wel saai. Maar de acteurs deden het prima en de dialogen waren ook geregeld goed. Al met al is dit best een zware film die ik zeker nog een keer ga bekijken. Aangezien de avonden nu weer lang en zeer donker worden is deze film prima om te bekijken (wel opletten dat je niet in slaap valt )

ik zou wel eens met iemand willen bomen over het einde...

Boeiend tafereel die mij met vraagtekens deed blijven zitten.

Ik hou hier wel van. Goed geacteerd. Je moet wel van het genre houden.

Het tijdsbeeld word overigens mooi weergegeven.

Mooie onderhoudende film over een aantal gebeurtenissen en de mensen in een klein Duits dorpje rond 1914. Echter het einde was voor mij toch enigszins onbevredigend, want het is me niet duidelijk geworden hoe al die gebeurtenissen hebben kunnen ontstaan. Of heb ik wat gemist?

Vijfde Haneke, en de minste.

Kinderen en volwassenen hebben het maar zwaar met elkaar in het Duitsland van een eeuw geleden; een verticale samenleving met orde en tucht als bindmiddel. In stemmig zwart/wit geschoten en met een paar aardige scenes, maar niet alles wat we te zien krijgen is even interessant of relevant. De verteller is verder vervelend en deze film gewoon echt te lang, het blijft voor mij onbegrijpelijk waarom alles tegenwoordig maar (ruim) over de 2 uur moet.

2,5*.

Een intrigerend drama die door de mysteries voor een onderhuidse spanning zorgt.

Het leven in een gemeenschap wordt (in dit geval jammer genoeg) realistisch neergezet en bevat een aantal sterke scenes/dialogen. Vooral de ouder/kind dialogen vond ik akelig realistisch gespeeld door de kinderen. Wat pijnlijk duidelijk wordt getoond in deze film is het verschil tussen kinderen-volwassenen en mannen-vrouwen, hoe weinig respect een mens voor een ander mens kan hebben. De verschillende personages zijn goed uit elkaar te houden en geven je stuk voor stuk het idee dat ze een geheim hebben.

Ondanks dat de film wat traag oogt blijft deze tot het eind boeien en geeft je, zonder al te raadselachtig te zijn, de mogelijkheid om zelf tot conclusies te komen. Volgens mij probeert Haneke (mede na het zien van Caché) wederom het onzichtbare te laten zien en je zelf invulling te geven aan wat er gebeurd kan zijn.

Sterk, mysterieus maar vooral schrijnend. Erg goed.

4*

De plot is niet altijd even duidelijk, maar wát een topfilm. Zelfs nu, meer dan een jaar later, denk ik nog over deze film na. Grote thema's (schuld, boete, vergeving, schijn), ijzig briljant gefilmd en uitstekend geacteerd. Terechte Gouden Palm.

Geweldige film zeg. Het al veel geroemde acteervermogen van de kinderen is bijna eng. Bij geen enkele had ik het idee dat ze acteerden.
Uiteraard vind ik het einde frustrerend. Het liefst toch een helder einde, maar soit. De sfeer, het acteren en het camerawerk maakt alles goed.

Overigens wat een dijk van een scène als de arts haar de waarheid verteld. Ik zat op de punt van mijn stoel.

Stephan schreef :

Vandaag de film voor de tweede keer gekeken en hij maakt op mij nog steeds dezelfde impact als de eerste keer.

De 5* blijven zondermeer staan.

Ben onder de indruk van deze film, de mooie beelden en sfeer. Het mysterieuze verhaal met drama, humor en spanning. Één van de betere films die ik de laatste tijd gezien heb.

Michael Haneke's meest ambitieuze film is er wederom een waarvan je zowel kunt walgen als aangetrokken kunt voelen. De film kent een aantal sterke scenes (zoals wanneer de dokter de vroedvrouw vertelt wat hij werkelijk van haar vindt), en de algehele sfeer is onheilspellend. Technisch zit de film bijzonder goed in elkaar. De zwart-wit fotografie is prachtig en de kind-acteurs zijn ook goed. Emotioneel gezien is er zeker een afstand.

Een typisch schokkend Haneke moment. De film kende helaas te weinig van die scènes, vond ik. Wordt Haneke te subtiel voor mij?

Een film in een dergelijke setting moet ook niet vol zitten met schokkende scenes maar uit zijn voegen barsten van de mysterie en spanning. Niet iedere film leent zich voor de schokeffecten van Hanneke en toch heeft hij er een aantal subtiel ( ) in weten te verwerken.