The Score (2001)

Zeer voorspelbaar, maar bovenal erg genietbaar: 3.50
Ik heb deze film nog nooit gezien, maar zo voorspelbaar als deze prent heb ik ze zelden eerder gezien. Misschien ook omdat het vooral een samenvoeging is van talloze stukjes uit soortgelijke films, al heeft Frank Oz dit toch prima gedaan, dat wel. Vanaf deze film start ik met een nieuwe wijze van beoordelen, waarbij ik ook de cijfers laat zien van de onderdelen waar ik een film op beoordeel. Daarbij ziet ook een onderdeel het licht waar ik tot nu toe nooit iets over heb gezegd, maar waar ik een film wel altijd op beoordeeld heb, maar dat komt vanzelf voorbij. Als er niet teveel discussie over gaat bestaan zal ik het zo houden, anders draai ik het weer terug, haha! Kritieken van: waarom doe je dit en wat neem je je eigen serieus ken ik nu wel, die deren mij gelukkig niet. Ik doet het vooral omdat ik het zelf leuk vind. Wie dat ook vind leest het en wie niet die leest het niet, simpel. Goed, maar eens beginnen met het verhaal.

Verhaal: 3.00
Inhoud, originaliteit, fouten/blunders, verhaallijnen, diversiteit, etc.
Natuurlijk kent The Score een verhaal van dertien in een dozijn, maar dat mag de pret allerminst drukken. Vanaf minuut een steekt Frank Oz veel tijd in zijn filmpje, ondanks dat het einde ietwat afgeraffeld aan doet. Oz weet een uitstekende balans te vinden in de voorbereiding van de kraak, en de 'klus' zelf, wat naar mijn mening een pré is in dit soort films. Echter worden er ook zaken bijgehaald die nogal wat clichematig en overbodig aan doen. Clichematig in de vorm van het stoppen met het 'klussen' dat Nick doet in samenhang met het gevoel van zijn (veel te jonge) vriendin en overbodig met het subverhaaltje rondom de schulden van Max. Waarom dit erbij word gehaald ontgaat me een beetje, liever had ik wat meer interactie gezien tussen Nick en Jack, dat had de band tussen beide veel 'intenser' kunnen, en misschien wel moeten maken.

Acteerwerk: 3.50
Hoofdrollen, bijrollen, dialogen
Dat een sterrencast niet altijd een film naar een hoger plan weet te tillen is een understatement die voor The Score ook gedeeltelijk op gaat. Marlon Brando is al lang over zijn hoogtepunt heen, en dat maakt hij in deze film op pijnlijke wijze duidelijk. Het is ronduit meelijwekkend dat de beste man zich hiervoor heeft geleend. Voor het geld hoeft hij het niet te doen, dus waarom wil hij zich zo graag voor 'schut' zetten, in de breedste zin van het woord. Begrijpen doe ik het niet, snappen al evenmin. Gelukkig had zijn rol echter niet heel veel om het lijf. De Niro acteert vooral erg degelijk, maar de beste man kan zoveel beter. Edward Norton is de enige echte man van naam die zijn stempel op deze prent drukt. Zijn personage als Jack en de geestelijk labiele Bryan weet hij op een voortreffelijke wijze over te brengen. Dat zijn personage niet helemaal 'kosjer' was dat lag er een aantal malen wel heel erg dik bovenop, maar vooruit. De bijrollen waren verder redelijk, zonder al te veel poeha.

Speelduur: 4.00
Balans in de film, strekking van het verhaal, speelduur, etc.
Een onderwerp waar ik met mijn gevoel nogal de vrije hand in heb. een onderwerp ook waar ik lang over heb getwijfeld of ik het hier zou tentoonstellen, maar ik doe het toch maar om mijn onderbouwing van een cijfer volledig te maken. Zoals gezegd weet Frank Oz een goede balans te vinden tussen de voorbereiding van de kraak en de kraak zelf, wat absoluut een pluspunt is. De strekking van het verhaal is over het algemeen goed, maar snap ik de uitstapjes naar de weinig zeggende subplotjes eigenlijk niet zo goed (al zijn ze allerminst afgezaagd te noemen). Verder overheerst een positief gevoel bij deze film waarbij ik me zeker geen moment heb verveeld, ondanks de voorspelbare aard van het script.

Realisme: 3.00
Realisme van gebeurtenissen in de breedste zin van het woord.
Waarbij gezegd moet worden dat een Science Fiction per definitie dus geen onvoldoende scoort! Het gaat om het realisme in de aard van het verhaal en dat is bij The Score redelijk tot goed te noemen. Vreemd vind ik bijvoorbeeld waarom Nick in hemelsnaam dat ijzeren geval mee heeft genomen tijdens de kraak. Het komt op mij nogal geforceerd over om het verhaal in een bepaalde wending te 'duwen'. Het is totaal overbodig extra gewicht dat hij meezeult daar hij de plotselinge omslag van Jack natuurlijk nooit vantevoren kon weten. Een nogal slordig item als je het mij vraagt. Verder is het optreden van de beveiliging van het niveau lik-mijn-vestje, maar goed dat schijnt nu eenmaal inherend te zijn aan het begrip 'film'.

Cinematografie: 3.00
Special Effects, Camerawerk, belichting, montage, stunts, coordinatie, etc.
Ik heb tot nu toe geen andere film gezien van Frank Oz dus echt vergelijkingsmateriaal heb ik niet, maar wat ik van The Score zie is vooral één brok degelijkheid. Niks geen wilde toeren wat betreft het camerawerk, high-tech computeranimaties, doldwaze stunts en weet ik wat voor gekkigheid nog meer. Het camerawerk is zeer verzorgd te noemen al miste ik vrijwel altijd de echte binding met het verhaal. Geen moment had ik het gevoel echt tussen de personages in te lopen, waar het camerawerk naar mijn mening altijd een grote rol in kan spelen. Dat bereikt Oz niet, maar slecht is het allerminst. De film verloopt over het algemeen lekker in een flow wat voor mij betekend dat er weinig mankeert aan de montage. Zelfs de weinig toevoegende subplotjes zitten redelijk 'strak' in de film verwerkt. De actie gaat nooit over de top en doet het kraken van de kluis zelfs ietwat eenvoudig aan.

Verdict:
The Score is vooral een verzameling van wat we allemaal al eens eerder hebben gezien in diverse films, maar onder het motto beter goed gejat dan slecht verzonnen geef ik Frank Oz het voordeel van de twijfel. Origineel word het geen moment, zelfs niet met de grote verwisseltruc die je al mijlenver vantevoren zag aankomen, maar dat mag de pret zeker niet drukken. Edward Norton zet een heerlijke (dubbel)rol op het witte doek en overklast hij zijn twee gevestigde medespelers. Al speelt Marlon Brando schijnbaar alleen mee omdat hij zich thuis op de bank zat te vervelen. Het realisme had een stuk beter gekund, evenals de uitwerking van de ietwat goedkoop aandoende subplotjes. Toch heeft The Score mij bijna twee uur kijkplezier opgeleverd, echter lag de eenvoud er soms wel iets te dik bovenop: 3.50 (3.30).

@Weertenaar

Hahahaha je kan zo in film bladen recentie's gaan schrijven

Ik lees ze trouwens best graag

Allesbehalve origineel maar best vermakelijk (voor een keer).

Matig filmpje, meer dan wat er in de korte inhoud vermeld staat gebeurd er ook niet.

Goede film, maar had toch wel beter gekund als je kijkt naar de acteurs...

Deze vanavond eindelijk ook maar eens bekeken. Iedere keer dat ie werd uitgezonden kwam er wat tussen, of was er iets leukers in mijn ogen te zien.

Tja en niet voor niks.... want het was zeer middelmatig allemaal. Erg doorsnee en de drie acteerkannonnen maakten ook nergens de van te voren opgewekte verwachtigen waar.

Allereerst kwam de film erg, erg moeizaam op gang, was het verhaal zeker de eerste helft nergens ook maar speciaal en de acteursprestaties niet meer dan wel ok...

terwijl je toch zou verwachten dat deze drie, de besten van hun eigen generatie, gezamenlijk iets geweldigs zouden voortbrengen.

Verder was de geloofwaardigheid vaak ver te zoeken en het einde kwam nog vrij abrupt, zonder dat allerlei losse eindjes nog werden verklaard.

Meer dan een zesje, ofwel drie sterren vond ik het niet waard.

Welke losse eindjes dan?

super acteerwerk van edward norton.

robert de niro doet ook goed mee

verhaal was leuk.

4 sterren

trouwens marlon brando was ook erg goed

Wat was er goed aan Marlon Brando dan, want dat heb ik persoonlijk niet kunnen ontdekken.

oke nou ik zie nou net weer wat anders dan jij

ieder zijn eigen smaak

Een Brando op de automatische piloot kan omringd worden door acteerkanonnen als DeNiro en Norton, als het verhaaltje voorspelbaar en niet sterk genoeg is, blijft er weinig over. E.e.a. is wel onderhoudend. Redelijk.

superfilm, al was het einde wel wat voorspelbaar.

maar absoluut de moeite waar om te kijken !

Film was zeker niet slecht

Heb me goed vermaakt.

Acteerwerk was zeer goed

3,5*

Wat vond ik Edward Norton hier goed zeg, echt super, ook een erg goede en leuke film om te zien. Het kunstje wat Ed Norton hier laat zien van een verstandelijk gehandicapte jongen heeft hij volgens mij ook eerder gedaan in een film. Met Richard Gere ofzo.

4***

had hem al eens ooit gezien, maar herinnerde me er niet veel van. Leuke film die lekker weg kijkt. Robert de Niro blijft voortreffelijk. 4*

Op zich geen slecht film maar met zo'n cast verwacht je gewoon veel meer. Prima geacteerd maar met een mager verhaal. Weinig sfeer en spannend wordt het ook nooit. Natuurlijk met de gebruikelijke twist. Onderhoudend maar niet voor herhaling vatbaar.

idd: Primal Fear

Ik had verwachtte wel dat de film op zijn minst zou meevallen aangezien ik de namen Edward Norton en Robert De Niro had gelezen in het tv-blad. Zo goed als elke film die ik al van een van deze twee heb gezien is me uitstekend bevallen.

Ik begon te kijken en het begin viel toch een beetje tegen. De film kwam echt wel langzaam op dreef, maar na de eerste 10 minuten, begon het beter te worden. Hoe verder de film vordert, hoe spannender en beter het wordt. Het einde vond ik best wel grappig.

De personage die me het meest amuseerde tijdens de film was ongetwijfeld de computerfreak. Gewoonweg schitterend.

"I am on the fucking phone bitch" ik lag echt strijk.

deze te voorspelbaar, blijft aardige film

Bijzonder prettige film, spannend ook. Personages beklijven..

Hahaha!

Beslist geen meesterwerk maar wel buitengewoon onderhoudend. De leuze van Robert de Niro: "Fijn om met je samengewerkt te hebben, topper !" is eenvoudigweg geniaal. Norton is prima, maar redt het toch niet bij De Niro. Jammer dat dit de laatste film was van Brando maar diens hoogtijdagen lagen toch echt in de jaren vijftig.

Verhaal is nogal dun en de film komt traag op gang. Het laatste deel is voorspelbaar maar wel spannend, het einde een verrassing.

geweldig dat Edward Norton een

rol heeft als gek iemand.

staad bij mijn in de top 10,

nr 6

4,0*

Hele mooie film met een prachtige verzameling acteurs: deNiro, Norton, Brando in een zalige misdaad/diefstal film waar natuurlijk ook de humor niet mag ontbreken. Om te beginnen barste de film gewoon van de mooie momenten en de acteurs hadden zeker plezier in het maken van de film. De film draait om een diefstal die gepleegt moet worden in een soort gebouw en dat mag Robert deNiro doen. Naast de mooie momenten zitten er ook spannende momenten in. Vooral als deNiro die diefstal moet plegen, waarbij hij ook veel leuke snufjes en trucjes voor heeft: Vooral met dat hij een kluis vult met water en er dan een bommetje ingooit waardoor de druk van het water de deur eruit doet slaan.

Norton was ook goed. Vooral als ie zich moest vermommen als een gehandicapt persoon onder een valse naam. En die scene waar hij als iel ventje die enorme kerel op de grond krijgt was ook om te lachen. Ook het bijrolletje van Basset was goed te doen.

Ook zat het sfeertje er goed in. De locaties in Montreal waren mooi geschoten en daartussen in krijgen we regelmatig sfeervolle jazz-deuntjes te horen waardoor het weer de sfeer van een jaren 60 70 film geeft. En ook het einde was lekker verassend, waarbij Norton denkt dat hij er met de buit vandoor is maarzich zelf toch in de val heeft gelokt.

Voor de rest een zeer uitstekende film. Prachtacteurs, mooi verhaal, noem maar op.

Ik geef deze een 4,5*

zeer knappe prestatie van Norton

Heerlijke film om naar te kijken. Dit komt mede door het sterke acteerwerk van Robert de Niro en Edward Norton.

De rol van Marlon Brando was wel oke, maar dit had net zo goed een andere acteur kunnen zijn (geen toegevoegde waarde voor de film, wel als naam).

Ook de jazz muziek in de film komt prima over net zoals de stad Montreal.

Mastercast, sterk verhaal, goed gespeeld. Norton speelt de sterren van de hemel.

Goed geschreven!