Agora (2009)

ik vond het heel aangrijpend, histoprisch erg geloofwaardig en een sterke rol van Rachel Weisz. Prachtige kroniek van menselijke dwaling en zelfbedrog met vooroordeel als voorwendsel en zelfingenomenheid als voedingsbodem.

Als je echt actie zoekt dan is deze film niets voor jou. Zoek je de drama dan wel.

IK ben meer van de actie en ik heb deze film met 2 pauzes doorgekomen. Dus nee een actieve film is het niet maar ik heb me wel vermaakt. En het was vooral leuk om de Christenen door de ogen van de 'Oude' Romeinen te bekijken.

Ja het is een aanrader maar nee niet voor mij. Toch wel fijn om hem gezien te hebben.

Berichten verplaatst naar Film > Genres en landen > Historische epos (Aziatisch + Amerikaans)

Aardige film. Doet vermoeden dat het om een stukje historie gaat, maar doet de echte geschiedenis nogal wat geweld aan. Ook als film, die nauwelijks op feiten gebaseerd is, de moeite van het bekijken waard.

Enige minpunt is de langdradigheid van sommige (saaie) conversaties.

een mooie indrukwekkende film

pakte mij omdat het dogmatisch denken het helaas als zo vaak in de geschiedenis, het van de rede won

daarnaast goed geacteerd en mooie beelden

Erg indrukwekkende film, kon m maar niet vergeten.

Ben blij dat ik m weer gevonden heb!

Ga iedereen in mijn omgeving overhalen hem te kijken!!

Hier had 'k toch iets meer van verwacht. Het eerste uur vond 'k redelijk interessant, maar erna werd het een beetje meer van hetzelfde. Het tweede uur was er dan eigenlijk een beetje te veel aan. Het einde was wel indrukwekkend. Er zaten wel enkele indrukwekkende shots in, dus visueel zat het wel snor.

Tja, 'k heb toch een beetje gemengde reacties bij deze film. Misschien hadden ze hem gewoon een beetje korter moeten maken, want voor mij was hij toch te lang.

deze ga ik ook eens bekijken lijkt me een mooie film

ik vind deze film niet echt super... te veel gebla bla bla.. niet echt mijn ding

Shakespearactig zwaard- en sandalendrama en klassieke tragedie over mechanismes van macht, vervolging en ideologie, waarin een (sterke en charismatische) vrouw als wetenschapper centraal staat, die zich met groeiende hartstocht staande moet zien te houden en dat is al bijzonder uit de tijd van de teloorgang van het Romeinse rijk. En ook toen al moest religie niets van wetenschap hebben (de geschiedenis van de katholieke kerk is overduidelijk niet enkel een geschiedenis van het geloof) en lag het belang van de christelijke fanatici/fundamentalisten in het dom houden van de mensen. Wat dat betreft is er in 1700 jaar weinig veranderd. Concreet is 'Agora' een bewogen aanklacht tegen fanatisme en fundamentalisme en een pleidooi voor gezond verstand.

Historisch drama met een uitstekende Rachel Weisz. De film duurt wat te lang en blijkbaar wordt de geschiedenis stevig met de voeten getreden, maar dat kan de pret nauwelijks drukken: daar zorgen het goede acteerwerk, de mooie decors en het al bij al best boeiende verhaal voor.

Agora is een mooi epos, mooi in beeld gebracht en geloofwaardig tot de aftiteling.

Toch wel jammer dat men hier heel veel over de fylosofe heeft moeten bijfantaseren.

Dan ga je na zo een film wel afvragen of je niet gewoon belazerd bent, met deze prent.

Beetje onbegrijpelijk wat je zegt, want er zat nochtans weinig filosofie in. Het ging vooral over het tegenover elkaar stellen van wetenschappelijke feiten tegenover religieuze indoctrinatie.

En laten we vooral doorgaan met dat pleidooi. Maar duizenden jaren misselijk makend geweld (ook in dit verhikel) om het geloof, geven mij weinig hoop en vertrouwen voor de komende eeuwen.

Zéér interessante materie die mooi in beeld wordt gebracht, maar helaas wél met behulp van een erg 'vlak' scenario, waardoor het nog maar net blijft boeien. Acteren van Weiss is o.k., maar de rest vd cast is erg matig.

Ik moest wel steeds denken aan die uitspraak van Hans Teeuwen: "...Omdat gelovigen een neiging hebben om een monopolie op de waarheid te hebben..."

Deze film vond ik totaal onsamenhangend. Er werden teveel grote concepten behandeld. Geen moment heb ik echt in de film gezeten. Erg oppervlakkig uitgewerkt. Zowel qua karakters als het de hele verhaallijn. Nee, echt een tegenvaller. Wel interessante en indrukwekkende decors en kostuums.

Zowel een prachtige als een pijnlijke film. Dat pijnlijke is trouwens tweeledig. Aan de negatieve reacties valt op te lezen dat men blijkbaar een soort Gladiator verwacht had. Met een beetje voorstudie kom je er al achter dat de film gaat over Hypatia, een wetenschapper uit Alexandrië. Het andere is natuurlijk het lot van Hypatia. Het is jammer dat het aantal betrouwbare bronnen over haar schaars zijn. Ook voor een film als Agora is veel giswerk gedaan. Over de legendarische bibliotheek zijn ook verschillende versies bekend over hoe deze vernietigd is. De revolte van de Christenen is daar een van. Voor een historicus is en blijft het een pijnlijke herinnering.

Er staan een tweetal zaken centraal in deze film. Het belangrijkste onderwerp is natuurlijk het leven van Hypatia. Van het beetje informatie dat over haar bekend is, heeft men toch een prachtig verhaal weten te maken. Vergeleken met andere wetenschappers in de geschiedenis is het wellicht geen origineel verhaal. Een bekend voorbeeld is natuurlijk Galileo Galilei. Het is in elk geval goed dat een persoon als Hypatia door een film als deze eens in de spotlights gezet wordt. Eeuwenlang stond zij te boek als ketter. Alejandro Amenábar doet duidelijk zijn best om een correct mogelijk beeld te schetsen. Dat betekent dat we het Christendom van zijn allerlelijkste kant te zien krijgen. Ik kan me voorstellen dat niet iedereen hier gelukkig van wordt, maar het is algemeen bekend dat religieuze kwesties in die tijd over het algemeen niet vreedzaam werden opgelost. Het arianisme werd officieel beëindigd via de concilie van Nicea, lokaal zal dat ongetwijfeld anders verlopen zijn. Decreten van keizer Theodosius (het christendom tot staatsgodsdienst bombarderen, bevel tot afbreken van heidense tempels) en de werken van tijdsgenoot Augustinus van Hippo veranderen weinig aan dat beeld.

Agora geeft een heel interessant beeld van een instabiel Romeins Rijk. De aankleding en decors zijn fantastisch. Er worden een aantal leuke visuele trucjes gedaan. Ontzettend sterk wordt neergezet hoe het religieuze klimaat in korte tijd radicaal verandert. De sfeer wordt steeds akeliger en daardoor is Agora geen plezierige film, maar een must voor mensen met een gezonde interesse voor geschiedenis. Van een gebrek aan samenhang is geen enkele sprake. Je moet gewoon blijven opletten. Het biedt gerechtigheid voor Hypatia. Agora heeft voor mij een van de meest tragische eindes ooit.

Goede uitleg van RuudC.

Het enige wat ik toe kan voegen is dat in deze film duidelijk naar voren komt dat het verhaal van 'de kerk' gekleurd is en niet het verhaal van god is.

Interessante en boeiende film. Wel vind ik dat dit soort films ook werkelijk geschiedkundig moeten kloppen. Voor zover mogelijk natuurlijk, want er schijnt weinig bekend te zijn omtrent Hypatia.

Rachel Weisz zette een goede rol neer, maar toch vind ik het jammer dat er voor een roomblanke actrice gekozen is. Dat, en de engelse taal, doet voor mij veel afbreuk aan de sfeer en geloofwaardigheid.

Welke specifieke taal had je hier graag gehoord dan?

Swahili, nou goed?

Of wil je nu duidelijk gaan maken dat er een een veelvoud van talen werden gesproken op een manier zoals die nu niet meer voorkomen?

Als de huidige talen te modern zijn maakt dat mij niet uit.

Een vorm van Egyptisch, Grieks, Italiaans, of misschien nog liever een combinatie om de werkelijke manier van communiceren of de problemen daarin meer te benaderen..

En jij dan? Vind jij Engels (en wel door alle groepen) het beste?

Als je nauwkeurig te werk wilt gaan, moet je waarschijnlijk zoeken naar een taal (of talen) die of uitgestorven of in de ruim 1500 jaar ongetwijfeld flink veranderd is. Zelfs als je die al nauwkeurig kan achterhalen, is het een heel dure onderneming om daar een script in te schrijven, laat staan acteurs de taal te leren. Dat is gewoon een flinke onderneming die in een aantal gevallen onmogelijk zal zijn.

Wat maakt het dan uit of een film in modern Grieks/Engels/andere taal gesproken wordt? Als de taal sowieso niet correct is, lig ik er niet wakker van als het Engels gekozen wordt.

Ik lig er ook niet wakker van, maar ik vind dit bijna net zo absurd als Duits na-gesynchroniseerde chinezen in een Yimou Zhang film, Engels sprekende Duitse soldaten met een nep-Duits accent, of Engels sprekende net ontdekte amazone indianen (of zelfs aliens).

Het is voor mij niet alles-of-niets (100% correct of willekeur). Een film over bijvoorbeeld de middeleeuwen mag van mij best vertaald worden naar de moderne taal van dat gebied om het kijkbaar (begrijpelijk) te houden.

Niet ieder compromis is perse erg (nuance op "geschiedkundig kloppend" zoals ik in mijn eerste post gemakshalve zei), maar zelfs aan het aspect dat er verschillende talen werden gesproken wordt totaal geen aandacht besteed in deze film. Dat geeft te denken over de verdere geloofwaardigheid van het verhaal, al zonder er veel van af te weten. Als je je een beetje verdiept in de geschiedenis, dan blijkt er ook veel niet te kloppen.

En zoals eerder aangehaald: het Noord-Europese uiterlijk van Rachel Weisz help wat mij betreft ook niet mee om aan de sfeer, en geeft me het gevoel dat de makers commercie belangrijker vonden.

Mij geeft dit alles het gevoel naar "zomaar een verhaaltje" te kijken.

Om met jouw woorden te spreken: het had de makers gesierd als ze nauwkeuriger te werk waren gegaan. Er zou passie voor het onderwerp uit spreken, en in mijn geval meer waardering voor de film opleveren.

Leuk om te zien hoe die gelovigen met elkaar omgaan. Iedereen vind zijn of haar god(en) de enige echte en slachten elkaar daarom af. Zo is het altijd al gegaan en zo gaat het helaas nog steeds. Daarom zeg ik altijd; geloof maakt meer kapot dan je lief is! Als je wilt geloven is prima, maar laat wel anderen met rust! Verder vind ik het verhaal niet heel erg interessant .Net aan 3 sterren

Agora is een film naar mijn hart. Rachel Weisz steelt de show als onafhankelijke vrouw in een snel veranderende wereld die ook nog eens gebaseerd is op een werkelijk persoon. Waarschijnlijk is er veel over Hypatia verzonnen, maar de grote lijnen zijn toch waar en aangezien er zoveel onbekend is maakt het mij weinig uit wat er verder nog bij bedacht is.

Het belangrijkste is dat er eeuwen aan kennis verloren gaat als gevolg van fanatisten die God aangrijpen om hun verachtelijke daden te vergoelijken. Ik heb er bewondering voor dat zowel de christenen als de heidenen niet zwart-wit worden neergezet. Ik zou de film dan ook niet willen zien als een aanklacht tegen welke religie dan ook, maar meer als een droevige weergave van hoe alle goede dingen misbruikt kunnen worden om menselijke doeleinden te dienen. Dat de christenen, en ook de joden trouwens, rechtvaardigheid willen is niet meer dan juist, maar de grens tussen rechtvaardigheid en wraak blijkt zoals altijd onduidelijk. Mooi om te zien ook hoe Orestes tevergeefs probeert redelijk te blijven. Voor redelijke mensen, christen of heiden, is geen plaats wanneer het fanatisme heerst.

Het verhaal vind ik dus zeker zeer interessant. Het personage Davus is niet bijzonder opmerkelijk maar maakt wel heel goed de veranderingen duidelijk. Bovendien levert hij twee heel mooie scènes op, namelijk de bijna-verkrachting van Hypatia en vervolgens aan het eind zijn coup de grâce om Hypatia erger lijden te besparen, waarbij die laatste scène één van de mooiste is die ik in tijden gezien heb. Het einde vind ik bijzonder mooi.

Rachel Weisz is zeer goed bezig in deze film. Sowieso houd ik er wel van als een film draait om een vrouw die zich staande probeert te houden in een wereld die door mannen wordt gedomineerd. Haar toewijding aan de wetenschap bepaalt haar hele leven en uiteindelijk ook haar dood.Tragisch maar nooit sentimenteel wordt haar lot weergegeven. De rol van Orestes wordt goed ingevuld door Oscar Isaac.

Verder is er nog de muziek die goed paste bij de sfeer, de decors zien er prachtig uit en ook het camerawerk is mij positief opgevallen. Soms gericht op een detail, soms vanuit de ruimte gefilmd, op een gegeven moment zelfs op de kop, maar altijd in dienst van het verhaal.
Al met al een film die ik zeker in de toekomst nog eens wil zien. Omdat ik wat zuiniger probeer te zijn met mijn sterren krijgt Agora er voorlopig vier, dik verdiend.

het was aangenaam kijken

Filmtechnisch gezien is Agora dik in orde.

Het is visueel een mooi, waarschijnlijk naar de tijd ook een correct beeld van de maatschappij in een romeinse stad in Egypte, met joden, locals en byzantijnen/romeinen. Ook de opbouw van het verhaal is dik in orde. Ook vond ik de dialogen erg goed en er werd natuurlijk geacteerd meestal.

Waar ik minder mee op heb is de boodschap die in de film is gestopt. Velen zeggen hier dat het objectief is en genuanceerd. Daar kan ik grotendeels in meekomen, maar het einde is insinuatief.

Het is namelijk zo dat elke christen deze moord veroordeelt. Jezus zei wie zonder zonde is werpe de eerste steen. Kortom de Egyptenaren hebben het niet begrepen. Het zou jammer zijn als mensen die niet met het christelijke geloof bekend zijn ook werkelijk geloven dat het christendom hier om draait.

Een verrassend slechte combinatie tussen Carl Sagans Cosmos en The Life of Brian. Subtiliteit ontbreekt volledig wanneer religieuze vraagstukken banaal worden overstemd door een opeenstapeling van geweld: de boodschap van 'gezond' verstand wordt je letterlijk door je strot geramd en historisch is de film op zijn minst discutabel te noemen. Het ontluikende drama wordt opgevoerd als een eentonig toneelstuk van tegenstellingen die zo zwart-wit zijn dat ik onbedoeld de parodie van Monty Python ging hallucineren. Ja, als subversie komedie had de film waarschijnlijk beter gewerkt. Voor meer nuance in dit soort politiek-religieuze zaken ben je beter af bij een goed krantenartikel. En de CGI? Die was vooral verliefd op zichzelf met overbodige shots uit de ruimte die wel heel letterlijk het 'grotere plaatje' probeerde te laten zien - voor wie de symboliek nog niet begrepen had.

P.S. Doet natuurlijk niks af dat Hypatia een geweldig filosofe was, die in een unieke positie verkeerde gezien haar historisch ongunstige geslacht.

Prachtige film. Was ( een tijdje geleden dat ik deze heb gezien) omver geblazen met deze film.