Agora (2009)

Goede film en behandeld een belangrijk historische gebeurtenis dat het heden op meer manieren heeft bepaald dan we vaak durven toe te geven.

We zouden zo eeuwen verder zijn, zouden we niet door blind bijgeloof al onze verzamelde kennis op de brandstapel hebben gegooid...

Zeer goede film. Ik had hoge verwachtingen van deze film. Verhaal is zeer goed. Heel mooi gefilmd. Spannend van begin tot het einde. Ik had niet echt een idee hoe de film ging lopen. Ik dacht wel ongeveer hoe hij ging eindigen. En spijtig genoeg eindigde hoe ik het dacht en eindigde slecht.

Rachel Weisz, zet hier weer een hele sterke rol neer. Wat ze in de meeste films doet.

Erg goede en pakkende film, absoluut niet traag, goed gespeeld...geeft een mooie kijk op het Christendom.

saaie en trage film. wel mooie beelden.

Knappe film, interessant van het begin tot het eind. Het is angst-aanjagend dat we 1600 jaar later nog niet geleerd hebben uit de geschiedenis. Mensheid, shame on you.

Geweldig sterke acteerprestatie van "powerwoman" Rachel Weisz.

De opnames genomen vanuit het heelal geven een extra dimentie aan de film. Knap gedaan Mijnheer Alejandro Amenabar !

Groots opgezet historisch drama, visueel indrukwekkend en inhoudelijk interessant. Kwesties betreffende oa geloof, astrologie en feminisme worden op intelligente wijze behandeld. Helaas is de film hier en daar wat statisch en qua toon nogal afstandelijk, zodat je als kijker niet echt opgaat in de gebeurtenissen. Bepaalde personages zijn door de tijdsprongen ook wat moeilijk te plaatsen. Gelukkig valt er op visueel vlak flink wat te genieten- de production design is tot in de puntjes verzorgd en alles ziet er door het mooie camerawerk prachtig uit. Van de cast valt vooral Max Minghella in positieve zin op.

'Saai en traag'

Bij nagenoeg elke film waarover hier op MovieMeter dit soort opmerkingen gemaakt worden krijg ik iedere keer weer diepe filosofische films te zien. Ik lees zojuist in de VPRO-gids (zie cinema.nl) een meer dan lovende recensie die deze film in meerdere opzichten de hemel in prijst! Uit ervaring weet ik dat daar mensen op de redactie zitten die verstand van film hebben. Met de Tweede Kamerverkiezingen in het vooruitzicht begin ik toch weer mijn vraagtekens te zetten bij democratische besluitvorming, elke onwetende halve zool in de domme massa heeft evenveel inbreng als een weldenkend persoon die wél verstand van zaken heeft

Hoe kan het trouwens dat deze film overmorgen pas in première gaat maar er toch al meer dan honderd mensen op gestemd hebben? Ik blijf me verwonderen hier..

Wij belgjes krijgen hem al enkele weken te zien + de downloaders uiteraard

leuk die geloofsovertuigingen uit die tijd...

mooie film, decors en vormgeving. Goed gespeeld ook door RW (die overigens wel wat heeft van onze eigen Daphne Bunskoek )

enne.. @ dwarrel

uit wat voor tijdperk kom je? Blijf verbaast dat er mensen over blijven verwonderen dat er films te zien zijn vóór de (bioscoop) premiere *kuch*...

oeps...

ik begrijp zeker wat je bedoelt. maar moet de onwetende minder recht hebben? wie verklaart wie voor onwetend? en om welke redenen?

spannende thematiek, die door de reacties op deze film wordt opgeroepen. houdt ook verband met de film zelf....

Ik snap niet dat mensen geloven in deze vlakke Hollywood-clichés. De mensen verlaten de zaal en zijn zo verrast dat christenen ook ooit zo fundamentalistisch waren. Dat zijn dan ook blijkbaar mensen die niet al te veel opgelet hebben tijdens de geschiedenislessen want zoiets is toch eerder algemene kennis dan een fait-divers.

Aménabar lijkt één of ander schuldgevoel bij ons te willen opwekken en kan er maar niet genoeg op hameren dat godsdienstoorlogen zinloos zijn, alsof we dat nog niet wisten...

Helemaal mee eens. Ik begrijp ook niets van die lovende recensies.

Iedereen vecht voor haar of zijn geloofs overtuiging

Amenabar heeft het niet zo op geloof geloof ik. Zijn Agora is een zwaar aangedikt pamflet tegen enige vorm van geloof als machtsmiddel. Doorzichtige symboliek schuwt hij niet. Zo hebben alle christenen zwarte kleding aan, terwijl de filosofische Egyptenaren uit Alexandrië allemaal in het wit gehuld gaan. Net een western met goede en slechte cowboys. Niet dat de Egyptenaren er hier goed vanaf komen overigens, ook zij grijpen naar het zwaard tegen andersgelovigen. Ze delevn alleen het onderspit, zoals de geschiedenis ons leert.

De filmmaker neemt de geschiedenis alleen niet zo serieus. Of misschien neemt hij het juist té serieus. In het middelpunt van zijn prent vol religieuze vervolging staat de belichaming van de wetenschap. Weisz als Hypatia probeert de wereld op zijn beloop te laten, maar raakt natuurlijk ook meegezogen in de wervelstorm van fanatisme. Ze mag nog wel enkele pogingen tot verzoening doen, maar erg veel haalt het niet uit. Haar objectieve kijk op zaken staat zo ver tegenover die dommderdjes van een christenen dat ook deze boodschap niet te missen valt. Bedankt Amenabar, nu weet ik eindelijk dat filosofie en wetenschap door het geloof zijn onderdrukt.

Nee, Amenabar heeft zijn tact thuisgelaten. Ik sluit me daarom bij Pieter Montana aan, de regisseur brengt zijn boodschap zo opzichtig dat zijn filmthema een parodie op de werkelijkheid wordt. Neem nou de wetenschappelijke ontdekkingen die hier zo verschrikkelijk uitleggerig gebracht worden. Als Hypatia erachter komt dat de aarde in een ellpitische beweging om de zon draait, voelde ik me als een debiel behandeld. Amenabar wil zo graag blijk geven dat hij ook snapt hoe de vork in de steel zit, dat hij zijn uitleg tot op het bot doorvoert.

Ik verwachtte een film met nuance, een rustig en voortkabbelend drama met conflicterende partijen. Nou, dat laatste zit er in. Het conflict wordt echter louter met het zwaard en de steen uitgevochten (de christenen dragen de hele film lang een tas vol met stenen bij zich, mocht het nodig zijn om een ongelovige op straat te stenigen (écht waar!)). Maar toch. Toch heb ik me eigenlijk wel vermaakt. De cast is sterk, de muziek is goed en Alexandrië is mooi tot leven gebracht. Alle kritiek hierboven ten spijt blijft het zo dat ik me alsnog prima heb vermaakt. Een Grieks wijsheidje hier, een Appolinische kegel daar, wat sterrenkunde en een boel ingeslagen schedels. Qua entertainment levert Amenabar een Hollywoodfilm af, vermond als arthouse. Hoewel hij afgestraft moet worden voor zijn opzichtigheid, beloon ik hem voor zijn vermaak.

Visueel aardig verzorgd epos dat natuurlijk even actueel als historisch is.Het valt te prijzen dat Amenabar geen misbruik heeft gemaakt van de mogelijkheden die CGI biedt,al vond ik de Google earth plaatjes weinig toevoegen.Ook slaan op zich goedbedoelde pogingen om de kijkertjes wat wetenschapgeschiedenis bij te brengen in dit soort films vrij snel dood.

Wat opvalt aan deze film is dat hij qua puriteinse fatsoensnormen een stap terugdoet in de tijd:ik dacht dat dankzij de tv-serie Rome waar iedereen onbekommerd sh*t en f*uck zei (en deed!) het Hayes-code tijdperk definitief was afgesloten,maar we krijgen in Agora weer een Victoriaans aandoende manier van acteren voorgeschoteld die Britse kostuumdrama's en Hollywood epen zo vervelend maakt.Je zou denken dat Weisz een corset droeg onder haar toga.En waarom dat RADAR-accent in een Spaanse film die speelt in Alexandrië?Minpunt was verder de muziek zoals die bij dit soort films sinds Gladiator usance is.Dan was die oude Hollywood bombast à la Ben Hur(Miklos Rozsa dacht ik) toch beter.

Al met al toch een kwalitatief vrij hoogstaande film die ik niemand afraad.

Geweldige film, Amenabar is groot, Agora een geweldige film.

Amenabar is een van de grootste regisseurs van onze tijd. Met een vertelwijze die vergelijkbaar is met die van de Coen-brothers (show, don't tell..), maar dan veel subtieler, op een manier die op een onbewuster niveau werkt.

Met Agora heeft Amenabar ervoor gekozen om ons wat minder te vermaken, maar op de de stoel van een leraar te gaan zitten. Letterlijk. En ons te leren over macht en machtsverhoudingen. Een must see voor iig het CDA en de PVV.

Subtiel zegt hij dan. Haha! Deze film is zo subtiel als een Suzuki Swift op koninginnedag Amenabar leert ons een les die we al lang kennen en doet dat zo opzichtig als hij kan.

Het feit dat je de subtiliteiten niet doorhebt, betekent niet dat ze afwezig zijn. Geloof speelt een rol, maar is niet hetgeen waar de film overgaat. Je hebt Internet; ik zou zeggen wiki eens wat Agora betekent..

Natuurlijk, is er wel wat aan te merken.. Amenabar heeft Hollywood nodig gehad om een film als dit te kunnen maken, en de producenten van Hollywood zullen een eisenlijstje hebben afgedwongen (de love-ineterst om maar eens wat te noemen). De Hollywood producenten hebben daar ook niet volledig ongelijk in, zie hetgeen jij als vermakelijk hebt ervaren..

Wat een agora is werd in de film al duidelijk gemaakt (ik wist het daarvoor inderdaad niet). Ik vraag me af waar hem die subtiliteit in zit dan...

Rede en wetenschap versus blind geloof in religie.

Duidelijk vormgegeven als de good "guys" vs de bad "guys".

Christenen lopen allemaal met een tas stenen voor het geval er iemand te stenigen valt (liever geen messen om geen onrein bloed op je handen te krijgen).

Nog steeds blijkt het nodig dit soort verhalen/geschiedenis te laten zien.

Er zijn tenslotte nog steeds anno nu veel mensen die zonder enig gevoel voor rede hun geloof blind verdedigen.

SGP/CU/CDA-ers zullen deze film waarschijnlijk niet leuk gaan vinden, maar ook voor veel moslims zal de onderliggende boodschap duidelijk zijn.

En dat was waarschijnlijk ook de bedoeling van de regisseur om een vergelijking te maken met relegieuze intolerantie op dit moment.

Daarom waarschijnlijk inmiddels ook veel besproken.

Afgezien daarvan een mooi historisch drama dat meer in Rome-contreien dan Gladiator-contreien zit.

Kan mij wel vinden in dit bericht van Pieter Montana. Deze film kon mij weinig boeien, vond hem behoorlijk langdradig en af en toe had ik het idee dat ik naar een film over de Taliban zat te kijken, want zo zagen die in het zwart geklede christenen er uit. Historisch klopt het verhaal wel redelijk, maar of ik nu nadat ik dit typisch Hollywooddrama heb gezien mij kritisch moet gaan opstellen tegen het christendom, nee dat gaat mij veel te ver. Niet alle christenen zijn fundamentalisten en dat waren ze ook niet in die tijd. Een schuldgevoel zal deze film daarom ook absoluut niet bij mij oproepen. De wrede manier waarop heidenen destijds door christelijke fundamentalisten werden vermoord verschilt imo niet van de wrede manier waarop christenen onder de heidense Romeinse keizers Caligula en Nero voor de leeuwen werden geworpen of werden gedwongen in de arena op leven en dood elkaar te bevechten. Die tijd - de Oudheid - wás gewoon erg wreed. Het heeft daarom ook geen zin om anno 2010 het christendom of andere religies om die wreedheden van 1600 jaar geleden te veroordelen.

2,0*

Een historisch gebeuren, uitermate boeiend verteld. Spanningen zijn voelbaar en de toon waarop het gebracht wordt weet ik me ook wel in te vinden.

Acteerwerk is stevig, vooral Rachel Weisz stelt, zoals meestal, niet teleur.

Art direction dik in orde. Aankleding en locaties zijn heerlijk. Ook een aantal erg mooie shots (vooral een aantal totaalshots en shots van boven).

The Others beviel me ook al goed, moet maar eens meer van deze regisseur opscharrelen. En aan de scores te zien, zouden dat zowaar ook prachtige werkjes kunnen zijn.

ps: terzijde van de film, mooi gekozen naam.

Agora is een boeiende film, die de inherente intolerantie van religies laat zien ("my god is bigger than yours"). De film kon mij als atheist natuurlijk prima bekoren .

Goed acteerwerk van Rachel Weisz. De overige acteurs waren mij onbekend, maar speelden zeer degelijk. Het historische Alexandrie was goed nagebootst via special effects.

Wat een superfilm!
Het komt zelden voor dat een film mij zo sterk raakt. Het is waarschijnlijk door de combinatie van de omgeving, de liefde tussen Hypatia en haar (ex-) slaaf, de muziek en de combinatie van oorlog, filosofie, godsdienst.
Goed geacteerd, mooie shots en een super goed verhaal. Het was ook wel zoals ik dacht, dat het slecht zou eindigen, maar dit maakte het eigenlijk een nog sterkere film.
Van begin tot het eind was de spanning er, en ik werd helemaal meegesleept. En zoals ik al eerder zei, dit gebeurt zelden!^^

hoewel ikzelf niet echt veel op heb met dit genre, heb ik 'm gisteren toch gezien. het begin was wat inkomen, maar toen ik eenmaal in de film zat, liet ie me niet meer los. tot het einde zat ik ademloos in mijn bioscoopstoel toe te kijken. prachtige film!

4*

Gelovigen staan ergens open voor, ongelovigen niet. Wat is daar zo moeilijk aan?

Bedankt Prudh, voor het uiteenzetten van je mening die overeenkomt met de mijne. Kort gezegd een vrij zwart-witte, eenzijdige film met weinig subtiliteit, die desondanks (mede door Rachel Weisz, voor wie ik een zwak heb) wel vermakelijk is. Het thema geloof/wetenschap is al zo oud als de straat, er wordt weinig interessants mee gedaan.

Berichten verplaatst naar Overigen > Algemeen > MM Filosofie

Agora toont de bekrompenheid van het religieus fanatisme dat alles wat niet in hun straatje past monddood maakt onder het mom heiligschennis. Vrij hedendaagse film dus. Deze ode aan Hypatia en daarmee aan de wetenschap duurde wel te lang. Ik had zelf meer Hypatia en minder slachtveld willen zien. 3*