Agora (2009)

Mijn 4e Amenábar. Meteen de minste, wat een tegenvaller.

Hypatia's ontdekkingen en Rachel Weisz zelf en die ene knapper gozer waren de enige pluspunten. Ik vind de film erg saai.

Net een voldoende (2,75) om de Rachel, de mooie beelden (hoewel de palmbomen er wel nep uitzagen mi).

Doch, wat in het verleden is gebeurd, daar kun je niks meer aan veranderen, de tijden waren toen ook duidelijk anders en we weten bovendien ook niet of al die misstanden waar gebeurd zijn. .....

Maar wie zegt dat de Bijbel echt is.....

Volgens mij bedoelt the new guy alleen een kanttekening te maken als in "maar het is wel gebeurd", om de context heel te houden.

Zelf ben ik moslim en ook ik erger me soms aan de mate waarin het Oosten vaak als negatief wordt bestempeld. Het zijn altijd 'de mannen van het Westen" die de good guys zijn. De smerig uitziende, ongewassen, donkere personages zijn vaak uit het Oosten. Zelfs in de LOTR. Wel jammer soms. Als er verschikkingen hebben plaatsgevonden, ben ik niet degene die het ontkent, er is ook niets mis mee het te portretteren. Echter, ik heb moeite met het feit dat het soms opzettelijk wordt gedaan zodat de film als propaganda kan dienen. En daar heb ik wel moeite mee. Feit blijft ook dat een film beter bijblijft dan de geschiedkundige feiten die je op school hebt geleerd. Sommige films verkrachten serieus de geschiedenis, of het nou om de islam, het christendom of de Maya cultuur gaat. Jammer, maar de media blijft een krachtig item.

Ik ben overigens nog op de helft van deze film. Kom erop terug. Eerst sigaretten halen

Interessante film over een onderwerp wat de mens tot onbegrijpelijke handelingen heeft bewogen, maar de mensheid zelf heeft laten stilstaan... Religie, over liever gezegd, geloof.

In tegenstelling tot wat ik over het algemeen lees hier op MM, is dit niet noodzakelijk een film die tegen het christendom pleit, maar meer een film die een boodschap wil uitdragen. Wees altijd nieuwsgierig over je eigen geloof. Hypatia (Weisz) zegt het zelf ook al in de film, wees nieuwsgierig, stel vragen, ga nooit uit van het geschreven, hoe Heilig het ook moge zijn. Helaas is de geschiedenis dus anders verlopen. In een wereld waar de wil van de meerderheid geldt, werden uitzonderingen genegeerd, of erger nog, geëlimineerd. Ik blijf me toch verbazen wat mensen triggert om elkaar de hersenpan in te slaan omwille van een geloofsovertuiging. Typerend voor dit onbegrijpelijke tafereel was de slaaf van Theon (vader van Hypatia) die wordt aangevallen door zijn eigen slaaf.. Het gezicht van hen beiden spreekt boekdelen. 'But I'm christian!', alsof het geloof je verplicht om de ongelovigen te bekeren. Anyway, zonder teveel door te gaan op religie en alle discussiepunten die daarbij horen, vond ik dat de boodschap van de film nogal slecht overkwam. Het lukt de film helaas niet om te overtuigen, en lijkt zowel de slechte kant van religie, als de zoektocht naar antwoorden van het sterrenstelsel te willen beantwoorden. Naar mijn idee lukt het de film niet om in beide vraagstukken te overtuigen, waardoor de kijker niet helemaal tevreden kan achterblijven, en dat is jammer. Het verhaal heeft een overbodige tweedeling die de film uiteindelijk niet ten goede komt.

Verhaal daarnaast is wel interessant om 2 uur te volgen.

Ik vind dat de rollen erg sterk zijn gecast. Isaac vind ik weer een sterke rol spelen, iemand om in de gaten te houden. Ook Weisz speelt haar rol goed, al mist het soms wel de faveure en overtuigingskracht die ik had verwacht.

Wel is het weer een genot om tegenwoordig naar films te kijken die zich afspelen in onze geschiedenis.. Met de hedendaagse techniek worden klassieke steden als Alexandrië in al zijn glorie op het scherm getoverd, iets waar ik echt blij van wordt. Het ziet er allemaal schitterend uit!

Van deze film had ik hoge verwachtingen, en die zijn helaas niet ingelost.

Prachtige kostuums en decors, dat wel, maar ik vond de film verder maar bijzonder saai.

Het verhaal kon me totaal niet boeien.

Denk dat het allemaal toch wat beter had gekund.

De film heeft me geraakt en dat zegt voor mij voldoende.

5*

Toch wel vrij fascinerende film die misschien wat teveel hooi op de vork wilt nemen met enerzijds de verschillende godsdiensten met aansluitend de zoektocht naar antwoorden voor de sterrenstelsels en anderzijds een liefdesverhaal met jaloezie-en haat verhoudingen aangevuld met een paar actie-scènes. Zeker stof voor discussies na de film !

Het is dan ook geen spektakelfilm, maar de beelden mochten er in ieder geval wel zijn.

Alexandrië wordt prachtig weergegeven en de shots van het heelal naar de bibliotheek vond ik heel knap. 7/10

Geschiedkundig is het zeker een interessante film, maar dit soort bespiegelingen komen wat mij betreft beter tot zijn recht in een documentaire. Nu kreeg ik het gevoel naar een half verteld verhaal te kijken omdat er zo veel meningen en standpunten uit de doeken gedaan moeten worden. Het geeft zeker stof tot nadenken, maar als film komt het niet volledig van de grond, ondanks de mooie beelden.

Kan me wel aansluiten bij notsub, zeker een interessant onderwerp voor een film maar door (noodzakelijke) vrijheden in plot en karakters meer een startpunt voor een ontdekkingstocht naar het Alexandrië van die tijd. Het ziet er allemaal mooi uit en de persoon Hypatia fascineert; uiteindelijk toch een bevredigende film.

3*.

Erg boeiende film die drama, romantiek en actie verenigt.

Geschiedenis, religie en wetenschap, en dan vooral hoe die laatste twee zich tot elkaar verhouden, het interesseert me wel en beiden komen aan bod in deze aardige film. Het vertelt niets nieuws maar de uitvoering is wel erg mooi: erg fraai hoe Alexandrië wordt vormgegeven.

Ook het verhaal is leuk om volgen, mede dankzij prima vertolkingen van de hoofdrolspelers. Het is wel nogal zwart-wit, er lijkt weinig ruimte voor nuance en relativering, maar als je naar sommige godsdienstfanatici kijkt vandaag de dag hoeft het niet te verbazen dat het toentertijd allemaal nog een stukje verder ging.

Prima film.

Films met een historische achtergrond vind ik altijd wat twijfelachtig als er niet precies de 'echt' gebeurde verhalen in beeld gebracht worden. Dat is in dit geval nauwelijks mogelijk - er is niet zo heel veel bekend over het leven van Hypatia. Zoals ik het zie is deze film vooral een in een historische context geplaatst fictief verhaal - een allegorie, waarin geloof en politiek in een machtsstrijd verwikkeld raken, en de wetenschap, verpersoonlijkt door Hypatia, daar het slachtoffer van wordt.

Dat Hypatia door christenen vermoord is is wel aannemelijk, maar de hele setting waarin, haar werk, de relatie met de politiek en het christendom zijn op zich niet onwaarschijnlijk, maar ook niet echt historisch verantwoord. Dat maakt het verhaal op zich niet minder, maar wel anders - het is geen documentaire, maar een sterk gekleurd en geromantiseerd beeld van 'wat had kunnen zijn'. Naar mijn smaak wordt het daarmee ook wat teveel aangezet - het was misschien beter geweest als het romantische bijverhaaltje of het wetenschappelijke subplot uit het verhaal gehouden was, wat mij betreft was het verhaal al genoeg geweest als alleen de politiek en het geloof als conflicten uitgewerkt waren. Nu wordt het wat teveel een stemmingmakend rommeltje - en dat gaat ten koste van de helderheid van de boodschap.

Wat de film opvallend maakt zijn de mooie decors, kostuums, locaties - dat komt allemaal heel natuurlijk over. Sommige beelden - de 'luchtfoto' van de rondrennende Christenen die als mieren door de verwoeste bibliotheek rondrennen - zijn wat te opzettelijk geensceneerd, te symbolisch, en komen bij mij niet aan. Verder is het een indrukwekkende beeldenpracht.

De bijrollen zijn wat mij betreft niet heel bijzonder - maar ook niet slecht. Rachel Weisz speelt wel heel goed, en maakt de film er tot een die de moeite van het kijken zeker waard is. Ashraf Barhom is ook opmerkelijk als Ammonius.

Ik kan me voorstellen dat er kritiek op de film is, zoals de vrij emotieloze rol van Rachel Weisz. Er liggen nota bene twee smachtende mannen voor haar voeten en het lijkt haar allemaal niets te interesseren. Het is allemaal nogal theatraal en op sommige momenten bombastisch. Het einde van de film strookt met de werkelijke gebeurtenissen. In werkelijkheid was de dood van Hypatia zeer gruwelijk; ze werd door de straten gesleept en gestenigd terwijl ze nog leefde. In de film wordt deze gruwel iets minder gruwelijk gemaakt door haar te stikken voordat het gesol met haar lichaam zich voltrekt.

Alle bovenstaande kritiek ten spijt, vond ik het een ge-wél-di-ge belevenis. Ik heb genoten van de prachtige decors, je waant je werkelijk in het oude Alexandrië.
De gehele aankleding was mooi, en de bestorming van de bibliotheek was op zijn minst indrukwekkend te noemen. Bovendien werd er sterk geacteerd.
Geef mij meer van dit soort films, ik hou hier van.

Laat ik nou gedacht hebben dat het niet om de wetenschap gaat, maar over de rechten en rol van de vrouw binnen het christelijk geloof, de reden dat er bijvoorbeeld eeuwen lang geen vrouwelijke priesters zijn geweest? Het fout interpreteren van delen uit bijbel dus, of naar eigen hand zetten. Er staat zoveel in dat boek, er is altijd wel wat te verzinnen.

Niet te geloven wat een onderwaardering hier.

Diep en diep geraakt. Dichter bij-mijn-bed-show dan bij anderen het geval is wellicht? Recensie volgt later.

Prachtig historisch epos waarin religie in het algemeen er slecht vanaf komt. Een aantal boeiende onderwerpen zoals astronomie en dus ook religie verpakt in een onderhoudend, en zelfs waargebeurd verhaal (voorzover dit nog te achterhalen is uiteraard). Prachtige kostuums, decors en een aantal mooie shots maken de film visueel gezien zeer aantrekkelijk.

Puntje van kritiek: zoals vaker bij dit soort films waarin de regisseur zo realistisch mogelijk een wereld creëert van 1700 jaar geleden, maar vervolgens wel de acteurs engels laat spreken.

Lage verwachtingen, alsnog teleurgesteld. Op zich hoopgevend dat er hier meer mensen zo over denken (IMdB komt gemiddeld hoger uit). Het had een interessante film kunnen zijn. Aménabar heeft een paar goede titels op zijn naam staan (wel alleen zijn vroege), de tijd en situatie zijn mij goed bekend, omdat ik er al veel over gelezen heb, maar het resultaat is behoorlijk oppervlakkig. Nog een geluk dat de regiseur geen kant heeft gekozen.

Pff, ik moet nog even bijkomen. Het begon allemaal vrij logisch en erg mooi en zat meteen in de film. Ik hoopte dat het gevoel niet zou verdwijnen, en dat was ook niet gebeurd kan ik zeggen. De sfeer en de spanning die daar hangt vult de kamer meteen en het is 1 en al spectakel. De gevechten waren gruwelijk, en vooral de manier waarop. Je krijgt gelijk al een hoop emoties te verwerken. Toen kwamen de tranen pas echt opgang, en dan zwijg ik nog maar over het einde.

Wou de film al erg lang zien, en het leek mij een erg mooie film. Rachel Weisz is natuurlijk een top actrice en kan alles spelen. Ze laat genoeg van zichzelf zien, en brengt alles erg mooi en is prettig om naar te kijken. Zoals altijd dacht ik dat ik de film weer eens niet zou snappen, maar dat was niet het geval en heb me prima vermaakt. Meer naar het einde werd het wel wat rommeliger vooral omdat de heiden werden weggejaagd en verboden werden. Vroeg ik mij af wat Hypathia nog steeds in de stad deed. Was ze opeens Christen geworden? Of deed ze zich voor als Christen? Natuurlijk allemaal vragen die ik al eerder had kunnen beantwoorden, en daar kwam ik ook een niet veel later achter. Heel de film draait om het geloof, en was zeer overdreven naar ons gebracht. Dat was natuurlijk zo in die tijd, en ik vraag me af of die mensen aan niks anders dachten dan het geloof. Behalve Hypathia die veel kennis had, en jammer dat op het einde al haar uitvindingen over de aarde en het heelal teniet zijn gegaan.
Verder een lange zit, erg langdradig en vooral saai zijn de ultieme steekwoorden voor deze film. Al klopt het niet helemaal, er is genoeg te beleven in deze prachtige film. Heb me daarom ook niet heel veel verveeld. De beelden, het landschap/cultuur, en de voorwerpen + kleding waren allemaal fantastisch en zo kom je dieper in de geschiedenis te zitten wat mij ook erg aanspreekt. Ik vond de Christenen wel erg veel op Moslims lijken, ook dankzij hun uiterlijk en manier van praten en geloof instellingen.

En dan het einde, om het niet helemaal te verklappen zet ik het in spoilers. Geweldig einde, kan me ook geen betere voorstellen. Natuurlijk vrij sneu, maar dat is nu eenmaal zo. Dat was in die tijd zo, alles ging er hard aan toe en op de dag van vandaag is dat niet veranderd. Al heb je nu toch meer vrijheid en minder politieke onrust. Heb erg me emoties moeten bedwingen, maar dat lukte zoals gewoonlijk weer niet. Heb alles bij elkaar gehuild, en mijn tranen bleven maar stromen. Het werd opeens stil, en was ook een erg mooi moment van rust. Het leek net of de wereld verging. Heb me dus sterk kunnen meeleven omdat het zo heftig was.

Een aanrader, al kan ik me voorstellen dat mensen dit saai of vinden tegenvallen. De keuze is aan u, en ik zou het grijpen.

4,5*

The madness called religion.

daar sluit ik mij geheel bij aan,kan er geen genoeg van krijgen van deze rolprent.

en gebaseerd op ware gebeurtenissen.

@TragieStar: enthousiaste recensie, maar ik volg je niet helemaal:

Dit klinkt enigszins tegenstrijdig?

Ik denk dat ze bedoeld: Veel mensen bestempelen deze film als 'een lange zit', 'erg langdradig' of 'saai' maar deze film heeft wel degelijk wat te bieden.

Ah, dus het zijn steekwoorden die anderen gebruiken, maar die zij niet van toepassing vindt.

Een redelijke dramafilm...

Kan verhaal niet volgen...

Wel mooi kostuums...

De rest is wel prima camerawerk...

Maar geen aanrader...

Hele mooie film met in de hoofdrol de prachtige Rachel Weisz.

Als je ziet hoeveel er in de loop der tijden verloren is gegaan, bijvoorbeeld aan bouwwerken dan maakt je dat toch wel wat droevig. Zeker als je ziet wat we er voor terug hebben gekregen. Maar dat terzijde.

De film heeft me, zeker op het einde, toch wel ontroerd (hoewel ik het halverwege al zo'n beetje zag aankomen). Daarentegen mis ik toch nog iets. Ik mis nog net wat extra uitleg, wat meer diepgang. Niet over de materie die Hypatia onderwijst, niet over Hypatia zelf. Maar dan denk ik vooral aan de plotselinge opkomst van het christendom, wat dus extreem snel is. Wat men wel goed heeft gedaan is de opkomst van het christendom en het bloedvergieten dat daarmee gepaard gaat verdelen over 2 periodes. Kort gezegd: eerst de 'oude religie' er uit en daarna het jodendom. Na die overgang zie je echter dat er toch wel wat veranderd is: Orestes is bijvoorbeeld prefect geworden. Dat soort dingen heb je wel snel door, maar het blijft vreemd dat je diepgang en toevoeging mist in een episch verhaal wat grotendeels of eigenlijk zelfs geheel gaat over filosofie.

Het einde zie je al wel aankomen, maar het blijft triest. Voor mij persoonlijk is een triest einde wel vaak een pluspunt bij een film en al helemaal in een historisch verhaal. Prachtige muziek, voordat ik dit vergeet te vermelden.

Samengevat: sterk verhaal, maar ik mis net dat beetje extra dat de film voor mij een echte topper maakt.

3,5 *

Je hebt helemaal gelijk .

Historisch interessante film met een indrukwekkende Rachel Weisz maar helaas is de film in zijn geheel te langdradig en niet boeiend genoeg. Het voornaamste probleem is het scenario. Er gebeurt van alles maar niets is pakkend of boeiend genoeg waardoor de verveling snel toeslaat en de film een langdradige aangelegenheid wordt. Alleen Weisz zorgt voor de broodnodige afwisseling. Had meer in gezeten.

Redelijk

Best interessante film over een stukje geschiedenis die nog vrij onbekend was bij mij.

Met haar goede rol eert Rachel Weisz ook de wetenschapper Hypatia.

De moord op haar zal waarschijnlijk het begin zijn geweest van de ''heksen'' en ''ketter'' vervolging door de christenen

Een opvallend matige film van Amenabar. Rachel Weisz heeft na The fountain blijkbaar de smaak te pakken gekregen, en speelt nog maar eens de hoofdrol in een bombastische en van subtiliteit gespeende film over de relatie tussen planeten, sterren en menselijke beslommeringen. Van een verhaal is helaas nauwelijks sprake. Er worden wat balletjes opgegooid, zo is er de belofte van een plot over de liefde van slaaf Davus voor zijn meesteres, maar even snel als het balletje de lucht in is valt deze weer in een rechte lijn terug op de grond. Wat overblijft is nauwelijks een verhaal te noemen maar meer een opeenstapeling van gebeurtenissen. Daarbinnen blijft onduidelijk waar de grenzeloze bewondering en trouw van de meeste personages voor de figuur van Hypathia vandaan komt, want veel wijsheden brengt ze niet te berde. De scene waarin ze dan uiteindelijk 'ontdekt' dat de banen van planeten wellicht ellipsvormig zijn is bijna lachwekkend (natuurlijk snap ik dat het op dat moment een nieuw inzicht was, maar dat maakt van Hypathia nog geen Einstein natuurlijk). Wat verder opvalt is dat de decors behoorlijk gewichtloos overkomen; normaal gesproken ben ik niet echt bezig met dit soort dingen maar het ziet er toch wel erg kinderlijk uit als bijvoorbeeld dat beeld van die god wordt omgetrokken. Tenslotte moet nog de pathetische muziek vermeld worden, welke inmiddels blijkbaar de standaard is geworden in films die spelen in de oudheid. Ergerniswekkend. Rachel Weisz zorgt in haar eentje nog voor wat kijkplezier; verder is het niveau te classificeren als 'dragelijk', maar veel om het lijf heeft Agora niet, en zeker niet als je het afzet tegen de pretenties die de film uitstraalt.

Film die er fraai uitziet en enkele scenes bevat die er voor mij boven uitspringen zoals wanneer Hypathia bij wijze van afwijzing een doek met haar menstruatievocht werpt naar de latere prefect. Dat is nog eens wat anders dan een Sms'je.
Goed dat er een film over dit onderwerp gemaakt is, maar na enige tijd begin ik het religieuze gedoe wel een beetje zat te worden, hadden zij dat destijds maar gehad. Vind het einde ook mooi trouwens.

Een interessante film met hele mooie beelden van Alexandrie. Daarnaast vond ik het heel sterk weergegeven hoe mensen hun geweten en gevoel in de handen van een godsdienst kunnen leggen waardoor ze zichzelf en hun menselijkheid compleet kwijt raken. Hoogmoed, ijdelheid en arrogantie krijgen dan de overhand met alle gevolgen van dien. Een onderwerp wat helaas nog steeds van kracht is. Ik vond het ook heel interessant om te zien hoe ze in die tijd bezig waren met het heelal, zwaartekracht e.d. Qua actie vond ik de gevechtsscène's er heel gruwelijk en realistisch uitzien. Op zich is het plaatje helemaal compleet en toch mis ik een bepaalde feeling met het verhaal.

Het gaat qua spel nergens echt de diepte in. Waarom waren zoveel mannen zo verliefd op Hypathia ? Wat is het gevoel van Hypatia voor deze mannen want zelfs een gevoel van vriendschap vind ik maar nauwelijks uit de grond komen. Wat hield het geloof van de heidenen precies in ? Waarom waren ze niet eerder uit de bibliotheek gevlucht om de oude wijsheden te beschermen ? Sommige dingen werden soms wel een beetje vluchtig uitgelegd maar het echte gevoel erachter vond ik toch ontbreken.

De eerste scène waar ik echt emotie kon zien was de eindscène, welke trouwens mij zeker wist te raken. Wat mij betreft is er met de basis niets mis maar had het verhaal wel meer de diepte in gemogen.