Universal Soldier: The Return (1999)

Hoppa, Van Damme deel zoveel, oftewel: obligate explosies, een saaie set-up en suffe vuurgevechten.

1*.

Niet dat ik Van Damme nooit kan waarderen hoor, maar wat heeft die man toch een rommel op z'n naam staan.

Geen flop 100 notering waard, omdat deze film weldegelijk te genieten is in al zijn slechtheid. Vooral die grote Romeo ('I. Hate. That. Guy!') is een gave slechterik. De dialogen zijn slecht, het verhaal is matig en de actie is over the top. Het feit dat de film zichzelf nergens serieus lijkt te nemen maakt het voor mij echter net zo'n 'toppertje' als Streetfighter. Een heerlijk onbenullig actievehikel dat in al zijn slechtheid toch de moeite waard is.

Ik sluit me aan bij de stelling hierboven, Van Damme doet het nooit slecht in z'n films, ook niet in deze, hij zit alleen in een zeer matige film hier. Een overbodige film ook, als je deel 1 hebt gezien die stukken beter was.

Het verhaal is redelijk flut, unisols die zichzelf programmeren en zich tegen hun makers keren. Vooral als die unisols bestaan uit een legertje hersenloze spierballen die enkel gevraagd worden voor rolletjes met weinig tekst. De slimste - de super unisol - kon dan weer wel een paar zinnetjes, applausje!

Het is tot slot inderdaad zeer merkwaardig dat Van Damme als unisol met bril wordt afgebeeld op de hoes van de film, want dat is hij niet meer in dit deel, bizar...

2 sterren

Een zeer slechte van Damme film dit, die aanvoelt als een overbodig vervolg.

Het verhaal is al redelijk absurd met een grote centrale computer, die de macht wil overnemen door de Universal Soldiers weer tot leven te wekken. Van Damme is de enige die door zijn verleden weet hoe je deze “machines” moet stoppen en gaat daar dan ook zijn best voor doen. De actie is echter matig, is vooral heel dom en stelt niet zoveel voor. Het acteerwerk is ook veels te overdreven en komt hier totaal niet tot zijn recht. Niet dat je in een film als deze goed moet acteren, maar wat Bill Goldberg hier laat zien, kun je toch wel gerust dramatisch noemen. Daarmee vergeleken verdient van Damme een Oscar.

Kortom pulp van niks dit.

0,5*

Het vervolg op deel 1. Veel minder vind ik wel ja!

De film mist een dolph Lundgren figuur, die het tegenpool is van Damme.

Niets ten nadelen van Michael Jai White maar die haalt het zeker

in deze film niet bij zijn voorganger.

De film was ook zeer kort dat vind ik zelf de film niet tegn goede komen.

De actie die er inkwam was ook van mindere kwaliteit dan het eerste deel.

Zonde.

2.5*

The created has become the creator

Die Universal Soldier films, het is toch een rare franchise. De eerste van Roland Emmerich was een vermakelijk filmpje en dan kreeg je opeens twee tv-films, een sequel die die tv-films negeert en dan nog meer sequels die al de rest weer negeert.. De twee tv-films ben ik nog steeds niet tegengekomen en ik was het eigenlijk beu om af te wachten of ik ze nog eens een keer zou vinden. Bovendien moesten die overduidelijk niet gezien zijn vooraleer je aan deze The Return begon. Gisteren meteen dan maar eens werk van gemaakt.

De algemene score hier (en zowat overal) weerhield me echter een beetje. The Return wordt als een erbarmelijk slechte film gezien en wat blijkt? Daar is niet veel van waar. Om nu te zeggen dat deze sequel beter is dan zijn voorganger is een brug te ver, maar ik vond het op zich nog wel een vrij deftige poging. Mic Rodgers (een stuntman die met deze film zijn debuut en meteen zijn laatste film maakte) brengt de reeks in een nieuwe richting door zich meer op artificiële intelligentie te concentreren. Een kunstje dat we weliswaar al beter uitgewerkt hebben gezien, maar je kunt hem moeilijk beschuldigen van Emmerich's film te kopiëren. Het is echter niet allemaal lof aangezien Rodgers in die nieuwe richting best nog wel wat foutjes maakt. Het stomste is natuurlijk om Deveraux opeens menselijk te maken. Dat hij geen hersenloze vechtmachine is, dat vind ik nog OK aangezien dat daar naar al werd gehint vanwege de terugkeer van zijn herinneringen, maar om hem echt alle krachten te laten verliezen. Nah, was ik op zich niet zo van gediend. Gelukkig is er nog genoeg actie in het algemeen om het genre te rechtvaardigen.

En je hebt natuurlijk Bill Goldberg. Liefhebbers van WCW zullen ongetwijfeld bekend zijn met de naam van deze kaalkop en hij is overduidelijk één van de leukste aspecten aan de film. Ook veel knipogen naar zijn carrière naast het grote scherm (zijn signature move de Spear, het gebruik van Megadeth's Crush 'Em waar hij altijd mee opkwam, ...) en dat is gewoon erg tof. Tof ook dat Jean-Claude Van Damme weer terugkeert voor de rol van Deveraux. Blijft toch één van mijn favoriete acteurs in dit soort nonsens. Michael Jai White (die trouwens ook nog een kleine rol had als één van de soldaten in de voorganger) mag komen opdraven als de slechterik van dienst en doet dat op zich ook goed.

Mjah, het kan aan mij liggen maar ik vond dit helemaal niet zo slecht als ik had verwacht. Zelfs het gemis van Dolph Lundgren (die naast Van Damme zowat mijn favoriete ster in het genre is) valt nog erg goed mee. Ik wil die twee tv-films ook nog wel eens zien, maar ga me eerst eens bezig houden met de overige vervolgen.

3*

Erg geestig.

Het zijn niet de beste soort films inderdaad, dat kan ik gelijk toegeven. Maar hier kan je op zijn tijd behoorlijke lol mee beleven. Zeker in de tweede helft begint alles zo hilarisch te worden dat het gewoon te makkelijk begint weg te kijken.

Het eerste gedeelte is echter wat saaier. Wel met enkele behoorlijk grootse actiescènes met mega-explosies die de boel wat opfrissen. Maar al dat gedoe in dat lab boeide me vrij weinig. Het is pas als Van Damme in de normale wereld rondloopt dat de film langzaam leuker begint te worden.

Lekker ouderwets lomp ook. Dat zorgt regelmatig voor enkele leuke actiescènes die vooral werken dankzij de grootsheid en de lompheid. Maar in de tweede helft begint het ook grappig te worden en dat is het moment dat de film wel heel lekker begint weg te kijken.

3,5* kan ik het echter niet geven, want het was wel knulligheid ten top. De gevechten zijn super overdreven en de humor echt dom, maar daardoor wel leuk. Het eerste gedeelte was ook net wat te saai en de echt leuke actie duurt toch wel wat te lang helaas.

Maar ik heb toch wel weer even goed kunnen lachen. Vooral de presence van Goldberg zorgt regelmatig voor een goede lach. Maar ook de overdreven gevechten, over-the-top actiescènes en al helemaal de laatste confrontatie tussen Van Damme en Jai White zorgt ervoor dat het uiteindelijk best een geestige ervaring was. Daarvoor ken ik nog wel een voldoende toe.

Ook leuk om te weten dat Schanz het "Pride" slachtoffer was in Se7en .

Tja standaard actiefilm zoals die in de jaren tachtig en negentig veel werden gemaakt.

Een opvallende keuze van de hoofdpersoon is om naar een stripclub te gaan omdat hij van internet gebruik wil maken. Nu begrijp ik dat in 1999 internet niet zo algemeen was als vandaag de dag maar toch.

Behoorlijk slechte film.

Vandaag weer eens herbekeken, ditmaal op Blu-ray!

Het 1e deel was erg goed, dit deel is iets minder, maar dat heeft te maken met de locaties, in deze film blijven ze grotendeels op 1 plek, maar zeker geen tegenvaller!

Van damme doet het weer erg goed, volop actie, gevechten en explosies in de film.

Geen moment verveeld, alleen dit keer geen Dolp Lundgren meer maar een groep soldaten die het ook uitstekend doen, vooral het einde was echt goed met al die explosies en ook een hoogtepunt van de film was in de stripclub.

Op naar het 3e deel voor een herziening.