Gladiator (2000)

Fantastisch!! Ben net aan al dit soort films begonnen, laatst Ben-Hur, nu deze en wil binnenkort Cleopatra en Spartacus gaan kijken. Ben erg benieuwd! ?

De film is al 19 jaar oud en staat nog steeds overeind!

Deze film staat vlak onder Interstellar in mijn top tien (is qua inhoud niet te vergelijken).

De vertolking van de mensheid en alle verschillende persoonlijkheden wordt keurig uitgebeeld in deze film.

In werkelijkheid zou de executie van Maximus in het begin van de film uiteraard niet zijn mislukt, dat terzijde.

Wat blijft dit toch een goeie film, twee en een half uur vliegt zo voorbij. Het verhaal is over het algemeen simpel, maar de karakters en het verloop van het verhaal maakt het heel boeiend. Joaquin Phoenix zet een hele creepy bad guy neer, en Russel Crowe speelt ook heel overtuigend. De muziek is ook heel nice gedaan, de film voelt er meer episch door, wel lijkt het op sommige momenten bijzonder veel op de muziek van Pirates Of The Caribbean. De actiescenes zijn geweldig, met als hoogtepunt het gevecht met die karretjes. Het is wel opmerkelijk dat er in de gevechtsscenes soms een heleboel cuts zitten, wat je er wel een beetje uit haalt. Het mooie is dat de algehele film mij op alle vlakken bleef boeien, tot aan het eind waar Commodus eindelijk vermoordt word, en Maximus dood de arena uit word getild, na een mooie laatste speech.

Na 4 keer nog steeds een geweldige film, een wraakverhaal wat je bij blijft en ontzettend mooie actiescenes, en ondanks een paar schoonheidsfoutjes zeker een van mijn favoriete films, 5,0!

Typische ridgeley scott film. Recht toe rechtaan zonder vernuft of plotwending. Ben geen fan van deze regisseur, zit weinig intelligentie in zijn films.

Film begint goed en vervalt vervolgens in het ene na het andere cliché.

Ik ben juist blij dat er nog regisseurs zijn die allerlei moeilijke twists weg kunnen laten en zich gewoon kunnen richten op inhoud, sfeer en kwaliteit.

De intelligentie van Scott richt zich ook vooral op de vormgeving. Ken weinig regisseurs bij wie het er altijd zo stijlvol en oogverblindend mooi uit ziet. Alien, Blade Runner, Black Hawk Down en deze zien er echt fantastisch uit.

Inhoudelijk zijn zijn films juist nooit zo heel sterk, en dat komt omdat de dialogen altijd vrij matigjes zijn. Ook in Gladiator zijn de dialogen simpel met weinig diepgang en vernuft. Qua sfeer blinkt ie zeker wel uit.

Wat ik dan weer niet snap, technisch gezien, is dat ie de rol van Joachim Phoenix zo zwak heeft neergezet. Het begin is ijzersterk, omdat de spanning daar goed in zit, doordat Russel Crow in een zwakke positie wordt gedrukt. Daarna maakt ie Crow steeds sterker en sterker (het publiek is op zijn hand, de vrouwelijke hoofdrolspeelster heeft eigenlijk al voor hem gekozen, de senatoren zijn voor hem), en zijn tegenstrever juist zwakker en zwakker (het publiek is tegen hem, zijn zus heeft geen vertrouwen in hem, de senatoren zijn tegen hem, etc.). Niet goed voor de spanning. Op de spektakels in het amfitheater na heeft de film dus verder weinig om het lijf.

Al met al is het geen slechte film, maar ik had veel meer verwacht na het zeer sterke begin. Ik dacht: dit wordt een absolute topfilm die ik nog niet heb gezien. Maar daarna kon het mijn aandacht niet goed behouden. Phoenix wordt als keizer zo slap neergezet dat bijna de hele spanning uit de film wordt getrokken. Vind ik een cruciale fout. Je gaat je op een gegeven moment aan 'm irriteren. Hij moet als slechte sluwe keizer neer worden gezet, maar wel een sterke en genadeloze keizer, die genoeg steun heeft. Dan wordt het een echte match. Los van zijn rol vind ik hem niet zo goed acteren.

Dusja, dan teert de film uiteindelijk op het spektakel, de sfeer etc. Is voor mij niet genoeg helaas.

ik vond de film goed want de duurtijd van 2,5uur vliegt zo voorbij.

Het verhaal is over het algemeen simpel.

Het is een boeiende film als je van dit soort genre houdt.

Film begint goed en vervalt vervolgens in het ene na het andere cliché

Are you not entertained!?!?

Visuele en emotionele krachttoer van Ridley Scott, die 20 jaar terug het summum was, maar wat mij betreft niet meer de impact maakt als toen.

Eerste hekele punt het begin. De aanloop waarbij het machtsvacuüm, de stervende keizer en de daarop volgende machtsstrijd is begrijpelijk als uitleg voor wat gaat volgen. Toch vind ik het te lang duren en zeker niet het interessantste deel van de film. De slag, hoewel prachtig in beeld gebracht, voelt eerder als een moetje dan dat dit veel toevoegd. De film begint voor mij dan ook pas als Maximus als slaaf wordt afgevoerd zo rond 45 minuten. Overigens, nog wel apart hoe hij zich plotseling in Algerije bevindt. Geen schip of water gezien...

Daarna ontwikkelt de film zich tot iets wat meer met de titel heeft en laten we eerlijk zien, dat willen we juist zien. De Qua Vadis achtige gruwelen en toestanden in de arena, hoewel dat nog net even iets anders was. Toen waren de Joden ook al opgejaagd wild en werden voor het oog van het publiek aan de wilde beesten gevoerd. Het tempo van de zinderende gevechten wordt regelmatig onderbroken door de beslommeringen van Commodes, overigens een glansrol van Phoenix en als er wat mij betreft een Oscar uit gedeeld had mogen worden voor acteerprestaties, dan was die voor de bijrol geweest. Crowe is prima, maar het is wel een rol die hij praktisch op de automatische piloot kan doen. Phoenix daarentegen haalt het onderste uit de kan als slinkse, laffe, chanterende machtswellusteling die alleen maar met eigen ego en eer bezig is. Boeiende rol....

De soundtrack is bij tijd en wijlen een echte Zimmer. Duidelijk zijn de invloeden te horen die later zal leiden tot de melodie van Pirates, daarnaast is de samenwerking met de zangeres van Dead Can Dance een schot in de roos, zijn ook duidelijk invloeden van Holst the Planets te horen, met name Mars the bringer of war, en ontwikkelt zich dan toch een mooie terugkerende melodie die bij de film past.

Filmisch is de film erg mooi, maar soms verliest Scott zich in te gestyleerde beelden terwijl een rauwere aanpak juist bij de tijd en de film hoort. Gelukkig gebeurt dit maar een paar keer. Prachte landschappen en luchten, de kleurenfilters zijn mooi, de Arena mooi vormgegeven en bijvoorbeeld 'de slag om Carthago' is prachtig uitgevoerd en gefilmd hoewel Scott de gevechten soms wel erg warrig, snel, dichtbij geschoten en gemonteerd heeft. Daarnaast moet gezegd worden dat de film toch vooral om een machtsstrijd gaat hoewel de titel anders doet vermoeden.

Gladiator valt wat mij betreft tegenwoordig op als een visuele en emotionele krachttoer die teveel indruk wil maken met zijn rauwe beelden, harde gevechten en drama die Maximus treft rond vrouw en kind. Iets wat maar ten dele lukt, omdat de aanloop te lang is en het einde wat mij betreft iets te heroïsch en cliché matig. Begrijp me goed, Gladiator is nog altijd een prachtige film, maar die status die ik de film ooit toedichtte is verleden tijd.

Prachtige film over een Romeinse generaal die verraden wordt door de zoon van de keizer. Een meeslepend verhaal dat zich afspeelt in de gloriedagen van het Romeinse Rijk. Een groots opgezet epos met een aantal spectaculaire actie-scenes. Het ziet er allemaal prachtig uit en de muziek van Hans Zimmer is spot on. Russel Crowe is uitstekend gecast in de titelrol, maar Joaquin Phoenix weet meer indruk te maken.

Heeft iemand al de 4K remaster hiervan kunnen zien? Is die de moeite waard om te kopen?

Blijft een geweldige film.

Vroeger maakte deze wereld-klassieker toch een stuk meer indruk op mij dan nu. Het blijft een vette film met goede muziek en een aantal toffe vecht scénes, maar de film wordt op een gegeven moment toch een beetje langdradig voor mij. Tot dat we Maximus daadwerkelijk zien vechten als Gladiator in het Colosseum.

Verder blijft het wel een ijzersterke cast met Crowe, Phoenix en Harris. Al vind ik de prestatie van Crowe nog steeds niet echt oscar-waardig.

Fantastische film van begin tot eind.

Uitmuntende Russel Crowe. Alltime favorite.

Zeer pakkende muziek keuzes van Hans Zimmer.

Net zoals de gladiatorengevechten in de tijd van Rome biedt deze film vermaak voor het volk en meer ook niet. Degelijke film, het vermaakt. Na Kingdom of Heaven gezien te hebben en nu ook Gladiator merk ik wel dat het script in Ridley Scott's films niet top is. Vermakelijke film? Jawel. Groots opgezet? Ja, al vond ik Kingdom of Heaven nog net wat epischer. Overgewaardeerd? Zeker. Veel te danken aan Hans Zimmer.

Ik heb vorige week volgens mij voor het eerst de extended version gezien.
Er zaten minstens 2 scenes in die me niet bekend voor kwamen.
Eentje kan ik niet meer herinneren, maar de 2e ging over het executeren van soldaten die volgens Commodus niet goed hun werk hadden gedaan en dat ie dan tussen de vastgebonden soldaten ging staan en daarmee de boogschutters extreem aan het testen was.
Kan iemand dit beamen??

Is de titel van deze veranderd? Er stond normaal toch geen ‘X’ achter?

Dat is een rare bug die sinds gisteren bij ons bekend is.

We krijgen 'm met geen mogelijkheid weg...

Vermoedelijk wordt er maandag naar gekeken.

Gladiator History X?

Ik dacht per abuis dat dit de soft erotische versie was.

Blijft een goede film maar de mindere momenten komen bij mij steeds duidelijker naar voren. De film had een stuk gebalder mogen zijn, waar er nu bepaalde scènes zijn die minder boeien. Het vele gepalaver is niet het meest interessante deel en de dialogen zijn niet van een hoog niveau. Ook zijn de actiescènes bij momenten wat rommelig waardoor je niet goed ziet wat er gebeurd. Haal dit weg en je hebt een film die vijf sterren waard is, want het verhaal, de epiek, de sfeer en de muziek zijn fantastisch. Persoonlijk hoogtepuntje is voor mij de nagespeelde slag om Carthago.

Overigens, nog wel apart dat in de synopsis staat dat Maximus zijn zoon en vrouw heeft begraven, terwijl ik hem niet met een schep heb gezien.

Een waar genoegen nét in de bioscoop.

Zojuist na zo'n 12 jaar weer eens gezien, dit keer in de bioscoop. Enige voordeel aan deze pandemie is het feit dat er weer zoveel klassiekers op het grote scherm te bewonderen zijn. Ik was vroeger gek op deze film en was aangenaam verrast dat ik hem nog net zo goed vindt. Goed, ik realiseer mij nu dat de historische elementen niet helemaal kloppen, maar het verhaal is dan ook niet waargebeurd. Verder vooral mooi om te zien hoe goed Joaquin hier al is op jonge leeftijd. Hier had hij wel een Oscar voor mogen krijgen.

Zojuist na 20? jaar weer eens gezien, en het viel nog harder tegen dan de eerste keer. Een ode aan de spektakelfilms van de jaren 50 en 60, maar volstrekt mislukt - want waar blijft nou precies het spektakel. Ja, Crowe en Phoenix zijn best aardig, maar het draagt de film voor mij echt niet. Het verhaal is veel te simpel, en alles hangt aan de stijl. Erg dun allemaal. En dan daar bovenop nog eens de vreselijk irritante soundtrack. Nee, echt weer zo'n film die in de herziening genadeloos door de mand valt.

Uiteraard een goede film van grootmeester Ridley Scott, visueel alleszins. Heb wel een beetje moeite met de lange duur van de film, vooral het begin leek wel eeuwig te duren. En dat terwijl er toch eigenlijk niet zoveel gebeurt en er op andere zaken niet wordt ingegaan bv de familie van Maximus en zijn relatie met de zuster van Commodus. Dus qua verhaallijn mis ik wel een en ander, Als ontspanning is dit natuurlijk top en Russel Crowe is schitterend. 4,5 sterren

Hoewel de score fe-no-me-naal is natuurlijk - ik hoorde nu pas voor het eerst het Pirates of the Caribbean deuntje -, wordt er naar mijn smaak te vaak muziek ingezet. Bepaalde scènes, dialogen met name, hadden zonder muziek waarschijnlijk beter geweest. De themesong 'Now We are Free' met Lisa Gerrard vormt het absolute hoogtepunt op de soundtrack en sluit de film dan ook waardig af. Kippenvel!

Ook veel overeenkomsten met het elf jaar jongere Game of Thrones, dat stiekem veel aan deze film te danken heeft. De dialogen duren in elk geval net zo lang, voor een film eigenlijk net iets té lang. Bij herziening zag ik pas hoe Hollywood-achtig het allemaal overkomt, in acteerwerk vooral, soms op het karikaturale af.

Joaquin Phoenix zet een memorabele schurk neer als de aan grootheidswaanzin lijdende Commodus, die in werkelijkheid overigens heel anders aan zijn einde kwam, hij werd op 31-jarige leeftijd vergiftigd door zijn concubine Marcia en daarna ook nog eens, om het karweitje af te maken, gewurgd door een ingehuurde atleet met de naam Narcissus. Prachtige babyblauwe uitrusting draagt hij aan het slot.

De arenagevechten blijven na twintig jaar nog fier overeind en de uitzichten over het oude Rome, het Colosseum zijn nog altijd even indrukwekkend.

Dankzij een geweldige Russell Crowe blijft dit een van de beste wraakfilms ooit.

What we do in life echoes in eternity.

Deze film zag ik nog in avant première destijds en had er wekenlang naar uitgekeken. In de bioscoop was dit één van de beste filmervaringen in mijn leven. Nu zag ik de extended versie maar de toevoegingen knagen toch wat aan het tempo in de aanloop naar de finale. Naar mijn gevoel is die iets minder. Scott zorgde met Gladiator voor een meer dan geslaagde revival van de swords&sandal film. Naast het wraakverhaal schetst de film ook een morrend Rome dat tevreden gehouden wordt met spelen. Commodus is een goede slechterik en het blijft één van Phoenix' beste rollen. Een man die op zoek is naar liefde en erkenning maar die nergens vindt, wat hem enorm jaloers, paranoide en bloeddorstig maakt.

Maximus is dan weer een wat platter personage, een held in het kwadraat zonder één slechte eigenschap en die al zijn gevechten wint en bij iedereen behalve Commodus in een goed boekje staat. Typische Crowe rol.

Maar goed, het blijft een ongelooflijk zinderende spektakelfilm met sterke dialogen (bvb tussen Richard Harris en Crowe en tussen Harris en Phoenix) die de dramatische verhoudingen tussen de personages en de onafwendbaarheid van wat er staat te gebeuren met kracht onderstrepen. En de arenascènes waren natuurlijk ook adembenemend. Op klein scherm iets minder dan op groot, maar de combinatie van enorme sets en CGI is nauwelijks zichtbaar. Dat was een grote tour-de-force van Scott. Na Thelma&Louise de tweede 4,5* die hij van mij krijgt.

6-7 jaar geleden Gladiator voor het laatst gezien. In totaal misschien wel 8x gezien deze film. Vorige zomer tijdens Corona voor het eerst de serie I, Claudius gekeken uit '76. Nu kijk ik gisteren Gladiator weer voor het eerst en ik denk bij die senator Gracchus verhip... Dat is c-c-c-claudius! (Derek Jacobi). Nooit eerder geweten dus :O.

Omgekeerd ontdekkingen doen... Altijd leuk!

Een vrij simpel verhaal dat is aangekleed met fraaie lokaties en een topcast (een geweldige Oliver Reed, maar ook Tommy Flanagan maakt indruk in zijn kleine rol als Cicero), met bovendien veel vakmanschap achter en rondom de camera plus een hoofdrolspeler die geknipt is voor zijn rol (mooie omschrijving van de VPRO-gids: "Crowe combineert een underdog uitstraling met de biomechanica van een bulldozer"). De vechtscènes (zowel in Germania als in het Colosseum) maken op mij minder indruk dan gehoopt, op de een of andere manier komen ze niet zo fysiek aan als zou moeten. Als geheel best sterk, maar niet zo indrukwekkend als grote voorgangers als Ben Hur en Spartacus, en de hoge plaats in de toplijsten van zowel MovieMeter (#14!) als IMDb (#43) verbaast me dan ook wel een beetje.