My Sister's Keeper (2009)

kappot gegaan tijdens het zien van deze film. zelf me vader ook in een half jaar zien afglijden, en 2 dagen voor hij is overleden hem ook een dag uit het ziekenhuis getrokken en naar het strand toe gegaan
Herkenbaar en aangrijpend, die laatste halve ster wegens persoonlijke redenen

Toch vind ik het niet realistisch, ondanks dat mensen zich hier mee kunnen identificeren. Alleen die Diaz al met haar onbegrijpelijke acties

Een gemiddelde van bijna 4 sterren?!

Dan is het inderdaad meer een kwestie van eigen ervaringen met de ziekte, want in mijn ogen is de film relatief 'makkelijk'. Een beetje een apart script wat natuurlijk een heavy verhaal is, maar om de 5 à 10 minuten is er wel een scene in slow-motion, met droevige muziek er onder..

Een goede film heeft dat in mijn ogen niet nodig, die kan ook zonder slow-motion en zwaarmoedige muziek de juiste setting creëeren....

2,5 ster

Helemaal kapot van,,, als je je inleeft in de film krijg je een zware emotionele dobber te verwerken, knap acteerwerk van die kinderen.

Ik moet toegeven dat dit mee één van de zwaarste dramatische fim is die ik al gezien heb.

Bij North Country en Million Dollar Baby had ik ook wel een gelijkaardig gevoel.

Net zo aangrijpend als deze.

nou ik heb deze film net gekeken, en als ik alleen een film kijk dan zit ik ook echt in de film, maar het was net of ik ook afschijd nam van dat meisje, jeetje ik had gewoon moeite om me ogen droog te houden

ook het acteer werk is heel goed van allemaal.

ik geef 5 sterren en die geef ik niet gouw

Wat een mooie film zeg! En soms best origineel, film wordt niet te sentimenteel. Zat wel met traantjes in mijn ogen hoor. Diaz steelt imo niet de hoofdrol. Het is het totaalplaatje wat werkt. Met uitschieters de 2 zusjes.

Sofia Vassilieva, die Kate speelt, kende ik ergens van, maar waarvan? Lang leve IMDb en MM: Eloise at Christmastime (2003) en Eloise at the Plaza (2003). Komen elkaar jaar wel weer es op tv. Ze is leuk!

En wat een knapperd die Taylor: Thomas Dekker (I) - imdb.com

1 van de verrassingen van de laatste tijd

4*

hele film zitten janken eigenlijk.. :S .. alleen toch mis ik een paar dingen. Het bleef een beetje vlak, van bepaalde dingen had ik veel meer willen zien, bijv. het vraagstuk of je je ene kind mag 'gebruiken' voor het andere kind, de hele rechtszaak eigenlijk, ook de 'ziekte' van die advocaat bijv.. of had het helemaal weggelaten, nu was het 1 scene.. 'oh hij heeft epilespie, zielig' , maar het boeide me verder weinig. En waarom is er niet echt een doorbraak in het denken bij de moeder? Waarom zegt ze niet even tegen dat jongste meisje dat het haar spijt ofzo? Ik bedoel op het plaatje zie ik ze zo gezellig samen lachen maar die relatie tussen hun kwam helemaal niet echt aan bod ofzo..
maar al met al zeker wel een goede film hoor, diaz speelde heel mooi en de zussenliefde vond ik ook mooi om te zien..

Morgen FF kijken.

Ben benieuwd

Net gezien.

Zeer aangrijpende film met ontroerende scènes. Heb zelf 3 keer of meer in tranen uitgebarst. Een pracht van een film.

Knap acteerwerk van Diaz en Breslin.

Heb het meest gehuild tijdens hetdeel naar het strand en wanneer Kate sterft.

Zeer mooie film.

Een welverdiende 5*****

Ik heb een tribute gemaakt aan Kate:

Klik Hier.

Beetje een makkelijke conclusie van je vind ik. Ik heb het eerder al onderbouwd waarom ik een redelijk hoge score heb gegeven, maar alleen al dat geweldige acteurwerk van de kindsterrren is het waard. Dan ook nog eens Cameron Diaz die misschien de rol van haar leven speelt, ik vind het erg knap. Een film waarbij de emotie echt goed overkomt.

Kwam deze film niet in aanmerking voor de Oscars? Ik heb de film nog niet gezien, maar het lijkt me wel een Oscarfilm. Of is dat niet zo?

als je bovenaan bij links op IMDb klikt kom je op de pagina van de film en kun je zien wat voor awards de film gewonnen heeft. 1 maar liefst. geen oscar(nominatie) iig.

Het gebeurt niet vaak dat een film me zo aangrijpt als deze. Het verhaal is zo mooi verteld, zo goed geacteerd en zo perfect ondersteund door de muziek, waardoor de film een hele bijzondere impact op de kijker kan hebben.

Kijk niet heel vaak dramafilms, hoewel ik er meestal wel van kan genieten, maar ik zette me ertoe om eens wat anders op te zetten, en tsja.. die kleine 2 uur zat ik enkel en alleen helemaal in de film.

Aan tranen wegpinken doe ik niet zo snel, maar de strandscene greep me wel aardig bij de strot.

Die Breslin weet mij ook in elke film te verrassen. Hoop dat ze nog even zo doorgaat met het verschijnen in films.

Al met al: Een pareltje.

aan de ene kant het was wel ontzettent amerikaans!

de ('perfect' uitziende) spelers, het verhaal, die opgepoetse gladheid

ik houd daar niet!.

Maar aan de andere kant was de film wel weer sterk...

Ik ga maar in het midden zitten dan kom ik op 3 sterren.

3 sterren

Kvond het een mooie film , maar ik vond het einde in het boek veel beter.

wat een geweldig goede film.

meesterlijke rollen van een ieder.

een verhaal wat je wel degelijk aan het denken zet.

voor velen een echte "zakdoekenfilm"

toppie...

standaard zoetsappig RTL dramafilmpje. zeker overslaan.

Ge hebt ook veel verstand van films!

Hou het maar bij uw 'topfilms' ala 'Analyse This' en 'Analyse That' en 'Costa' die gij blijkbaar wel superfilms vindt.

Wat duidelijk opvalt in uw stemgedrag, is dat een film voor u blijkbaar ofwel supergoed is, ofwel archieslecht?

waarom verwijxzen mensen altijd naar stemgedrag op andere films als iemand kritiek levert? als je wilt ingaan op mijn mening doe dat gerust, dan wil ik daar inhoudelijk op reageren. ik ga mij niet verantwoorden voor mijn stemgedrag op alle andere films.

Ik moet eerlijk gezegd ook zeggen dat het een absurde film is. Ook elke keer de stemmen op de achtergrond van de hoofdpersonen irriteerde mij mateloos. Nee leek leuk maar was het niet, helaas/

Alleen de irritante rol van Diaz is al een reden om deze film niet top te vinden. Zelden zo'n onsympathiek personage gezien.

Hoeveel verdriet past er in één film?

De hoeveelheid is bij dit werk nogal groot. Een en ander voelt tevens geforceerd aan door extra lang uitgesmeerde scènes en het verdrietige thema. Ook de dramatische liedjes geven de film niet de luchtigheid die de film zo nodig heeft.

Toch werkt e.e.a. wel qua dramatiek, al zijn niet alle zijplotjes even sterk.

Goed.

Voor iedereen die met kanker scheld moet deze film kijken dan weten ze ten minste wat kanker inhoud!

Wansmakelijk gedrocht vond ik het.

In alles een opgezette jankfilm, waardoor niks maar dan ook helemaal niks wist over te komen. Gapen en klokkijken.

De kindjes acteren pover. Anna is echt zo'n vreselijk filmwijsneusje, het jankerige broertje voegt niks toe en het zieke zusje doet vooral veel ziek zijn. En over niks toevoegen gesproken, er loopt de hele film zo'n tante door het beeld die echt geen fuck in de hele film te zoeken heeft. Al brengt ze op een bepaald moment Diaz wel naar het strand met haar autotje, maar om haar daarvoor nu in elk frame te dumpen?

Verhaaltje kent een aantal aardig aangelengde flashbacks (om de film dichter tegen de twee uur aan te brengen?) en een wat vage focus. Heb op zich ook helemaal niks tegen voice-overs, maar in deze film zijn er voice-overs van drie verschillende personages te horen. Da's dan toch echt wat overkill in zo'n zogenaamd menselijk drama.

Sowieso niks menselijk aan de exemplarische en overgeconstrueerde opzet. Het verhaaltje is een povere knutseldoos voor het tentoongespreide drama, de uitwerking zo eenzijdig dat een best interessant vraagstuk compleet de kop ingedrukt wordt.

Audiovisueel al helemaal een bijna-TV-film, wat het geheel alleen maar benauwder maakt. In The Notebook liet Cassavetes toch echt zien om wat meer op het scherm te kunnen toveren.

Mnee, de film weet echt geen moment te overtuigen of ook maar een beetje medeleven op te wekken. En da's droevig voor een waar Perzisch tapijt aan drama en leed. Aan de andere kant, de hoge score verbaast mij verder niet meer.

1.0*

Mij verbaast de hoge score nog steeds onderhond, onbegrijpelijk!

Heb me steeds afgevraagd of het gegeven wel iets is dat echt bestaat of dat het lijdend voorwerp (Anna bedoel ik hiermee) zich hier wel bewust van geweest zou zijn in een eventuele realiteit. Want het idee dat je puur verwekt bent om te dienen als donor en verder niets lijkt me niet iets om openlijk bekend te zijn. Derhalve een vrij ongeloofwaardig uitgangspunt dus.

Maar goed, zijnde in staat om dit opzij te zetten is het verloop van de film, het acteerwerk en de kunst om je als kijker mee te laten voelen met elk van de personages goed in elkaar gezet.

Dat het dan op een jankfilm gaat lijken zoals hierboven door Onderhond wordt beschreven en compleet de grond ingeschreven heeft weinig te maken met de opzet van de film of de spelers, maar meer met het gegeven van afscheid willen/moeten/niet kunnen nemen van het leven/geliefden, de macht of onmacht daar iets aan te kunnen doen en ieders kijk daar op. Een ieder die daar niets van meekrijgt maar zich slechts blind staart op een technische analyse zal niets van deze film begrijpen die echter wel degelijk een grote kracht heeft. Maar misschien meer van toepassing op zij die ervaring hebben met het lelijke fenomeen van kanker zoals ondergetekende.