My Sister's Keeper (2009)

Vaak iets te geforceerd, dat jammer genoeg wel, maar hartverscheurend als geheel. Qua acteerwerk een beetje all over the place, Diaz is behoorlijk matig, Baldwin vrij standaard, maar Vassilieva, Breslin en Patric zijn geweldig.

Qua verhaallijn begint de film behoorlijk flets, en moeten we alle details maar voor lief nemen, maar gaande weg ontpopt de film zich als een sterk drama, door zich meer te richten op Vassilieva zelf dan op het feit dat Breslin voor haarzelf wil "opkomen".

De scene op het strand, en de begravenis zullen nog wel een tijdje in mijn gedachte blijven. Ijzersterke scenes, waarin vooral de laatste schittert in z'n kilheid, ook qua dialoog. "Er werden geen straten naar haar vernoemd, ze heeft geen wetten kunnen veranderen, er veranderde niets... ze was er gewoon niet meer."

Net terug uit de bioscoop.. wat een schitterende, emotionele film. Op een gegeven moment zat de hele zaal te huilen, iedereen leefde mee.

Geweldig hoe die twee jonge meiden zo'n rol zo realistisch kunnen neerzetten. Geen enkel moment geloofde ik aan de geloofwaardigheid van deze film.

Geweldige cast, echt helemaal top.

Prima tranentrekker. Goed acteerwerk, wat emotionele momenten en een boeiend en meeslepend verhaal. Toch deed het me wat minder dan verwacht allemaal. Diaz was goed, soms wel wat vervelend. De twee kleine meisjes deden het uitstekend.

Dan vind ik het overigens gewoon erg fout dat ouders een donorkind nemen. Was het daarom ook helemaal eens met Breslin haar personage en vond de uiteindelijke twist wat tegenvallen. Het duurt wat té lang voordat Diaz het licht ziet en dat zorgde jammer genoeg voor teveel vervelende momenten.

Maar... veel emotionele scénes wisten me wel te grijpen en dat haalt deze film ook prima omhoog. Baldwin en Patric leveren nog een prima bijdrage af, muziek was aardig en uiteindelijk is het eindresultaat best wel geslaagd. Makkelijke voldoende.

Wat een prachtige film was dit. Nagenoeg perfect uitgewerkt verhaal. Elk karakter had écht verdieping, wat haast een uitzondering is in Hollywood. Zéker bij drama's. Ook geweldig geacteerd. Door alle acteurs. Mij viel in ieder geval niets op aan het acteerwerk. Het enige minpunt aan deze film, is het ontbreken van een "wow"-gevoel bij mij.

Een aardig drama.

Het plot is erg goed en wat betreft de familie is het verhaal erg goed uitgewerkt. Toch gaat de film veel te lang door. Het stukje met Kate's vriendje leid zo veel af van de rechtzaak dat wanneer deze weer aanbod komt het je eigenlijk niet meer zo veel boeit. En hoewel de film erg emotioneel is wordt Kate's dood te ver uitgerekt. Op een gegeven moment is het onvermeidelijk en dan verliezen de tussengelegen scènes hun waarde.
Aardig acteerwerk, mooi familie drama, maar met minpunten.

3.5

Goede en degelijke film, die op een paar momenten wat geforceerd aanvoelt, door vooral Diaz haar spel dat eigenlijk helemaal niet zo goed is. Verder zit het allemaal redelijk goed in elkaar. De twee meiden spelen allebei erg goed. Vooral Abigail Breslin is toch wel een talentje. Wist zij eerder al de show te stelen in Little Miss Sunshine, doet ze het hier wederom erg goed. Emotioneel deed de film me op zich niet zo veel, maar ik kan goed begrijpen dat deze film een hoop mensen zal raken. Mooiste scene was voor mij het uitje naar het strand met het hele gezin. Muziek en beelden smolten daar even op een zeer fraaie manier samen. Mooi gedaan dus.

3,0*

Brok in je keel film.

Ten eerste moet ik even kwijt dat ik niet graag naar dit type film kijk, je kunt je er haast alleen maar slechter door gaan voelen. Waarom zou je dat zoeken in een film?

Maar dat terzijde, het is wel een erg geslaagde film.

'Mooi' verhaal, die zonder het acteerwerk nooit het gewenste effect zou hebben gehad, want de cast maakt deze film goed.

Diaz viel zeker niet tegen, maar de echte uitblinker is natuurlijk: Vassilieva. Geweldig hoe zij een moeilijke rol als deze zo perfect neer weet te zetten.

Het word allemaal erg dichtbij de realiteit gehouden, met 100min lang sombere gezichten en leed van een kanker patient.

Beelden die je liever weer achter je laat na het zien van de film.

4*, soort van mooi

Dit is zonder twijfel de zwaarste film die ik gezien heb in mijn prille leven.

Zoals dennis1979 perfect verwoord is het nog vroeg hierover een stem uit te brengen, overmand door emoties. Maar volgens mij iets té veel emoties, waarbij Cassavetes vergeten is er luchtigheid aan toe te voegen, waardoor de film een beetje evenwichtiger zou worden.

Ik weet dat het moeilijk is, om bij dit thema over luchtigheid te praten, maar ik zit met een keiharde steen in mijn maag. En dat is niet echt de bedoeling na het zien van een film. Een film die ik waarschijnlijk nooit meer zal herbekijken, hoe mooi hij ook is.

Dat had ik bijv bij La Scaphandre et le Papillon niet. Ook een loodzware mooie film, maar daar heb je het steenmaaggevoel minder.

Wat een zeer wisselvalligen film zeg, laat ik maar beginnen bij het begin. Dat is namelijk het feit dat ik de rol van Diaz in deze film niet gepast vindt, ik had liever iemand anders in die rol gezien, ondanks dat acteert ze wel goed in deze film. Het grootste probleem was nog wel het script, dat liet de film een aantal keren zwaar in de steek. Het hele uitgangspunt vind ik trouwens al te achterlijk voor woorden, welke ouders laten nog een kind op de wereld komen om vervolgens misbruik te maken van dit kind op zo'n manier, terwijl het kind volkomen gezond is. Dan kan je andere kind nog zo ziek zijn, je gaat niet zomaar je kinderen lichamelijk gehandicapt maken, dan ga je voorbij aan het hele doel van een ouder zijn. Daarom vond ik het ook rechtvaardigheid dat Anna haar ouders aanklaagt. Des te ergerlijker vond ik het dat aan het einde van de film niets meer overbleef van dit standpunt en de film veel, maar dan ook veelste lief eindigde. Die moeder(Diaz) hoort wat mij betreft gewoon in de gevangenis, dit doe je je kinderen gewoon niet vrijwillig aan.

Verder zijn veel individuele scenes wel indrukwekkend(veelal de flashbacks waarin de mensen nog wel logisch handelen), zolang je dat rotte karakter van die moeder in het heden maar niet tegenkomt. Wel kan het verhaal wat sterker, de verwaarlozing van de zoon e.d. komt totaal niet naar voren en er is ook te weinig mee gedaan. Die zoon komt verder ook totaal niet voor zichzelf op. De vader speelt gelukkig wel een sympathieke rol, net zoals dat vriendje van Kate. Dit zijn toch wat hoogtepuntjes in de film, de cast overtuigt dus gelukkig wel.

Conclusie
My Sister's Keeper probeert wat mij betreft te goedkoop sentiment op te wekken, het verhaal is gewoon te dom, personages handelen niet logisch en het einde was gewoon een zware anti-climax.

Zwaar overtrokken die 3,95 dus...

2,5*

Heb aan 't eind alleen maar gehuild, wat een mooie film!

aan de ene kant het was wel ontzettent amerikaans!

de ('perfect' uitziende) spelers, het verhaal, die opgepoetse gladheid

ik houd daar niet!.

Maar aan de andere kant was de film wel weer sterk...

Ik ga maar in het midden zitten dan kom ik op 3 sterren.

3 sterren

Hoeveel verdriet past er in één film?

De hoeveelheid is bij dit werk nogal groot. Een en ander voelt tevens geforceerd aan door extra lang uitgesmeerde scènes en het verdrietige thema. Ook de dramatische liedjes geven de film niet de luchtigheid die de film zo nodig heeft.

Toch werkt e.e.a. wel qua dramatiek, al zijn niet alle zijplotjes even sterk.

Goed.

Wansmakelijk gedrocht vond ik het.

In alles een opgezette jankfilm, waardoor niks maar dan ook helemaal niks wist over te komen. Gapen en klokkijken.

De kindjes acteren pover. Anna is echt zo'n vreselijk filmwijsneusje, het jankerige broertje voegt niks toe en het zieke zusje doet vooral veel ziek zijn. En over niks toevoegen gesproken, er loopt de hele film zo'n tante door het beeld die echt geen fuck in de hele film te zoeken heeft. Al brengt ze op een bepaald moment Diaz wel naar het strand met haar autotje, maar om haar daarvoor nu in elk frame te dumpen?

Verhaaltje kent een aantal aardig aangelengde flashbacks (om de film dichter tegen de twee uur aan te brengen?) en een wat vage focus. Heb op zich ook helemaal niks tegen voice-overs, maar in deze film zijn er voice-overs van drie verschillende personages te horen. Da's dan toch echt wat overkill in zo'n zogenaamd menselijk drama.

Sowieso niks menselijk aan de exemplarische en overgeconstrueerde opzet. Het verhaaltje is een povere knutseldoos voor het tentoongespreide drama, de uitwerking zo eenzijdig dat een best interessant vraagstuk compleet de kop ingedrukt wordt.

Audiovisueel al helemaal een bijna-TV-film, wat het geheel alleen maar benauwder maakt. In The Notebook liet Cassavetes toch echt zien om wat meer op het scherm te kunnen toveren.

Mnee, de film weet echt geen moment te overtuigen of ook maar een beetje medeleven op te wekken. En da's droevig voor een waar Perzisch tapijt aan drama en leed. Aan de andere kant, de hoge score verbaast mij verder niet meer.

1.0*

Deze film lang vermeden omdat ik op basis van de trailer en de synopsis bang was voor een oversentimenteeel drama. Na het zien van My Sister's Keeper kan ik niet anders concluderen dat die die angst niet onterecht was maar dat het in dit geval alles behalve een minpunt is. Sterker nog, ik kan me de laatste keer dat ik zo ontroerd en geraakt ben door een film niet herinneren.

Het verhaal over het 11-jarige meisje Anna dat op de wereld is gezet om het leven van haar oudere en doodzieke zus Kate te verlengen is daarbij natuurlijk ook een sterk uitgangspunt. Tel daar nog bij op dat het acteerwerk over de gehele lijn bijzonder goed is, en dat Abigail Breslin en Sofia Vassilieva als de twee zusjes helemaal imponeren, en je hebt een dijk van een drama dat weinigen onberoerd zal laten.

4,5*

Ontroerend.

Net als bij The Notebook weet ook hier Nick Cassavetes bij mij de juiste snaar te raken.

De emoties weten te bereiken en binnen te dringen, en voelen voor mij, i.t.t. sommigen, totaal niet geforceerd aan en twijfelde geen moment aan de geloofwaardigheid. Mede door de goed regie en niet op de laatste plaats de cast die het uitmuntend doet (zowel hoofd- als bijrollen).

Goed.

Ontroerend familiedrama waarvan de oudste dochter kanker heeft. Oversentimenteel, zoals wel meer films van Nick Cassavetes, maar ook zeker de moeite waard. Het verhaal richt zich soms teveel op de zieke dochter, terwijl het gedeelte van de rechtzaak van de andere dochter tegen haar ouders boeiender is. Uitstekend acteerwerk door de gehele cast. En dit is de zoveelste film waarin Abigail Breslin uitblinkt. Als ze zo doorgaat, voorzie ik een grote toekomst voor deze jonge actrice.

Wat een mooie film!Ben een fan van diaz dus wou hem zeker zien.Als je het verhaal leest op de achterkant van de dvd wil je hem al zeker zien.Heb ik dus gedaan en jaja! er was wat aan het rollen/vloeien uit mijn ogen!

Gisternacht gekeken. Het verhaal is modern en recent, het zouden de buren kunnen zijn, wat juist de film zo sterk maakt. De film is vooral gebasseerd op menselijke emoties, veel veel (emotionele) dialogen en wat ''zielige'' voice-overs met bijpassende beelden. Wat sterk naar voren komt is de sterke cast, stuk voor stuk komt iedereen geloofwaardig over. Mijn ode gaat toch uit naar Sofia Vassilieva (Kate), ze draagt de film heel goed en weet de perfecte rol af te leveren.
Ik heb maar bij 1 andere film ''gehuild (tranen wegpinken)'', en dat was bij Simon, ik durf te melden dat het nog steeds op 1 blijft, My Sister's Keeper had mij geen tranen maar wel kippenvel bezorgd. Het moment wanneer Kate, Anna en Jesse bij elkaar komen in het ziekenhuis, na het ''geheim'' te hebben verteld in de rechtzaal was gewoonweg memorabel. Erg pakkend en heeft me niet los gelaten.
Wel heb ik de film een halfpuntje naar beneden gegeven, het emotionele sfeertje is natuurlijk wel bijpassend bij een onderwerp zoals deze, alleen vond ik sommige scènes al emotioneel genoeg en met de ''verdikking'' van de muziek, de voice-over, de close-ups, werd het weer ''net niet''. Erg dubbel allemaal, maar een zeer goede film die ik iedereen aanraad. 4 sterren

Ik vond een goede dramafilm....

Bekende actrice Abigail Breslin speelt weer goed....

Prima acteerwerk....

Zeker een mooi verhaal...

Zeker aangrijpende film met ontroerende scènes......

Aanrader!

Redelijk geslaagde film die een zwaar onderwerp op een mooie en ontroerende wijze weet te brengen.

Vooral de kinderen zetten een formidabel en vooral emotionele rol neer en dragen wat mij betreft te film. Diaz is een complete miscast en laat hier zien niet echt geschikt te zijn voor (zware)drama films zoals deze. Baldwin is zoals verwacht goed in z'n rol als een sympathiek advocaat.

Ik snap goed dat deze film hoge ogen gooit bij veel mensen, want het is een tranentrekker van formaat. Maar wat mij betreft is het allemaal te veel van het goede en wordt er te veel geleund op de emotionele scenes met dito muziek. Het sentiment had tegenover het drama duidelijk de overhand en dat is niet voor mij weggelegd.

Sterk verhaal, door vooral Breslin goed geacteerd maar voor mij te veel van het goede.

3*

Mooi en aangrijpend drama (soms wel wat cliché en Hollywood achtig) met een uitstekende cast. Vooral Sofia Vassilieva speelde haar rol zeer overtuigend.

Zeer goed

Aangrijpend verhaal zeer mooi verfilmd.

De dilemma's die voorbij komen zijn allemaal erg begrijpelijk voor de kijker. De film daarbij zet dit om in een erg fraaie belevenis van het probleem.

Prima acteerwerk en goed gecast, zeker van de jonge hoofdrolspeelsters.

Alec Baldwin doet het naar mijn idee altijd beter in een serieuze rol.

Ik ben het eens met meerderen hier dat Diaz niet helemaal de rol heeft gekregen die haar zou passen, maar ze acteert hem wel goed weg....

Op bepaalde momenten krijg ik zelfs echt een soort van hekel aan de 'kortzichtigheid" en 'egoïstische' trekken van de persoon die ze vertolkt. Prima gedaan dus imo.

Ik ben niet echt snel geroerd door een film, maar deze liet me toch af en toe slikken.

Mooie scenes en beelden in combinatie met goede en goed gekozen soundtrack.

Verbaasde me er over dat deze mooie film eigenlijk niet eerder onder mijn aandacht is gevallen.

One to watch!

4.5*

Overtuigende tranentrekker.

My Sister's Keeper is een behoorlijk geslaagd en overtuigend drama over de naderende dood van leukemie patiente Kate die misschien gered kan worden door zusje Anna's lichaam. Maar zij heeft er grote moeite mee dat ze alleen om die reden ter wereld is gebracht. Geef haar eens ongelijk. Ondanks dat de keuze voor vooral de moeder natuurlijk hartverscheurend is, sta je als kijker wel achter Anna's keuze. Dat komt natuurlijk ook omdat moeders nou niet bepaald symphatiek overkomt in de film. Die rol wordt overigens best goed gespeeld door Cameron Diaz. Maar haar personage zou je toch wel een flinke schop onder de kont willen geven op meerdere momenten; ze wekte soms behoorlijk wat ergenis op.

Uiteindelijk kent de film een twist waardoor alles in elkaar valt. De mooiste scene van de film vond ik de strand scene. Best wel ontroerend hoor. Het moment bij de begrafenis op het einde was ook hard. Ze is weg en ze komt gewoon niet terug.
Ik vond het plot alleen wel wat vergezocht. Ik kan me niet voorstellen dat ouders dit ooit zouden doen. Wie neemt nu een kind om het kind daarna medisch te beperken om je andere kind te redden? Dat zou geen ouder denk ik doen, das is best onmenselijk.

Mooie rollen trouwens. Het gezin werd goed gespeeld, net als de advocaat en de rechter. Ik heb me aan niemand gestoord op dat gebied. De film was bij vlagen best zielig en weet je te raken. Wel kent de film een aantal subplotjes die wat afleiden van het hoofdplot. Was niet altijd even nodig. My Sister's Keeper is geen topper, wel een aanrader.

3,5*

Moet eerlijk zeggen dat het verhaal an sich wel redelijk boeide en me zelfs niet geheel onberoerd liet, maar als dat verder in zo'n matige film zit verwerkt... Acteerprestaties vond ik mager, film zit vol sentimentele trucjes, muziek was er over, visueel matig (hoewel dat het minst erge is) en als je kwaad wil kan je zelfs zeggen dat het een dramatisch erg foute film is en het leukemie exploiteert. Dat laatste gaat misschien wat ver, hoewel als je kijkt naar de aanpak, twijfel ik wel een beetje aan de goede intenties van Cassavetes. Ben benieuwd wat vaderlief van zijn films zou vinden. 2,5 sterren.

Hoewel de film niet slecht was, is het gewoon niet echt mijn ding.

Sentiment te over, gecombineerd met een zoetsappige soundtrack, bijvoorbeeld bij de scene op het strand, iets te veel van het goede naar mijn mening..

Terwijl het verhaal op zich prachtig is.

Een echtpaar dat nog een kind maakt zodat ze als donor kan dienen voor haar oudere zus die leukemie heeft en anders sterft.

Het donorkind kiest wanneer ze 11 is dat ze zelf over haar lichaam wil beschikken en het donorschap niet meer wil.

Hierdoor volgt er een rechtszaak tussen moeder en kind, uiteraard met gevolgen.

Zoals gezegd is er met het verhaal weinig mis, en het is ook nog wel behoorlijk indrukwekkend.

Alleen het komt niet echt op me over, ik bleef er nogal koel onder en dat is voor mij de reden dat ik toch niet echt een hoge score uit kan delen.

Het acteerwerk zit trouwens wel snor en Cameron Diaz bewijst dat ze absoluut een serieuze rol aankan!

Een ruime 3 sterren dan maar!

Wel oké.

Cameron Diaz heb ik altijd al een doos gevonden en ook hier kan ze niets anders doen dan klagen en schreeuwen.

De vader van de twee meisjes krijgt maar weinig speeltijd en hoeft niet zoveel te doen.

Jesse hing er maar een beetje bij en hij had niet echt veel toevoeging.

Alec Baldwin zet weer een overtuigend rolletje neer.

Sofia Vassilieva (Kate) vond ik erg sterk. De make-up zal er aan bijgedragen hebben maar ik vond dat ze zeer goed in haar rol zat. Zelfs als ze lachte kon je zien dat ze niet helemaal gelukkig was.

Het wordt nergens echt aangrijpend of meeslepend. Het gedoe in de rechtbank komt niet helemaal goed uit de verf en wanneer Jesse zomaar in het openbaar kon spreken vroeg ik me af in hoeverre ik deze situatie sirieus moest nemen.

De muziekkeuze vond ik opvallend. Het pastte er soms gek genoeg wel aardig bij maar op andere momenten vroeg ik mezelf af waarom er hier voor was gekozen.

American flag.

Plot is niet heel erg boeiend maar het is redelijk verfilmd.

Alsof Cassavetes met een prikstok door een clichépark, met saaie eenden in nat water, doodnormale bankjes en groen gras, loopt en vrolijk het ene (balfeest) na het andere (pasfotohokje) cliché (liefdesverhaaltje) van de grond prikt (voorspelbare plottwist).

Het lag er veel te dik bovenop natuurlijk. Laat de kijker "boos" worden op de moeder, door het gevoel te laten geven dat ze zogenaamd meer van haar zieke dochter dan van haar andere kinderen houdt. Hoe moeilijk het ook is om toe te geven aan het feit dat je dochter doodziek is, is het niet bij voorbaat plausibel dat ze zich zo onnozel gedraagt. Het is toch te krankzinnig voor woorden dat ze haar eigen dochtertje voor de rechtbank sleept?

De film faalt ook op ieder zogenaamd humorincidentje. Wel weet het hier en daar een feelgoodgevoel te creëren (strand), al is het andermaal aangezet met een flinke dosis sentiment. Sofia Vassilieva acteert overtuigend en is zeer aandoenlijk, al weten de makers dit maar al te goed.

Verder onderhoudend en weinig bravoure - iets dat zowel als minpunt als pluspunt gezien kan worden.

2,5*

Een heel sentimentele film maar is toch zo in elkaar gezet dat het niet mierzoet dreigt te worden. Het acteerwerk van het jongste zusje vond ik ook heel indrukwekkend. Het verhaal is niet zwart/wit maar laat zien dat er nog een schemerzone tussenin zit. In eerste instantie ben je boos op de moeder omdat ze zo opgaat in haar zieke kind en de jongste aan haar lot overlaat maar gaandeweg laat de film wel zien waarom. En dan zie je dat je makkelijk over iets kan oordelen maar dat het gevoelsmatig voor iemand toch heel anders in elkaar steekt. Een film waar je nog lang over na blijft denken.

Ontroerende familiefilm. Het hoesje deed me voorheen wel afkraken omdat ik dacht dat dit weer zon slappe Amerikaanse humorfilm werd maar dat is deze integendeel. Ik ben ook voornamelijk op de positieve recensies afgegaan. Het verhaaltje is om te beginnen wel erg triest. Hoe een kanker de familie helemaal op zijn kop kan zetten. De acteurs zijn om te beginnen heel goed en vooral Camaron Diaz, Breslin en Kate zijn erg goed en tonen toch een hoop wanorde en bijtende angst om hun familielid. Dat loopt natuurlijk uit tot conflicten, de ene voelt zich weer achtergesteld, en natuurlijk het feit dat Breslin de jongste de enige is in de familie die een gezonde potentiele donororgaan heeft. En ook alle ellende eromheen met regelementen. Toch wel zeer realistisch neergezet vind ik.

Nee, wat mij betreft toch een mooie film. Ook die liefde tussen Kate en die jongen was erg aangrijpend. Zo heb je toch nog een klein lichtpuntje in je laatste zwarte moment.

Ijzersterk werkje van Cassavetes, die ook zo'n soort gelijk onderwerp gebruikte in John Q.

4,0*