La Región Salvaje (2016)

Met zijn eerste shots verbindt de Mexicaanse regisseur Amat Escalante (Heli) in La región salvaje het aardse met het unheimliche. Een door de ruimte zwevende meteoriet, een vrijzinnige motorrijdster die in het mistige Mexicaanse hoogland op zoek is naar een plaats van impact. Dit fantasierijke drama verwezenlijkt het potentieel van haar bevreemdende ouverture niet, maar blijkt wel een verontrustende melange van intrige en symboliek.

Verder lezen: Recensie La región salvaje (2016)

Goed. Al kwam wat ik een klein beetje vreesde wel uit en was het naar mijn smaak nog iets teveel sociaal drama daar waar ik eigenlijk nog wel wat meer weirdness had willen zien. Ondanks dat lijkt me dit verder wel een opvallende film in Escalante's oeuvre (wat voor mij positief is) en ontstijgt het met gemak de saaiheid van een Heli.

De film kent verder echt een aantal geweldige momenten, zoals de dieren orgie, en eigenlijk elke scene met het creatuur. Verder is het ook vooral het onheilspellende karakter wat de film op de been houdt. De relatie perikelen zijn an sich niet al te boeiend, maar door het constante gevoel van dreiging wat je als kijker voelt blijf je geboeid. De film blijft de ganse speelduur mysterieus en ik moet bekennen dat toen de eindcredits abrupt op het scherm tevoorschijn kwamen ik toch even een minuutje flabbergasted voor me uit zat te staren. Da's meestal een goed teken.

Eentje om vaker te zien, voor nu 3,5*.

Een wat vage film over lust die onze diepste verlangen en genot is maar ook een duistere, vernietigende kracht vormt. De relatieperikelen konden niet altijd boeien maar de lust werd mooi uitgebeeld.

Nee, dit was niet mijn ding. Hou best van een element van mystery in een film, maar ik heb het niet zo op buitenaardse wezens. Ik heb gewoon te weinig verbeeldingskracht voor een film als deze, dat zal het zijn. Vond het verhaal, zo er een verhaal is, nogal warrig. Het is makkelijk samen te vatten: vrouw met twee kinderen is getrouwd met een halve psychopaat, die ook nog een verhouding heeft met haar broer. Als die hem aan de dijk zet, slaat hij hem het ziekenhuis in en belandt vervolgens in de gevangenis.

Daar is niks mystery aan. Had alleen leuk geweest als degene die hier de synopsis heeft geschreven (Baggerman?) ook de film had gezien en er niet zo'n vaag verhaal van had gebrouwen. Hoezo 'de plaats van impact'? Bedoelde je misschien inslag? Impact is iets anders. Dat heeft deze film voor mij niet.

Fijne film dit. Vrij conventioneel nog vind ik na het lezen van de tamelijk onnavolgbare synopsis. De balans in deze mix van filmstijlen is goed bewaard. Acteerwerk is prima en de surrealistische elementen zijn interessant en zien er puik uit.

Hoge verwachtingen, had ik van Escalantes La Región Salvaje (2016), die helaas niet helemaal werden ingelost. Zulawski’s Possession (1981) wordt terecht vaak genoemd als zijnde een grote inspiratie, maar die beviel me toch een stuk beter dan de film van deze Mexicaanse auteur van wie ik (toegegeven} nog niets zag. Heli (2013) ligt al jaren klaar, maar het is er nog nooit van gekomen.

Hoewel er zeker wel het een en ander te halen viel, laat The Untamed me niet gelijk haast maken om zo snel mogelijk meer van Escalante te zien. Het drama is allemaal erg ingetogen, en hoewel je een hoop kunt lezen in het gedrag van de karakters en waar dit symbool voor staat op het vlak van lust, seksualiteit en andere zaken, had ik toch graag iets meer verdieping van gewild. Uiteraard daagt het wel wat uit zelf te gaan graven, maar het werkte voor mij niet helemaal. De scènes met het wezen waren dan wel weer fascinerend en ik applaudisseer Escalantes rauwe aanpak, maar al met al ben ik toch iets te onaangedaan gebleven voor die 3,5*.

3,2*

Grotendeels een drama waarin de macho echtgenoot er een relatie op na houdt met de homoseksuele broer van zijn echtgenote. Daar voegen we hier nog een hutje met wat Lovecraft-gebeuren aan toe, wat expliciete scenes en we zijn maar weer eens heel blij dat de hele familie vanavond op stap is, terwijl ik wat gezellig aan Mexicaanse arthouse aan het doen ben.

Bizarre film die deze week op ARTE te zien was. Een familiedrama met een science-fiction element; zo vreemd als hier ziet men ze niet vaak. Het is een film met een krachtig symbool : de "sex alien" stelt seksuele verslaving en genot als een drug voor, die hen naar hun doem kan leiden . De vier hoofdpersonages zijn stuk voor stuk seksueel gefrustreerd en innerlijk diep ongelukkig. Enkel een bezoekje aan een afgelegen hut in een bos kan hen enig plezier brengen. Dit is de tweede film van Escalante die ik zie na Heli, maar dit is een stuk zwaardere kost en bovendien blijven onvermijdelijk enkele vragen onbeantwoord. Niet voor iedereen maar de film bleef wel intrigerend, duister en geheimzinnig van begin tot eind. Zeker geen feelgood.

Ik volg de trend hier. Erg eigenaardige film waar ik nergens de idee had waar de film heen wou. Wat is dat ding? Waar komt het vandaan? Wat is zijn bedoeling? Feit is dat je de gehele film kunt opbouwen zónder dat extra luik, sterker nog: moest je het eruit knippen, dan film blijft volgens mij nog overeind staan, want de rest van het plot is behoorlijk en staat eigenlijk op zichzelf.

Niet te vergelijken met Cowboys & Aliens (2011) waarbij ook twee ogenschijnlijk twee onverenigbare thema’s met elkaar werden verzoend. Daar was de mix net deel van het geheel. In deze film zag ik helemaal geen samenhang tussen de twee thema’s.

Vermakelijk was het wel en ik keek toch wel uit naar het einde, maar ook daar toch vrij ontgoocheld naar huis gekeerd. Het blijft inderdaad wat hangen, maar dan met een negatieve connotatie. Met wat meer ballen had dit wél misschien tot zijn recht gekomen. Jammer...

Deze smeltkroes van genres leidt tot een rare film, die alle kanten opschiet en uiteindelijk nergens landt. De som der dingen steekt nauwelijks boven de middelmaat uit en laat veel te veel vragen onbeantwoord. Een vage film.

Een vergelijking met Possession is zo gemaakt in deze lovecraftiaanse film waar het moeilijk is om iets te zeggen om niet de complete film weg te geven. De design, de manier waarop het geschoten is inclusief de aspect ratio, de regie en de kalme en steady pacing en de plot, allen erg fijn en goed. Hetgeen waar ik niet zo veel mee kon, is de familie drama er omheen, waar toch best wel de focus op ligt en die niet altijd even interessant is om te volgen. Dat van The Untamed een wat lange zit, daar ik mijn aandacht er niet altijd volledig bij kon houden.

Uiterst vreemde sciencefiction/horror waarin een buitenaards wezen met ellenlange penissen als tentakels op een bijzondere wijze het (seks)leven van vier mensen: Alejandra [Ruth Ramos] en Ángle [Jesús Meza], Verónica en de homoseksuele Fabián [Eden Villavicencio]. Escalante komt uit Mexico waar men aanzienlijk minder liberaal is ten opzichte van homoseksualiteit dan in (onder anderen) Nederland en waar deze bizarre film grotere schokgolven teweegbracht dan hier. Helaas is het hoe dan ook niet erg spannend of suspensevol.