menu

World's Greatest Dad (2009)

mijn stem
2,97 (410)
410 stemmen

Verenigde Staten
Komedie / Drama
99 minuten

geregisseerd door Bobcat Goldthwait
met Robin Williams, Daryl Sabara en Alexie Gilmore

Het verhaal volgt Lance (Williams), docent literatuur aan een middelbare school, die droomde een beroemd schrijver te worden maar nog nooit een boek heeft gepubliceerd. Zijn enige zoon Kyle kan met bijna niemand goed opschieten inclusief pa. Dan vindt er een bizar ongeval plaats...

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=T-P-YWHBdJQ

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Navarro
2,0
Irritante, vervelende en saaie film.
Wist mij niet echt te boeien. Het enige wat enigszins leuk was, was Kyle. Dat was opzich best een leuk personage.

Het einde was toch wel verrassend leuk.

lloydbarker
Gitzwarte komedie met ook veel drama maar o zo grappig gebracht. Helemaal stuk ging ik vooral toenKyle nog leefdewat een acteur is Daryl Sabara in deze, echt geweldig. Maar liever had ik Kyle de hele film door gezien want wat een grappige gastwas dat (R.I.P.)zeg! Deel met Kyle 4*, rest ook goed en grappig maar niet zo sterk als met Kyle dus 3* maakt 3,5 ster voor mij, vermakelijke film absoluut, ik kijk al uit naar de tweede kijkbeurt!

2,0
Over de top !!! Dat is wat er bij deze film vooral bij mij naar boven komt. In de eerste helft van de film is dat vooral de relatie tussen vader en zoon die erg ongeloofwaardig is, maar wel amusant.
Dan de zelfmoord van zjin zoon, die niet eens een zelfmoord is, maar meer een masturbatieongeluk (!?) En dan tenslotte natuurlijk het hele verhaal dat volgt waarbij de zoon (en de vader) als helden worden weggezet. Hoogtepunt van het over de top verhaal is dan wanneer de echte Bruce Hornsby ook nog eens een lied gaat zingen tijdens de opening van de Kyle memorial bybliotheek. Allemaal zo belachelijk dat het ook wel weer leuk wordt. Ach, en Robin Williams is natuurlijk ook een leuke acteur, al vind ik deze film wel zwaar onder zijn niveau.
Tenslotte moest ik ook nogal eens aan de film "Tommy" denken. Ook zo'n vereering van een held film. Maar Tommy vind ik wel beter en dan hebben we het al helemaal niet over de muziek.

avatar van Decec
3,0
Ik vond een redelijke film..
Geen spannend... geen top! Een saai.. daar kreeg ik van...
Het is wel leuk voor bekende acteur Robin Williams te zien.....
Ik vond een raar verhaal, waarom een acteur Daryl Sabara zelfmoord pleegt?
3 sterren is voldoende...

avatar van helleke
2,5
Inderdaad een redelijke film zonder meer.
Ik had het door de aanwezigheid van Williams iets komischer verwacht, maar dit was niet het geval.
Niettemin voldoende om eens gezien te hebben.
2,5 sterren.

avatar van Shaky
4,0
Prima film, vooral het eerste gedeelte van de film vond ik erg goed.

Tweede gedeelte van de film is een stuk minder maar nog steeds amusant.

Ben absoluut geen Williams fan maar vind hem hier erg leuk in.

avatar van oemoemenoe
2,5
morbide film , beetje lachen .
dat wel.

avatar van rox91
3,0
Aparte film met perverte zoon. Jammer dat op het eind de waarheid naar boven komt want Williams had het zo goed voor elkaar.

1,5
pff irritante film, k hou wel van een drama film af en toe maar het hele onderwerp van deze film sprak me niet aan.. K vond robin williams ook helemaal niet goed acteren.
Raar vervelend irritant verhaal
1.5 ster

avatar van DeCol
3,5
Diving is not really a sport. It's falling

Wat een geweldige quote uit deze geslaagde zwarte komedie. Het verhaal neemt zichzelf helemaal niet zo serieus. Met uizondering van het bizarre ongeval is er dan ook weinig sprake van drama. Echt een bizar ongeval trouwens! Alle gebeurtenissen die volgen zijn soms hilarisch, maar soms ook irriterend. Iets te overdreven, maar daarom juist ook niet serieus te nemen. Robin Williams doet het best aardig, Daryl Sabara doet het beter. Kyle is lekker grof en heeft prachtige uitspraken. De film gaat dan ook een beetje achteruit als hij er niet meer is. Het tempo had iets hoger mogen liggen, maar verder een aardige film.

3,5*

avatar van louisvf
3,5
Geniale twist!

avatar van John Lee Hooker
2,0
Begon best aardig maar verzwakte enorm.

Kyle was een persoon die iedereen haatte en die na zijn dood toch veel respect kreeg omdat hij goed kon schrijven. Dan geeft Lance toe dat hijzelf gewoon alles gemaakt heeft en dus zijn we weer terug bij af. Een leraar heeft z'n zoon verloren, wilde een mooie gedachten aan hem overhouden maar kon toch niet leven met het 'bedrog'.

Robin Williams deed het weer aardig maar hij speelde weer de enorme zoutzak. Waarschijnlijk is dat gewoon z'n echte karakter en kan hij geen andere rollen spelen... maar ook hier pastte het wel in het plaatje.
Morgan Murphy (Murphy) vond ik echt teleurstellend, ze leek totaal geen band te hebben met Lance. Die affaire met Mike kwam ook nogal vreemd uit de verf... alsof ze er allemaal niets om gaf.
Evan Martin (Andrew) had maar één gezichtsuitdrukking en sprak zijn tekst uit als een robot.

Er zaten een paar leuke grappen tussen maar vanaf het moment dat Kyle dood is zakt alles in elkaar en het vervolg is eigenlijk compleet overbodig. Heel het gedoe met de televisie-show en het schrijven was teveel opgeblazen. Ook het in-de-hemel prijzen van Kyle kon ik niet echt waarderen. Tatoeages, kettinkjes, posters... alsof het Michael Jackson was.

Het saaie camerawerk, de bombastische muziek en de overbelichting maakte het geheel nog wat slapper. Simpele shots en slechte overgangen.


Een beetje nietszeggend.

avatar van lykathea
4,5
I used to think the worst thing in life was to end up all alone. It's not. The worst thing in life is ending up with people who make you feel all alone.

Waarschijnlijk de meest ondergewaardeerde film uit 2009. Totaal onterecht gepromoot als de standaard Robin Williams komedie. Wat je juist voorgeschoteld krijgt is een tour de force van Williams. Dit gifzwarte drama weet telkens door de eveneens inktzwarte humor steeds te vermaken én (vooral) te ontroeren. Een niet alledaagse film, waarbij ik vaak moest terugdenken aan Ghost World, ook zo'n quirky filmpje die in zijn onconventionaliteit juist eerder de realiteit en gevoelens van échte personen weet te weerspiegelen dan de meeste andere drama's.

De thematiek wordt zo prachtig weerspiegelt in de karakters. Geen opsmuk, geen helden die opstaan, geen censuur. Puur het alledaagse, hetgeen kan gebeuren en ook daadwerkelijk plaatsvind.

Ik vond het een prachtige film.

avatar van John Lee Hooker
2,0
lykathea schreef:
De thematiek wordt zo prachtig weerspiegelt in de karakters. Geen opsmuk, geen helden die opstaan, geen censuur. Puur het alledaagse, hetgeen kan gebeuren en ook daadwerkelijk plaatsvind.

Lijkt me toch sterk. Een overleden persoon die opeens waanzinnig veel aandacht krijgt omdat hij toevallig goed kon schrijven. Al die posters en foto's op school... was dat geen opsmuk?

avatar van lykathea
4,5
John Lee Hooker schreef:
(quote)

Lijkt me toch sterk. Een overleden persoon die opeens waanzinnig veel aandacht krijgt omdat hij toevallig goed kon schrijven. Al die posters en foto's op school... was dat geen opsmuk?


Bekijkend en beredenerend vanuit de context van het verhaal/de film was het dat niet. Altijd is Robin Williams het centrale karakter - en zijn gemoedstoestand is die van de film. Het is dan ook geen opsmuk dat Kyle na zijn dood zo verheerlijkt wordt, aangezien wij weten dat Williams de teksten schrijft, en het dan ook zijn verhaal is. Er wordt eerder spot gedreven met de "verheerlijking" dan dat het een essentieel deel/doel is van het verhaal - uiteraard is het ook een referentie naar de reactie van mensen na de dood van een beroemdheid in het alledaagse leven. Maar de hele verhaallijn is omgedraaid (wij voelen geen extra sympathie/vreugde dat Kyle nu eindelijk de aandacht krijgt die hij verdient, omdat wij weten dat het én geen zelfmoord was én dat hij de teksten niet zelf schreef. Dat is toch een compleet andere ervaring)

Had de film een andere invalshoek (de laten we zeggen wat conventionelere invalshoek) dan was het zeker opsmuk geweest, maar die valkuilen worden dus vermeden in mijn optiek.

Met het "alledaagse" doelde ik dan ook op de thematiek dan op het verhaal. De "zieke" geest van jongeren, het falende karakter van Williams (zowel wat betreft het bereiken van zijn dromen, als het zijn van een "goede" vader) en ook uiteraard hoe om te gaan met een zoon die op zo manier om het leven komt. Chuck Palahniuk schrijft er ook zo over - hij gaat misschien zelfs nóg een stapje verder. Maar dat maakt het voor mij alleen maar des te echter.


En eindelijk kan ik het een keer eens zijn met de recensenten: rottentomatoes (88% met 112 reviews)

avatar van scorsese
3,0
Zwarte comedie waarin een vader een dodelijk 'ongeluk' van zijn zoon als zelfmoord verdoezelt. Een aardig verhaal waarbij het tweede gedeelte wel wat voorspelbaar wordt. Vrij deprimerend van toon, en alhoewel de film maar op één manier kon eindigen, was een betere inleiding niet verkeerd geweest.

avatar van Noodless
3,0
Best aardige film die qua inhoud een zwart randje heeft ondanks grappige situaties en dialogen.
De uitspraken van Kyle zijn heel grof en zorgen dat je als kijker niet echt sympathie weet op te brengen voor zijn personage. Het is boeiend om te zien dat zijn vader toch een heel positieve sfeer rond het bizar ongeval weet te creëren. Ook de reactie en de verheerlijking van de mensen is interessant om te volgen. Helaas weet je wel hoe het verhaal gaat eindigen met de alom bekende toespraak over de waarheid van heel het gebeuren. Jammer.
Toch wel een leuke film die beter is dan je verwacht. 6,5/10

avatar van Pazmaster
3,0
Aardig komisch drama waarin de momenten met Kyle verreweg het leukst zijn daarna zwakt het wel iets af maar blijft wel overeind. Het einde vond ik wel een beetje teleurstellend. Daarom 3 kleine sterren

avatar van mikey
3,0
Leuke film over onze sentimentele cultuur. Duurt wel te lang en is later toch wat saai. Film gaat over hoe fijn het is om in een mooie leugen te geloven. Denk aan bijv. Armstrong

avatar van Ste*
3,0
Iemand raadde me aan om deze film met zo min mogelijk voorkennis te gaan kijken, wat ik vervolgens heb gedaan. Ik wist helemaal niks van de film.

Omdat je niet weet waar het heengaat is het eerste stuk nog erg boeiend, en hoop je op een schrijnend en interessant verhaal over de relatie tussen Lance en Kyle en het hoe en waarom van zijn perversie. Maar helaas neemt het vanaf zijn dood maar een aparte wending.
Heel de boodschap of bedoeling komt niet erg sterk over. De zoon wordt gezien als een held en raakt een hoop mensen omdat de vader goed kan schrijven, om het even kort samen te vatten. Maar dat is niet echt grappig, niet echt ontroerend en het heeft nergens echt een actuele of maatschappelijke boodschap, in ieder geval geen geslaagde. Uiteindelijk is heel de film niet geslaagd als komedie noch drama. Tel daar een aantal irritante factoren bij op, zoals de verschrikkelijke soundtrack, die heel erg in your face is en geen enkele ruimte laat voor subtiliteit, de vrij irrelevante rol van zijn irritante vriendin en rare dingen zoals het liedje met Kyle als geest en je houdt een niet erg sterk geheel over. Er valt af en toe wat te lachen, maar daar is ook alles mee gezegd.

Alleen Robin Williams verdient voor mij punten, ik was teleurgesteld toen ik zag dat het een film met hem ging worden, want als komiek vind ik hem niet te harden, maar deze rol speelt hij erg innemend. Het acteerwerk van die Andrew was overigens afschuwelijk, hadden ze niet iemand kunnen vinden die niet alleen droog de tekst opratelde?

Nee, een erg apart uitgangspunt, te onduidelijk uitgewerkt, waardoor de kijker niet meer weet wat het ermee aanmoet. Meer dan licht vermakelijk wil het niet worden.

6/10, magere 3*

avatar van Koerok
2,5
Zal wel heel erg van me zijn, maar toen die afgrijselijke Kyle na 40 min. eindelijk dood ging (iets wat je op voorhand al wist dankzij IMDb, en ook MM verraad al een heleboel), kon ik alleen maar denk: "Yes, eindelijk, kan de arme man tenminste verder met z'n leven."
Maar ja, dat doet die hij dan weer niet, de sukkel...
Beetje een vermoeiende film.

avatar van The One Ring
2,5
World's Greatest Dad heeft een goed onderwerp voor een messcherpe satire. Er zit een kern van waarheid in dat als een naar persoon heengaat (en er even van uitgaande dat hij geen seriemoordenaar of dictator was) zijn of haar minder sterke kanten snel vergeten en vergeven worden. Het makkelijkst is dit te zien bij bekendheden, maar het komt ook voor bij de dood van minder bewonderde mensen, zoals in deze film.

Een bron voor genoeg oncomfortabele humor lijkt me. Zo nu en dan komt het eruit, maar over het algemeen vond ik helaas het concept beter dan de uitwerking. Één scène springt eruit, als Williams bij die talkshow is. Die is zeer grappig. Voor de rest is het hoogstens soms licht geestig. Het is zelfs wat teleurstellend dat de scènes voor de dood van de zoon ongeveer het leukst zijn (wat dat betreft is het van geluk spreken dat de film een ongewoon lange eerste akte heeft). Een groot probleem is dat Goldthwait nogal breed te werk gaat. Een paar dagen geleden prees ik Aanmodderfakker ervoor dat de kracht van die komedie erin zat dat alle personages iets werkelijks hebben en ook dat iedere scène veel komische details heeft. Dit hoef je hier niet te verwachten. Alle bijrollen zijn karikaturen van karikaturen en hebben geen leven, waardoor de spot op hen te makkelijk en vooral te voorspelbaar is. En komische details hoef je gewoon niet te verwachten hier, want Goldthwait lijkt alleen steeds het grote plaatje te kunnen uittekenen.

Een nog ernstiger probleem is dat hij zijn vals speelt om tot zijn satire te komen. Toen bij Michael Jacksons dood zijn daarvoor zwaar bespotte karakter en vermeende perversiteiten grotendeels vergeten werden was er sprake van enorme massa-hypocrisie. Immers, de dood van Jackson bracht niets nieuws aan het licht, behalve het gevoel dat mensen besloten dat ze hem toch meer mochten dan ze lang hadden laten merken. Dit is voer voor een zwarte komedie. In World's Greatest Dad is er iets anders aan de hand. Na de dood komt er wel wat nieuws aan het licht over de overleden zoon. Dat nieuwe blijkt verzonnen te zijn door de vader, maar dat weet verder niemand. De reactie van iedereen is gebaseerd op het gevoel dat ze iemand nu pas leren kennen en waarderen. Een enkeling doet natuurlijk alsof hij altijd al bevriend was met Kyle, maar de meesten geven eerlijk toe dat dit niet het geval was. Neem die directeur. Je kunt hem hypocriet noemen als hij zijn bibliotheek naar Kyle laat vernoemen, ondanks dat hij hem eerder (naar mijn gevoel terecht) van school wilde sturen. Echter, de directeur erkent gewoon dat hij zich vergist had in Kyle (ondanks dat dit niet zo was), wat hem niet hypocriet maakt, maar een man met schuldgevoelens. In feite haalt de reactie op de "zelfmoord" in veel gevallen goede kanten van de mensen naar voren.

Dus rest de vraag waarom precies Goldthwait het nodig vond om deze personen belachelijk te maken. Aan het einde komt Williams erachter dat hij faam heeft gekregen door zich te omringen met neppe personen die ervoor zorgen dat hij zich alleen voelt, maar is het niet zo dat hij zich alleen voelt doordat hij de enige is die weet dat hij een grote leugen heeft opgezet? Dit is geen film over mensen die onoprecht reageren op een dood, maar dit over het algemeen oprecht doet. Goldthwait weet hier nauwelijks komedie uit te halen, omdat hij de humor op de verkeerde plek zoekt en het onderwerp onhandig benadert. Natuurlijk, de lerares waarmee Williams date is zo nep als ze komen, maar dat was al lang en breed duidelijk voordat de dood van Kyle plaatsvond.

Geen wonder dat Goldthwait daarom maar voor een soort van poëtisch einde op een duikplank kiest. Deze werkt niet en ik vermoed dat Goldthwait dit koos omdat hij gewoon muurvast zat wat betreft de afloop. Volgens mij heeft hij nooit zijn onderwerp gevonden. Ik moet er even bij zeggen dat als regisseur Goldthwait wel echt tot de minste categorie behoort, althans vanuit een filmisch oogpunt. Het ziet er nog net verzorgd uit, precies volgens het schoolboekje. Zijn filmstijl is net als zijn inhoud hier: er bestaan alleen grote ideeën, maar over het waar en waarom plaatsen van een camera lijkt hij nooit nagedacht te hebben.
Een gulle 2,5* voor Williams, Sabara en enkele grappige momenten.

avatar van BlueJudaskiss
4,5
Ik ben het zeker niet oneens met de overigens uitstekende analyse van The One Ring, maar ik heb hier ontzettend van genoten - ook zo''n film waarbij ik de pest over in heb dat de grootste troep een grote bioscooprelease krijgt en dit niet tot nauwelijks bekend is. Tragikomische, in-en inzwarte humor die in elk geval haarscherp de hypocrisie en 'over de doden niets dan goeds' blootlegde, maar vooral het anders voordoen dan je bent in de hoop op andermans waardering, sowieso een thema dat me erg aanspreekt. Die paar plotholes zijn zonde, maar ik heb hardop gelachen en vooral: onverwacht genoten.

4,5*

Gast
geplaatst: vandaag om 20:38 uur

geplaatst: vandaag om 20:38 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.