Allied (2016)

Ik zal er niet omheen draaien: deze film is gewoon niet best.

Hoewel het genre me absoluut kan bekoren het is soms best eens prettig om zonder verwachtingen naar een film te gaan. Vooraf geen trailer gezien, wél de namen van de cast en productie. En de namen Cotillard, Pitt en natuurlijk regisseur Zemeckis zouden best voor aardig filmisch vermaak kunnen zorgen. Met die instelling ben ik ook de Kinepolis van Antwerpen binnengestapt...

En daar liep ik dan gedesillusioneerd door de uitgang van de Kinepolis weer naar buiten. Cotillard deed krampachtig sexy en hoewel Pitt een polyvalent acteur is (Brad Pitt en oorlog kan perfect samengaan (Inglorious Bastards)) kon ook hij deze film niet naar een hoger niveau tillen. De film voelde aan als een ouwe boemeltrein met de power van een TGV. Scènes werden veel te vluchtig opgebouwd (met name de actiescènes) en het geheel werd al heel snel veel te doorzichtig. Als je een dergelijke cast tot je beschikking hebt dan zou je daar als scriptwriter en regisseur ook veel meer uit moeten halen...

Ik twijfel tussen 3,5 en 4, maar vanwege de uitstekende spanningsboog toch een nipte 4. Niet slecht, zeker omdat ik het halverwege wat beu werd en toch verrast raakte door de ommekeer van het verhaal. Ook daarna werd ik regelmatig op het verkeerde been gezet. Zemeckis laat de typische clichés net genoeg bovendrijven om ze daarna weer wat te ontkrachten.

Het jammere aan het verhaal vind ik dat Marianne er toch als een goed en liefdevol persoon uitkomt. Ik vond Cotillard nu wat clichématig acteren, en haar personage had een pak meer diepgang gekregen indien zou gebleken zijn dat ze Max al die jaren doelbewust voor de gek heeft gehouden. Dat ze zogezegd onder druk werd gezet wordt wat te snel afgehaspeld (net zoals het hele liefdesverhaal trouwens: het ene moment zijn ze nog op en top professionele spionnen, een dag later maken ze plots trouwplannen), en vond ik minder geloofwaardig én minder interessant dan dat Marianne haar masker écht zou afvallen. Brad Pitt in koelen bloede neerknallen terwijl ze Deutschland über alles begint te zingen, zouden ze dat niet als alternatief einde kunnen hebben opgenomen ofzo?

Geen van beide hoofdacteurs speelt trouwens echt overtuigend vind ik. Pitt komt heel karikaturaal over (een afgezwakte versie van zijn personage in Inglorious Bastards: zelfde arrogantie, minus de humor), Cotillard is dan weer 'Frenchier than French'. Over Inglorious Bastards gesproken, beetje lui dat ze voor de rol van 'cocky Duitse officier' gewoon dezelfde acteur hebben gecast. Er zullen nog wel Duitsers met een voldoende gemene blik rondlopen, neem ik aan?

Aardige film. Ik vond het begin wel even wennen, juist omdat het zich tijdens de tweede wereldoorlog afspeelt op een plaats waar je het niet zou verwachten en waar we relatief weinig van afweten: Marokko. Historisch klopt de setting wel, Marokko werd als Franse kolonie inderdaad via bezet Frankrijk ook soort van bezet door de Nazis, al kregen ze daar niet echt voet aan de grond omdat de sultan weigerde mee te werken. Wel wordt er in de film wat met de jaartallen gespeeld, zoals wat over Londen wordt getoond (de bombardementen), dat vond wel plaats maar dat was vóór 1942 en niet erna. Op kleine details na komt de achtergrond van de film dus weldegelijk met de realiteit van destijds overeen (en dan heb ik het uiteraard niet over het fictieve spionnenverhaal wat zich op de voorgrond afspeelt).

Aanvankelijk twijfelde ik ook over de ervaring van scriptschrijvers en regie, want het leek allemaal nogal op de automatische piloot te gaan, het was niet bepaald hoogstaand (acteerwerk en CGI inbegrepen) en kwam zelfs amateuristisch over. Gelukkig was dat alleen maar aan het begin (wat een verschrikkelijke Mission Impossible-look aangemeten krijgt) en werd de film daarna met de intrede van Marion Cotillard wel een stuk beter. Maar door die eerste mindere minuten kom ik niet verder dan 3*, terwijl de rest van de film wel een iets hogere rating verdient.

Het verhaal wat op dat mindere begin volgt doet snel denken aan een soort van serieuze variant op Mr. & Mrs. Smith (2005), misschien (terzijde) ook daarom de geruchten dat na 'Brangelina' het nu 'Brarion' was geworden? Wel gemakkelijk gezocht natuurlijk, maar van de roddelpers valt ook geen diepgaand onderzoeksjournalistiek te verwachten.

Het romantische spionnenverhaal, waar de film uiteindelijk om draait, weet wel te boeien en zit prima in elkaar. Marion Cotillard is absoluut een aanwinst voor de film, en Brad Pitt speelde als... Brad Pitt. Mede dankzij Marions optreden krijgt het alsnog een ruime 3* van mij. Het amateuristische begin is doodzonde.

Degelijke film. De chemie tussen Cotillard en Pitt is wel aanwezig en hun acteerwerk is goed. Ook visueel is het best aardig. Verder weet de film eigenlijk maar weinig nieuws te brengen en zelden echt te verrassen. Het kijkt aardig weg door het acteerwerk en het degelijke plot, maar weet anderzijds ook niet echt te overtuigen.

Oef, een lange zit, helaas. Normaal gesproken houd ik absoluut van films zoals deze, en dan hoeft het het niet eens als thema WO II te hebben. Het begin lag me absoluut het wel, er kwam langzaamaan een mooi verhaal op gang wat me meteen wist te grijpen.

Maar dan, na de grootste actie in de film, valt de boel als een kaartenhuis in elkaar. Het is absoluut een geweldig idee voor het script, maar het voelt allemaal zo magertjes aan en later is het een bende van zoetsappigheid waar ik wel een beetje moe van werd. Ik had graag meer gezien op het gebied van het werk dat beiden deden en langzaamaan een verdieping naar het plot.

Voor mijn gevoel was Braddie heel erg op de automatische piloot aan het spelen, alsof we naar een tweede versie van Lt. Aldo Raine aan het kijken waren, alleen dan met in plaats van een mislukt Italiaans accent een apart Frans accent. Marion Cotillard, tja. Je moet er een beetje van houden, denk ik. Soms heb je helaas gewoon acteurs en actrices, die je niet liggen. Al vond ik haar prestatie toch wel een stuk beter dan die van Braddie.

Nee, dit is er eentje die ik niet zo heel gauw nog een keer zou gaan kijken.

Als er een woord is dat deze film het beste omschrijft is het onnatuurlijk. Hoewel de kostuums, balzalen en auto’s er overtuigend uitzien, hapert Allied aan alle kanten. Het script is op zichzelf interessant; helaas laat de uitwerking te wensen achter.

Allereerst de casting. Marion Cotillard is aardig op haar plaats. Brad Pitt daarentegen speelt vooral op de automatische piloot en lijkt nooit echt in zijn rol te groeien. Door de totale afwezigheid van enige chemie tussen de hoofdpersonen, draait de film uit op een slaapverwekkende zit. Zelfs de dood van Cotilard deed mij vrijwel niks. Terwijl de mate van empathie (of het gebrek daaraan) doorgaans een goede graadmater is voor een goede film.

Nu ik toch bezig ben: de bevalling was totaal bespottelijk en ook de luchtaanvallen van de Duitsers zagen er weinig overtuigend uit. Nog lelijker vond ik de nachtelijke scenes in Casablanca. Ik verwacht niet de visuele schoonheid van La Grande Bellazza, maar Allied blijft werkelijk mijlenver hier vandaan.

Ten slotte maken de stroeve dialogen en de over-de-top sentimentaliteit Allied tot een film die je een dag later al bijna vergeten bent. Jammer, want de ingrediënten waren wel degelijk aanwezig.

2*

Een redelijk romantisch oorlogsdrama a la Pearl Harbor dat doet wat het moet doen en nergens echt de plank misslaat. Verder overstijgt het ook nergens mijn verwachtingen en blijft daardoor in de middenmoot hangen. Vooral het acteerwerk van Cotillard kan me erg bekoren, voor mij de ster in deze film, ook vond ik het wel amusant om Pitt hier en daar een woordje Frans te horen spreken.

De film bestaat eigenlijk uit twee delen en mede door het begin met beduidend meer actie en sensatie, kabbelt de film daarna voort in een tempo dat net acceptabel is. Daarna komt er wel weer wat spanning terug, maar de film komt niet meer in de buurt van het sterkere begin.

Hoogtepunten waren vooral de aankleding en locaties aan het begin van de film, het degelijke acteerwerk en de manier waarop de film eindigt.

Een ode aan de degelijkheid. Robert Zemeckis heeft de fijne kneepjes van het vak duidelijk te pakken, maar vertaalt dat in Allied naar een doorsnee oorlogsdrama dat niet zal beklijven.

Voor mij -en naar ik schat ook voor vele anderen- was dit in de eerste plaats de film van Brarion. De liefhebbers van de achterklap-sectie op nu.nl konden hun lol op, toen bekend werd dat de breuk tussen Brad en Angelina wellicht iets van doen had met een Frans getinte woestijnzand-romance. En inderdaad, de chemie tussen de twee spat van het scherm. Ietwat pijnlijk misschien zelfs voor Jolie; zeker vanaf de tweede akte wordt Cotillard steeds meer (qua personage en binnen het plot) een Mrs. Smith in disguise.

En toch sleept Allied maar wat voort. Brad Pitt is precies de Pitt die we kennen van een dozijn andere films (alhoewel… what happened to that face?), Cotillard overtuigt maar raakt me nergens. Het scenario is zodanig vlak en voorspelbaar dat er in de eerste akte eigenlijk nog het meest te genieten valt. Sfeer, setting en narratieve opbouw, zonder dat er al te veel aandacht hoeft te worden besteed aan het zich later ontvouwende kat-en muisspelletje. Het einde laat wel zien dat Allied net iets meer poogt te zijn dan een happy romance, maar wat wil je ook in een film die zich afspeelt in de Tweede Wereldoorlog. Het is eigenlijk eerder jammer dat we nog zo weinig van de oorlog zien, buiten de setting om. En zo’n Duitse commandant die Frans en Engels spreekt, maar z’n moedertaal kennelijk heeft afgezworen… Het zou verboden moeten worden.

Al met al een film die ik net geen voldoende kan geven. Geen enkele scène blijft me echt bij, en Pitt en Cotillard acteerden uiteindelijk, de aanwezige chemie ten spijt, te routineus. Zemeckis mag daarnaast de volgende keer weer buiten de lijntjes gaan kleuren; wie weet verrast hij me dan nog eens.

2.5*

Films van Robert Zemeckis beoordeel ik zowel goed als slecht. Met Allied komt er weer goede op het lijstje.

Vooraf was ik wat sceptisch omdat ik in mijn kenniskring had vernomen dat het nadruk nogal veel op de romantiek lag en dat er van actie weinig sprake was. Gelukkig kan ik zeggen dat dit niet het geval is. Natuurlijk staat de romance(lees relatie) tussen Max en Marianne centraal, maar het wordt nooit zoetsappig. De afwisseling drama en actie is heel subtiel. Het wordt nergens overdreven en de actiescènes zijn juist heel sterk. Realistisch, spannend en goed in beeld gebracht. De decors in zowel Marokko als Engeland zijn goed en zorgen voor een gepaste setting. Dat Brad op de automatische piloot acteert, ben ik het wel mee eens. Dit doet echter niet af dat de chemie tussen Pitt en Cotillard van het scherm afspat.

Tenslotte het einde, heerlijk! On-Hollywoods en een perfect einde voor deze film.

4,0*

Doen ze het of doen ze het niet?

Vanwege alle ophef die om Brad Pitt en Marion Cotillard heen hangt zou je de film zelf bijna vergeten, maar is het eigenlijk wat?

Zelf vind ik Allied in alle opzichten middelmatig. Het wordt nooit echt slecht maar dat betekent niet dat deze bij mij niet heel snel de vergetelheid in zal gaan raken. Dit komt omdat de personages voor mij eigenlijk altijd een beetje op afstand blijven omdat met name het acteerwerk van Pitt hier, niet bijster onderscheidend is en laat staan de kijkers meesleurt in het verhaal. Tel daarbij op dat de film in zijn effecten en sets vaak veel te veel het idee geeft dat alles in een studio opgenomen is en dan kan de chemie tussen Pitt en Cotillard -die er wel degelijk is- echt niet de gehele film redden.

Vanwege deze aspecten leefde ik maar minimaal met de personages mee en bracht het einde mij ook niet in ontroering. De hele film heeft gewoon een te vergeetbaar verhaal waar Zemeckis niet iets unieks van heeft proberen te maken. Het voelt allemaal een beetje als automatische pilootwerk aan, zowel van de regisseur als een van de hoofdrolspelers. Ik zou dan ook bijna nog meer geïnteresseerd worden in de achterklap rondom de vermeende affaire dan in Allied zelf.

2,5*

"We suspect your wife is a German spy."

Blijkbaar is deze titel gebaseerd op een waargebeurd verhaal, hoewel de aandacht meer ligt op de vermeende affaire tussen Brad Pitt en Marion Cotillard.

De relatie tussen een Canadese geheim agent en een Franse verzetsstrijder zou voor een intrigerend verhaal moeten zorgen, met name omdat laatstgenoemde ervan verdacht wordt een Duitse spion te zijn. Helaas blijft de vlakke uitwerking daarbij achter, waardoor het lijkt alsof Robert Zemeckis geen nood heeft om het gebeuren verder uit te diepen.

'Allied' zou moeten draaien om de romance tussen Max en Marianne; een stel dat dichter bij elkaar is gekomen door hun meest gevaarlijke missie succesvol af te ronden. Althans, dat zou je denken. De liefde tussen deze twee wordt namelijk te routinematig gebracht, ten spijt van een - verdwaalde - seksscène te midden van een opstekende zandstorm. Daarvoor kunnen zowel Pitt als Cotillard niet voldoende overtuigen.

Qua verloop mogen de ontwikkelingen dan nogal ongeloofwaardig aandoen, maar de algehele sfeer blijft gelukkig wel intact. Dit is te danken aan de mooie beelden die je als kijker voorgeschoteld krijgt. Desondanks gooit de onevenwichtige pacing soms roet in het eten. Hierdoor blijft de spanning gematigd en blijft een echte climax uit, zelfs het slot brengt daar geen verandering in.

Al met al een redelijk oorlogsdrama, maar hier had duidelijk veel meer uitgehaald kunnen worden.

Kleine 3,0 sterren.

Oerdegelijk, maar met vakmanschap gemaakt en een voldoende budget lijkt het heel wat. De sfeer is prima en de opbouw is ook uitstekend met eigenlijk twee grote delen: eerst in Marokko een geheime missie en vervolgens het tweede uur terug in Londen. Zemeckis houdt (mede zo) de vaart erin en je verveelt je geen moment. De aankleding, vooral in Marokko, is erg mooi. Het is ook Cotillard die de hele film draagt, zowel in het Engels als het Frans. Dan steekt Pitt er wat bleekjes bij af. Jammer, ik vind hem geen onverdienstelijk acteur maar zelfs op halve kracht zou hij met zijn star power nog wel iets moeten kunnen neerzetten, zoals Bogart altijd Rick uit Casablanca is, of hetgeen waar alle Nespresso-reclames op drijven. De relatie tussen de twee gaat daarom ook nooit echt leven. Hoezeer het allemaal knap en goed in elkaar zit, bijzonder wordt het nergens. Zeker aan het eind als de spannendste momenten kunnen beginnen gaat de plotontwikkeling veel te snel is de film ineens afgelopen en bleef ik toch wat teleurgesteld achter. Ook vond ik de sfeer in Londen iets te veel nonchalant en niet echt dreigend aanvoelen. Geen idee hoezeer dit tegen waarheid aanzit, maar als bombardementen niet spannend zijn is er toch iets mis. 3,0*.

Alleen al de filmposter bezien gaat het hier om een 'Brarion' in plaats van een 'Brangelina'. Weer met de WOII (blijft toch het meest unheimische, radicaal controversiële achtergronddecor, we blijven die periode toch uitermate lang commercieel uitmelken) en een liefde-die-er-niet-mag-zijn-verhaal. Maar je gaat er vooral heen om Brad Pitt. En we weten allemaal wat hij kan na Fight Club, Twelve Monkey's, Fury, Ocean's en Inglorious. Dat kwam er hier allemaal niet uit. Brad Pitt in een gereserveerde, bedeesde, terughoudende rol met een permanent strak bekkie. Dat is op 1% van zijn kunnen. Plemp er dan Matt Damon met een onverschillige blik neer. Fijne achtergronden met Casablanca (zoals ook het onderkomen van de Duitser), een veelbelovende start, maar verzandt daarna in cliché liefdeslijntjes, waarna het einde de nek omgedraaid wordt. Laat ze dan ontkomen met het pantservliegtuig nondeju.

Oké, niet meer dan dat. De plot is al na ca. 40 min duidelijk. Dan hoop je dat er een diepere laag in de film zit met een verrassende plotwending, maar helaas. Dan hoop je op optie twee: dat de chemie tussen de hoofdrolspelers zo goed is, dat het veel goed maakt. Helaas, ook niet het geval. Ze wekken weinig sympathie op. Zemeckis kennende zou spektakel nog veel kunnen goed maken. Jammer genoeg is dit mondjesmaat aanwezig en zodoende blijft er voor mij een matige wegkijkfilm over.

Gewoon een niks film. cliché rommel. De facts kloppen niet met als hoogtepunt dat Brad Pitt een boek leest die in 1947 geschreven is. En zo zit deze hele film vol met missers en slecht acteerwerk slecht en een slechte productie zoals Lege kopjes koffie opdrinken enz. Zonde van je tijd.

Prima film met een goed verhaal. Het moet wel even op gang komen maar de tweede helft vond ik zeer boeiend en het einde is sterk. Er wordt ook prima gespeeld en het was leuk om Pitt weer eens in actie te zien. Een goede mix van drama, actie, oorlog en spionage met een aantal lekkere spannende momenten. Het schijnt dat sommige details niet kloppen maar als je (zoals ik) daar niet op let of aan stoort is het zeker geen slechte film. Ik heb me er uitstekend mee vermaakt!

Redelijke film, net een sprookje alleen eindigt het niet zo. Het verhaal was redelijk en niet spannend. Vond Pitt maar matig spelen. En weer zo lange zit. Pffff

Gelikte spionagethriller over een missie in 1942 in Marokko waar de Canadese geheim agent Max Vatan (Brad Pitt) de Franse verzetsstrijder Marianne Beauséjour (Marion Cotillard) elkaar ontmoeten. Als ze de missie overleven besluit Max Marianne te vragen met hem mee terug te gaan naar Londen en met hem te trouwen. Maar eenmaal terug in Londen komt hun relatie op scherp te staan. De film lijkt per deel in verschillende genres te kunnen worden opgedeeld alle in de gebruikelijke Hollywood-stijl. In het eerste deel van de film staat de actie centraal gevolgd door de romantiek. In de tweede helft van de film slaat de sfeer om en komen we in een echte thriller terecht met de bekende spanning en vragen. Deze afwisseling in de verhaallijn zorgt voor een goede spanningsopbouw. Af en toe zijn de scènes echter net even te veel over de top! bevalling op straat tijdens luchtaanvallen en de daarop klappende erehaag of het neerstortend vliegtuig tijdens een feest Visueel gezien pakt de regisseur Robert Zemeckis flink uit. Zoals bv. het prachtige openingsshot van de parachutist boven de steeds dichter naderende woestijngrond of het virtuoze shot waarin een in nylon en naaldhak gestoken damesvoet over gebroken ruiten op een Londens trottoir paradeert, dit zijn slechts een paar hoogtepuntjes. Echter gaat hij ook over de schreef met een verschrikkelijke Titanic-achtige seksscène in een auto middenin de woestijn. Ondanks dat het een film is die in oorlogstijd afspeelt heeft het een ‘zachte sfeer’. De acteurs spelen ingetogen. Bij sommige scenes speelt Brad Pitt zijn rol puur en ingetogen. Op andere momenten lijkt het alsof hij zich inhoudt. Marion Cotillard als de Franse verzetsstrijdster steelt de show met haar prachtige overtuigende rol.
Verder zijn er zowel Frans en Engels gesproken delen, waar het bijna te bizar is dat de Duisters hun moerstaal niet machtig zijn. Wat dus nogal jammer is. Doordat de film startte met het gegeven over een romance in het Marokko van de tweede wereldoorlog kan je niet anders dan dat het doet denken aan Casablanca (1942) Die klassieker overtreft Zemeckis nergens maar de film biedt genoeg vermaak.

Redelijk sterk oorlogsdrama. Het verhaal is goed en wordt aardig uitgewerkt door Zemeckis. De film begint sterk en zwakt dan wat af om vervolgens de tweede helft, die best wel wat langer had mogen duren, weer te pieken naar een dramatisch einde. Zemeckis weet de kijker goed te raken. Er is voldoende actie en spanning. De chemie tussen Pitt en Cotillard is prima. De aankleding van film is fraai en mooi gedetailleerd. Prima film. 3.5/4.0

Allied weet na een maar verder en verder kabbelende rivier van saaiheid toch zijn draai te vinden en me uiteindelijk te verrassen met een prima einde. Een aantal keren vond ik het ook oprecht spannend en die ene kernvraag bleef gedurende het grootste deel van de tweede helft prangend mijn hersenen pijnigen.

Er kon dus bijna een halfuur van de film af volgens mij en dat lijkt me dan ook het grootste minpunt van de film. Het tempo had in het begin wat hoger gemogen, want ik kwam heel moeilijk door die eerste 40 minuten. Gedurende het tweede deel wordt hier een prima film afgeleverd.

Helaas beperkt dit mijn score tot 3*, want het tweede uur is zeker een 4* waard.

Allied beschikt over een solide plot en ziet er met de mooie decors en kostuums zeer fraai uit. Toch ontbreekt er een essentieel onderdeel en dat is de chemie tussen Brad Pitt en Marion Cotillard. Zonder dit voelt de gehele film aan als een vreugdeloze affaire waarbij dan ook niet alle scènes even goed bedoeld uit de verf komen. Het is zeker geen slechte film, maar met wat meer aandacht had Robert Zemeckis een beter product kunnen afleveren.

Redelijk soliede verhaal met een grotendeels mooie productie om het op het doek te brengen. Er zijn wel een paar dingetjes die me niet liggen - de wat vreemd aandoende gestileerde Pitt, bijvoorbeeld. Een houten Klaas, zou mijn vader dat genoemd hebben. En Cotillard en hem samen, daar gaat ook helemaal niets van uit - terwijl dat juist zo ongeveer het belangrijkste in het plot had moeten zijn. De onderdelen in London rammelen hier en daar wat - de gang van zaken in de geheime dienst, mwah, ik weet het niet, maar ik denk zomaar dat als je daar induikt dat het niet echt klopt. En van die bommenwerper ook al zo. Maar het einde maakt dan wel een hoop goed.

Na een wel zeer trage romantische en weinig boeiende start komt de film in de tweede helft dan eindelijk goed los en is het tot het einde toe enorm spannend.

Met de nadruk op de prangende vraag van Pitt wordt de kijker met de oorlog en het gezinsleven op de achtergrond aan de hand meegenomen naar het begrijpelijke einde.

Allied

Dit tweede wereld oorlog filmpje kon ik wat dat betreft wel waarderen. Ondanks dat de romantische lat erg hoog lag, vond ik het nou nog niet zo heel erg. Nee, deze hoef je niet aan te zetten wanneer je met je vrienden een avondje gaat filmkijken, misschien is hij dan wel wat te soft, en onbelangrijk maar, wanneer je er even een momentje voor neemt en er echt voor gaat zitten kijkt de film prima weg. Ik ben natuurlijk geen grote kenner in het Romantisch gebied, ik kijk die film vrijwel nooit en never, toch kon ik Allied wel waarderen maar, dat kan ook liggen aan het Tweede Wereld niveau wat de film met zich mee trok.

Het is zeker geen harde film die allied, toch houden Brad Pitt en Marion Cotillard de lat hoog en was de film daardoor een stuk aangenamer om te bekijken. Uiteraard was het min puntje dat de Duitsers geen Duits spreken, ook al is het Frans, ik hoorde als het goed is ook af en toe Engels uit hun mond, waarbij ik dat toch nooit leuk vind om naar te kijken. Frans kan ik nog wel enigszins begrijpen (Frans is daar het moedertaal) . Daar haak ik vaak door af maar, ik wou dat bij Allied niet doen, ik had er een fijn gevoel bij tijdens het kijken en ik moet zeggen, verveeld heb ik mezelf amper zien zitten.

Uiteraard werd ik persoonlijk wel moe als ze constant zo lagen te flikflooien op de grond, ik ben daarom ook geen Romantiek kijker, ik afschuw die films vaak, kan ik niks mee! Toch wou ik Allied niet links laten liggen, dat leek mij nou echt zonde. Spijt zeker niet van gekregen!

Het verhaal van Allied was aangenaam en eigenlijk ook wel leuk. We beginnen bij Brad die land in een mooi woestijn gebied waar hij opgepikt word. Wanneer hij naar Casablanca word gebracht ontmoet hij Marianne Beauséjour. Samen zweren ze een complot om een bepaald Duitse hoge pief te executeren. Wanneer ze de executie uitoefenen en weer vluchten naar (wat ik dacht England) komt het Canadese / Engelse leger erachter dat er een bepaalde ‘Fraulein’ heeft gepraat met de verkeerde kant en men weet het zeker, het was Marianne Beauséjour. Pitt wou dit natuurlijk niet geloven en ging er alles aan doen om haar onschuld te bewijzen maar, stuit helaas op het feit dat de Marianne Beauséjour overleden was en zijn vrouw inderdaad een Duitse spion was. Hij executeert de andere Duitse spionnen en hoopt zo zijn Marianne te redden. Wanneer ze bijna opgepakt waren schiet Marianne zichzelf neer en blijft Pitt met legen handen thuis (en hun kind uiteraard).

Ook mooi toegevoegd in Allied zijn de luchtaanvallen van de Duitsers op England. Er schittert prachtig beeld en helaas moet Robert Zemeckis het ook weer zo maken dat net het vliegtuig wat geraakt is rakelings over hun huis heen moet zuilen, wat ik dan weer net iets te overdreven vond.

Nee, leuke film, keek fijn weg, ook al is het niet bepaald mijn ding. Daarom zou ik nooit echt van Allied kunnen genieten maar, zoverre het te doen was was hij prima!

3.5*

Redelijk.

Allemaal degelijk gebracht, maar over het algemeen iets te clean. Zo ook de chemie tussen beide hoofdrolspelers, die mij te vrijblijvend is. Als dat niet honderd procent oké is, blijft het vooral ronddwalen in melodramatische middelmaat. En dat is hier een beetje het geval.

Brad Pitt en Marion Cotillard doen het anders wel oké. 't Is enkel hun samenspel dat mij niet honderduit meesleept. Het blijft te geacteerd, de passie springt er niet van af. En dan is het moeilijk te geloven wat het verhaal wil doen geloven.

Visueel ook te artificieel. CGI is duidelijk aanwezig en dat maakt de look veel te afgeborsteld, te nep. Gezien de setting enorm spijtig, want hier had meer uit gehaald kunnen worden. Anderzijds zijn de shoot-outs wel harder dan eerst gedacht, dus daar raapt men dan wel weer puntjes mee.

3

Gouwe ouwe Zemeckis heeft het blijkbaar nog altijd in zich om een goede film te maken. Allied is vooral super spannend, en deed me denken aan een eerdere thriller van hem: What Lies Beneath. Bij die film werd Zemeckis destijds zelfs vergeleken met Hitchcock en liet hij zien hoe hij een spannende scène tergend langzaam kon opbouwen. Toch zaten er in What Lies Beneath enkele slechte gedeelten(het einde!) waarmee hij bijna de hele film onderuit haalde.
Zo erg als destijds word het bij Allied gelukkig niet, maar ook deze spionagethriller is soms onevenwichtig en niet altijd 100 % geloofwaardig. Prima film verder als je op zoek bent naar een goede nagelbijter, ook nu weer met enkele kippenvel scènes die je niet snel zult vergeten, maar ook nu momenten/keuzes die de film geen goed doen. Zo is het bijvoorbeeld erg ongeloofwaardig dat Pitt en Cotillard voor elkaar vallen, er is in den beginne totaal geen chemie te bespeuren. Dat Pitt haar plotsklaps ten huwelijk vraagt is lachwekkend. Verder zit er een openlijke lesbische relatie in de film, terwijl het in die tijd echt not done was om daarvoor in het openbaar uit te komen. En zo zijn er meerdere momenten waarbij je als kijker rationeel denkt dat het niet helemaal kan kloppen. Had dus meer kunnen worden dan de 3 1/2 ster(= redelijk) die er voor geef, maar onderhoudend is het wel.

Ouderwets opgezette, beetje oubollige oorlogsfilm met een houterige Brad Pitt in de hoofdrol. De plot is best oké en een paar spannende scenes hier en daar houden de aandacht erbij, maar het geheel wil maar niet meeslepend worden. En op visueel vlak mogen we toch wel wat meer verwachten van regisseur Robert Zemeckis.

Brad Pitt zijn Franse accent is nog niet zo slecht als zijn Italiaans uit ‘Inglourious Basterds’ maar het blijft toch grappig om naar te luisteren. Met de ravissante, welbespraakte Marion Cotillard aan z’n zijde, lijkt het er een beetje om gedaan maar beide slagen erin zeer consistent en geloofwaardig te blijven spelen. De romantiek komt goed over op het scherm en er wordt gretig gebruik gemaakt van dramatische effecten zoals de slowmotion-beelden. Het verhaal deed me, niet zo vreemd, aan ‘Mr. and Mrs. Smith’ denken maar met een veel duisterder kantje. Het komische kat-en-muisspelletje blijft hier achterwege, men kiest ervoor om de verschillende lagen van het verhaal langzaam bloot te leggen en dit met de nodige suspense. Het einde paste volledig in het plaatje of zoals Lana Del Rey zou zingen ‘we were born to die’. Het wordt meermaals en op verschillende momenten gehint dat hun geluk niet zal blijven duren, zowel in het begin als op het einde van de film. En eigenlijk kon het nog veel erger (lees: Max die bv. verraden wordt door zijn collega’s). Maar al met al slaagt deze erin zijn leven na de oorlog terug op te bouwen en zijn dochter een gelukkige toekomst te geven. En zo eindigt deze weemoedige film toch een beetje positief.

Dit is de zevende film die ik zie van Robert Zemeckis maar helemaal overtuigt van zijn kunnen heeft hij mij nog niet, Forrest Gump en Cast Away hoop ik binnenkort ook eens te kijken.

Dat romantiek niet van favoriete genre is maakt Allied weer overduidelijk, de film is een lange zit. Zowel in Noord-Afrika als in Londen wordt een fijne sfeer gecreëerd en de film ziet er gelikt uit. Het verhaal vond ik echter niet interessant genoeg om twee uren mee te vullen, ik begon al vrij snel mijn aandacht te verliezen. Dit viel echter te verwachten van te voren en is ook niet alleen de film aan te rekenen. De film verdient zeker geen onvoldoende, er is veel moois te zien en Brad Pitt en Marion Cotillard spelen erg sterk. Ruime drie sterren.

Lang uitgekeken naar deze film maar toch enigszins teleurgesteld ...

Dit kwam vooral doordat de film ( zoals eerder beschreven ) errrrg traag op gang kwam en ik geen enkele keer de indruk had dat Brad Pitt en Marion Cotillard ook maar íets in elkaar zagen.

Verhaal was op zich wel aardig maar het totale gebrek aan liefde en/of passie tussen deze man en vrouw deden voor mij deze film de das om.

2.5 ster