Allied (2016)

Aardige film. Ik vond het begin wel even wennen, juist omdat het zich tijdens de tweede wereldoorlog afspeelt op een plaats waar je het niet zou verwachten en waar we relatief weinig van afweten: Marokko. Historisch klopt de setting wel, Marokko werd als Franse kolonie inderdaad via bezet Frankrijk ook soort van bezet door de Nazis, al kregen ze daar niet echt voet aan de grond omdat de sultan weigerde mee te werken. Wel wordt er in de film wat met de jaartallen gespeeld, zoals wat over Londen wordt getoond (de bombardementen), dat vond wel plaats maar dat was vóór 1942 en niet erna. Op kleine details na komt de achtergrond van de film dus weldegelijk met de realiteit van destijds overeen (en dan heb ik het uiteraard niet over het fictieve spionnenverhaal wat zich op de voorgrond afspeelt).

Aanvankelijk twijfelde ik ook over de ervaring van scriptschrijvers en regie, want het leek allemaal nogal op de automatische piloot te gaan, het was niet bepaald hoogstaand (acteerwerk en CGI inbegrepen) en kwam zelfs amateuristisch over. Gelukkig was dat alleen maar aan het begin (wat een verschrikkelijke Mission Impossible-look aangemeten krijgt) en werd de film daarna met de intrede van Marion Cotillard wel een stuk beter. Maar door die eerste mindere minuten kom ik niet verder dan 3*, terwijl de rest van de film wel een iets hogere rating verdient.

Het verhaal wat op dat mindere begin volgt doet snel denken aan een soort van serieuze variant op Mr. & Mrs. Smith (2005), misschien (terzijde) ook daarom de geruchten dat na 'Brangelina' het nu 'Brarion' was geworden? Wel gemakkelijk gezocht natuurlijk, maar van de roddelpers valt ook geen diepgaand onderzoeksjournalistiek te verwachten.

Het romantische spionnenverhaal, waar de film uiteindelijk om draait, weet wel te boeien en zit prima in elkaar. Marion Cotillard is absoluut een aanwinst voor de film, en Brad Pitt speelde als... Brad Pitt. Mede dankzij Marions optreden krijgt het alsnog een ruime 3* van mij. Het amateuristische begin is doodzonde.

Degelijke film. De chemie tussen Cotillard en Pitt is wel aanwezig en hun acteerwerk is goed. Ook visueel is het best aardig. Verder weet de film eigenlijk maar weinig nieuws te brengen en zelden echt te verrassen. Het kijkt aardig weg door het acteerwerk en het degelijke plot, maar weet anderzijds ook niet echt te overtuigen.

Prima movie , lekker spionageverhaal,beste acteurs en leuk knalwerk.

Ik wil gerust tekenen voor elke film die karaktertrekken !

Oef, een lange zit, helaas. Normaal gesproken houd ik absoluut van films zoals deze, en dan hoeft het het niet eens als thema WO II te hebben. Het begin lag me absoluut het wel, er kwam langzaamaan een mooi verhaal op gang wat me meteen wist te grijpen.

Maar dan, na de grootste actie in de film, valt de boel als een kaartenhuis in elkaar. Het is absoluut een geweldig idee voor het script, maar het voelt allemaal zo magertjes aan en later is het een bende van zoetsappigheid waar ik wel een beetje moe van werd. Ik had graag meer gezien op het gebied van het werk dat beiden deden en langzaamaan een verdieping naar het plot.

Voor mijn gevoel was Braddie heel erg op de automatische piloot aan het spelen, alsof we naar een tweede versie van Lt. Aldo Raine aan het kijken waren, alleen dan met in plaats van een mislukt Italiaans accent een apart Frans accent. Marion Cotillard, tja. Je moet er een beetje van houden, denk ik. Soms heb je helaas gewoon acteurs en actrices, die je niet liggen. Al vond ik haar prestatie toch wel een stuk beter dan die van Braddie.

Nee, dit is er eentje die ik niet zo heel gauw nog een keer zou gaan kijken.

Je t'aime, Québécois.

Na de platte geweldsporno van Hacksaw Ridge had ik me voorgenomen om voorlopig geen oorlogsfilms meer te kijken. Gelukkig bewijst Allied dat er in dit genre ook nog goede films worden gemaakt waarin geen alfamannetjes woest vlaggenzwaaiend met granaten tussen de tanden grommend door het beeld hollen.

Deels komt dat door de Bradgelina-minus-Angelina-plus-Marion-constructie waar Robert Zemeckis goed gebruik van maakt. Je ziet het er vaak toch aan af of een liefdeskoppel dat in het échte leven ook is. Dat Cotillard en Pitt daarbij ook nog eens twee van de beste acteurs van hun generatie zijn die weten wanneer je moet schitteren maar ook wanneer je een stapje terug moet doen om de film te laten ademen, zorgt ervoor dat Allied sowieso al twee zeer geloofwaardige hoofdkarakters heeft waarmee je een band opbouwt.

Belangrijk, want deze film speelt voor een groot deel op die gevoelens in. Max Vatan en Marianne Beauséjour pretenderen een koppel te zijn om zo een aanslag op een Duitse officier in Casablanca te plegen en raken daarbij daadwerkelijk verliefd. Wanneer verhalen opduiken dat laatstgenoemde in werkelijkheid een Duitse spion is, ontstaat een prachtig uitgewerkt spel waarbij liefde het moet zien te overwinnen van wantrouwen.

Een interessante opzet, maar wel een die alleen slaagt met een sterke timing, geloofwaardige ontwikkelingen en sterk acteerwerk. Met dat laatste zat het dus al meer dan goed en ook op de eerste twee punten scoort Allied hoog. Zemeckis weet de spanning meerdere malen - in het begin ook al in aanloop naar de aanslag - zeer sterk op te bouwen.

Mooie beelden en prima muziek zorgen constant voor een niet te opdringerig maar wel goed verzorgd audiovisueel plaatje. De pacing is heerlijk en de film nadert ondanks zijn toch behoorlijke speelduur een kookpunt dat daarna ook niet meer inzakt.

Toch is het wel een film die verdeelde reacties oproept, wat vaak een goed teken is. Vooral het voor Hollywood-begrippen choquerende einde kon niet op ieders waardering - maar wel het mijne - rekenen. Tussen een hoop gesnotter door hoorde ik een groepje tienermeisjes ook spreken over ‘een mooie film met een kuteinde’, waar ik me wel iets bij kan voorstellen als je met een warm romantisch gevoel huiswaarts verwacht te keren.

Uitstekend romantisch oorlogsdrama, kortom, dat ik zo nog een keer zou willen zien. Als dit de opmaat is voor 2017 kan het wederom een prachtig filmjaar worden.

Als er een woord is dat deze film het beste omschrijft is het onnatuurlijk. Hoewel de kostuums, balzalen en auto’s er overtuigend uitzien, hapert Allied aan alle kanten. Het script is op zichzelf interessant; helaas laat de uitwerking te wensen achter.

Allereerst de casting. Marion Cotillard is aardig op haar plaats. Brad Pitt daarentegen speelt vooral op de automatische piloot en lijkt nooit echt in zijn rol te groeien. Door de totale afwezigheid van enige chemie tussen de hoofdpersonen, draait de film uit op een slaapverwekkende zit. Zelfs de dood van Cotilard deed mij vrijwel niks. Terwijl de mate van empathie (of het gebrek daaraan) doorgaans een goede graadmater is voor een goede film.

Nu ik toch bezig ben: de bevalling was totaal bespottelijk en ook de luchtaanvallen van de Duitsers zagen er weinig overtuigend uit. Nog lelijker vond ik de nachtelijke scenes in Casablanca. Ik verwacht niet de visuele schoonheid van La Grande Bellazza, maar Allied blijft werkelijk mijlenver hier vandaan.

Ten slotte maken de stroeve dialogen en de over-de-top sentimentaliteit Allied tot een film die je een dag later al bijna vergeten bent. Jammer, want de ingrediënten waren wel degelijk aanwezig.

2*

Smaken verschillen, maar de chemie tussen Pitt en Cotillard is er wel degelijk. En zoetsappig wordt de film nergens. Het is juist het sentiment dat in de oorlog vaak onder vlaggen en vaandels wordt geschoven. Zemeckis weet wederom op de juiste manier de gevoelige snaar te raken. Ik werd gegrepen door de film. De beelden zijn prachtig en komen overtuigend over. Het spel is van deze topacteurs formidable en de aankleding is uitstekend. Een scene zoals in de auto is nog treffender en sfeervoller dan in de auto in de Titanic. Natuurlijk zullen er dingen in zitten die wat vreemd zijn, maar dat stoorde totaal niet. En daarnaast was het ook wel prettig dat je in een oorlogsfilm eens niet Jawohl herr Obersturmbannfuhrer te horen kreeg. Eindelijk voor mij weer eens een film die me voorlopig niet los zal laten.

Nogal stoffige bedoening (als in: saai & oudbollig). Wij hadden af en toe moeite om wakker te blijven, mede doordat er vrij weinig actie inzit.

Ik werd nog wat afgeleid door een mede bezoeker die een uur lang echt continu nonstop heeft zitten knagen: een mega bak popcorn, 2 zakken chips en frisdrank gingen erdoor heen. Fascinerend wat een mens allemaal wel niet kan wegstouwen in korte tijd.

Deze gaat op de stapel "niet memorabel, dus snel vergeten maar redelijk makkelijk uitkijkbaar".

2,5*

Eigenlijk kun je na Son of Saul nooit meer 'eerlijk' een film zien over de Tweede Wereldoorlog. Hollywood reduceert vrijwel alles tot een simpel, overzichtelijk, geromantiseerd en spannend jongensboek. Ook hier weer. Met een aantal ontzettend storende scènes zoals de geboorte van hun dochter en de picknick. Wat gebeurt daar allemaal op de achtergrond?!

Een redelijk romantisch oorlogsdrama a la Pearl Harbor dat doet wat het moet doen en nergens echt de plank misslaat. Verder overstijgt het ook nergens mijn verwachtingen en blijft daardoor in de middenmoot hangen. Vooral het acteerwerk van Cotillard kan me erg bekoren, voor mij de ster in deze film, ook vond ik het wel amusant om Pitt hier en daar een woordje Frans te horen spreken.

De film bestaat eigenlijk uit twee delen en mede door het begin met beduidend meer actie en sensatie, kabbelt de film daarna voort in een tempo dat net acceptabel is. Daarna komt er wel weer wat spanning terug, maar de film komt niet meer in de buurt van het sterkere begin.

Hoogtepunten waren vooral de aankleding en locaties aan het begin van de film, het degelijke acteerwerk en de manier waarop de film eindigt.

Een ode aan de degelijkheid. Robert Zemeckis heeft de fijne kneepjes van het vak duidelijk te pakken, maar vertaalt dat in Allied naar een doorsnee oorlogsdrama dat niet zal beklijven.

Voor mij -en naar ik schat ook voor vele anderen- was dit in de eerste plaats de film van Brarion. De liefhebbers van de achterklap-sectie op nu.nl konden hun lol op, toen bekend werd dat de breuk tussen Brad en Angelina wellicht iets van doen had met een Frans getinte woestijnzand-romance. En inderdaad, de chemie tussen de twee spat van het scherm. Ietwat pijnlijk misschien zelfs voor Jolie; zeker vanaf de tweede akte wordt Cotillard steeds meer (qua personage en binnen het plot) een Mrs. Smith in disguise.

En toch sleept Allied maar wat voort. Brad Pitt is precies de Pitt die we kennen van een dozijn andere films (alhoewel… what happened to that face?), Cotillard overtuigt maar raakt me nergens. Het scenario is zodanig vlak en voorspelbaar dat er in de eerste akte eigenlijk nog het meest te genieten valt. Sfeer, setting en narratieve opbouw, zonder dat er al te veel aandacht hoeft te worden besteed aan het zich later ontvouwende kat-en muisspelletje. Het einde laat wel zien dat Allied net iets meer poogt te zijn dan een happy romance, maar wat wil je ook in een film die zich afspeelt in de Tweede Wereldoorlog. Het is eigenlijk eerder jammer dat we nog zo weinig van de oorlog zien, buiten de setting om. En zo’n Duitse commandant die Frans en Engels spreekt, maar z’n moedertaal kennelijk heeft afgezworen… Het zou verboden moeten worden.

Al met al een film die ik net geen voldoende kan geven. Geen enkele scène blijft me echt bij, en Pitt en Cotillard acteerden uiteindelijk, de aanwezige chemie ten spijt, te routineus. Zemeckis mag daarnaast de volgende keer weer buiten de lijntjes gaan kleuren; wie weet verrast hij me dan nog eens.

2.5*

Robert Zemeckis is één van mijn persoonlijke favorieten regisseurs. Niet dat al zijn films meesterwerken zijn, dat zijn ze zeker niet, maar hij heeft meerdere van mijn persoonlijke favorieten films op zijn naam staan en de andere films, die hij heeft geregisseerd, vond ik ieder sterke kanten hebben die ze de moeite waard maakte gezien te hebben (met uitzondering van The Polar Express misschien..). Een regisseur met diversiteit die, ongeachte welk genre hij benaderd, altijd wat sterks te bieden heeft. Allied vind ik zijn sterkste film sinds Cast Away.

Een hele mooie film die een goede bioscoopstarter van 2017 vormde. Allied besteed veel tijd aan het onderbouwen van de relatie tussen de hoofdpersonages; ik vond beide personages leuk om te volgen en had een duidelijk beeld waarom ze voor elkaar kozen. Ik had leren geven om ze waardoor ik het moment dat de man te horen krijgt dat de vrouw mogelijk niet is wie ze zich voordoet spannender maakt. Samen met de man volg je stapsgewijs hoe de twijfel begint te vormen en de film wist de spanning er goed in te houden. Zowel Brad Pitt als Marion Cotillard spelen vol overtuiging en ik merkte de sympathie met de personages te hebben waar de film op uitwas.
Wat me overigens ook beviel is de tijdsperiode waarin het zich afspeelt: de film doet alles in zijn macht je het idee te geven een bezoek te brengen aan de begin jaren 40: de muziek, kleding, huisindelingen, kapsels etc. Het vormde een levendige gezellige sfeer.

De film behandeld o.a. oorlog als thema, maar ditmaal word het oorlogsaspect redelijk op de achtergrond gezet en focust de film zich meer op het verhaal van de personages, wat ik een fijne verfrissing vond van de meeste oorlogsfilms die ik heb gezien. De oorlog wordt niet genegeerd, maar het speelt geen rol waar het niet nodig is.
Het enige wat me minder beviel aan de film is dat de man minder diepgang bevatte dan de vrouw. Zelfs wanneer je hem op de voorgrond hebt draaien de scenes voornamelijk om de vrouw. Ik vond hem voldoende onderbouwd om het verhaal te laten werken, maar ik merkte dat hij op bepaalde momenten meer leek te dienen als een pion om het mysterie omtrent zijn vrouw te ontvouwen dan dat hij een interessant eigen verhaal meedroeg.

Los daarvan is Allied een film waar ik erg goed van genoten heb. Een mooi verhaal met goede mysteries, sterke acteerprestaties en het tijdperk waarin het zich afspeelt word levendig neergezet. Het mannelijke personage bevat minder diepgang, maar hij is voldoende onderbouwd het verhaal te laten werken.

4/4,5*

Films van Robert Zemeckis beoordeel ik zowel goed als slecht. Met Allied komt er weer goede op het lijstje.

Vooraf was ik wat sceptisch omdat ik in mijn kenniskring had vernomen dat het nadruk nogal veel op de romantiek lag en dat er van actie weinig sprake was. Gelukkig kan ik zeggen dat dit niet het geval is. Natuurlijk staat de romance(lees relatie) tussen Max en Marianne centraal, maar het wordt nooit zoetsappig. De afwisseling drama en actie is heel subtiel. Het wordt nergens overdreven en de actiescènes zijn juist heel sterk. Realistisch, spannend en goed in beeld gebracht. De decors in zowel Marokko als Engeland zijn goed en zorgen voor een gepaste setting. Dat Brad op de automatische piloot acteert, ben ik het wel mee eens. Dit doet echter niet af dat de chemie tussen Pitt en Cotillard van het scherm afspat.

Tenslotte het einde, heerlijk! On-Hollywoods en een perfect einde voor deze film.

4,0*

Doen ze het of doen ze het niet?

Vanwege alle ophef die om Brad Pitt en Marion Cotillard heen hangt zou je de film zelf bijna vergeten, maar is het eigenlijk wat?

Zelf vind ik Allied in alle opzichten middelmatig. Het wordt nooit echt slecht maar dat betekent niet dat deze bij mij niet heel snel de vergetelheid in zal gaan raken. Dit komt omdat de personages voor mij eigenlijk altijd een beetje op afstand blijven omdat met name het acteerwerk van Pitt hier, niet bijster onderscheidend is en laat staan de kijkers meesleurt in het verhaal. Tel daarbij op dat de film in zijn effecten en sets vaak veel te veel het idee geeft dat alles in een studio opgenomen is en dan kan de chemie tussen Pitt en Cotillard -die er wel degelijk is- echt niet de gehele film redden.

Vanwege deze aspecten leefde ik maar minimaal met de personages mee en bracht het einde mij ook niet in ontroering. De hele film heeft gewoon een te vergeetbaar verhaal waar Zemeckis niet iets unieks van heeft proberen te maken. Het voelt allemaal een beetje als automatische pilootwerk aan, zowel van de regisseur als een van de hoofdrolspelers. Ik zou dan ook bijna nog meer geïnteresseerd worden in de achterklap rondom de vermeende affaire dan in Allied zelf.

2,5*

Aardige film die maar niet bijzonder wil worden. Ondanks het onderwerp kabbelt het wat voort. Had denk ik veel meer in gezeten dan er uit gehaald wordt.

"We suspect your wife is a German spy."

Blijkbaar is deze titel gebaseerd op een waargebeurd verhaal, hoewel de aandacht meer ligt op de vermeende affaire tussen Brad Pitt en Marion Cotillard.

De relatie tussen een Canadese geheim agent en een Franse verzetsstrijder zou voor een intrigerend verhaal moeten zorgen, met name omdat laatstgenoemde ervan verdacht wordt een Duitse spion te zijn. Helaas blijft de vlakke uitwerking daarbij achter, waardoor het lijkt alsof Robert Zemeckis geen nood heeft om het gebeuren verder uit te diepen.

'Allied' zou moeten draaien om de romance tussen Max en Marianne; een stel dat dichter bij elkaar is gekomen door hun meest gevaarlijke missie succesvol af te ronden. Althans, dat zou je denken. De liefde tussen deze twee wordt namelijk te routinematig gebracht, ten spijt van een - verdwaalde - seksscène te midden van een opstekende zandstorm. Daarvoor kunnen zowel Pitt als Cotillard niet voldoende overtuigen.

Qua verloop mogen de ontwikkelingen dan nogal ongeloofwaardig aandoen, maar de algehele sfeer blijft gelukkig wel intact. Dit is te danken aan de mooie beelden die je als kijker voorgeschoteld krijgt. Desondanks gooit de onevenwichtige pacing soms roet in het eten. Hierdoor blijft de spanning gematigd en blijft een echte climax uit, zelfs het slot brengt daar geen verandering in.

Al met al een redelijk oorlogsdrama, maar hier had duidelijk veel meer uitgehaald kunnen worden.

Kleine 3,0 sterren.

Oerdegelijk, maar met vakmanschap gemaakt en een voldoende budget lijkt het heel wat. De sfeer is prima en de opbouw is ook uitstekend met eigenlijk twee grote delen: eerst in Marokko een geheime missie en vervolgens het tweede uur terug in Londen. Zemeckis houdt (mede zo) de vaart erin en je verveelt je geen moment. De aankleding, vooral in Marokko, is erg mooi. Het is ook Cotillard die de hele film draagt, zowel in het Engels als het Frans. Dan steekt Pitt er wat bleekjes bij af. Jammer, ik vind hem geen onverdienstelijk acteur maar zelfs op halve kracht zou hij met zijn star power nog wel iets moeten kunnen neerzetten, zoals Bogart altijd Rick uit Casablanca is, of hetgeen waar alle Nespresso-reclames op drijven. De relatie tussen de twee gaat daarom ook nooit echt leven. Hoezeer het allemaal knap en goed in elkaar zit, bijzonder wordt het nergens. Zeker aan het eind als de spannendste momenten kunnen beginnen gaat de plotontwikkeling veel te snel is de film ineens afgelopen en bleef ik toch wat teleurgesteld achter. Ook vond ik de sfeer in Londen iets te veel nonchalant en niet echt dreigend aanvoelen. Geen idee hoezeer dit tegen waarheid aanzit, maar als bombardementen niet spannend zijn is er toch iets mis. 3,0*.

Alleen al de filmposter bezien gaat het hier om een 'Brarion' in plaats van een 'Brangelina'. Weer met de WOII (blijft toch het meest unheimische, radicaal controversiële achtergronddecor, we blijven die periode toch uitermate lang commercieel uitmelken) en een liefde-die-er-niet-mag-zijn-verhaal. Maar je gaat er vooral heen om Brad Pitt. En we weten allemaal wat hij kan na Fight Club, Twelve Monkey's, Fury, Ocean's en Inglorious. Dat kwam er hier allemaal niet uit. Brad Pitt in een gereserveerde, bedeesde, terughoudende rol met een permanent strak bekkie. Dat is op 1% van zijn kunnen. Plemp er dan Matt Damon met een onverschillige blik neer. Fijne achtergronden met Casablanca (zoals ook het onderkomen van de Duitser), een veelbelovende start, maar verzandt daarna in cliché liefdeslijntjes, waarna het einde de nek omgedraaid wordt. Laat ze dan ontkomen met het pantservliegtuig nondeju.

Oké, niet meer dan dat. De plot is al na ca. 40 min duidelijk. Dan hoop je dat er een diepere laag in de film zit met een verrassende plotwending, maar helaas. Dan hoop je op optie twee: dat de chemie tussen de hoofdrolspelers zo goed is, dat het veel goed maakt. Helaas, ook niet het geval. Ze wekken weinig sympathie op. Zemeckis kennende zou spektakel nog veel kunnen goed maken. Jammer genoeg is dit mondjesmaat aanwezig en zodoende blijft er voor mij een matige wegkijkfilm over.

Alweer zo'n over de top WW2 film van Bradje Pitt?

In het rijtje Inglourious Basterds en Fury is dit een soort deel 3

Prachtige film! Avontuur, drama, romantiek en humor. Een film die gewoon alles doet volgens het boekje, maar Ooh Ooh wat werkt het goed. De acteurs zijn overtuigend, de spanning en het tempo zitten goed en er is een perfecte balans tussen de in de eerste regel genoemde elementen.

Daar waar Rogue One geen ziel had en Split een warrig en zeer ongeloofwaardig einde had, weten de makers van Allied op sublieme manier een einde aan de film te geven die je naar huis stuurt met het gevoel dat de film je iedere euro waard was.

Chapeau!

Een weinig voorkomend verhaal en dat maakt de film juist zo goed.

Gewoon een niks film. cliché rommel. De facts kloppen niet met als hoogtepunt dat Brad Pitt een boek leest die in 1947 geschreven is. En zo zit deze hele film vol met missers en slecht acteerwerk slecht en een slechte productie zoals Lege kopjes koffie opdrinken enz. Zonde van je tijd.

goede film. Vond de chemie tussen cotillard en Pitt juist wel naar voren komen.

verder mooie beelden en locaties.

Vond het wel een mooie film. En wel spannend ook. Heb toch dik twee uur zitten genieten. En daar maken ze zo'n film toch voor. Toch?

Vond het met die veel bekritiseerde chemie tussen Brad Pitt en Marion Cotillard wel meevallen, al acteert Brad Pitt als een houten klaas en heeft hij de uitstraling van een natte krant. Is dat nu de beroemde Brad Pitt? Nou ja, het is ook de eerste film die ik van hem zie, want ik ben niet zo dol op het Hollywood-gebeuren. Al heb ik genoten in Hollywood en heb ik de hele Walk of Fame gelopen. Maar dat terzijde.

Alhoewel. Dit is natuurlijk een pure Hollywoodproductie. Al begrijp ik niet dat ze anno 2017 nog films maken die in de Tweede Wereld oorlog spelen. Is voor mijn generatie wel leuk, maar wie zegt dat heden ten dage nog iets? En dan met alle nuances van deze film? Film is neergesabeld door de kritiek. Voor mij weer het bewijs dat je daar nooit op moet afgaan.

Ze zal wel goed kunnen pijpen anders zou ik echt niet weten wat Mr. Pitt in haar ziet.

Matige film met waanzinnig slecht acteerwerk van de hoofdrol spelers

Prima vermaak deze film en hoezo Marion Cotillard geen lekker ding?? Niks mis mee dacht ik.

Brad Pitt blijft er nog steeds goed uit zien ondanks hij 53 is.

Ondanks dat veel dingen niet klopte in de film vond ik het toch best een aardige film.

Prima film met een goed verhaal. Het moet wel even op gang komen maar de tweede helft vond ik zeer boeiend en het einde is sterk. Er wordt ook prima gespeeld en het was leuk om Pitt weer eens in actie te zien. Een goede mix van drama, actie, oorlog en spionage met een aantal lekkere spannende momenten. Het schijnt dat sommige details niet kloppen maar als je (zoals ik) daar niet op let of aan stoort is het zeker geen slechte film. Ik heb me er uitstekend mee vermaakt!

Tis toch wat he. En daar speciaal een account voor aanmaken.