Gekijôban Poketto Monsutâ Kesshôtô no Teiô ENTEI (2000)

Jammer dat ook hier de echte Pokémon-magie niet genoeg aanwezig. Het verhaal is nogal slap en de animatie is te simpel. Wel leuk dat Charizard, Ash komt helpen. Toch nog een klein beetje van die magie. Vooralsnog blijft Pokémon Heroes de beste film in deze reeks.

2,0*

Weer een waardeloze Pokemon film. Die net zoals gewoonlijk bij mij niet leuk is. 0,5.

Het meest frustrerende aan de derde Pokémonfilm is dat die een concept heeft die me zowaar aanspreekt, maar dat het enorm slecht is uitgewerkt. Het verhaal van deel 1 was een rommeltje en die van deel 2 zo simpel en standaard dat je er niets fout aan kon doen. Daarom is het op zijn minst fijn om te zien dat hier een beetje ambitie naar binnen is gekropen en er een poging gewaagd is om er iets unieks van te maken. Natuurlijk valt dit keihard op zijn bek, maar als je systematisch een hele lange reeks Pokémonfilms gaat kijken is het al lang leuk als er iets nieuws geprobeerd wordt.

Het concept van het verhaal draait er namelijk om dat een klein meisje van 3 tot 5 jaar oud na de verdwijning van haar ouders eenzaam en verward achterblijft en wiens fantasiewereld door vreemde wezens tot werkelijkheid worden gemaakt. Het is wat abstract wellicht, maar het idee om een spel te maken met realiteit en fantasie en om dan de fantasie van een meisje dat nog niet oud genoeg is om te lezen is een vondst waar je veel mee kan doen. Dat wordt hier niet gedaan, maar stel je voor dat Miyazaki ermee aan de slag gaat. Dan wordt het pas frustrerend om te zien hoe de makers van de derde Pokémonfilms het weer verknald hebben.

Al valt het aanvankelijk nog mee. Het paleis dat Molly met haar gedachten creëert vind ik persoonlijk spuuglelijk, maar het is tenminste iets waarvan je je kunt voorstellen dat een klein meisje het 't mooiste gebouw van de wereld vind. De eerste reeks avonturen in deze wereld zijn best aardig om te volgen, met hier en daar een leuke vondst. Er wordt zelfs geprobeerd om Molly's traumatische ervaring rond de verdwijning van haar ouders om te zetten in een dramatische lijn, stel je voor zeg. Maar dit is een Pokémonfilm en de ambitie maakt al snel plaats voor eindeloze gevechten met vuur en laserstralen, gecombineerd met nog wat willekeurige aanvallen. De gevechten worden niet boeiend in beeld gebracht en gaan veel te lang door, maar vooral lijken ze zinloos. Er wordt namelijk zelden iemand geraakt door die stralen en als dat toch gebeurt brengt dat weinig schade toe. Het lijkt wel een serie ontwijkingen. Dit wordt snel saai, zeker als je net al twee andere Pokémonfilms gezien hebt die hetzelfde deden. En toen dat gevecht tussen Entei en Charizard eindelijk voorbij was moesten die passieve Unown nog verslagen worden in een van de saaiste actiesequenties ooit. Je zou bijna vergeten dat de eerste helft nog vermakelijk was. Toegegeven, de film blijft consistent in Molly's psychologie hangen en daar zit zelfs enige logica in, maar was dit alles waarmee ze aan konden komen zetten? Ook dat Entei continue het zinnetje "Als dat is wat je wenst" herhaalt wordt vervelend.

Niet zo slecht als de eerste film, mede door het leuke concept, maar daar is alles ook wel mee gezegd.
2*

Dit was overigens de laatste Pokémonfilm die ik zag terwijl ik nog fan was. Ik kon hem me nog maar vaag herinneren, maar vanaf nu ga ik werkelijk nieuw terrein in.