Inglourious Basterds (2009)

Het minst verrassende aan de film vond ik eigenlijk dat Christoph Waltz een oscar heeft gekregen voor zijn rol

Totaal mislukte en vervelende film.

Begint wel schitterend, maar hoe meer naar het midden van de film wordt het zo onwerkelijk, en het einde weet ik niet meer, het interesseerde mij al niet meer.

Het einde is nu net zeer opmerkelijk en historisch niet correct dat het memorabel blijft... zelf voor wie de film slecht vond!

Vind ik niet. Ik geef een film bijvoorbeeld een cijfer aan de hand van mijn beleving van de film. Een film die mij enorm interesseert en meesleept in het verhaal hoeft niet foutloos te zijn. Het is tenslotte geen meerkeuze-test, maar een beleving, die je becijferd.

Alsjeblieft zeg. Boiler Room en Outlander een 5.0 geven... en werkelijke meesterwerken als Shutter Island en Inglourious Basterds een 0.5 en 1.0. Dit soort stemmen vind ik gewoonweg zo belachelijk dat ze niet eens mee zouden moeten tellen.

Of American Pie een 5,0* geven....

Wat is het nut van zulke opmerkingen?

Quentin Tarantino:

QT: Well, on this movie there's one real big roadblock, and that's history itself. And I expected to honour that roadblock. But then at some point, deep, deep, deep into writing it, it hit me. I thought, Wait a minute: my characters don'tknow they're part of history. They're in the immediate, they're in the here, they're in the now, this is happening. Any minute, they're dead. And you know what? What happens in this movie didn't happen in real life because my characters didn't exist. But if they had, this could have happened in real life. And from that point on, it simply had to be plausible, and I had to be able to pull it off.

(bron: rottentomatoes.com)

Vond de film helaas wat tegenvallen. Tuurlijk zaten er geniale scenes in (vooral de openingsscene en het sluitstuk), maar op een gegeven moment wist deze film me gewoon niet meer te boeien. Ik ga niet iedere scene hier behandelen, maar na de openingsscene vervalt de film wat meer in een opgezet toneelstuk waar ik niet echt voldoening uit kon halen.

De dialogen waren soms hilarisch (uiteraard) en de acteurs groots, maar dat vond ik helaas niet opwegen tegen het ietwat lege verhaal.

Ik miste gewoon iets. Het was geen één geheel.

Wél een echte Quentin Tarantino, niet echt mijn film.

Een 3*

Deze film is gewoon een grote ode aan het medium van de film zelf! Dus men heeft duidelijk lak aan dingen als historische accuratesse en geloofwaardigheid, en inderdaad, waar staat geschreven dat films zich aan de geschiedenis moeten houden? Integendeel, het maken van een film biedt juist de bijzondere mogelijkheid om de geschiedenis te herschrijven, wat erg inspirerende en uitdagende resultaten oplevert.

En dan de acteurs... Ik denk dat ze allemaal nog nooit zoveel lol hebben beleefd aan een rol. Het plezier spat er gewoon van af. Schitterend om te zien.

Iedereen heeft recht op z'n eigen mening natuurlijk, maar persoonlijk vind ik argumenten als "niet geloofwaardig" en "onrealistisch" een beetje flauw, omdat je dan voorbij gaat aan het overduidelijke doel van deze film. Namelijk: een originele en frisse vorm van vermaak presenteren. Niet de geschiedenis reconstrueren. Dat vind ik namelijk net zoiets als zeggen over een drama dat-ie niet grappig was. Dat is namelijk ook nooit de bedoeling bij drama's.

Sterker nog, Inglourious Basterds profiteert zelfs van haar ongeloofwaardigheid. Anderszins was het nooit zo'n verrassende film geweest, maar gewoon weer een WO II-film.

Niet wat betreft de ongeloofwaardigheid in het script/de plot.

Zoals ie hierboven ergens zelf zegt: But if they had, this could have happened in real life. And from that point on, it simply had to be plausible, and I had to be able to pull it off.

En hij krijgt het wat mij betreft absoluut niet voor elkaar. Kun je toch niet ontkennen? Als het plausible moet zijn, dan had Hitler oa toch voldoende bewaking moeten krijgen? Zo'n uitspraak van Tarantino geeft nogal duidelijkheid.

Ik vond m een beetje tegenvallen. Zo goed als ik me vermaakt heb bij het 'origineel' Quel Maledetto Treno Blindato', zo heb ik me zitten ergeren aan de pretentieuze 'Let's Go Kill Us Some Nazis!'-propaganda.

Jammer vond ik de vele kakarters die werden geïntroduceerd, zónder verder gebruikt te worden! Dat is één keer leuk, twee keer grappig, maar de derde keer wordt het gewoonweg vervelend. Ik vind Brad Pitt als lt. Aldo Raine heerlijk schmierend in zijn rol. MAAR ik had liever wat meer van z'n achtergrond geweten -what's with the scar, man! Idem met de glansrol van Christoph Walz als Kol. Landa. Heerlijk zoals hij zich door het verhaal beweegt, maar wat bewéégt die man! Welke motivaties heeft hij voor zijn acties! En zo worden andere karakters flamboyant geïntroduceerd, en worden vervolgens zwaar ondergebruikt, e.g. Till Schweiger als Stiglitz! En dat is jammer. Liever wat minder, maar beter uitgewerkte karakters.

Hetzelfde gebeurde met het verhaal. Knap dat je zoveel verschillende verhalen door elkaar heenbrijt, om ze uiteindelijk in één apotheose te laten uitlopen. Toch had ik het liever gehad als er minder wat beter uitgewerkte verhalen werden verteld. Het einde was voor mij wat overdreven sentimenteel, én over the top! En dan heb ik het niet eens over de historie-verkrachtingsscene! MAAR dat iedereen elkaar net-niet-net-wel tegenkwam als in een soort slechte 'Drie Hoog Het Raam Uit'-achtige klucht, vond ik wat vermoeiend.

Laatste puntje, deze film had weinig, eigenlijk helemaal niks te maken met het 'origineel' The Inglorious Bastards aka Quel Maledetto Treno Blindato (1978)!! Op zich geen probleem, maar NOEM hem dan anders, óf probeer ten minste één flintertje van het originele verhaal in jouw bombastisch megawerk te versnijden. Maar hij kon blijkbaar geen gaatje vinden..

Verder heb ik me uitstekend vermaakt!

Onrealistisch: zaken die niet in het echte leven kunnen gebeuren. In bepaalde genres is dit dus natuurlijk aanvaardbaar.

Ongeloofwaardig: daden van personages die onbegrijpelijk zijn of elementen van de plot die geen steek houden. Ongeloofwaardigheid is volgens mij in welk genre dan ook een serieus minpunt.

Het is in ieder geval beter dan een saaie geloofwaardige oorlogsfilm. Ik heb ontzettend genoten bij deze film. Het was een erg overtuigende film.

Tja wat zal ik er van zeggen, een typische Quentin Tarantino film. Veel harde beelden met overtuigend acteer werk van Brad Pitt en Christoph Waltz. Om deze film als een komedie te typeren is voor mij op het randje. Natuurlijk zat er plenty humor in maar in combinatie met het bloed dat er vloeide heb ik er moeite mee. Het verhaal was al lang bekend en daarom vreemd om te zien hoe het in deze film afloopt. Daarom van mij drie sterren.

Het is geen remake toch?

Nee. Maar de titel roept natuurlijk wel associaties op.

Ok .

Klopt foutje van mij en heb het aangepast.

Toch niet mijn verwachtingen waargemaakt.

Ik vond het erg jammer dat er weinig scenes waren met DE Inglourious Basterds.

Om de Inglourious Basterds ben ik 'm gaan kijken.

Een erg tegenvallende film.

Leuke film, prachtig gefilmd. Jammer dat het allemaal fictie is....

Iedereen heeft zo z'n mening.. iedereen beleeft een film anders... Als hij Boiler Room en Outlander prachtige films vond, moet hij er een 5 aan geven... Iedereen heeft andere maatstaven en dus ook andere cijfers. Als ik IB niets aan vind, ga ik jou ook niet bekritiseren dat jij een 5 geeft aan een stuk bagger.. (heb IB nog niet gezien, dus kan niet oordelen...). Iedereen heeft een andere kijk, let op andere dingen, interpreteerd dingen anders... Ik zie ook vaak cijfers/commentaar staan waar ik het niet mee eens ben... Das juist het leuke van een eigen mening...

Klopt, maar als iemand zoiets zegt mag hij/zij dat wel staven met argumenten. Wat is er allemaal zo onwerkelijk? Bij Shutter Island gaf ie nog spoilers ook, voordat ik de film zag.

Sommige stemmen vind ik zelf ook belachelijk, tenzij ze goed beargumenteerd zijn. Kan ik het met die redenatie nog niet eens zijn, er zit dan tenminste logica achter. Het enige wat ik dan nog kan denken is: 'Jammer dat je de film niks vond en deze een veel lager cijfer geeft.' Voordeel is dan wel weer dat er discussie kan ontstaan en daar is deze site voor . Hier zijn bijvoorbeeld een paar opmerkingen waar ik meer over zou willen weten:

Jij verwachtte voornamelijk slachtpartijen, waarschijnlijk. Zoals je die ook in Kill Bill: Vol. 1 zag maar dan met minder vechtkunst en katana's. OK. Ik eigenlijk ook. Ik was zelf aangenaam verrast dat er meer in zat. Denk je niet dat een tweede kijkbeurt je mening kan doen veranderen? Zoiets had ik met A History of Violence: aanvankelijk vond ik de film slecht tot middelmatig omdat hij zo enorm afweek van het stripverhaal waarop het script was gebaseerd. Toen ging ik nog 's nadenken en kwam ik erachter dat enkele van die wijzigingen veel logischer waren dan in de strip en dat ik die eigenlijk ook nog 's veel mooier vond. Maar goed, zo niet, jammer dan.Da's interessant ! Wat bedoel je precies? De manier waarop het nazi-regime aan zijn einde kwam? Of zou je het gewoonweg interessanter gevonden hebben om over dit alles in details een geschiedenisboek open te slaan ?

Er zijn wel meer aanslagen op Hitler gepleegd. Met een beetje geluk was hij op die momenten al om het leven gekomen. Ik geef toe dat het in deze film misschien niet zo geloofwaardig is, maar dat maakt het juist zo heerlijk .

Misschien ben ik die film met te hoge of verkeerde verwachtingen gaan kijken, dat kan. Ik zal 'm binnenkort nog eens kijken!

4.0

Goede film met humor en soms bittere ernst.

Lanza heeft oscar voor beste bijrol zeker verdiend.

Heldenfilm met Christoph Waltz als de uitblinkende 'Jewhunter' Heerlijke Tarantino film die af en toe wat langdradig lijkt, maar wat een goede scenes en dialogen komen er in deze film voorbij! Top

Wat een heerlijke film!
De spanning die tijdens de dialogen wordt opgebouwd.. ongelooflijk. Je moet daar wel het geduld voor hebben geef ik toe..
Een geweldige rol, de Jew Hunter, die prachtig wordt gespeeld.
Ook erg gelachen, A.river.derchy..
Of een Hitler die wel op een prachtige manier gewackt wordt. Als je het niet verwacht is het hilarisch
De moeite waard!

De joden zijn ook geen lieverdjes meer! Sterker, ze doen niet onder voor het Duitse geweld, zo in de loop van de enige oorlog die onze opa’s en oma’s nog bewust hebben meegemaakt. En Brad Pitt staat aan het roer van dit collectief moordlustige Hebreeërs. Als dat maar goed gaat.

De morele kwestie buiten beschouwing gelaten (Joden die Nazi-trekjes vertonen? Schande!), is het op z’n zachtst gezegd opzienbarend dat een regisseur als Quentin Tarantino zijn gouden handjes vuil maakt aan historische gruwelen waar zo op het eerste gezicht niks ‘nouvelle violence’ aan is. Al zijn werk vond tot op heden plaats in de onderwereld, wat in zijn geval zeer zeker geen negatieve lading mee hoeft te krijgen. Dat deze keuzes door de Amerikaan tot ware orgasmen voor de misdaadliefhebbers heeft geleid met meesterwerken als ‘Reservoir Dogs’ en ‘Pulp Fiction’, is goed voor hen, maar dat geeft nog geen aanleiding om meteen dolenthousiast te worden over ‘Inglourious Bastards’, waarin het brildragende wonderbrein de gangsters links laat en zijn heil zoekt in een combinatie van het werk van Tim Burton en Steven Spielberg en daar een oorlogssausje overheen plenst.

Wellicht zijn de raakvlakken met de gebroeders Grimm nog wel het pakkendst, daar waar de klootzakken die centraal staan in Tarantino’s nieuwste relaas vooral een volksverhaaltje met bloed en rondvliegende ledematen doormaken. Dat laatste is één van de eisen die de succesvolle regisseur aan zijn werken stelt: ‘de kindjes die nog niet geschikt zijn om bier te drinken mogen ook de bioscoopzaal niet in waar mijn prent draait’, moet hij gedacht hebben. Voordeel voor hem is dat dat juist andere lagen van de bevolking trekt om wél te kijken naar, in dit geval, bijna drie uur dood en verderf.

En dan valt het deze keer allemaal nog wel mee; hij heeft meerdere malen net op tijd op de rem gedrukt om de meest expliciete gruwelen de kijker te besparen. Het resulteert in meer verhaal, meer personage en karakter maar vreemd genoeg ook in minder oeverloos gebrabbel van de hoofdrolspelers. Pitt is de voorman van een groepje Joden dat liever koppen van Nazi’s ziet rollen dan ons bijpraat over voetmassages, Madonna’s popdeuntjes of de Nederlandse manier van frites verorberen, allen voorbeelden van eerdere gespreksonderwerpen waar Tarantino ons van liet grinniken tijdens het voorbereiden van een overval of moord. Enkel als de ‘Bastards’ undercover gaan, mondt het uit in een twintig minuten durende spraakwaterval met een, ach waarom ook niet, gewelddadige climax. Zenuwslopend zoals alleen hij dat kan, en zonder twijfel de één na sterkste passage van de film.

Het hoogtepunt wordt al na enkele minuten bereikt, als wederom een gesprek onderwerp van uh, gesprek is. Waanzinnige opbouw, perfecte montage en ster van de film Christoph Waltz als Nazi die op slinkse wijze achter de waarheid van enkele verscholen Joden komt. Het vormt de opzet voor een knappe mengeling van verhaallijnen die elk hun eigen leven leiden in het middenstuk om op het einde samen te komen op een spectaculaire en chaotische wijze die nog het dichtst in de buurt van een veldslag uit ‘Lord of the Rings’ komt.

Het blijft een verre van voor de hand liggende keuze om oorlog als thema te nemen als je naam Tarantino luidt, zeker als ook nog eens hele scènes in een voor Amerikanen vreemde taal wordt neergezet. Verbazing is er bij mij dan ook nauwelijks als deze actiekomedie, zo zie ik ‘m toch vooral, lang niet zoveel dollars op blijkt te brengen als verwacht. Ik adviseer de regisseur die overduidelijk een voorliefde heeft voor het samenvoegen van geweld en boeiend slap gelul, terug te keren naar zijn roots, al is dit sprookjesachtige uitstapje in de Europese jaren 40 genietbaar op alle fronten en doorspekt met slimme verwijzingen, hilarische situaties en andere mallotigheid die niet in WO2 thuishoort.

Met een budget van 70 miljoen en een opbrengst van 320 miljoen lijkt me dat helemaal niet verkeer. Ook met het oog op de R rating....

Aan Pulp Fiction heeft hij destijds minder verdiend. Dit is toch wel opmerkelijk . Pulp Fiction is daarentegen voor een lager budget gemaakt.