Mammoth (2009)

Lees nu eigenlijk dit en andere gerelateerde Berlijn-berichten pas. Het NRC vond het de beste film in competitie, althans zou het een terechte winnaar gevonden hebben. Oa voor getoond lef. Maakt me in elk geval benieuwd.

Jep, gaat bij deze op de to-see list.

?? mooier dan ooit juist.. of je moet terug verlangen naar de LeAnn Rimes-achtige tijden, mag ook n'tuurlijk

Zooo.. wat heb ik van deze film genoten!! Clichematig;mmja.. Naief... misschien wel. Maar als het bijdraagt aan het verhaal, waarom ook niet een keertje!

Fijne transparante personages, een eerlijk verhaal, lekkere muziek. Hm! Aanrader!

Gisteren een heftige trailer gezien, gewoon op de landelijke televisie. Wordt ambitieus ingezet op deze film. Ik ben blij dat Onderhond weer "boe" roept bij deze filmmaker. Dat betekent dat ik weer erg kan gaan genieten van het werk van Moodysson.

Trailer zag er echt vaag uit, maar ik wil de film toch zien op de één of andere manier.

Waar kan ik vinden welke muziek je te horen krijgt in deze film?

het lijkt me een rare film en een beetje een standaard drama film, en de naam MAMMOTH waar slaat dat op?

heeft die iets te betekenen?

Mammoth betekent mammoet. En een mammoet was een soort olifant, maar is uitgestorven,.

Ja oke maar waarom die naam voor deze film?

Ik denk dat het te maken heeft met Tom die op weg naar een zakendeal, van zijn baas een pen krijgt met mammoet resten erin. En later in de film heeft Tom het erover dat hij graag liefdadigheidswerk zou willen doen, omdat hij het gevoel heeft dat de mensen net zoals de mammoeten zullen uitsterven.

Any way terug naar de film, ik heb 'm vandaag dan toch maar in de bios gecheckt met wat vrienden en ik moet zeggen dat ik aangenaam verrast ben. Allereerst verveelt deze film geen enkele minuut en het blijft je gewoon geboeid houden, die twee en een half uur zijn zo voorbij. Toen de film dan ook afgelopen was vond ik het echt jammer, want ik wou zo graag weten wat zich nog meer zou afspelen tussen Tom en zijn gezin en Gloria en zijn zonen.

Deze film laat echt goed zien dat veel geld, materialisme enz. geen geluk kunnen brengen in je leven. Een film die over het harde leven gaat en je de kleine dingen in het leven laat waarderen.

Trouwens wel respect voor de soundtrack, er zitten echt goede tracks tussen passend bij het daarbij behorende moment.

Al met al 4, 0 verdiende sterren. Als er geen open einde was geweest misschien een halve ster meer, maar aan de andere kant laat een open einde ook iets over voor je eigen fantasie.

Geluk zit hem dan toch in kleine dingen... en immaterieel is belangrijker dan materieel.

Dit had Moodysson in zijn hoofd volgens mij, toen hij deze film ging maken. Beetje cliché-achtig, maar wel goed uitgewerkt in deze film. De meester is weer terug... met soms Fucking Åmål achtige close-ups in een klas enzo. Wat heb ik die typische Moodysson inzoom shots gemist. Ook was de soundtrack weer erg passend en pakkend. Dit was weer een opstapje naar zijn vroegere werk. Terecht en minimaal 4*.

Het was weer een feest om naar de nieuwe Moodysson te mogen kijken. Ondanks zijn status als mijn favoriete regisseur had ik het vermoeden dat dit een lange taaie zit zou zijn. Het tegendeel is waar. Niet overal even subtiel in beeld gebracht, maar Moodysson geeft tenminste geen oordeel over goed of slecht: de mensen in de Derde Wereld kunnen even veel van hun situatie maken als de rijke mensen in het Westen. En andersom. Genoten. 4,0*

Ik zit nu een recensie te schrijven over de film, met af en toe een halve blik op imdb.com. De film is nog beter dan ik al dacht...meteen een halve punt omhoog.

De hoofdrolspeler krijgt een pen t.w.v. $ 3000, met mammoet ivoor erin. (belachelijk natuurlijk)

Terwijl je ook scenes van armoede in Thailand en De Philipijnen krijgt te zien.

Dus Mammoth is gekozen om het belachelijke verschil in welvaart aan te tonen.

Ik herkende alleen Radiohead - House of Cards.

De laatste 2 films van Moodysson overgeslagen, niet echt veel gemist geloof ik. Mammoth is net als Lilja 4 ever een prachtig eerbetoon aan de scheve verhouding in de wereld. 4*

Het waren er maar twee hoor (125 minuten staat hierboven)

Het verhaal spreekt me totaal niet aan, maar ik heb geleerd dat dat niet altijd wil zeggen dat de film dan ook slecht is. En zoals ik hierboven ergens lees dat de film de hele 125 min. niet verveelden , kan het toch best een aardige film zijn. Ik heb hem al 1 week in huis dus zal toch maar gaan kijken , want hij krijgt wel hoge stemmen. ben benieuwd

Behalve de kans om de regisseur echt te leren kennen.

Edit: Speelt Thomas 'The Station Agent' McCarthy hier trouwens in mee of is het gewoon een naamgenoot?

De cirkel is bijna rond, nog niet helemaal. Moodysson keert hier terug naar een relatief conventionele film. En het is een naïeve film, net als vooral Fucking Amal dat was. Maar het optimisme van die film keert hier niet helemaal terug. Het grote geluk is nooit helemaal te bereiken.

Thematisch past de film vrij naadloos in het oeuvre van Lukas Moodysson en is het een logische stap. Volgens mij zie je aan weinig filmmakers zo duidelijk de geestelijke toestand van de regisseur. Naief optimisme in Fucking Amal, de soms onbedoeld verkeerde gevolgen van naïef optimisme in Tilsammans, de totaal verrotte wereld in Lilja 4-ever en daarna in kleine stapjes uit die pijlloze diepte met de verwarde mensheid in Ett Hål i Mitt Hjärta en het naar binnen gekeerde Container. Mammoth zet voorzichtig een raam open en laat vooral goede mensen zien die door gewoontes, ongelijkheid, verwachtingspatronen, gebrek aan communicatie, ambities en verlangens niet in staat zijn om het geluk te bereiken dat voor het grijpen lijkt te liggen. Elkaar op verschillende momenten proberen te bereiken met communicatiemiddelen, maar de ander in zo'n ander gevoel aantreffen dat er alleen een bijna-contact ontstaat. En als je een vreemde leert kennen roept het bekende je toch weer terug.

Mammoth koppelt grote thema's aan personages die niet zwart-wit (niet meteen sympathiek, maar wel met medeleven getoond) zijn en een naïeve blik die me deed denken aan een uitspraak van Theo Maassen uit een van zijn shows; "Waarom doen we allemaal niet gewoon wat we het allerliefste willen?". En die cocktail zal niet voor iedereen zijn denk ik. Er gaan nog wel wat dikke onvoldoendes vallen.

De film is thematisch en qua verhaalvorm wel wat verwant aan Babel, alleen vond ik deze film veel minder geforceerd en veel consequenter van toon. En aanzienlijk beter dus.

4.0*

Misschien had ik daar geen behoefte aan? Ik heb de trailer en korte fragmenten gezien plus commentaar gehoord van bekenden wiens mening in redelijk vertrouw van A Hole in My Heart. Ik had er geen zin in.

Mammoth is dan weer wel een echte aanrader.

Hoop hem deze week nog in de bios te gaan zien. Ben ERUG benieuwd!

Hoewel ik het met je eens ben dat de cirkel nog niet helemaal rond is; was dat in Fucking Amal ook wel zo, dat het geluk helemaal te bereiken is? Ik denk het niet, als ik naar het einde van die film kijk. Verder een mooi stukje.

@Kraay: klopt!

Ik vond het heel raar dat de namen van de Filippijnse nanny en haar zoontjes Gloria, Manuel en Salvador luidden. Klinkt erg Zuid-Amerikaans en bepaald niet Aziatisch. Of zijn dit gebruikelijke namen op de Filippijnen?

Dat zijn gebruikelijke namen op de Fillipijnen. Voordat de Fillipijnen een Amerikaanse kolonie was, was het een Spaanse kolonie. In die tijd zijn de achternamen op de Fillipijnen officieel ingevoerd. Dat waren grotendeels Spaanse achternamen. Tijdens de Spaanse overheersing was het ook gewoon om je kind een Spaanse voornaam te geven en dat is tot op de dag van vandaag eigenlijk nog zo.

Na het loodzware "Lilja 4-ever" en het uiterst deprimerende en experimentele "Container" vond ik deze film van Moodysson een verademing. Voor een film van Moodysson vond ik hem zelfs redelijk optimistisch, hoewel ik mij af en toe toch stoorde aan zijn al te nadrukkelijke moralisme in zijn eerste engelstalige film.

Het gedeelte wat zich in Thailand afspeelde vond ik daarom ook verreweg het best, dat gedeelte in de Philippijnen verreweg het minst. Ik had bij het laatste weer het idee naar een NOVIB filmpje te kijken. Ik zie nu eenmaal liever scènes waarbij een Thaise schoonheid het probeert aan te leggen met de 'koele' zakelijke Leo dan scènes van kinderen die op een vuilnisbelt ergens op de Philippijnen naar eten zitten te zoeken.

Dat deze film ondanks de genoemde minpunten van mij toch een ruime voldoende krijgt komt voor een groot gedeelte door de geweldige soundtrack van oa Ladytron.

"Destroy everything you touch today

Destroy me this way

Anything that may desert you

So it cannot hurt you"

Schitterend!

3,5*

Van begin tot eind weet de film te boeien. Voor mij valt deze film in de categorie 'vermaak', wat overigens niet negatief hoeft te zijn. Het moraliserende element ligt er zo dik bovenop, dat het zijn doel voorbijschiet. De paralellen doen vaak kunstmatig aan, bijv. de scène waarin de Thaise belt met haar baby. Het is allemaal net iets te bedacht en te ongenuanceerd. Toch heeft de film me een leuk filmavondje bezorgd, ook al heb ik het vermoeden dat de film veel meer wilde zijn, maar helaas niet is.

Ik heb het tegenovergestelde, en vind de film totaal niet moralistisch. Integendeel. De scene op de vuilnisbelt met die tante vond ik zo goed... de bewoners daar hebben zelf óók schuld aan de situatie en kunnen het veranderen!

Helemaal mee eens, maar ik kreeg tóch de indruk dat Moodysson met het vingertje naar het welwarende Westen wilde wijzen en ons even onder de neus wilde wrijven dat wij het toch oh zo goed hebben en dat wij toch vooral ook eens moeten denken aan die arme kindertjes op de Philippijnen die zo weinig te eten hebben. Zo kwam het bij mij in ieder geval over. Voor mij heet dit moralisme of beter gezegd misschien het aanpraten van schuldgevoelens.

Voor mij was dit ook de enige smet op de film, voor de rest heb ik mij prima vermaakt. Anders had deze film van mij een dikke onvoldoende gekregen.