Pandorum (2009)

Verrassende film die wat betreft verhaal en setting niet erg origineel is. Dat is bij dergelijke films echter niet zo'n probleem zolang het met de spanning en decors maar goed zit. Gelukkig is dat hier prima voor mekaar; de decors zijn voortreffelijk en ik zat bij tijd en wijle op het puntje van mijn stoel. Het verloop van het verhaal laat zich lekker raden en de climax, waar veel nog duidelijk moet worden, is sterk. Foster speelt een prima rol trouwens, al is de cast ondergeschikt zoals het hoort in dergelijke films.
Je kunt overigens wel een beetje merken dat het oorspronkelijk twee verhalen/ scripts waren die ze tot 1 hebben gemaakt. Zonder de monsters had de film ook prima kunnen werken. Voor de actie en wellicht de toegankelijkheid is dit wel beter.

Op zich wel een oké film. Het begint sterk als ze ontwaken en moeten uitvinden wat er aan de hand is. De sfeer is dan gelijk al gezet en ik zit er goed in, maar zodra ze met die wezens aankomen (die ik er overigens niet al te goed uit vind zien) gaat het bergafwaarts. Er zitten nog wel enkele aardige actiemomenten in en dan die twist dat Gallo en Payton één persoon zijn.

De film deed me overigens enigszins denken aan The Descent en de game Dead Space.

Al met al aardig tussendoortje 3,0 sterren.

Zeker niet slecht. De film had wel beter "Tanis" genoemd mogen worden, want "Pandorum" was slechts een onderdeel van de film.

Ik had tijd nodig om "erin" te komen. Vooral in het begin was het vaak té (en te lang) donker. Zeker een handigheid om spanning te brengen en een bepaald sfeertje te creëren, maar normaal gesproken heb ik een hekel aan te donkere scènes. Het zorgde ervoor dat veel momenten lastig te volgen waren (wat natuurlijk de bedoeling was). Gelukkig ging dat later al een stuk beter.

SF is niet mijn genre, maar ik kan wel genieten van die gore en bloederige scènes en de fraaie decors - in dit geval. De aliens hadden vaak iets weg van stop-motion; zag er soms wat houterig uit, maar meestal waren de scènes met hen de beste momenten van de film. Toch jammer dat je nooit eens een goed gesprek met dergelijke types kunt voeren, kop koffie erbij, dat zou een hoop schelen...

Acteerprestaties waren gevarieerd. Ben Foster deed het behoorlijk, maar was vooral eendimensionaal met zijn coole blik. Ik ben minder te spreken over Dennis Quaid, die me aan een serieuze Will Ferrell deed denken. En dat kan de bedoeling niet geweest zijn.

Ik had graag wat meer van de nieuwe wereld gezien. Zou mooi zijn als ze daar Pandorum 2 voor reserveren.

Het zag er in het begin niet naar uit, maar toch een ruime 3*.

Een soort jaren 00 versie van Alien maar dan met slechter acteerwerk,een minder goede setting en minder spannend.

Verder waren de actiemomenten behoorlijk onoverzichtelijk gefilmd, zeer wazig verhaal en vooral de rol van Quaid viel mij tegen.

Deze film heb ik een jaar geleden ongeveer al eens bekeken, alleen was het toen maar een uur dat ik gezien heb. Waarom ik hem toen afgezet heb kan ik me niet herinneren, maar hij belandde in ieder geval ergens ver in mijn achterhoofd, waardoor ik hem niet meer af heb gekeken. Tot nu. Helemaal.

2 momenten in de film zijn voor mij het sterkst. Het begin... en het einde. De rest van de film is ook absoluut niet slecht, begrijp me niet verkeerd. Maar het begin en het einde vond ik zo goed..

Hoe Bower wakker word.. In een schip terwijl hij er helemaal niks vanaf weet. Vervolgens zie je hem 'vervellen', draden uit zich trekken, heel erg indrukwekkend gefilmd allemaal.
En het einde.. Het moment waar ze erachter komen dat ze zich al die tijd in het water bevonden. Wel op een andere planeet weliswaar, maar toch.. Dat verwacht je niet. Je denkt immers dat het een film is die gaat over 'in de ruimte'.
Het moment waar je te weten komt hoe het echt allemaal zit, waarom die monsters zo zijn, wat er is gebeurd, waar ze zijn, wie het zijn.. Ook fenomenaal natuurlijk.

De make-up van de 'monsters' vond ook ik erg slecht. Het leek inderdaad wel alsof er gewoon oogschaduw of iets dergelijks rondom de ogen was gesmeerd. Dit was niet bij allemaal zo slecht, maar bij de meeste toch wel.

Ik zit ontzettend te twijfelen tussen een 3,5 en een 4. Ik denk toch dat ik voor de 4 ga.
4*

Oef wat was dit slecht zeg. Inderdaad een beetje à la Dead Space, maar dan heel wat minder vermakelijk. Zonde dat 2 topacteurs zich lenen voor zo'n film met irritante en schreeuwerige personages (en vooral oninteressante). Het begin belooft veel, maar na een goed kwartier verslapt de film en daalt het niveau letterlijk met de minuut. Makkelijke schrikeffecten, slecht script en dialoog, plottwists tja.... Moet ik er van zeggen.

Toch 1* voor bepaalde aardige effecten en 0,5* voor Ben Foster die de film draagt en dat knap doet. Verder kan ik er weinig mee en als ik morgenochtend wakker word, waarschijnlijk alweer vergeten ben.

Een leuke film, niets bijzonder maar gewoon leuk om te zien. Sfeer was ontzettend goed, effecten en aliens waren meer dan voldoende en de film voelde redelijk subtiel spannend aan, al had er best nog wat meer spanning in gemogen. Qua acteurs werd ik echter niet bepaald omvergeblazen. Het einde en eigenlijk heel het verhaal kon ook beter uitgewerkt worden.

Toch 3* gegeven omdat ik de hele film lang geboeid zat te kijken en het geen moment saai was. Al zat er zeker meer potentie in. Een mooiere/spannendere soundtrack, meer spanning, beter uitgewerkt verhaal en betere acteurs hadden hiervoor kunnen zorgen. Desalniettemin zeker een film die het kijken waard is, maar niet eeuwig in het geheugen gegrift zal blijven.

Tja, beetje dubbel gevoel hierbij.

Enerzijds zaten er best goeie en spannende stukken in en was het set design (alhoewel niet origineel) best aardig uitgevoerd. Anderzijds vond ik met name die wetenschapster en die agricultuurjongen volkomen ongeloofwaardig. Ze kunnen allebei geweldig goed vechten en lijken zo uit één of andere jungle weggelopen te zijn. Ik identificeer mij graag met personages en bij deze twee lukte dat helemaal niet. Gek genoeg was de militair (Ben Foster) de enige die voor mij echt geloofwaardig overkwam. En de lieutenant was best okee.

De gemuteerden zagen er okee uit, maar ook hier is originaliteit ver te zoek. Leken gewoon weggelopen uit The Lord of the Rings.

Dan heb je nog het Pandorum-gedoe. Is me niet helemaal duidelijk wat dit nu juist is en wat de rol van deze mentale ziekte juist is. Had een stuk beter uitgewerkt kunnen worden.

Einde is wel enigszins verrassend en redt de film van een lagere score wat mij betreft.

Deze ook eens geprobeerd en 'k vond hem ook goed, al zijn er ook wel wat minpuntjes. Zo leek het een soort mengeling van The Descent (de wezens) in outer space te zijn. Ook was de film niet altijd even boeiend, vooral in het begin, maar naarmate de film vorderde, werd hij ook wel beter.

Het beste vond 'k eigenlijk het einde. Hier kunnen ze echt heel veel mee doen. Hopelijk komt er nog een vervolg, maar op IMDB vind 'k er niet direct iets van terug.

Voor de rest deed de cast het niet slecht en zag de film er wel goed uit.

Toch wel aangenaam verrast.

Erg sterke film, al verliest men toch echt punten op het creature-design en het feit dat er toch wel heel veel gespiekt is bij andere sciencefiction werken voor de plotlijnen. Grootste invloed lijkt toch wel Harry Martinsons 'Aniara' gedicht. In dit gedicht vertrekt een groep mensen ook de ruimte in met de hoop een nieuwe planeet te vinden, maar nadat hun kunstmatig intelligente computer Mima de vernietiging van de Aarde toont (en hierna zichzelf vernietigt), vervalt de bemanning ook in waanzin. Grote verschil is dat dit gedicht niet goed afloopt en de film wel, maar alsnog vond ik er behoorlijk wat overeenkomsten in beide verhalen zitten.

Verder flink wat trekjes van Deadspace en hoe de Doom film het had moeten zijn. Toch is de film uitstekend geschoten (fantastische vechtscene met MMA held Cung Le!), doen de acteurs uitstekend hun best (die Ben Foster moet ik in de gaten houden) en is het einde toch behoorlijk verrassend. Het uiteindelijke horrorspektakel wat ik verwachte bleef toch uit, maar voor sfeervolle, psychologische sciencefiction met wat gore zit je echt gebakken bij een film als Pandorum. Zo jammer dat het grote publiek het niet begreep en de critici er weer in grote getallen op scheten, want ik had graag vervolgen gezien.

Dit zijn nou de Sciencefiction verhalen waar ik dol op ben. Deze film deed me erg denken aan het boek Orphans of the Sky (Verdwaald tussen de sterren) van Robert A. Heinlein.

De film begint eigenlijk plotseling. Door het gebrek aan info betreft de situatie van het schip, is film zeer interessant (en mysterieus) om verder te kijken. Dermate de film vordert wordt alles duidelijker, en het verhaal treuriger. Verder is het best wel realistisch, en dan bedoel ik vooral het psychologische gedeelte. Het moment dat je te zien krijgt, dat de Aarde is vernietigd en de bemanning van Elysium er alleen voorstaat, zette mij toch wel aan het denken. Je moet dan toch sterk in je schoenen staan, om de missie tot een goed eind te brengen. Wat natuurlijk compleet uit de hand liep.

Het einde is ook zeer geslaagd. Vooral wanneer je ziet dat er al ruim 900 jaar verstreken is, en dat van de 60.000 bemanningsleden er nog maar 1213 over zijn. Het is dan wel een kleine happy end (de mensheid blijft voorlopig nog in leven), maar een ander eind zou niet niet geschikter zijn. Een einde waarin het schip haar missie niet zou kunnen afronden, was misschien ook wel een optie geweest. Alleen had de film natuurlijk wel meer drama moeten bevatten, zodat het gepaster zou zijn.

Persoonlijk vind ik dit toch wel één van de sterkste Sci Fi films. Dus als je van goede Sciencefiction houdt, dan is deze film zeer de moeite waard.

Allemaal net niet.

De setting van een ruimteschip onderweg naar een onbekende bestemming is op zich nog wel ok, maar de beklemmende sfeer die daarin geprobeerd wordt op te roepen is maar een slap aftreksel van Event Horizon (1997). Die film heeft dan ook nog eens heel veel mooiere beelden - en originelere artwork. Wat er met het titelgegeven aan de hand is wordt maar heel matigjes uitgewerkt - toch een beetje jammer. Klopt ook niet echt met het einde, lijkt me - als de rol van de lieutenant dan inderdaad deze was, hij dus inderdaad de hele reis lang wakker geweest is, waarom zijn ze dan toch op Tanis gearriveerd. En waar komen de monsters vandaan, als ze dan al echt zijn.. Mis ik even.

Dus daarmee eigenlijk niet zo heel best. Tel dat nog op bij wat matig geacteer tussen het rondrennen door... Kijkvoer, meer kan ik er niet van maken.

Science fiction is nooit heel erg mijn ding geweest, maar ik moet zeggen dat ik dit nog een behoorlijk toffe film vind. Vooral de duistere sfeer op het ruimteschip doet het goed. Hierdoor is de film nog redelijk spannend. Daarnaast zagen de creaturen er ook nog best redelijk uit. Het acteerwerk is dan weer niet zo heel erg bijzonder, maar gelukkig ook nergens dramatisch.

Een vermakelijke science fiction/horror die dus ook nog wel de moeite waard is voor zij die niet zo heel erg fan zijn van het science fiction genre.

Pandorum lijkt de mosterd bij een reeks films te halen: Alien, The Descent, Aliens en Resident Evil. Het is ook een mix van stijlen die passeren. Het begint spannend waarbij men werkt met suggestie, maar eens het verder gaat, komt er meer actie en dat werkt iets minder goed. Naar het einde komt er dan nog een hoop gerommel waarbij het niet lukt om een verklaring te geven aan alles of er een einde aan te bouwen. Jammer, want het ging de goeie kant op. De vrouwelijke overlever (Nadia) lijkt wat op Alice uit Resident Evil.

De makers maken 2 grote fouten. Less is more! Als ze wat meer hun tijd hadden genomen om sfeer op te bouwen, had dit een veel betere film geweest. Het start immers goed en je weet totaal niet wat er gaat komen. Maar jammer genoeg verandert dat snel. En ten tweede mag er meer gedaan worden met de personages. Doe die onnozele flashbacks weg en neem even tijd om de personages weer te geven. Toch zeker als je niet meer mikt op sfeer in de film. En dat hoeft niet veel zijn, maar nu zijn ze soms toch wel wat inwisselbaar.

Pandorum is een film om van te genieten, maar kan niet tippen aan de gelijkaardige films die ik in het begin van mijn tekst heb vermeld.

In m'n poging om de laatste ''populaire'' horror titels af te werken, had ik er nog 2 van Alvart te gaan. Zowel deze als Case 39 heb ik nooit veel interesse in gehad, maar in dit geval viel het reuze mee. Ook ik kwam op dezelfde opsomming qua vergelijkbare titels. Een soort Descent in space (The Ascent.... ) met een wat actie-gericht karakter a la Resident Evil. Eerste half uur werkt het beste. Dat is in de meeste vergelijkbare films het geval. Zodra het mysterie afneemt en de hoeveelheid overlevende toeneemt, is het eigenlijk al klaar. Het knoopt de losse eindjes voorspelbaar aan elkaar en voegt er nog wat spectaculaire 'encounters' aan toe, maar echt beklijven wilt het allemaal niet.

Ik dacht: lekker een matig horror-filmpje kijken, het hoeft allemaal niet zo hoogstaand te zijn, want meisje op de bank en beetje uitbrakken. Ik heb nog ff gedoublecheckt om ik wel bij de juiste film zat hier op MM, want ik heb echt praktisch geen een lovend woord over deze film. De CGI is lelijk, het plot lachwekkend en daarnaast een gatenkaas. En als klap op de vuurpijl is expositie de enige vorm van plot progressie. Karakterontwikkeling en motivatie is non-existent, en de design is samengeraapt en nergens origineel. de man van de montage lijkt het script niet gelezen te hebben en ook geen kennis te hebben van spatiale indeling.

Ik zal dit geen B-film noemen omdat de B-film beduidend leuker is dan dit. Ook niet zo-slecht-dat-het-leuk-is, maar gewoon tergend om naar te kijken. 1*

Zo'n typisch genre filmpje. Kan me eigenlijk altijd wel bevallen.

Het acteren is meestal hetgeen dat achterblijft en nu ook weer maar het tempo, setting en actie compenseren dat voldoende.

Pandorum is een Duitse Sciencefiction-film die dezelfde claustrofobische sfeer wil uitstralen als Alien. Twee mannen worden wakker in een ruimteschip zonder zich iets te herinneren over wat hun missie is. Er is echter iets mis met de reactor en ze kunnen geen contact krijgen met de anderen. Wat zit er toch op het schip?

Hoewel veel dialogen een beetje geforceerd waren, was het acteerwerk wel aardig. Het verhaal vond ik zeker niet onaardig en het concept sprak me zeker aan.

Het set-design was wisselend. Veel mooie sets en dan weer opnames in een verlaten industriegebouw in Berlijn. De CGI was wat minder en deed een beetje denken aan een latere Star Trek-serie of iets van The Syfy Channel. De aliens op het schip leken heel erg op de orcs uit Lord of the Rings.

Vermakelijk stukje kosmische Horror, maar nergens echt hoogstaand.

Matig eerste stuk maar een zeer sterk einde! Had na een tijdje moeite de film af te kijken door het lelijke camerawerk en cliché verhaaltje. Gelukkig afgekeken want het einde was verrassend. De film is niet mooi en erg duister, maar dit hoort bij de setting van de film. Af en toe ook een paar gore scènes. Het verhaal wordt gedurende de film wat duidelijker maar niet alle dingen worden duidelijk. Erg mysterieus maar vond het door het einde nog een prima film!

3.25/3.5*

Een SF-actiefilm die alle mogelijke bestanddelen van het genre door elkaar gooit, heftig strooit met cliffhangers en die op geen enkel moment wat relativerende comic relief inzet. De film wil nogal veel en maakt daardoor een erg gejaagde en halfslachtige indruk. Er zijn ergere films, maar verder dan de kwalificatie 'aardig‘, komt deze film niet.
Veel leentjebuur. Alien (1979), Event Horizon (1997), Resident Evil (2002). Om maar wat te noemen. Paul W.S. Anderson heet de voornaamste verbindende factor. Hij is de regisseur van de laatst genoemde films en de producer van deze. Het is te zien.
De film is een verstrengeling van twee plotlijnen. Dat functioneert verwarrend en verstorend. Vreemd genoeg, raken de twee lijnen elkaar amper, maar worden ze wel steeds afgewisseld. Bovendien werken beide lijnen met cliffhangers. Zodra er een spannende confrontatie is, schakelt de film over naar de andere plotlijn, die even daarvoor ook werd verlaten vanwege een spannende confrontatie. Ik heb daar een bloedhekel aan. Maak gewoon de scène af, zet een punt achter de situatie en ga pas dan over naar het andere plotje. De film hangt van dergelijke cliffhangers aan elkaar. Het werkt erg chaotisch en onoverzichtelijk en brengt een verstorende vibe in de film.
De actiescènes (het zijn er veel) zijn heel onbeheerst gemonteerd. Abrupte cuts en snelle beeldwisselingen moeten zorgen voor opwinding. Dat lukt redelijk. Het is dan wel weer erg vervelend dat zelfs gevechts- en achtervolgingsscènes (in het kader van het gebruik van de techniek van de spanningverhogende cliffhanger) halverwege worden verlaten om naar een onafgeronde spannende situatie terug te keren die zich in de andere plotlijn afspeelt. Ik raakte daar enigszins prikkelbaar van. Elke plotselinge afkapping van een scène ging gepaard met menig scheldwoord mijnerzijds.
De setting is magnifiek. Een ruimteschip met veel donkere gangen voor het claustrofobische effect en veel metalen framewerk voor het accentueren van de kille en afstandelijke atmosfeer.
Er is degelijk acteerwerk met bekende namen als Ben Forster en Dennis Quaid in de belangrijkste rollen. Daaraan toegevoegd nog wat Aziatische vechtkunst, Afrikaanse gekte en Europees snoepgoed. De personages vertegenwoordigen heel correct in belangrijke mate het etnische spectrum. Het is trouwens heel opvallend dat de Ariërs het in deze film uiteindelijk overleven. Over correct gesproken...
"Pandorum" is niet meer dan een aardige film die zich met behulp van een snelle montage erg druk maakt. Als de camera tijdens het tonen van de eindcredits nog een keertje rustig door de gangen en ruimtes van het ruimteschip zweeft (à la "Alien"), betrap ik mij erop dat ik zelfs dan nog zit te wachten op een abrupte scènewisseling. Die blijft gelukkig uit.

Best wel een goede film. Een beetje een Alien(s)-rip off misschien. Naar mijn mening lijkt deze meer op film 2 in de Alien reeks. Er is behoorlijk wat actie en soms zelfs vrij bruut (tegen het horror af). Het blijft zo wat mysterieus hoe het allemaal in elkaar zit, maar dat vind ik juist goed aan deze film. Het legt niet teveel of te weinig uit. Goede acteurs, geen A-rollers misschien maar dat is maar goed ook. De actie is goed, de tegenstanders beangstigend, wie kan er vertrouwd worden en wie niet? Ja, leuk.

Half.

Pandorum had een werkelijk geweldige film kunnen zijn, want inhoudelijk was de film ook best sterk te noemen. Regisseur Alvart toont zich een talent, maar gaat net wat te gretig te werk. Hij zet erg in op het visuele aspect van de film, en ook op het verhaal zelf. Hij vergeet daarbij dat een hele hoop andere elementen er ook toe doen.

Het opent allemaal nog wel aardig. De cast lijkt op het eerste gezicht goed te zijn, maar het wordt al snel duidelijk dat Alvart ze geen ruimte geeft om goed te acteren. Uit alle macht wordt nog wel geprobeerd om met emotie en alle man goede acteerprestaties neer te zetten maar het heeft weinig zin. Weinig goede rollen, zelfs Foster en Gigandet weten zich geen raad met hun personages.

Gelukkig ziet de film er wel goed uit. Het mag duidelijk zijn dat er centjes in de film zitten, en Alvart gaat er goed mee om. Mooie sets, erg sterke cinematografie ook. De effecten mogen er zeker zijn, en dankzij een energieke manier van filmen heb ik ook weinig te klagen over het tempo van de film. De 108 minuten zijn niet bepaald een probleem, maar het is jammer dat de film niet op alle vlakken bovengemiddeld kan zijn.

Vooral de spanning is wel erg matig, en als we naar de horrorkant van de film kijken kunnen we al snel zien dat er weinig te beleven is. Erg saaie monstertjes, maar ook de soundtrack kan de film niet ondersteunen. Het constante lawaai van de film zorgt ervoor dat het thrilleraspect nooit werkt. Gewoon lawaai maken en hopen dat de mensen daarvan schrikken, ik vind het niet bepaald effectief.

Het leunt op een aardig verhaaltje, maar het is jammer dat het er allemaal wel een beetje doorheen wordt gegooid. De look van de film is prachtig, het verhaaltje is aardig, maar het acteerwerk is matig en de personages ook. Als Alvart ook had ingezet op goede spanning was het uiteraard beter geweest. De vele plotwendingen voegen verder ook gewoon te weinig toe. Half geslaagde film.

“It's safe to wake up now.”

Tja, dit was hem toch net niet. Althans, een echte onvoldoende zou ik deze film niet kunnen geven maar hij wankelt wel, en dat terwijl de film vrij verzorgt er uit zag en qua concept prima was, niks bijzonders en al helemaal niets nieuws onder de zon. De film staat al heel erg lang in mijn kijk-lijst, de duistere cover grijpt mij wel en ik vind deze settingen altijd wel gaaf, sowieso hou ik altijd erg van films wat over de ruimte gaat en daar mag deze film zich dan ook bij voegen. Hoewel ik altijd dacht dat het een bepaalde afstammeling was van de beroemde ‘Alien’ reeks, al was het eigenlijk vrij snel duidelijk dat dit niet het geval is waardoor mijn verwachting eigenlijk alleen maar meer werd omdat ik natuurlijk niet wist waar ik nou echt naar ging kijken.

En eigenlijk vond ik de film vrij vlot, met zijn anderhalf uur is de film aan de ruimere kant waardoor ‘Alvart’ leuk de kans kreeg er speels mee om te gaan. Het afvragende was een leuk aspect, jij zit als kijker samen met de hoofdpersonages met vele vragen hoe ze nou precies daar terecht zijn gekomen, welke vijanden ze hebben in het schip en wie ze nou eigenlijk daadwerkelijk zijn. Deze vraagtekens worden langzaam gedurende film toch behandeld en word alles ook een stuk logischer, daarbij zit er gelukkig geen haast of druk achter waardoor ‘Alvart’ dit leuk, en fijn kan uitwerken, ondanks dat hij de film ook niet al te lastig weet te maken. Toch word je te vaak wel heen en weer geslingerd en vond ik het einde maar vaag, en ik weet niet of ik dan wat over het hoofd heb gezien of dat dit gewoon slecht is uitgewerkt.

Maar, misschien is dat ook wel de valreep van ‘Alvart’. Hij toont vakkundig te kunnen werken en weet een visueel prachtig plaatje neer te zetten, met soms wat afwijkende CGI momenten die helaas niet mooi waren weggewerkt maar, daar kun je, je eigenlijk niet heel erg aan storen. ‘Alvart’ is (zoals ik hieronder ook al las) gewoon te gretig in zijn film. Hierdoor wil hij vaak te mooi doen, waar hij veel dingen vergat te noemen in de film. De film eindigt daarna ook te direct, en weet ik ook niet wat er nou precies gebeurt op het einde. Want ik dacht toch echt te zien dat al die capsules in de ruimte af waren geschoten met die mensen er in, en nu vulde de zee zich er mee vol.

De cast (zoals ik al wat vrijgaf) deed het prima, ik vond zelf ‘Ben Foster’ er uit fijnste uit komen, die de film aardig op sleeptouw nam als ‘Bower’. Ook deed ‘Antje Traue’ het prima als ‘Nadia’ maar, soms een beetje een vage rol. En dat is dus precies de mooiste rol waarover ik het eerder had, dat ‘Alvart’ nogal gretig te werk ging, waardoor haar rol een beetje in het niets verdween en spontaan weer terug was. Deze vage toevoegingen vond ik vaak niet heel interessant trouwens.

Voor alsnog heb ik me prima vermaakt verder hoor, de film kijkt vaak wel lekker weg maar is over het algemeen wel overdreven donker. Dit maakte het sfeertje toch vaak wat minder, althans de spanning was zo misschien toch wat zwakker. En er had wel wat meer horror in gemogen, qua gore vond ik het niet héél bijzonder te noemen. Voor alsnog gewoon leuke wegkijker, en prima ruimtehorror.