Pink Cadillac (1989)

Matige film waarin een premiejager jacht maakt op een voortvluchtige vrouw in een roze Cadillac. Een wat onevenwichtige mix tussen comedy en actie. Zeker wel een aantal vermakelijke scenes, maar de film had wel wat korter gemogen. Na The Dead Pool is Jim Carrey hier opnieuw te zien in een cameo.

Ik meen dat ik 'm al wel eens eerder gezien had. Ik herinnerde me er echter helemaal niets meer van. In de tijd dat ik naar alle Jim Carrey films op zoek was kon ik hem nergens vinden. Nu, reeds enkele jaren na die 'missie', kwam ik de film alsnog tegen.

Hoge verwachtingen had ik niet. Ik hield er rekening mee dat we met een Eastwood komedie te maken hebben en die schijnen niet zo'n beste reputatie te hebben (al heb ik zelf nog geen van de 'apen films' gezien). Clint vind ik een sterk regisseur en acteur. Hier vond ik hem eerlijk gezegd wat onwennig soms. Je ziet dat hij zo nu en dan probeert grappig te zijn, maar dat werkt slechts bij vlagen. Het enige dat daadwerkelijk meermaals op de lachspieren werkte, was hoe fout deze film eigenlijk is. De 80's sfeer wordt 120 minuten lang uitgeademd en daar heb ik eerlijk gezegd een zwak voor. Het zijn vaak gezellige films. Hetzelfde geldt overigens voor de muziek uit die tijd. De soundtrack kon mij dus wat dat betreft ook wel bekoren.

Uiteraard valt er het nodige aan te merken. Bernadette Peters is matig. De schurken zijn lachwekkend slecht en ongeloofwaardig. Eastwood zelf hebben we op zijn zachtst gezegd ook wel eens beter gezien. Het speelduur is net iets te lang. Het verhaal heeft weinig om het lijf. Maar.. aan dit alles heb ik me niet heel erg gestoord. De popcornfactor is namelijk best hoog. Het kijkt zonder meer lekker weg.

Voor Jim Carrey hoef je het niet te doen. Zijn cameo is enkel leuk omdat hij zo'n grote invloed op mijn filmliefde heeft gehad (beter gezegd: ik was groot fan van hem). Voor zowel een betere Clint Eastwood als een betere Carrey als een beter werkje van regisseur Buddy van Horn stem je beter af op The Dead Pool. Pink Cadillac vind ik persoonlijk verder geen slechte film, maar ik snap wel waarom hij zo beschouwd wordt. Inhoudelijk stelt het allemaal niet veel voor, maar qua sfeer en vermaak bood het precies waar ik behoefte aan had.

3*

Vrij simplistische maar wel aangenaam wegkijkende Eastwood film. Oke, hij heeft er betere

gemaakt, en zijn zijn westerns de beste. In die twee komische films van hem met die orang oetan,

gaat hij de mist in. Eastwood onwaardig. Deze kan er best wel mee door.

Any way the wind blows

En wellicht is alles daar ook wel mee gezegd. Ergens in de tussentijd, tussen het schrabbelen om een rolletje, en de absolute sterrenstatus - al kan je ook wel vinden dat deze film daar twintig jaar te laat voor komt. Of misschien is het simpelweg zo dat ook iemand als Clint een foutje maken kan. Is het een slechte film, euhh, nee zeker niet. Zonder meer een goed deel in Clint's cyclus over de VS, al is dat toch op zeker onbedoeld. Maar toch, zouden we ook maar iets begrijpen van dat malle land zonder de antihelden die Clint over de jaren heen neergezet heeft, en vooral ook in de wat minder hoogvliegende films zoals deze. Er is zoveel meer te vertellen over de VS dan alleen Dirty Harry, daar gaat deze film wat mij betreft over, en Clint verdient alle eer dat hij daar zijn ogen voor open heeft - nog steeds, volgens mij.

Niettemin is dit niet echt een van zijn betere films - sterker nog, er is echt wel wat voor te zeggen om dit een van zijn slechtste te vinden. Buiten de scenes waarin hij zijn gouden colbertje draagt is er eigenlijk maar weinig aan, Bernadette Peters is veruit onvoldoende als blikvanger dan wel love interest, de bad guys krijgen te weinig kans om hun ding te doen, en Jim Carrey is ergerlijk in plaats van grappig. En wellicht het ergste nog, de roze Cadillac is wat aan de bleke kant, het komt er gewoon echt niet uit. Maar ja, als je Eastwood bent, dan is onvoldoende nog steeds meer dan gemiddeld.