Rachel Getting Married (2008)

Mooie home movie. Kon de spanning en emoties in de woonkamer van de familie goed voelen. Zo intiem af en toe, dat ik me bijna ongemakkelijk voelde. Gek genoeg daarom voor mij een geslaagde film. Moest pas bij het lezen van deze berichten aan Festen denken, had zelf dus nog geen vergelijking getrokken. Vond de sfeer van Festen heel anders. Vond er wel wat irritante personages tussen zitten (met name vriendin van zus). Iets teveel herhaling van de verhaallijn. Maar toch een heel mooi plaatje (behalve dan de poster, wie bedenkt zoiets!?)

Hoe doet Tunde het eigenlijk?

Tja, wat moet ik nu van deze film zeggen? Kon niet direct meevoelen met de personages. Dit soort familiebeslommeringen heb ik ook allemaal al zo vaak de revue zien passeren. Nou ja, op Kym rustte natuurlijk wel een enorme last doordat door haar toedoen haar broertje was verongelukt.
Een scene maakte op mij veel indruk; dat was die scene, waarin Kym's moeder Kym een klap in het gezicht gaf en Kym haar moeder een enorme lel terug verkocht. Op het slaan van je moeder heeft bij altijd een enorm taboe gerust. Vandaar dat ik bij deze scene even rechtop ging zitten. Voor de rest deed deze film mij niet zo veel. Had inderdaad wel wat weg van "Festen". Het camerawerk vond ik vrij irritant. Het acteren vond ik daarentegen wel voldoende.

Waardering; gemiddeld 3,0*

Wat een verschrikkelijke film!
Er zat zeker drie kwartier vulling in (bijvoorbeeld in het begin, als ze in dat zaaltje zitten te luisteren naar verhalen en muziek, vervolgens die belachelijke speeches waar wij helemaal geen behoefte aan hadden want we wisten toch niet waar het over ging, en dan later op het einde nog die afsluiter in de tent met de 'dansbare' muziek).
Wat een slechte film. Ik heb serieus veel stukken doorgespoeld omdat het veel te langdradig was, zonder inhoud.
Het enige dat nog wat inhoud bood, was toen Kym vertelde dat ze haar jongere broertje indirect had 'vermoord'.
Maar ik kon absoluut geen sympathie opbrengen voor de personages. Ongelofelijk dat Anne Hathaway hiervoor genomineerd was voor een oscar. Niet meer waard dan 1,5 ster.

Achterhaald, weinig origineel, voelt erg "gemaakt" aan en hondslelijk (rot toch eens op met die digitale camera's). Vanwege een aardige rol van Hathaway en een erg leuk bruiloftsfeertje (en Fab 5 Freddy ) toch nog 2,5 *

Ik was hier vooral benieuwd naar geworden door de alom geprezen prestatie die Hathaway hier geleverd zou hebben, en inderdaad, het is een erg puike prestatie, maar ik was toch eigenlijk vooral verrast door DeWitt. Zij is degene die echt weet te switchen tussen de verschillende emoties die haar karakter in een paar dagen meemaakt.

Jammer genoeg is dat één van de weinige aspecten aan deze film die ik als positief beschouw. Wat de film vooral mist is enige connectie met de karakters. Het is allemaal ontzettend aanschouwend, alhoewel met verschrikkelijk handycam camerawerk en hak-op-de-tak montage er nog enigzins geprobeerd wordt om aan deze saaie bedoeling nog wat kleur te geven. Dit faalt behoorlijk.

Veel scenes zijn hit-or-miss. De beginscene waarin wij al meteen geconfronteerd worden met het feit dat Kim iemand vermoord heeft, is fantastisch.

Maar daartegenover staat dat wat waarschijnlijk dé scene van de film moet voorstellen (het afwasmachine inruimen), misschien ook wel het beste voorbeeld is van wat er zo mis is met deze film. - Totaal niet boeiende personages die nog iets veel onnozelers doen, waarbij we aan het eind eens even duidelijk te zien krijgen dat Kim een totale fuck-up is. Zo ook bij de onnodig langdradig scene waarbij iedereen z'n "speech" mag houden.

Soms is een film als geheel beter dan als je alle losse stukjes zou bekijken, maar dit is het tegenovergestelde. De film heeft wel wat te bieden, vooral de sporadisch mooie en realistische weergave van een gekwelde ziel is goed. En ook sommige acteerprestaties zijn behoorlijk.

Maar als geheel valt deze film toch in duizend stukjes uiteen, simpelweg door de onnodig kwelling van het alledaagse waarmee wij worden opgescheept als kijker, zonder dat je ook maar iets meevoelt met de bijbehorende karakters, althans, ik niet.

Uiteraard, maar daar is het meer als zijnde een soort gimmick gebracht: steeds meer lijken komen uit de kast rollen.

Deze film doet een beetje aan als een te lang kringgesprek waarin iedereen zijn zegje mag doen. Soms, moet je een conversatie of sommige personen gewoon afkappen, omdat het gewoon weinig heeft toe te voegen aan wat er al gezegd is. Het miste de bezieling om op een onderwerp door te gaan, het leek nu meer op kleuters die volstrekt naast elkaar heen praatten.

Och ja ben het er niet mee eens. Heb een fantastische film gezien die me flink geraakt heeft misschien wel meer dan enige andere film die ik ken. Heb geen seconden het idee gehad dat er iets overbodig of onnodig was en heb de film al helemaal niet ervaren als onorgineel, achterhaald, kringgesprek, lelijk of afstandelijk. Ben wel benieuwd of hij bij herziening over een tijdje op dvd weer zo'n verpletterende indruk maakt maar dat zien we dan wel weer.

Een beetje gelijk heb je wel, maar dat vond ik ook wel weer de kracht van de film. Juist omdat sommige conversaties net iets te lang waren, kreeg je er wel een bepaald gevoel bij. En dat kringgesprekidee vond ik juist erg goed. En ze praatten zeker langs elkaar heen, maar ik denk niet dat dat als een fout van de film gezien kan worden.

En ik vond juist erg veel bezieling in deze film zitten.

Anne Hathaway speelt erg goed in deze film en weet de rol mooi te vertolken.

Een nadeel aan deze film is, is dat er veel niets zeggende lange scenes in zitten, die nog inhoud nog iets nuttigs toe te voegen hebben aan het verhaal.

Wat ik overigens wel mooi gedaan vind, is de manier van filmen. Ik kreeg het gevoel alsof ik een deel van het geheel was en gaf dan ook een totaal andere kijk ervaring. Een soort home-video idee.

Het verhaal verteld ons niets nieuws, althans niet iets wat we niet eerder hebben gezien. Toch hangt er wel een bepaald sfeertje in de film...een soort spanning die ik niet kan plaatsen. Je weet niet wat er gaat gebeuren of wat voor wening dit alles gaat aannemen.

Ik vind dat er goed met emoties is gespeeld van alle acteurs.Anne heeft zich van een andere kant laten zien en heeft bewezen (in mijn ogen) dit ook zeer zeker te kunnen.

Wat tevens een nadeel is, is dat de film wel aan de lange kant is...dit komt omdat..zoals ik net ook al aangaf, teveel niets zeggende scenes in zitten.

Het is geen top-film, maar ik heb me goed kunnen vermaken en heeft me zeker wel kunnen boeien.

3.5*

Hij draait in Groningen niet (meer) :s

Zeer amtige film. Zo kon ik The Wackness wel waarderen om de nostalgie omdat ik in dezelfde periode ben opgegroeid.

Deze film moet ook zo over komen alleen met dezelfde data maar wel oud aanvoelen maar totaal slecht uitgepakt.

Anne Hathaway steelt de show in deze belabberd lelijke film. Ik blijf het toch helemaal niks vinden, dat gedoe met die digitale camera's. Ook in deze film een grote smet op het geheel.

Ondanks dat Kym steeds verassend switcht, van een irritant wijf, tot een grappenmaker, tot iemand die me zo nu en dan zelfs nog redelijk wist te ontroeren beviel me dit uitstekend. Geweldige prestatie van Hathaway, maar eigenlijk doet het grootste deel van de cast het gewoon prima. Voor de rest vond ik het niet zo bijzonder. Buiten Hathaway's personage om wist de film me geen moment te raken en zat ik me eerder te ergeren aan tenenkrommend irritante scénes, of dat oerlelijke uiterlijk van de film zelf, met ook nog eens muziek op de achtergrond, waardoor ik op een gegeven moment neigingen had om het volume maar even op minimaal te zetten. Voor de rest vond ik de afwasscéne, een paar scénes van Kym met haar zus en de ruzie van Kym met haar moeder maar erg matig. Owh jah, laat ik de auto ook nog maar even tegen de boom (rots, steen?) rijden, brrr.

Njah, voor de rest vond ik de dialogen zo nu en dan wel aardig, waren de speeches en gesprekken, gebeurtenissen op de bruiloft ook erg leuk en vond ik het erg leuk dat Mather Zickel (Kieran) ook bij de meetings aanwezig was en tegelijkertijd op de bruiloft. Ik zat steeds te wachten op een stukje overtuigende chemie tussen Kym en hem en op het laatst werd ik een beetje gerustgesteld gelukkig. Opzich geen slechte film dus, maar wel één met te grote dieptepunten en een paar lichtpuntjes.

Wat een langdradige draak van een film zeg, heb de hele film op dubbel tempo gekeken om maar snel bij het einde te zijn en te hopen dat het ergens beter werd maar nee. Hathaway is een prima actrice maar die ellenlange dialogen waren totaal onboeiend. Irritante wijze van filmen, matig verhaal. Deed mij ook denken aan Festen, maar die heb ik 2x gezien en zeker niet doorgespoeld.

Mooi, klein drama

Wat een bespottelijk laag gemiddelde heeft deze film toch. Ik begin bijna aan mijn stem te twijfelen als ik alles hier eens lees.

. Ik zou me niet zoveel aantrekken van een gemiddelde. De meeste Moviemeter gebruikers kijken namelijk (volgens mij) toch eerder de grotere films.

Voorspelbaar uitgewerkt drama rond een trouwerij, goed gespeeld maar inhoudelijk aan de karige kant. De emoties voelen echt en rauw aan, maar de film mist vaak focus. Vooral in de voorbereidingen van en op de dag van de trouwerij zelf wordt er veel te veel aandacht besteed aan zaken die niets met de hoofdlijn van het verhaal te maken hebben. De handheld camerastijl is niet storend maar voegt nu ook niet direct iets toe. Ik zat in ieder geval bepaald niet te wachten op de lange, overbodige shots van allerlei hoempapa-bands en dans-acts die de festiviteiten komen opleuken. Anne Hathaway en (vooral) Rosemarie DeWitt zijn evenwel uitstekend in de hoofdrollen. De dialogen zijn geloofwaardig en de hysterische uitbarstingen blijven gelukkig beperkt.

Mooie film, egt waar maar wat issie toch langdradig!!

Wat een onzin. Alsof dit een film is voor slechts de verfijnde filmkijker. Is deze film uberhaupt alternatief te noemen? Volgens mij is dit een mainstream film die pretendeert alternatief te zijn.

De meest fraaie (en accurate) recensie van iemand op metacritic vond ik deze:

This is a dreadful and annoying movie about whiny rich people that romanticizes addiction. It's drenched in that Jonathan Demme white guilt where all cultures are represented and all the minority characters are saintly and sage, yet curiously soulless. The acting is good but the self-indulgent writing and nonstop world music make the movie interminable.

Ik heb mijn best gedaan.... maar heb de film na 50 minuten afgezet. Heb nog geprobeerd om de aandacht erbij te houden, maar het mocht niet baten. Heb ondertussen een hele maaltijd bereid, puur en alleen om mijn tijd niet helemaal verloren te laten zijn. Ik kan me gewoon amper voorstellen dat mensen dit vol houden en ook nog eens een redelijk cijfer geven! De film is zo oninteressant, langdradig en vervelend gefilmd, dat het gewoon pijn doet om te kijken!

Begrijp me niet verkeerd. Ik houd absoluut van een thriller, drama of romantische film. Het hoeft niet van die 'Hollywood actie' te zijn, maar dit..... ver-schrik-ke-lijk!

Nou kan ik 3 dingen doen: een enorm laag cijfer geven, niet stemmen aangezien ik het niet heb kunnen verdragen om de film af te kijken of het houden op een cijfer tot iemand me ervan overtuigd heeft om mijn stem te veranderen.

Ik houd het op het laatste. Misschien dat ik 'm nog wel een keer af kijk.

Lelijk? Welnee! Juist een prachtig geschoten en ontroerend drama met een uitblinkende Hathaway, een fantastische rol. Ook zuslief en pa deden het erg goed. Wellicht een beetje langdradig maar er zitten prachtige scenes in (de afwasmachine, de badscene, de wedding vowels), ja deze film deed me wel wat.

3,5*.

Prima en uitstekend geacteerd drama.

Door manier van filmen lijkt het alsof men als kijker continue aanwezig is bij hetgene wat zich binnen en buitenhuis afspeelt.

De scenes na de bruiloft hadden wel iets korter gekund.

Tikje langdradig.

Maar desondanks is deze "Rachel getting Married" zeker een aanrader.

3,5*

Het is gewoon een doodnormale film die verder ook helemaal niet pretendeert alternatief te zijn. Dat mensen dat labeltje er al graag op willen plakken omdat er een keer een ander soort camerawerk wordt gebruikt doet daar verder niets aan af.

Pakkende boeiende film met goed acteerwerk.

Af en toe idd onnodige scenes waarvan ik zoiets had ik weet het nu wel. Ook het thema van het feest vind ik een tikkeltje vreemd.

Verder een mooi verhaal en je kon goed meevoelen met de emoties van de karakters.

ik vond de film emotioneel en aan de ene kant ook erg saai

de enige personage die me echt raakte was de vader.

je voelde echt dat die van zijn dochter(s) houdt en dan ga je jezelf wel afvragen of jij dat zou kunnen als door je dochter de schuld je zoontje om het leven komt maar ja je ziet dat hij het haar nooit kwalijk heeft genomen en daarom werd ik er zo door geraakt want dat is onvoorwaardelijke liefde hebben voor je kind.

Pfff zware film. Kwam hem niet in 1 keer door. Pijnlijk en de film sleept zich zoals de hoofdpersoon soms stroperig traag door.

Het stelde mijn geduld danig op de proef. Ik vind het wel zo'n film die veel van jou als kijker verlangt. Dat mag soms ook.

Een wat aparte film die me geen moment kon boeien.

De film begint langzaam en er gebeurt nagenoeg niets.

En ook de personages konden me geen moment boeien.

Nee deze film sloeg voor mij de plank behoorlijk mis.

Af en toe wat langdradige, maar ook pijnlijke film, door de pijnlijke situaties rondom Kym en familie, sterk gespeeld door Anne Hathaway. Vaak wordt er goed geacteerd in de film, maar een enkele keer ook wat matig. Eigenlijk is de sterk acterende Rosemarie DeWitt (Rachel uit de titel), het meest constant. Maar Anne Hathaway mag een meer intense en tragische rol spelen. Kym is soms een wat irritant personage, lastig te volgen, wat haar ook wel weer interessant maakt. De vader van Kym en Rachel vond ik trouwens vaak wel erg zwak vertolkt. Het wist me een beetje te irriteren soms, net als die geforceerde dogma-stijl in de cameravoering. Een mooi basis-idee op zich, maar het komt vaak wat pretentieus en eigenzinnig op me over.

Voor mij had de film wel wat korter gemogen, want er zaten een hoop scènes tussen die niet echt veel toevoegden in mijn ogen, en de boel langdradig maakten. Bovendien deden sommige scènes ietwat geforceerd aan, zoals die ene bij de kapper. Niet echt geloofwaardig dat iemand openlijk bij de kapper met iemand praat over zo'n onderwerp.

Best interessante en ontroerende film, maar hij deed het toch niet helemaal bij me. Een dikke 2.5*. Duurde de film niet bijna 2 uur, waarvan het grootste gedeelte vrij slaapverwekkend is, dan had ik hem nog wel een halfje meer gegund.