Das Cabinet des Dr. Caligari (1920)

DU MUSST CALIGARI WERDEN!

Het is even omschakelen om met je 21e-eeuwse ogen naar een dergelijk fossiel te kijken maar mij is het prima bevallen.

Stomme film. 4*.

Dit is geen fossiel, maar een monument!!

Vooral vanwege de ontelbare stijloefeningen en -experimenten ontzettend de moeite waard. De Duits Expressionistische decors zijn een waar genot om naar te kijken en wat dat betreft is dit de klassiekerstatus meer waard dan ooit. Het verhaal vond ik iets minder boeiend. Hoewel hier en daar best interessant toch wat.. euhm... fossielerig.

Paar jaar geleden gezien met live muziek-ondersteuning.

De decors zijn prachtig, en het verhaal is nog spannend ook! Genot.

Das Kabinett des Dr. Caligari wordt geremaked. Schrijver en regisseur David Fisher zegt dat ze de oude decors uit het origineel opnieuw gebruiken. Het verschil is alleen dat ze dit digitaal doen. De film zal dit jaar met halloween uit moeten gaan komen.

Bron : www.fangoria.com[/url]

Ook deze film net met school bekeken. Mooie film, alleen jammer dat de helft van de college zaal zat te: bellen/spelletjes spelen/muziekluisteren/

praten/onzin roepen/etc.

Dit heeft voor mij de film grotendeels verpest, omdat ik me echt niet kon concentreren met al het 'KUT FILM' geroep om me heen. Maarja, appart from that vond ik het een schitterende film met geweldig mooie muziek. De surrealistische decors en de onderbouwing van de muziek pasten perfect bij elkaar en creerden samen een prachtig sfeertje. Zeker nog een keer kijken, voor nu 4*

Ik heb de film zelf niet gezien, maar weet wel dat In the Nursery (droeg verder regelmatig bij aan filmmuziek naast het hele eigen oeuvre) muziek heeft geschreven bij de film. De muziek is zeker geslaagd, ik ben benieuwd naar de film!

Meer te lezen, én te beluisteren op:

http://www.inthenursery.com/caligari.html

Ik vind de soundtrack die nu op de dvd staat (van Timothy Brock & the Olympic chamber Orchestra) ook heel mooi. Maar dit klonk ook wel mooi.

Bij mijn dvd zit een zwarte balk over het scherm heen in sommige scenes (omdat het een russische print is volgens mij en die gebruiken andere maten.) Heeft iemand de dvd van Kino? Is dat hierbij ook het geval?

Minder exemplaar uit het tijdperk van de geluidsloze film. De prent begint nochtans vrij goed, met een prettige inleiding waarbij Francis begint te vertellen, enkele sfeervolle kermisplaatjes en een imponerende introductie van de mysterieuze Calagari. Algauw wordt echter duidelijk dat je niet veel variatie mag verwachten in de decors. Erg arty, maar niet echt fantasierijk en bovenal lijken ze te sterk op elkaar om de prent te sieren. De verschijning van Cesare is allesbehalve griezelig. Hij doet nochtans zijn best door grote ogen te trekken, maar kan niet wegsteken dat hij meer op een mislukte travestiet lijkt -dat de schmink van onder zijn ogen vergat uit te wassen- dan een of andere creep.

De moorden zijn uiteraard suggestief, waarbij schaduweffecten te pas komen die niet echt super zijn. In Nosferatu, bij voorbeeld, is dit stukken afgewerkter en effectiever. Zoals het met de meeste projecten uit de abstracte cinema vergaat, komen de vergezochte plotwendingen en ontknoping tot slot nogal vervelend over. 1,5*

Mooie, zei het af en toe ietwat trage stille horrorfilm met een goede sfeerschepping en dito acteerwerk.
De expressionistische sets zien er mooi uit, maar het komt voor mij soms iets te theaterachtig over. Zoals djelle al aanhaalde zat er ook wat te weinig variatie in de decors.
Het verhaal viel af en toe wat stil, maar dit werd goedgemaakt door de twist aan het einde van de film.
Voor mij ongeveer op hetzelfde niveau als “Der Golem, wie er in die Welt kam”.
Mijn versie had een geslaagde muzikale score van Timothy Brock.
****/*****

Herzien en het blijft een bijzondere film. Het gebruik van de decors om aan te geven dat de hoofdpersoon gek is is werkelijk fantastisch gevonden. 4*

Het verhaal kon me niet echt boeien, maar het was interessant zo'n soort film te kijken. Horror had blijkbaar in die tijd een hele andere betekenis. Het decor, de acteurs; erg grappig en leuk dat eens een keer te zien. Ik kon dit allemaal zeker waarderen en ben zeker bereid nog eens een horrorfilm uit de jaren 20 te kijken.

*3,5

edit: Na het zien van Dr. Jekyll and Mr. Hyde (1920) verhoogt naar een 3,5. Ik vond de sfeer van deze film gewoon geweldig. Nog meer van dit soort sferen in horrorfilms uit de jaren 20?

Geweldige decors, goed geacteerd en een perfect einde. Expressionisme op één van zijn hoogtepunten.

Beter dan de gemiddelde horror/thriller/drama van nu.

Klassieker met een hoofdletter, 5 sterren.

@Djelle, hebben we dezelfde film gezien? Niet fantasierijk? Decors sieren de prent niet? Moorden in Nosferatu effectiever? Vervelende ontknoping?

Dit is één van de meest invloedrijke Duitse expressionistische films. Fritz Lang zou eerst benaderd zijn deze film te regisseren maar uiteindelijk is het Robert Wiene geworden. Zeer bijzondere film met inderdaad prachtige decors. 4,5*!

"Du mußt Caligari werden!"

Een geweldige film. Deze duitse expressionistische film pakt je met haar zeer fabelachtige sfeer meteen vast en laat je niet los. Je word meteen overrompeld met de klassieke en interresante karakters zoals dr. Caligari en Cesare. Dit plus het vreemde verhaal en de schitterende, magische (kartonnen) decors zorgen voor een onvergeetelijke ervaring.

De film zit vol met klassieke momenten. Zo is de ontvoering voor mij een hoogtepunt. Een absoluute aanrader voor iedereen die van cinema houd. Ook vond ik dat hier erg effectief gebruik werd gemaakt van de tekst in beeld. De zwarte schermpjes kwamen kort (in vergelijking met andere stomme films) in beeld en ze lieten soms ook gewoon geschriften zien die zo het verhaal vertelden. Een minpuntje vond ik de muziek (ik heb de versie van archive.org), niet slecht maar ook zeker niet zo memorabel of interresant als in bijvoorbeeld Nosferatu. Verder is deze film een must, van begin tot het zeer interresante en onvoorspelbaare einde.

4,5*

Fantastische film. Verdient 4.5 sterren omdat het nog net niet perfect genoeg in elkaar steekt. De bordkartonnen decors zijn een beetje slecht in elkaar geknutseld.

Slecht in elkaar geknutseld?

Juist die decors dragen zo goed bij aan de sfeer!

'Distortion' is juist een van de belangrijkste kenmerken van Duits Expressionisme

Een genot om deze film te mogen zien in het filmmuseum met 71 minuten begeleiding op de piano. Alleen jammer dat het tijdstip in combinatie van mijn opgebouwde slaaptekort (hmmz ik tik dit om 2:01....niet gek dat ik het opbouw) er voor zorgde dat ik enkele stukjes samen met vele anderen heb moeten missen. Ik schaam me ervoor gezien ik graag het hele kunstwerk had willen zien. Anderzijds was voor een vermoeid mens wel erg moeilijk om wakker te blijven, zelfs met alle inzet van de wereld.

Anyway, zeer sterke en meeslepende film. Interessant om eens gezien...nee...meegemaakt te hebben. Vraag me af of het einde voor die tijd revolutionair was.

4*

Fossielerig? Wellicht, maar het is dan wel het mooiste, leukste, uniekste en vermakelijkste stukje fossiel dat ik ooit heb gezien. Ik heb echt genoten van deze film.

De decors zijn geweldig. De invloeden van het Duits expressionisme vallen niet te missen. Alleen daarom al is de film zo uniek. In cinematografisch opzicht stelt het allemaal niet bijzonder veel voor, eigenlijk, maar dat wordt totaal gecompenseert door de verder aankleding.

Er wordt flink in overgeacteerd, maar dat zou ik absoluut niet anders gewild hebben. Dat past bij het uiterlijk van de film. Daarnaast is Dr. Caligari een heerlijke schurk. Lekker geniepig en mysterieus.

Alsof het allemaal nog niet genoeg is blijkt ook het verhaal nog eens heel leuk te zijn. Erg Duits griezelsprookje in goede oude traditie, maar wel met een verrassend en zeer leuk einde; dat hier al vooruit loopt op een trend die Lynch en Cronenberg later populair zouden maken. Al met al dus gewoon een meesterlijke film, die gewoon af is. Een duidelijk hoogtepunt in de geschiedenis van de stomme film.

4,5*

En ja: Du musst Caligari werden!

Helemaal mee eens. Ook een van mijn favoriete stomme films. Vaak heb ik bij stomme films toch wel een beetje last van wat concentratieverlies op sommige momenten. Bij Caligari was dit totaal niet het geval. Een aardige verhaalconstructie met een verrassend einde. Ik stond er echt even van te kijken, want ik had hier geen rekening mee gehouden.

Na Sunrise is dit denk ik voorlopig mijn favoriet uit het tijdperk van de stomme film.

4*

Inderdaad in alles een bijzondere film om te zien, van de decors tot de twist aan het eind. Erg interessant om te kijken, als kunstobject uit een andere tijd, maar toch bovenal als een baanbrekende film.

3,5*.

Bekijk de film online:

http://www.toxicshock.tv/news/2007/03/01/cabinet-of-dr-caligari-watch-complete-movie-here/

ik heb betere films uit die tijd gezien. Maar vergeet niet dat regiesseurs niet veel inspiratie hadden door naar andere films te kijken. Dit zijn een van de eerste. Daarom toch een *3. Voor zo'n film moet je wel de minste respect voor hebben.

De oudste en eerste stomme film die ik ooit heb gezien. Onverwachts leuke film. Het blijft toch wel apart; ik dacht dat ik er na 5, hooguit 10 minuten zat van was, maar ik bleef kijken en het kon me ook nog boeien! Mooie decors in de film, maar het was vervelend om nou goed te zien wie wie was, want het was niet heel duidelijk beeld. Toch een onverwachts leuk vermaak.

3.5 *

Mooi gedaan voor in die tijd.

Schitterend verhaal voor zijn tijd (moest het wel even teruglezen voor de zekerheid van het einde), maar natuurlijk nog mooier zijn de decors die direct zijn afgeleid van Der Blaue Reiter en Die Brücke. Fantastische filmervaring, alleen jammer dat ik de USA-versie heb gekeken... Toch 20 min. korter. 4*

Aaargh...

Vernieuwend voor zijn tijd. Het zal wel. Ik kan hier anno 2008 niets meer mee. De film gelijk stellen aan andere (veelal modernere) 2*-films zou niet fair zijn dus meer dan 1,5* kan ik er niet van maken. Die verdient de film dan nog door de grappige decors (grappig ja, claustrofobisch wordt het nergens) en het geschmier van de acteur die Caligari speelde.

Want verder vond ik het maar een saaie boel met suf geluid (de percussie onder de scènes op het 'politiebureau', komop), lelijke fades, tekstblokken (die nooit uitgevonden hadden mogen worden) en stupide verhaal.

Mooi dat mensen hier destijds plezier of schrik aan hebben beleefd, maar daar heb ik persoonlijk niks aan.

1,5*

Dan waren de korte avant-garde films (opussen van Ruttmann, Ballet Méchanique van Léger) die er nog voor werden vertoond een stuk interessanter.

Geweldige film. Adembenemende decors, in combinatie met de waanzinnige vertelstructuur en geweldige personages zorgen ervoor dat deze film met recht een van de beste films ooit genoemd mag worden. De kritiek van Phoenix hierboven is m.i. ook volkomen stupide. 4,5 sterren voor een meesterwerk.

Misschien heb je wel een beetje gelijk. Er zijn genoeg andere mensen die stiekem deze film maar niks vinden, maar omdat ze cultureel geaccepteerde filmliefhebbers zijn voelen ze zich verplicht een 4,5 te geven.