Moon (2009)

Argh, goedkoop jatwerk en dan te bedenken dat de film in al in een paar toplijsten terug te vinden is.

Positief beginnen. Goed dan. Sam Rockwell speelt best goed en ook Spacey. Zo dan hebben we dat gehad.
Derze film kwam namelijk over als jatwerk, of hele sterke inspiratie, take your pick. In ieder geval stoorde het mij. Het klonen, de memory imprints, de slimme robot allemaal sci-fi cliche's die inmiddels beter gedaan zijn. Allemaal niet zo erg, maar ik heb het idee dat de film zelf echt weinig nieuws inbrengt.

Binnen was het steriel, zo ziekenhuisachtig. 2001 had het, in zekere zin had Dante 01 het en deze heeft het ook heel erg. Daar ben ik geen liefhebber van. Te strak, niet boeiend, ik mis iets dat ademt. Buiten zag het er dan een stuk beter uit, maar mocht het een stuk claustrofobischer. Die man was in zijn 1tje op de maan, dan mag het allemaal wat benauwder. Muziek heb ik niet zo opgemerkt, behalve dat het op het eind een beetje naar 2001 toe trok en dat is natuurijk niet goed.

Vooral een film die me niet kon verassen. Verder keek het ook niet echt lekker weg. Veel cliche's dus ook. Goed acteerwerk, maar das alles.

Speciale film, en is zeker niet langdradig. Het wordt nergens saai, constant blijft de vraag staande over wat er nu precies aan de hand is. Sam acteert uitstekend en zijn gezicht ziet er overtuigend verminkt uit.
De computer3000, Gerty, vond ik wel lachen neergezet door Spacey. ('Am I a clown?' Gerty: 'Are you hungry?')
Ik heb me niet gestoord aan het kale decor, het is tenslotte een ultra moderne installatie op de maan.
Verassend verhaal en de 97 minuten worden volledig benut.

Van iemand die "Forrest Gump" op nummer 1 zet in zijn persoonlijke top tien had ik niks anders verwacht dan een idiote opmerking.

Ik hou van Science Fiction, zowel boeken, films series, noem maar op. Ik vond deze film origineel, nooit langdradig, en goed geacteerd. Ik raad deze film zeker aan. Deze film laat toe zelf een ethisch beeld te vormen over het onderwerp.

Ik weet het niet met deze film. Ik vind het verhaal wel heel origineel. Dat kan ik echt waarderen. Maar ik vond dat er niet zo veel gebeurde in de film. In het begin is het nog wel intrigerend om te zien hoe hij daar op de maan leeft en als die andere kloon erbij komt dan word het weer even spannend maar daarna vind ik het weer een beetje voort kabbelen.

Verder begrijp ik niet helemaal waarom ze die geheugenchip nou bij die kloons plaatsen. Dat geeft toch alleen maar gedoe en onnodige pijn ? En als het dan toch nodig moest zijn om een geheugen te hebben om een of andere reden, waarom dan het geheugen van een jonge vader die zijn kind op aarde achterlaat. Plant dan het geheugen van een vrijgezel of zo.

Op het einde was het ook wel even spannend om te kijken hoe en of ze weg zouden komen maar ik heb nergens echt op het puntje van mijn stoel gezeten. Echt helemaal goed uitleggen kan ik het niet maar ik miste iets bij deze film. Het bleef allemaal een beetje te steriel.

Een film die traag op gang komt, een boeiend middenstuk heeft en daarna langzaam uitdooft.

Een film over klonen kan een leuke psychologische film opleveren, helaas is deze wat aan de saaie kant. Het stuk waarin er nog twijfel ontstaat over de situatie is nog wel boeiend. De hele film had wat mij betreft zo kunnen blijven. Had het lekker een abstracte puzzel-film opgeleverd.

Dat is het dus niet geworden. Het verhaal is redelijk eenvoudig en biedt weinig ruimte voor verrassingen. Dan maar de aandacht vestigen op de personages (waaronder 2 in 1) en de mooie beelden. En dat zat wel goed, vooral met het tweede. De shots op de maan waren erg mooi en het ruimteschip zag er ook tof uit (leuk ook dat er veel stof lag).

Al met al een nogal middelmatige film...

*2,5

Goede film. Moet het hebben van de plaatjes en het ingenieuze verhaal, wat in principe volledig klopt.....maar had het helaas toch anders gezien. Dit was een beetje de minst verassende afloop waaruit ze hadden kunnen kiezen. Hoopte nog op een stuntje of iets verassends , maar helaas bleef dat uit.

Toch genoten, 4*

Moon was een film waarin ik zonder enige voorkennis ben ingestapt.

Aangezien scifi nog steeds een ver-van-mijn-bed show is, ben ik dit maar gaan kijken op aanraden van een vriend.

En Moon bleek veel meer te zijn dan een simpel scifi filmpje, het maakt dit genre weer wat menselijker voor me, zoals District 9 ook al deed. De aanpak spreekt mij namelijk wel aan, want met enige fantasie zou de setting van Moon als 'realistisch' kunnen worden bestempeld, wat voor niet-liefhebbers de film al wat toegankelijker maakt.

Allereest vielen mij de mooie landschap shots op, al was het wel zo dat het tempo van deze shots net iets te hoog lag IMO. Het zal wel de invloed zijn van de 21e eeuw, maar zulke eenzame, uitgestrekte landschappen die daar te vinden zijn, verdienen een extra rustpunt en wat langere camerashots, omdat het al een plaatje op zich is.

Van tevoren was ik nog sceptisch over Sam Rockwell, maar hij zet een uitstekende prestatie neer! Hij laat goed zien dat het leven van een astronaut helemaal geen baan voor helden en planetenredders is, maar waarschijnlijk gewoon een job voor de middenklasse kan worden. Op een zeer menselijke manier laat hij het dagelijks leven zien van een maanastronaut.

En het moet ook gezegd worden, maar die andere 'hoofdrol', Gerty (ingesproken door Spacey) vond ik ook fantastisch. Uiteindelijk blijkt zelfs dat deze robot nog de meest menselijke trekjes heeft van het hele bedrijf, maar daarover wil ik maar niet teveel spoileren. Aan de ene kant een hele leuke plottwist, aan de andere kant nogal plausibel, een robot met emoties die in zijn eigen nadeel werken? Vreemd. Het verhaal zelf is ook zeker niet waterdicht, maar wel zeker vermakelijk en niet voorspelbaar.

Speciale noot verdient de muziekkeuze nog. Geweldig muziek die perfect aansloot bij de beelden, zeer sterk en sfeerverhogend!

Al met al was Moon weer een film die het scifi genre voor mij weer wat meer openbaar maakte, en laat goed zien dat Scifi geen steriel genre. Een aanradertje.

Interessant concept, maar het levert een beetje 'n richtingloze film op. Halverwege wordt de kijker op plottiwst na plottwist getrakteerd, maar deze verrassingen glijden zo van je af, omdat ze ook niet al te veel indruk op de hoofdpersonages lijken te maken. Dat is jammer, want Moon roept zeker wel een paar interessante vragen op - niet alleen omtrent klonen en ethische vraagstukken binnen het bedrijfsleven, maar ook omtrent kunstmatige intelligentie en de vraag wat echt is en wat niet -, maar helaas wordt hier niet al te veel mee gedaan. Er had dus meer in gezeten, maar dat neemt niet weg dat Moon een vrij vermakelijke film is. Het acteerwerk van Sam Rockwell is prima en het camerawerk ook lang niet slecht; de muziek is niet helemaal mijn ding, maar ondersteunt de beelden prima; de special effects zijn oké, maar niet altijd even mooi helaas. Bij de montage is het nog wel eens te zien dat Duncan Jones een beginnen regisseur is - ik bespeurde hier en daar een overbodige scène die zomaar in de film leek te zijn geplakt -, maar storend worden zulke beginnersfoutjes nergens. Moon is een leuke film, maar niet de topper die het had kunnen zijn.

2,5*

Lichtelijk onderschat werkje met een hoop lauwe commentaren. Alsof er ieder jaar hoogstaande SF werkjes (buiten de actieflicks) verschijnen op film gebied. Nee, dat is nog steeds een zeldzaam verschijnsel.

Had weinig kennis op voorhand van deze film. Geen idee wat de clue zou zijn, geen idee dat Duncan Jones de zoon van is, alleen dat ik de poster wel mooi vind. Ben er wel gelukkig mee dat ik de film vrij blanco ben ingegaan.
De vergelijkingen met 2001 en Solyaris liggen voor de hand maar eigenlijk vind ik de film thematisch vooral verwant met Blade Runner. Daar waar de meesterwerken van Kubrick en Tarkovsky vooral grootse diepgravende werken zijn, die putten uit de filosofie, psychologie en wetenschap is Moon vooral een kleiner en intiemer portret en eigenlijk dus absoluut niet vergelijkbaar. Deze film draait ook veel meer om de menselijk maat en probeert de kijker zelfs te ontroeren (kom daar bij Kubrick maar eens mee aanzetten). Dus ondanks dat het wellicht niet zo diep gaat maakt dat Moon een mindere film? Nee, ik vind van niet.

Ik heb erg genoten van deze film die eigenlijk de vraag stelt wat de houdbaarheid en waarde is van een menselijk leven (al dan niet artificieel), zelfde als wat Blade Runner doet dus.
De 'twist' met de klonen vind ik eigenlijk wel verfrissend (kan me niet herinneren dat ik zoveel serieuze films heb gezien over kloonproblematiek btw). Ik dacht namelijk even bij aanvang dat het een soort remake van Solyaris zou gaan worden (vooral toen de waanbeelden opkwamen) maar gelukkig blijft de film veel meer down to earth (nou ja down to moon dan). Het verhaaltje blijft eigenlijk best eenvoudig en dus valt deze film niet te scharen onder het populaire woord 'mind fuck'. Gelukkig! Echt spreken van een plottwist kan ik trouwens ook niet het is eerder een mysterie wat langzaam ontrafeld wordt.

Een van de sterke punten van de film is Sam Rockwell, vind het een wat onderschatte acteur. Hij is wellicht niet zo opvallend maar doet zijn werk toch altijd uitstekend en denk dat ik dit wel een van zijn mooiste rollen vind. Hij maakt het gevoel van eenzaamheid maar vooral dat van identiteitsverlies erg mooi tastbaar. Met name de aftakelende kloon is ontroerend, de arme drommel is tot zijn laatste restje uitgeknepen door zijn werkgever en wordt nu ontdaan als een vervangbaar werktuig. Versleten, economisch afgeschreven en dus moet het plaats maken voor een nieuwer fitter en rendabel model. Alhoewel er films zijn die dit gegeven beter laten zien vind ik Moon weer sterk in het effect wat het heeft op het individu dat dit overkomt.
Buiten de conversaties met zijn andere ik speelt ook de computer GERTY een belangrijke rol in Sam's leven op de maanbasis. Eigenlijk zijn de stappen die GERTY neemt heel logisch en ook prima te verklaren vanuit zijn computer perspectief. Aangezien hij gewoon uitvoert wat hij moet doen. Het is namelijk nooit de bedoeling dat GERTY wordt geconfronteerd met 2 klonen op de basis wanneer dit wel het geval is zal hij, gezien zijn routine, zich voor beidde klonen dienstig moeten opstellen wat hij dus ook gewoon doet. Grappige details zijn de communicatie smiley en de gele Post-Its.

Andere troef van de film zijn de fantastische sfx, Het merendeel is gedaan zonder CGI en dat loont. Schaalmodellen zijn nog steeds zo oneindig veel mooier dan pixels. De techniek is weliswaar 40 jaar oud inmiddels maar kan nog steeds het gevoel van, dat je daadwerkelijk op de maan bent perfect benaderen.
Het maanstation zelf was ook tof gedaan, mooie set waar de camera steeds door heen dwaalt. Goed dat ze het zowat op ware grootte met alle vertrekken hebben nagebouwd, het geeft een gevoel van thuis maar ook isolatie. Het heeft de uitstraling van een efficiënte zakelijke onderneming met uitzondering van de kleine hoekjes waarin Sam zijn 'thuis" heeft gebouwd.

Vind het een mooie geslaagde film, enige puntje van kritiek is dat het einde van mij wat opener had mogen blijven maar goed. Moon is een unieke SF flick waarvan er zo in de loop van de jaren niet veel van voorbij komen, althans toch niet van dit kaliber.

4*

Lijkt wel een beetje op een soort nieuwe variant van 2001: A Space Odessy. Maar toch is dat best wel gelukt want Moon is een zeer geslaagt visueelvol filmpje dat een beetje de verveling en de gekte schetst van het in je eentje zitten op een maanbasis. Om te beginnen zijn de decors dervan wel erg strak en het sfeertje is ook erg meeslepend. Sam Rockwell zet ook een goede rol neer als die Astronaut Sam Bell die al 3 jaar op de maan zit met niemand om hem heen en alleen maar gezelschap heeft van die computer (wat me dus ook erg aan 2001: A Space Odessy doet denken) De verveling en de nutteloosheid door de leefomstandigheden straalt er bij hem vanaf en dat lijkt me ook een beetje het hoefddoel van de film... niet helemaal waneer hij toch niet alleen schijnt te zijn op de maan (en het zijn dit keer geen Aliens). En dan begint alles zo'n beetje.

Maar het gezelschap is ook niet al te best , het is dus een verongelukte iemand die een dubbelganger van hem blijkt te zijn en die ook erg mooi word neer gezet door Spacey. Op dat moment lijken Spacey en Rockwell ook exact op elkaar en zou je eerder denken dat Rockwell een dubbelrol speelt. En vanaf dat moment begint de uur van de waarheid. Ook die computer vond ik overgens grappig neergezet.

Verder word de muziek ook erg mooi gecompost door Clint Mansell. En verder is Moon ook weer een erg verrassende nieuwe soort versie van 2001: ASO. Toch zeker de moeite waard voor (interlectuele) SF-liefhebbers.

4,0*

Dit is geen sci-fi zoals in de 'ordinaire' betekenis van het woord, maar dat maakte hem net zo goed!

Het doen en laten van de (über)mens met zijn godlike-attitude zorgt voor verregaande gevolgen die naar mijn mening zeer mooi in beeld gebracht werden.

Sterke film met een leuk uitgangspunt en een goede uitwerking. Het verhaal concentreert zich op de hoofdzaak, dat terwijl je een tijdje niet eens weet wat deze is, zonder en van alles bij te halen. Op een gegeven moment is wel vrij duidelijk hoe de vork in de steel zit, maar door de fantastische rol van Rockwell blijft de film tot de laatste seconde boeien.

Prachtige Sf film , een kruising tussen, 2001, Silent Running, Aliens en Soylent Green.

Een van de betere SF films van de afgelopen jaren.

Rockwell doet het naar mijn smaak vele male beter dan Bruce Dern en weet de film volledig naar zijn hand te zetten. Prachtige decors.

Het einde is niet helemaal geslaagd maar de film biedt genoeg om 1,5 uur lang te fascineren.

Leve de miniatuur!

Een uitstekend debuut van Duncan Jones. Prachtige beelden, sterk acteerwerk en een unieke setting vormen de ingrediënten van deze geweldige karakterstudie. Natuurlijk het einde is voorspelbaar, en het verhaal is ook niet al te origineel, maar het karakter Sam Bell is interessant genoeg om de film te dragen en dat is uiteindelijk cruciaal.

Visueel een prachtige film en een erg sterke Rockwell in de hoofdrol. Qua thriller elementen had de film beter kunnen uitpakken, maar als drama erg geslaagd en vooral ook erg interessant. De rol van Spacey vond ik zelf eigenlijk niet storend, lijkt me eerder zeiken om het zeiken van een aantal mensen hier.

3,5*

Variërend van geniaal tot banaal, om al rijmend op te treden. Want soms is dit futuristisch avontuur op alle vlakken geweldig te noemen. Zowel cinematografisch als qua acteerwerk e.d. werd ik meermaals van de stoel geblazen. Rockwell zet op zijn eentje een prachtprestatie neer. Vooral zijn latere cynische ondertoon kon ik zeer waarderen, alsook het schlemielige contrast en curieuze interactie tussen beide klonen. Gerty de robot blijft doorgaans op de achtergrond sudderen en blijkt gelukkig geen kwade plannetjes uit te stippelen, zoals zoveel machines hem dat hebben voorgedaan. Wat betreft de stem op zich ben ik van mening dat ze beter iemand anders hadden ingehuurd. De kop van Spacey is namelijk bijzonder moeilijk weg te denken tijdens gerobotiseerde declaraties.

Het verhaal op zich is redelijk boeiend, doch kent hier en daar wat flauwe inzakkingen. De speelduur is nagenoeg perfect en voorkomt evenwel eventuele verveling. De muziek is uiterst convenabel en vervoert je zonder veel moeite naar de kille, levenloze maan.

Een meer dan behoorlijke poging, met aanzienlijke kans op stemverhoging, om al rijmend af te treden.

3,50 (3,75)

Geniaal uitgewerkt verhaaltje. Vooral dat het eerst lijkt of Sam psychotisch raakt en dan blijkt dat er sprake is van klonen. Het zette mij even op het verkeerde been.
In het begin vroeg ik mij wel af hoe zo'n streetkid astronaut zou kunnen worden, maar later bleek dat hij niet echt astronaut was.
Het verschil tussen de verse Sam en de doorgedraaide Sam wordt trouwens erg goed vertolkt door Rockwell.

De combinatie van een tikje pijnlijke en cynische humor, het doordringen van de keiharde realiteit bij Sam en de kleine, benauwde setting maakte dat ik een verontrust onderbuikgevoel kreeg en hield. Goed gedaan. Het plot ontwikkelde zich gelijkmatig, op een manier dat het voor mij zeer boeiend bleef.
Ook dat ik blijf nadenken over de ethiek en moraal van het gegeven in deze film vind ik sterk.
En de muziek/score..... perfect!
Ik twijfel tussen 4.0 en 4.5.

Duncan Jones is een vrij nieuwe en jonge regisseur die voor mij geweldige films maakt, met elke keer een wrang vraagstuk erin met daarbij een boeiend verhaal wat goed in elkaar steekt, met voldoende emotie en humor. Hopelijk maakt hij er nog vele.

Goed! Relaxte film met een heerlijk voortkabbelend verhaal dat simpel maar boeiend wordt neergezet. 8/10*

Ik sluit me aan bij Madecineman lichtelijk onderschat werkje. Het klonen principe mag dan niet echt origineel zijn de uitwerking is wel magnifiek. Erg sfeervol ook. Het blijft altijd ook wel een erg sfeervolle setting, op zo'n base afgewisseld met af en toe een out in space setting. Ziet er ook erg mooi uit. Tel daarbij nog eens op dat Sam voor drie jaar in zijn eentje met een A.I. toegewezen is op deze plek krijg je als kijker al een bevreemdend en isolatie gevoel. Sterk.


Ik had op voorhand eerder een 2001 toestand verwacht maar de twist kwam dus wel als een verrassing. Heerlijk dat de film erg traag begint en in het midden meerdere tempo niveaus omhoog gaat en de film weet door zijn vroege onthulling enorm boeiend te blijven. Alleen jammer van Rockwell, degelijk acteur maar helaas totaal geen charisma. In een film als deze, zonder narratief vele gimmicks, is een acteur met uitstraling geen overbodige luxe.


De scenes met de video messages vond ik om één of andere reden behoorlijk intens. Ook o pdat gebied een mooie onthulling, die ook misschien niet zo origineel is maar wel enorm goed werkt. Niet Mansell's beste werk maar wat is het toch weer een meerwaarde. Het kon misschien nog wat bevreemdender maar ook o pdat gebied doet Moon meer dan voldoende.


Enorm sterk debuut van Jones, zo sterk zie je ze zelden. En de sterkste SF film sinds Gattaca, dit genre kent de laatste jaren weinig hoogvliegers als deze.

Een film die me niet meteen zal bijblijven. Het is wel een interessant concept, maar er werd veel te weinig mee gedaan naar mijn zin. Het gevolg was dan ook een enorm langdradige film, die totaal niet spannend en mysterieus was.

'k wist eigenlijk totaal niet waarover hij zou gaan, maar 'k was wel aangenaam verrast.

De film doet een beetje aan "A Space Odyssey" denken, maar toch is hij anders. Het verhaal is origineel en boeide me wel. Ondanks dat er maar haast één acteur meedeed, stoorde dit niet, want Sam Rockwell droeg de film volledig.

'k vond het wel een originele science fiction film die het niet moest hebben van helden of de een of andere planeet die moest gered worden. Blij dat 'k deze eens heb gezien.

Mooie film, toen ik het plot las vroeg ik me eigenlijk af wat de grote ontdekking zou zijn en het zijn dus klonen. Erg goed neergezet door Rockwell.

Verder hangt er een mooie kille sfeer rond dat de ruimte goed weergeeft.
Alleen een beetje jammer dat ik steeds Kevin Spacey voor me zag als ik zijn stem hoorde...

3,5 Sterren.

Sterk sci-fi drama (dit is toch geen thriller??) met een uitblinkende Rockwell in een hele sfeervolle, onderhoudende film. Het eerste gevoel wat ik kreeg, was dat dit wel erg op 2001: A Space Odyssey leek. De setting, de sfeer, de aanwezige computer (in dit geval Kevin Spacey, prima stem) versterkten dit beeld toch wel. Sowieso valt wel te zien bij welke klassiekers deze Moon de inspiratie vandaan heeft gehaald. Het verhaal rondom het klonen vond ik wel weer sterk. Daar hield ik toch in het begin zeker geen rekening mee. De twist maakte het meteen weer boeiender. Maar ik heb vooral genoten van het visuele aspect. De film ziet er schitterend uit en de muziek versterkt mijn gevoel dat het een film met veel kwaliteit is alleen maar. Misschien niet zeer origineel en bepaalde punten konden beter uitgewerkt worden, maar de film is toch bovengemiddeld goed.

3,5*

PS: Die smileys bij Gerty waren wel leuk!

Goede science-fictionfilm.

Al lang was ik benieuwd naar Moon. En ik ben best tevredengesteld. De film is erg origineel en weet met een beperkte setting een erg boeiende film te maken. Nergens wordt het echt saai of vervelend. Het einde was best goed. Sam Rockwell speelt hier erg goed. En ondanks er zo goed als één acteur is, verveelt het niet. 3*

Moon is een veelbekeken en redelijk hoog gewaarde film, die destijds bij mij toch enigszins buiten mijn filmradar gebleven is. Toch raar, want het onderwerp spreekt mij op voorhand wel aan en Rockwell is een acteur, die het meestal ook wel goed doet.

Dat blijkt hier ook wel, want Moon is een leuke film. Rockwell doet het gewoon erg goed. De vergelijkingen tussen 2001, Blade Runner en Solyaris zijn niet moeilijk te maken voor degenen die die films gezien hebben. Maar Moon heeft gelukkig wel een eigen identiteit. Computer Gerty is een leuke toevoeging en die smiley’s van hem zijn een leuke manier om zijn gemoedstoestand weer te geven.

De twist met het klonen, kwam enigszins onverwacht voor me, maar was wel welkom. Daarvoor was het allemaal wel aardig en sfeervol, maar hierdoor werd het allemaal toch net wat boeiender. En ondanks dat het hierdoor wel enigszins voorspelbaar wordt, blijft het meer dan vermakelijk, ook dankzij de sfeervolle setting.

Moon is in ieder geval een veelbelovend debuut van Jones. Een leuk concept, en bovenal een prima en erg vermakelijke uitwerking.

3,5*

Uitstekende film waarin een man al 3 jaar alleen op de maan leeft in dienst van een groot energiebedrijf. Een buitengewoon origineel verhaal dat goed uitgewerkt is. Strak en stijlvol in beeld gebracht. Grappig en spannend en soms zelfs ontroerend. Sam Rockwell draagt de film bijna letterlijk in zijn eentje (of beter gezegd met z'n tweeen).

Erg goede sciencefiction film met een overtuigende 'meervoudige' rol van Sam Rockwell.
Een sterk ingenieus plot, met enkele mooie verrassingen.
De pratende computer met de stem van Kevin Spacey is hier in feite ook een hoofdpersonage.
Eigenlijk denk je steeds dat hij uiteindelijk vast niet te vertrouwen is, maar ik vond het toch wel verrassend dat hij dat toch wel degelijk blijkt te zijn.
De locaties en art direction zien er goed uit.
Sam Rockwell begint toch wel een van mijn favoriete acteurs te worden. Hopelijk wordt hij vanaf nu nog veel vaker gecast voor hoofdrollen.

Mooie film. Een van de grootste voordelen is de rust in de film. Komt nooit in de verleiding om het geheel dynamischer en drukker te maken dan moet. Is een beetje het kleine, aardse broertje van een aantal grote SF-klassiekers, zonder aan dat niveau te komen. Paar ongeloofwaardigheidjes, maar niets waar niet overheen is stappen. Een van de grote problemen is dat alles wel heel netjes wordt uitgelegd in de film, met als toppunt de flarden nieuws op het einde van de film. Mooie muziek en een overtuigende Rockwell (die bijna de enige acteur in de film is) helpen de film.

3.5*

Geweldige film! Ik heb 'Moon' gisteren gezien en het was spectaculair, vanaf de eerste minuut tot de laatste heb ik genoten. Het is een ingewikkeld plot, maar dat maakt het interessant. De film laat je echt denken, het leven van de man is oersaai en treurig, hij is eenzaam. Er zit een ongelooflijke rust in de film, waardoor je goed kan nadenken en het verhaal toch te volgen is. Het is een geweldige moderne sic-fi, die ik aan iedereen aanraad. In tegenstelling tot andere leden, ben ik wel overtuigd van deze film. Het verhaal is origineel, het is voortreffelijk gefilmd, de high tech accessoires zijn allemaal aanwezig. Fantastisch geacteerd, geweldig gecast. Deze film zit zeker in mijn top 10.

Ik ben erg onder de indruk van deze film en geef 'Moon' dan ook 4,5 ster.

Ik had gehoopt op eindelijk weer eens een goede SF, maar het viel een beetje tegen (beetje veel eigenlijk).

De overeenkomsten met 2001, Soljaris en Blade runner zijn overduidelijk, maar de film mist de lengte en de rust om dezelfde sfeer/spanning te creëren. Sommige thema's (paranoia, eenzaamheid, mens versus technologie e.d.) vragen nou eenmaal vaak een bepaalde lengte/traagheid in de film om de ontwikkeling van karakters duidelijk voelbaar te laten zijn.

Ook de shots van maan-aarde-heelal zijn duidelijk bedoeld á la 2001, maar absoluut onvergelijkbaar, idem wat betreft het gebruik v.d. de klassieke muziek. Het contrast klassiek-high tec in 2001 was gewild én effectief, bij Moon is het er gewoon met de haren bijgesleept. Soljaris had uiteindelijk alleen zijn planeetoppervlak, maar al het voorafgaande gaf dit toch een bepaalde dreiging. Moon blijft visueel zeer vlak.

Het geheel was enigszins "overacted" en soms onzinnig. Ik had opeens zelfs het idee naar "Midnight cowboy" te zitten kijken: een film waar overigens wél prima geacteerd wordt.

Met deze acteurs (en dit budget?) kun je waarschijnlijk geen meesterwerk als de 3 bovengenoemde neerzetten, probeer het dan ook niet, m.i. had deze film zich overigens ook gemakkelijk ergens op aarde kunnen afspelen in bijv. een soort Gattaca-achtige setting (ik noem maar iets).

Misschien een aardige Star Trek of Twilight zone o.i.d. (?) maar meer ook echt niet niet.

In één woord: prul