The Tree of Life (2011)

Ja. Want óf je vindt Tree of Life geweldig, óf je bent gewoon een mainstream bioscoopganger...

[edit] Reactie op iemand die een opmerking maakte over rennen naar de zaal waar Harry Potter speelt, maar deze nu heeft verwijderd.

Meer dan twee uur vol van overweldigende natuurkracht, schoonheid, herkenning en emotie. Ik heb het grootste deel van de film met kippenvel, opkomende tranen en een ingehouden adem naar het bioscoopscherm zitten staren, lang geleden dat een film me compleet in vervoering gebracht heeft.

Deze film moet ik nog even rustig laten bezinken. Parkeer hem nu op 3 sterren.

Pre-order time!

http://www.filmtotaal.nl/ar...

Sean Penn staat wel bekend om zijn kritische reacties, ook de Tree of Life lijkt er niet mee weg te komen.

Hij is er dan ook vrijwel uitgeknipt...

Na het lezen van jouw recentie is het mij in ieder geval duidelijk dat dit soort films niet aan jou besteed zijn want je begrijpt er blijkbaar niet veel van. Denk dat dit iets te moeilijk voor je is -knip-

Ik denk dat iemand die slecht in spelling en grammatica is desalniettemin deze film zou kunnen waarderen...

Overweldigend epos. Terence Malick slaagt erin om met schitterende cinematografie de innerlijke struggle van zijn hoofdpersoon te verbeelden.Met name de natuurshots zijn adembenemend mooi en eigenlijk al genoeg reden om deze film op het grote scherm te gaan bewonderen. Een en ander gaat echter wel ten koste van de acteurs. Hoe goed Brad Pitt, Sean Penn en Jessica Chastain ook spelen; hun acteerwerk wordt te veel overschaduwd door het bombastische spektakel dat ze in de verdrukking duwt. We gaan van het ene bloedstollend mooie shot naar het andere, maar de acteurs krijgen hierdoor weinig de kans om hun karakters van verdere diepgang te voorzien. Een meer conventionele narratief zou hier uitkomst hebben geboden. In die zin kan ik me goed vinden in de argumenten die Sean Penn aandraagt waarop deze fantastische film nog beter had kunnen worden. Desalniettemin is The Tree of Life een unieke ervaring die elke cinefiel een keer over zich heen moet laten komen.

Dit is een van de betere films van deze tijd. Op groot doek met goed geluid komt deze film perfect tot zijn recht. Los van de struggle tussen de personen in kwestie is de stijl geweldig. Details details details mensen. De straten, de auto's, de kleren etc, Kortom te veel om op te noemen. Alles klopt gewoon.

Leven & Dood in beeld!

Ps. Het was trouwens heerlijk om die jongens bezig te zien. Ravotten, kattenkwaad en het opzoeken van grenzen. Verschrikkelijk herkenbaar voor mij. Die onvermoeibaarheid geeft een bepaald gevoel. Dit gevoel kreeg ik tijdens die scènes.

Earth meets The Fountain

Pfffff wat heb je het dan verkeerd begrepen.....

Stevige film

Zonder enige voorkennis de bios ingestapt en ja het waren een paar dromerige uren voor mij. Een soortgelijke ervaring had ik met "The Fountain" en had het vermoeden te kijken naar een rolprent van dezelfde regisseur. niet erg vreemd toch?

Aan het begin dacht ik in een soort "Earth" achtige docu te zijn beland. Prachtige beelden dat wel.

Maar of ik de film verkeerd heb begrepen Reinbo, weet ik niet hoor , er viel immers niet veel te doorgronden als je het mij vraagt. Voor mij voelde het meer als een droomachtige ervaring.

Geen slechte maar ook niet heel goed.

Toch zie ik de link met The Fountain niet. Zowel qua stijl als onderwerp ervaar ik die film totaal anders. Ok, er komt een boom in voor en er wordt tussen diverse tijden en plaatsen heen en weer gesneden, maar dat is de enige overeenkomst die ik zo kan bedenken. Foutain is ok een redelijk gesloten vertelling en is er juist enorm veel te doorgronden aan Tree of Life.

Vanavond ga ik hem in een kleine bioscoop zien eindelijk. Dit is de 3e poging al!

Eerste keer was de zaal dicht en mochten we niet naar binnen en 2e keer was hij uitverkocht. Nu ga ik vanavond alleen naar deze film want kan hem niet vinden op internet helaas.

Owee als ik hem niet leuk vind dan sla ik heel de zaal kort en klein

Net gezien, dus even laten bezinken, maar dit kwam inderdaad ook in mij op. In ieder geval de meest "originele" coming-of-age film.

En het acteerspel/regie niet te vergeten. De jonge acteurs speelden stuk voor stuk weergaloos. Vooral het personage van Jack begon echt voor me te leven, met al zijn eigenaardigheden en karaktereigenschappen. Erg knap dat zo'n jonge acteur dat kan overbrengen.

Brad Pitt beviel me ook voor het eerst van mijn leven. Goed ingehouden spel en treffend gecast als rigide wederopbouw vader.

Zie verder wat reacties over weglopen uit de bioscoopzaal. Dat verbaast me niks.

Zat zelf in een halfvolle zaal en ik maakte me meteen zorgen over de overlast die er zou kunnen komen bij zo'n film als dit. En helaas kwam dat ook uit. Mensen die bleven fluisteren, met van alles zaten te ritselen en toch een stuk of 5 mensen die weg liepen. Vind het vooral jammer voor hun dat ze al dit moois niet kunnen zien.

Had ook een beetje moeite met het einde van de film. Maar dat is net zoals de dromerige voice-overs wel iets wat je van Mallick kan verwachten. en dus niet heel storend. Vond het ook wel ontroerend op een bepaalde manier, en het paste ook wel in het geheel. De hele film is in feite een grote associatieve mijmering/dagdroom van een bijna opgebrande, werkende man van middelbare leeftijd die voor de zoveelste keer sorry tegen zijn vader heeft moeten zeggen en vervolgens met alle levenskracht die hij heeft (zo lijkt het) de dingen in perspectief probeert te zien, het mooie ervan te wíllen zien en te vergeven. Een klein opgelucht glimlachje is hier het resultaat van, en voor mij de perfecte afsluiting.

Erg positieve ervaring dit.

Natuurlijk! ,dit is geen recht toe recht aan film .

Het gebeuren omtrent de familie is pretty basic Reinbo, verre van ingewikkeld

maar juist alles waarmee de film is aangekleed ; Ze gunnen ons een blik in de pre-historie en dat wordt ondersteund door een aantal prachtige beelden van de kosmos en het ultrasofte commentaar door een of andere EO- coryfee.

Dat gedeelte laat wel veel ruimte voor (eigen) interpretatie en is daardoor veranwoordelijk voor de meest uiteenlopende film-ervaringen.

Kunnen we het hier over eens zijn of is er een maar?

Lees de topic even door. Er zijn tal van religieus/fylosofischrme theorien over hoe de film geduid kan worden. Op het eerste gezicht is het wellicht een coming of age verhaal, maar er zit ontzettend veel in/achter. En hoe zij jij dan Penn's rol en de hereniging op het strand. Dat kun je toch niet enkel al pretty simple zien, dat barst van de symboliek. Ik zou juist eerder stelken dat enkel de sequence over het ontstaan van de aarde de meest straight forewarden is.

Dit is echt een unieke films en gewoon erg goed in zijn soort. De film zit vol symbolische en abstracte scenes met prachtige muziek en diepzinnige voice overs die een bepaald gevoel over brengen. Daarin is de films zeker geslaagd in mijn geval.

Erg goed geacteerd, vooral door de kinderen in de film. Veel scenes waar weinig of niets gezegd wordt waardoor de scenes qua sfeer erg sterk zijn vind ik.

Ik was verteld dat het een erg trage film is, maar daar ben ik het helemaal niet mee eens. Het stuk waarin de kinderen opgroeien is meesterlijk samengevat en gaat lekker snel.

Een goed passend symbolisch einde dat de films goed afsluit en echt een boodschap overbrengt.

Dit is absoluut geen film die je helemaal moet willen doorgronden, denk ik.

Ja, want er zijn ook zoveel religieuze/spirituele films waar een boom centraal staat en waarin het zich afspeelt in verschillende tijden en op verschillende plekken...:P

Maar je hebt natuurlijk gelijk dat de films ook wezenlijk verschillen hoor.

Prachtige plaatjes en dito zen muziek, maar met prachtige plaatjes en muziek alleen ben je er nog niet. Het verhaal kon me niet helemaal boeien helaas. De eerste paar minuten van de film zijn wel heel erg goed (de voice over, het moment van bezinning), jammer dat de film deze trance achtige staat van vertellen niet kan vasthouden en globaal bestaat uit 2 enigszins losse onderdelen (de eerste helft van de film en de tweede helft van de film). Daardoor wat langdradig en voor de kijker moeilijker om zijn/haar aandacht erbij te houden. Was de chemie er wel dan zou dit 1 van de beste films ooit gemaakt kunnen zijn, maar is het helaas niet.

ja prachtige natuur, maar dat is niet waarvoor ik naar de bioscoop ga, dan ga ik wel naar de dierentuin. Deze film leek meer op een documentairen van het wereld natuur fonds, dan op een film. Leven dood werden niet uitgediept. ze laten enkel het verloop zien. maar echt diepzinnige vragen werden niet gesteld, laat staan beantwoord. saaie film. misschien iets voor groenlinks stemmers of partij van de dieren.

Goh, jij hebt wel een hoop gemist zo te lezen....

Tree of Life.

Wat een film zeg. Ik kan er aan de ene kant heel veel, en aan de andere kant heel weinig over zeggen. Ten eerste ben ik heel erg opgelucht dat mijn eerste Malick zo goed in de smaak is gevallen. Ik werd eigenlijk pas bekend met zijn naam door Tree of Life, en ondanks dat ik werd getipt om eerst zijn andere werk te zien, ben ik koppig eerst deze gaan bekijken. Malick's andere werk zal in ieder geval vrij snel aan de beurt komen...

Bijzonder is de film eigenlijk op elk vlak, als eerst vallen de technische kanten vooral op. Of eigenlijk ook weer niet, combinatie wellicht. Zo is bijvoorbeeld het camera werk erg mooi gedaan, goed gebruik van moderne technieken en in zoverre origineel. Ik heb eigenlijk nog nergens een drama film met natuur beelden gezien, en daardoor vind ik de combinatie erin ook echt geniaal bedacht. Dit zal wel eindeloos gekopieerd gaan worden!

Aan de andere kant, ben ik niet de domste om te zien dat er achter de beelden een betekenis zat. Nu heb ik geen tijd en zin om dit hele forum af te lezen om tot een goede interpretatie te komen, ik hou liever aan mijn eigen waarheid, en ik zag het verhaal toch wel als een coming of age, alleen stonden de beelden van het begin voor het begin van het leven. Misschien een filosofie dat de jongen die uiteindelijk dood gaat, waarvan we niet precies weten wie het is, zijn leven er eigenlijk alleen maar is. Ik heb ooit wel iemand horen zeggen dat je eigenlijk alleen maar kan vertrouwen op je eigen bestaan, en dat verleden, je naasten enz. een bijgeloof is. Dat er geen toekomst bestaat. Eenzame benadering, maar op de een of andere manier deed de film me daar aan denken.

Natuurlijk zou het ook te maken kunnen hebben dat we maar een persoon volgen tot aan de dood, maar op de een of andere manier leek me de film daarin te kort schieten. De film gaat voor mij eigenlijk over de complete mensheid, dit gezin staat hier voor.

In combinatie met twijfelachtige bedenkingen, prachtige muziek, beelden om bij te kwijlen, een cast die onwaarschijnlijk realistisch vol karakter hun rol weet te vertolken en regie spel die zo rustig met een hart weet te filmen dat je als kijker je nogal welkom voelt, wordt dit zonder pardon een klassieker. Alsof de film voor iedereen is, alsof de film voor jou gemaakt is. Komt waarschijnlijk omdat iedereen zich wel kan identificeren of kan herkennen in bepaalde situaties. Mensen lijken nou eenmaal heel veel op elkaar. En klassiekers zijn voor iedereen.

Hele goede film, die me nog wel eventjes bezig houdt. Ik weet eigenlijk nog steeds niet wat ik ervan moet denken, en ik weet ook niet wat ik ervan wil denken. Goed is het wel, meer dan dat. Misschien verstandig om wel enige tijd te wachten met mijn tweede Malick, als dat even diepzinnig blijkt te zijn.

4,5 ster Malick wordt mijn nieuwe held

best geinig dit

YouTube - Nick Cage As Charlie Kaufman Explains The Plot To Malick's "Tree of Life"

Er zit natuurlijk veel moois in de film. Veel van die typische dromerige shots, nostalgische coming-of-age scenes, heerlijk hoe het (relatief) kleine leed even zwaar bombastisch en over the top in de context van het onstaan van alles wordt geplaatst. Het einde, en eigenlijk de hele verhaallijn rond Penn, daar kon ik helaas niet zo veel mee.

De film is naar mijn persoonlijke voorkeur te weinig een film, of wat ik daar onder versta in ieder geval. Te veel een verzameling mooie dingen waar je als kijker maar mee doet wat je wilt, waar je maar in ziet wat je er in wilt zien, door in je hoofd van alles aan te vullen.

Ik heb eigenlijk geen idee hoe ik deze film moet beschrijven in een recensie. Laat ik het maar op indrukwekkend en bijzonder houden.

The tree of life heeft me ieder geval 1 van de mooiste scenes ooit getoond, met de beelden van de schepping van alles. De beelden, de soundtrack, de sfeer...zo vreselijk mooi! Dat mag je pure kunst noemen.

Je krijgt een overtuigende coming-of-age film te zien, opgedeeld in verschillende hoofdstukken. De innerlijke twijfels en veranderingen in zijn leven van de hoofdpersoon krijg je meermaals weerspiegeld te zien in dromerige, aparte stukken. Prima prestaties van de kindacteurs, maar ook van Pitt en Chastain.

Ik heb weinig ervaring met dit soort films, het was soms ook wat lastig te begrijpen, maar het maakte wel veel indruk. De film deed me in de verte wat denken aan 2001: a space odessey, ook een film die je zo op verschillende manieren kan interpreteren.

Typisch een film die ik in de toekomst nog eens opnieuw ga zien. Al is het alleen maar voor de prachtige beelden van de schepping.

4*