Star Trek: First Contact (1996)

Best aardig, maar toch werd er weer een blik space-clichés opengetrokken dat ik een aantal keren flink moest zuchten. Terug in de tijd reizen om een wandaad in het verleden te herstellen ten behoeve van een glorieuze toekomst, de obligate 'self-destruct-sequence', vijanden aan boord van je eigen schip, versteld staande naïeve aardklootbewoners, vriend die je het leven redde waarvoor je door het vuur wil, het is allemaal weer van de partij. Uitzonderlijk vreemd vond ik het dat de Borgs in hun vluchtactie precies naar de tijd en plaats van First Contact vortexen, dat is toch de laatste plek waar je gevolgd wil worden, en sowieso is het vreemd dat gekozen wordt voor een tijd waar de Borg-heerschappij nog niet voltooid is. Ook vreemd vond ik de ruimtereis van Cochrane, die al een klein kind versteld staat van zijn eigen uitvinding en die nota bene door mensen die dankzij zijn uitvinding bestaan, door de vlucht geloodst moet worden. Naast dat alles toch wel vermakelijk, maar zeker niet zo goed als de eerste drie Star Trek-films. 2,5*

Ik had hem vroeger blijkbaar al eens gezien, maar helaas was First Contact niet zo goed als ik me kon herinneren. Het verhaal was wat aan de magere kant, en ondanks al dat tijdreizen blijft het toch vooral een rechtlijnige actiefilm, zonder veel extra bagage. En de Borg mogen dan in principe akelige slechteriken zijn, er ging helaas niet zo heel veel dreiging uit van die rubberen drones. Een beetje stijf allemaal.

Wel erg goed was de acteerprestatie van Patrick Stewart (vooral tijdens de knappe Moby Dick-scène) en de degelijke speciale effecten en decors. Verbluffend mooie opening ook, die lange zoom vanuit het Borg-schip. Net als de scènes rond de lancering van de raket en het uiteindelijke First Contact trouwens. Ik had eigenlijk geen idee welk buitenaards ras als eerste op Aarde zou landen, maar achteraf gezien, is het natuurlijk meer dan logisch.

Al bij al toch weer een erg vermakelijke Star Trek-film, maar net iets te routineus om er écht bovenuit te steken.

3 sterren.

Ik houd van heel veel SF, sterker nog het is mijn favoriete genre. Toekomstbeelden, concepten of monsters from outer space vorm kunnen me altijd wel boeien, zeker als het een beetje hip vormgegeven is. Vaak is er dan ook nog sprake van een aardige verhaallijn waarbij iets goeds het kwaads moet overwinnen via al dan niet spannende actiescenes en spetterende special effects.

Helaas is er ook een SF-stroming die wmb te serieus is en daardoor ook dodelijk saai. De serie Star Trek valt onder dat subgenre. Er wordt veel te serieus gedaan en zo lollig is het ook weer niet. Toch gaf ik ooit deze film een kans, 'omdat er toch niks anders op TV was. Anyway dit vond ik dus saai SF-geneuzel en het is nog een even StarTrek-film ook. Wat moeten die oneven films bij mij dan niet teweeg brengen?

Een van de leukere films uit de reeks.

Het voelt qua personages gelukkig niet zo leeg meer aan, aangezien je al een klein beetje kennis met ze hebt gemaakt in Generations. Het begint met een fantastische lange shot van Picard. En dan krijgen we iets wat we nog niet eerder in Star Trek eerder zagen, een echte space battle. Een leuke actie scène met veel verschillende schepen en wendingen. Dan gaan we terug in de tijd. Tijdreizen zagen we al eerder in Voyage Home en in First Contact is dit opnieuw goed uitgewerkt. De film kent niet echt dode momenten en gaat als een sneltrein dor het verhaal. Toch zijn er momenten dat het wat minder interessant wordt maar n iet minder amusant. De karakters komen niet allen even goed uit de verf, en de snelheid zorgt er ook voor dat je af en toe niet echt de tijd krijgt om alles in je op te nemen.

Voor het eerst zien we wat grotere visual effects momenten en die zien er keurig uit hoor. Niveau ligt toch wel behoorlijk hoog, maar af en toe zie je toch wel overduidelijk dat het effecten zij. Ook de miniaturen zien er weer fantastisch uit. Dit keer is ook Goldsmith terug, en dat merk je. Prachtige score weer. Wel heb je tijdens het kijken wel een beetje het gevoel alsof je naar de serie zit te kijken, alsof niet alles uit de cast wordt getrokken voor een speelfilm. Vooral in het acteerwerk laat First Contact het wat afweten.

Af en toe wat minpuntjes, maar verder een prima en vooral leuke film.

3.5*

Als dit het beste is wat Star Trek te bieden heeft, gaat het voor mij niets worden.

De set design vond ik lelijk, het verhaal eigenlijk nergens interessant, Picard een beetje heel erg grote smurf en vond alle karakters behoorlijk oninteressant, flat en een collectie eenheidsworsten.

De Borgs vond ik echt lachwekkend lelijk en goedkoop en geen enkele verhaallijn kon mij werkelijk boeien. Het gegeven van Tijdreizen, het veranderen van lotsbestemming in Terminator en Back to the future beter gedaan. Een robot die mens wil worden? Ook in andere films beter gedaan (A.I)

Waar waren die zogenaamde interessante diepzinnige SF ideeën waar alle Trekkies zo lovend over zijn? Ik kon het hier nergens vinden.

Ik zie niets in het verhaal waarom de makers dit origineel of interessant genoeg vonden voor een film,

ik begrijp het gewoon niet en dat terwijl ik zo graag het leuk had gevonden.

Goeie film waarin de Enterprise een ruimteschip van de Borg volgt naar het verleden. Een onderhoudend verhaal met een uitstekende opbouw en zeker niet zonder humor. De special effects zien er goed uit en ook de cast brengt het er goed vanaf, vooral Patrick Stewart is erg goed en hij is inmiddels vergroeid met zijn rol als kapitein Jean-Luc Piccard.

Wat mij betreft de beste uit de reeks. Er is genoeg spanning en de aliens/androïdes zijn simpelweg angstaanjagend. De make-up is hier ook geweldig verzorgd. Het verhaal is zeer boeiend en de acteerprestaties zijn gewoon goed.

De actie is ook erg goed gebracht en zorgt ervoor dat er tempo in het verhaal blijft zitten. Kortom, gewoon een goeie science-fiction film.

Erg sterk deel en misschien wel de beste in de Next Generation reeks inderdaad. De Star Trek-sfeer is gelukkig nog steeds aanwezig, evenals de humor, actie en de typische thema's. Helaas is de film net als andere Star Trek-films allebehalve foutloos.

Zo begint de film helemaal niet lekker, zonder korte introductie van de personages. Het is dan ook een film die voortborduurd op de serie en zijn voorganger, maar nu worden we weel heel abrupt in een Borg-aanval gestord waardoor het moeilijk wordt om je mee te laten slepen in het verhaal. Eenmaal op aarde wordt dit gelukkkig goedgemaakt, als er wat meer rust in de film komt.

Het tijdreis verhaaltje op zich vondt ik niet zo bijzonder, wel leuk is dat we zien hoe warp wordt uitgevonden. Ook het acteerwerk van Stewart is niet slecht en de film wordt nooit echt saai.

Wat wel jammer is dat het soms aanvoelt of je nasr een aflevering van de serie zit te kijken en niet nasr een grotere film. Maar dat kan de pret niet drukken, want Star Trek: First Contact is gewoon erg vermakelijk.

"Assimilate this!"

Goede film maar had opzich meer verwacht.

Patrick Stewart en Michael Dorn waren erg goed. Er zat wat leuke actie in. De sets en effecten waren soms best goed en dan wat minder, vooral de sets van aarde en de CGI aan het einde waren erg matig. En het was wel vermakelijk.

Ik vond die donkere vrouw compleet overbodig omdat ze niets aan de film toevoegt, ook het hele tijd reis scenario vond ik niet erg geslaagd. Naar mijn doen doen ze dat te vaak in het Star Trek-universum. Verder wel een erg goede film en die Borg zijn gewoon genius.

Die Borg Queen hebben ze wel heel erotisch neergezet.

Data wordt er ook opgewonden van.

Of valt mij dat alleen op.

Een van de betere Star Trek-films wat mij betreft, komt ook erg dicht in de buurt van de TV-serie The Next Generation. Dit in tegenstelling tot de nieuwste Star Trek-films die vooral voor veel actie en spektakel kiezen. In die zin zal het de fans van de serie denk ik niet tegenvallen. Het had zomaar een aflevering uit de serie kunnen zijn geweest, met als enige verschil de "Borgkoningin" die voorzover ik weet in de serie niet voorkomt. Ruim 3*

Hoewel ik de nieuwe Star Trek serie (inmiddels weer gedateerd) "Star Trek: The Next Generation" uit 1987–1994 vroeger (ik keek ze destijds als student zijnde vaak laat op de avond als ze werden uitgezonden op de Duitse televisiezender RTL+) altijd wel vermakelijk vond ik om naar te kijken, geldt dat in mindere maten voor de films en dus ook voor deze, die nota bene draait om de "Borg" (moest wel even lachen toen de onwetende aardbewoner Lily zei dat het wel Zweeds klonk ) die een zeer geduchte vijand is voor de Federatie.

Het verhaal (draait om de "Borg" die de aarde willen assimileren en om aardebewoner Zefram Cochran, gespeeld door de bekende acteur James Cromwell, die de toekomst van de aarde moet veiligstellen omdat de "Borg" terug in de tijd is gegaan, namelijk 2063, om een belangrijke aardse gebeurtenis te verhinderen) weet opzicht wel te vermaken en ook nog wel te boeien, maar is qua uitvoering niet meer dan een extra lange aflevering uit de serie en dan ook nog een vrij saaie en langdradige (en dat ondanks dat de film maar iets van 105 minuten duurt) omdat er eigenlijk maar weinig actie en spektakel inzit en datgene wat erin zit is ook niet bepaald spectaculair en oogt ook relatief goedkoop. Eigenlijk oogt deze film in alles goedkoop (zeker wat betreft de decors) want het hele verhaal speelt zich eigenlijk maar af op twee locaties namelijk op het ruimteschip "Enterprise E" en op heel klein stukje aarde, welke primitief oogde. Ook de vijand de "Borg" viel me eigenlijk tegen (in de aflevering van de serie waarin ik ze voor het eerst gezien heb, vond ik ze juist fascinerend) en ik vond ze ook best saai op hun Borg koningin (goed gespeeld door Alice Krige) na die best interessant was en zelfs ook sensueel (daarmee verleidde ze o.a. Data, die wel graag een nummertje met haar wilde maken, want hij vertelde tegen haar dat hij seksueel helemaal functioneert) was.

In dit verhaal draait het ook vooral om Kapitein Picard (goed gespeeld door Patrick Stewart) en androïde Data (verdienstelijk gespeeld door Brent Spiner) en andere bekende leden van het ruimteschip "Enterprise E" komen er ietwat bekaaid vanaf en vooral Deanna Troi (gespeeld door Marina Sirtis die ik destijds een mooie en aantrekkelijk vrouw vond en mede door haar flinke boezem), waarbij haar grootste scene in het verhaal waarbij ze dronken moet spelen ook nog eens tenenkromend slecht en niet grappig was. Het einde (waarbij het vredelievend buitenaardse volk "Vulcans" voor het eerst contact maakt met de aarde) was best aardig en aan de andere kant ook best flauw en zeker toen Zefram Cochran weer zijn irritante Rock-'n-roll muziek aanzette, die niet echt werd gewaardeerd.

Al met al vond ik deze Star Trek film dus tegenvallen (komt misschien ook omdat ik hem nu pas voor het eerst helemaal heb gezien en nu ook gedateerd oogt, zeker in vergelijking met de huidige Star Trek films) en is hij in mijn ogen niet meer dan leuk om gezien te hebben.

Blijf erbij dat het allemaal wat beter had gekund, maar toch heb ik van deze film, die ik nu voor de derde maal heb gezien, als enige uit de reeks trouwens, meer genoten dan de vorige keren.

Heb mijn score dan ook iets verhoogd.

Regisseur Jonathan Frakes (die zelf onder andere een personage binnen het bekende team vormt) weet zich creatiever raad met de visuele vormgeving. Zeker de Borgs springen er positief tussenuit wanneer we spreken over make-up en aankleding, de vooruitgang die eindelijk merkbaar is ten opzichte van de vorige films. De grootschalige effecten blijven spijtig genoeg gedateerd, maar de verbeteringen mogen er langzamerhand zijn. Spijtig genoeg werken de personages daartegenover een stuk minder. Een aantal krijgen tot op zekere hoogte uitdieping, maar kunnen nergens vlammen vanwege een gebrek aan eigenzinnigheid. Vaak lopen ze ook tegen (persoonlijke) problemen aan die ze met hun ervaring allang hadden moeten verhelpen, waardoor de voortgang van de inhoud geregeld een onbegrijpelijke indruk maakt. Het helpt dan ook niet dat de rol van Patrick Stewart hem dit keer weinig ruimte biedt om wat van zijn natuurlijke charisma te laten zien, maar het kijkt allemaal niettemin beter weg in vergelijking met Generations. De nogal korte finale weerhoudt me ervan de film te bekronen met een nipte voldoende.

You can't begin to imagine the life you denied yourself

Iets van die aard hebben meerdere vrouwen ooit wel tegen me gezegd, maar nooit had ik een even sterk antwoord als Jean-Luc Picard. Nouja, ik ben dan ook geen Starfleet Captain. Wel dat het elke keer ongeveer even vals overkwam als het moment dat Alice Krige die zin uitspreekt, met haar verborgen agenda in de mouw. Ik had dan weer wel in minder dan 0.68 seconden door wat precies de strekking van die boodschap was.

Ik zag de film ooit in Spanje, en de tekst 'Resistancio es inutil!' is me daar altijd van bijgebleven. Of de rest van het plot toen goed tot me doordrong durf ik niet te zeggen, met mijn Spaans ben ik nooit veel verder gekomen dan het bestellen van drank en eten. Toevallig dat ik nu weer in Spanje ben en de film weer tegenkom, maar nu dan wel met de originele audio.

Wat zal ik er eens van zeggen. Ja, het is duidelijk beter en fraaier dan een gemiddelde aflevering van TNG of Voyager, maar de production values zijn toch wel wat bedenkelijk - en ook voor die tijd. Maar wel een enorm rijke cast, al zijn daar ook wel wat slordigheidjes in te zien - niet iedereen presteert op de top van hun kunnen. Jammer ook dat we de mooie Krige alleen maar met een enorm dikke en zweterige laag make-up te zien krijgen. Doet toch wel wat af aan die mooie romantische kus met ons aller kapitein.

Hetzelfde soort gemengde gevoel heb ik bij het plot. Ja, het is een fijn idee om de tijdlijn van TNG en Voyager te betrekken in de First Contact, maar daar staat tegenover dat tijdreizen eigenlijk altijd een narratief zwaktebod is. Het opent aan de andere kant wel weer de mogelijkheid om de Borg te betrekken in het verhaal, en dat is wel altijd een pluspunt - dat zijn op de een of andere manier toch wel de betere afleveringen, al is dat misschien vooral door Jeri Ryan. En in dit geval dus Alice Krige, en al zien haar scenes er nu af en toe wat knullig uit, ik herinner me nog heel goed dat dat indertijd echt best overweldigend was. Die scene waarin ze, ehh hoe leg ik dat uit, in haar jurk gehesen wordt, daar was indertijd de hele zaal muisstil bij.

De rest van de film niet, daarbij was het geluid van het knagen op popcorn en chips oorverdovend. Precies net als thuis indertijd in mijn studentenkot, tv kijken met de makkers. En dat is ook waarom ik dit eigenlijk nooit echt als een 'film' zal kunnen zien.