The Imaginarium of Doctor Parnassus (2009)

visueel is ie echt prachtig en de acteeurs zijn goed. het is een vreemde film maar het is en blijft er een van terry gilliam. wat verwacht je anders van hem...

Jammer van dat afgeraffelde einde (laatste +/- 20 minuten) anders zou ik waarschijnlijk een 4 hebben gegeven.

Dematige CGI en het soms warrige verhaal maken dat deze film voor mij niet boven de middelmaat uitsteekt. Wel blijft het door de verrassende beelden boeiend genoeg. De pluspunten zijn de mooie decors en de diepere lading rond Heath Ledger.

3*

Ik vond een goede Fantasyfilm...

Goede acteerwerk....

Bekende acteur Christopher Plummer speelt goed...

Prachtig film... (Mooi HD kwaliteit)

Mooi sprookje....

Jammer dat acteur Heath Ledger was overleden...

The Imaginarium of Doctor Parnassus werd in 2010 genomineerd voor twee Oscars: Best Achievement in Art Direction en Best Achievement in Costume Design.

Een vreemde, maar goede boeiende film. de laatste beelden van ledger geven de film ook een bepaalde lading. gelukkig dat ze nog genoeg beeldmateriaal hadden liggen. alles was gefilmd, behalve de stukken achter de spiegel. die overigens geheel passend zijn ingevuld door depp,law en farell. verder spelen ledger en plummer uitstekend hun rollen. de effecten en kostuums zijn goed verzorgd, en de film heeft een eigenaardige sfeer. zoals we gewoon zijn van gilliam. het verhaal is soms wat rommelig, maar steekt toch aardig in elkaar. het leuke van de film vond ik, dat je niet altijd verwacht waar hij heen gaat. 4 sterren.

Leuke film. Goed verhaal en goed geacteerd. Vreemde situaties en mooie cinematografie maken de film compleet. Ik vond overigens Colin Ferrel het beste acteren, hij legde echt emotie in zn rol. 4 sterren.

Idd, hij likt op een gegeven moment langs zn lippen zoals hij dat ook bij de joker doet.

Een hele topcast opengetrokken voor deze behoorlijk rommelige film.. uiteraard vanwege het treurige verlies van Ledger tijdens de opnames. Maar om hem nu met achtereenvolgens Depp, Jude Law en Colin Farrel te vervangen Maargoed, al met al nog best een aardige vertelling over de man die zijn ziel verkocht aan de duivel, en de duivel die mild bleek te zijn. Typische Gilliam vondsten zo nu en dan, die rechtstreeks uit Python lijken te zijn weggelopen. Geen onaardige film, maar geen topper.

The Imaginarium of Dr. Parnassus eindigt met de woorden "A Film From Heath Ledger and Friends", en hoe graag je tijdens het kijken ook wilt wegdrukken dat dit inderdaad zijn laatste film is, snijdt deze laatste mededeling wel degelijk hout. Want hoe je het ook wendt of keert, Terry Gilliam's meest recente film is aan alle kanten beïnvloedt door Ledger's ontijdige dood.

En dat terwijl Heath nog niet eens een hoofdrol bezat, maar slechts een onderdeel van een ensemble vormde, waarbij met name Christopher Plummer's Parnassus naar voren steekt. Het feit dat Ledger's rol na zijn overlijden is overgenomen door acteurs als Depp, Law en Farrell (door het fantasieaspect dat al in de film aanwezig was overigens een die behoorlijk hout snijdt) legt in de uiteindelijke film net wat meer nadruk op zijn karakter, waardoor het verhaal uit balans begint te raken.

Het resultaat is mede daardoor een wat rommelige en onevenwichtige film. Nu was het geheel in veel scènes al behoorlijk rommelig (een eigenschap van Gilliam), maar met name in de laatste akte vloeit het verhaal niet meer zo lekker voort met een wat onduidelijke climax (wat gebeurt er nu precies?), wat ongetwijfeld te maken heeft gehad met het feit dat Gilliam een van zijn belangrijkste acteurs niet meer tot zijn beschikking had (re-shoots waren vast nodig geweest).

Hoe goed Gilliam zijn grote verlies ook heeft weten op te vangen (het had niet veel gescheeld of hij had Parnassus nooit kunnen voltooien), je blijft het toch zien. Onwillekeurig ben je als kijker tevens bezig met Zijn Laatste Scène Slechts Dagen Voor Zijn Dood, waarop je de (overigens aardig korte) vervangers vooral bewonderd voor de wijze waarop zij z'n rol vriendschappelijk overnemen als laatste eerbetoon. Met het verhaal ben je al een tijdje niet meer bezig.

Dat The Imaginarium of Dr. Parnassus ondertussen een ode is aan de kracht en noodzaak van het verhalen vertellen en de menselijke fantasie, is dan weer wel mooi, en zorgt toch voor een gepassioneerde film. Bovendien is de prent dan weer rijk aan fantastische vondsten en een sprookjesachtige sfeer. Was de productie niet zo getroebleerd geweest, had het best een van zijn mooiste films kunnen worden. Jammer.

Hmmm, kan me goed vinden in de wijze woorden hierboven. Maar desondanks heb ik ontzettend genoten van deze film. Duurde even voordat het me pakte, door het vreemde (vertel-)stijltje. Maar ik had na de aftiteling eigenlijk wéér zin om hem te kijken, wat ik 2 dagen later dus ook gedaan heb.

Wat mij opviel aan Heath Ledger is dat het lijkt alsof hij geen richting en persoonlijkheid aan zijn personage kan geven. Moest hij nou een realistische rol neerzetten of een meer dromerige? Hij wisselde wel erg vaak van 'karakter' in het begin. Moeten jullie maar eens opletten, vraag me af of meer mensen dit opvielen....

Het is soms niet zo lekker te volgen, beetje rommelig zo je wilt (orbit), maar de charme en het idee dringen mij toch aan om niet lager te gaan dan 4*. Vond alleen Jude Law een beetje raar uit z'n ogen kijken. En Colin Farrel speelt eigenlijk gewoon zichzelf. Depp was het best.

De film kan ik enkel als chaotisch en absurdistisch bestempelen. Ik weet niet goed wat ik met deze film aanmoet hij raakte mij niet maar irriteerde juist. De theatrale opzet stoorde mij enorm net als het verhaal dat ik niet bepaald denderend vind. De film is mij zeer tegengevallen en ik betreur zeer dat ik 'm heb gekocht.

De film geef ik 2 sterren. O.a. voor de cast, de cameravoering en de speciale effecten. Het verhaal en de regie vind ik onder de maat.

vanaf een bepaald gedeelte wordt de film erg rommelig en chaotisch. Een aantal scene's daarvoor vond ik opzich een stuk sterker en de acteurs waren ook best goed. Verder mooie effecten.

Geen film die ik per se wil herzien

*2.5 sterren

Gilliam in een notendop...

Vind The Imaginarium of Dr. Parnassus best een aangename film geworden, typisch herkenbaar wel als Gilliam deed me zelfs zo nu en dan erg veel denken aan zijn werk met de Phyton's. Bepaalde stijl-elementen zouden zo uit die oude doos met animaties kunnen komen. Even stofdoekje erover... Klaar.

Dat de leading man halverwege de film jammerlijk genoeg is komen te overlijden doet natuurlijk ook niet echt goed aan de duidelijkheid in de toch al lichtelijk chaotische filmwereld van Dr. Parnassus. Weet niet of het al vanaf het begin Gilliam zijn idee was om het uiterlijk van Tony aan te passen aan de fantasie van diegene met wie hij het Imaginarium betreedt maar persoonlijk vind ik het wel een nette oplossing zo en ik ben blij dat dit filmproject toch op een goede manier is afgemaakt want ook deze Gilliam had ik niet willen missen.

Dr. Parnassus is een versie van het aloude verhaal van Robert Johnson (de Bluesgitarist die zijn ziel aan de duivel verkocht) en ik weet zeker dat er nog oudere versies zullen bestaan van dat verhaal. Misschien is dit wel het verhaal dat verteld moet blijven worden omdat anders de wereld ophoudt te bestaan zoals door de dokter zelf gesteld wordt... Leuk idee om zo het cirkeltje rond te krijgen in een film die het vertellen van verhalen centraal stelt.
Afijn, opnieuw weet de man in deze film een unieke wereld aan de kijker te tonen. Aangenaam contrast tussen Dr. Parnasus wonderlijke kermis rijtuig en het moderne Londen met shoppende rijkelui dames en dronken uitgaans publiek. Op zich zorgt dit al voor een bevreemdend karakter in de film maar wanneer er door de spiegel gegaan wordt gaat de bizarre fantasie nog een tandje harder en bevind je je als kijker plotsklaps in een totaal gestoorde ADHD CGI wereld. Beetje de Yellow-Brick Road maar dan op z'n Gilliams. Je moet denk wel houden van die drukke kermisachtige waanzin, kan me goed voorstellen dat sommige mensen er ook horendol van worden Moet zeggen dat ik ook niet alles even mooi gedaan vindt maar er zijn genoeg scènes waarvan ik erg kon genieten en die echt wel bijzonder fraai ogen.

Dr Parnassus zelf en z'n gevolg zijn eigenlijk bijzonder sympathiek en wat is die Lily Cole een enorme foxy lady zeg, betoverend mag ik wel zeggen Verder kan een film met Tom Waits als de duivel himself natuurlijk alleen maar bijzonder cool zijn.

Ondanks de zeker aanwezige zwakheden, het gezwalk, de chaos en de soms wel erg rare CGI toch wel weer genoten van deze film. Niet Gilliams beste, zeker niet maar een 3.5* kan ik hier wel aan slijten.

Fantasy is één ding, dat vertalen naar film is een ander. Na het teleurstellende Alice in Wonderland is dit opnieuw een fantasy film dat begint met een mooi idee, maar te hardnekkig CGI is. Soms wel goed gedaan, maar ik verwacht een droomidee en beelden waar je de technische uitwerking zit met 3D in het achterhoofd. Depp heeft al beter gedaan en ook Ledger zag ik liever in andere rollen. Een typische Gilliam, maar ik hard er toch meer van verwacht....

De eerste 10 minuten waren best goed en beloofde veel en visueel zag het er ook goed uit maar qua verhaal viel het toch zwaar tegen en was het geregeld zeer saai en flauw. Het was helaas Heath Ledger's laatste film maar helaas ook een van zijn zwakste films. Lily Cole (had ik nog nooit van gehoord) zag er overigens fraai uit met haar mooie lichaam. Met pijn en moeite heb ik deze film kunnen uitkijken.

Knap gemaakte film... ik hou wel van die wilde fantasie .... en van dat knotsgekke in Monty Python style. Maar van Gilliam verwacht je ook niets anders . Soms zakt het verhaal en de filmische spanning wat weg ....maar gelukkig wordt die spanning snel terug opgebouwd.

Een soort Tim Burton meets Monty Python film. De ongevaarlijke werelden van Burton botsen hier met de duistere en hyperkinetische fantasie van Terry Gilliam, en dat levert een rommelig resultaat op, maar wel een erg plezierige film. Ik heb geen problemen met CGI, het gaat om fantasiewerelden en mijn dromen zien er ook soms wat plastiekerig uit, en de ideeën zijn in ieder geval heel erg leuk. Problematischer is het einde waar ik niet zo veel van begreep, maar dat doet er niet zo veel toe. Leukste element vind ik eigenlijk dat het duidelijk over een soort Faust-verhaal gaat, met een duivel en een soort god-figuur die vechten om het wisselvallig karakter van een goedbedoelende maar hopeloos omhooggevallen ijdeltuit - maar dan wel met zo ongeveer de zieligste duivel en god uit de cultuurgeschiedenis Wie er wint is niet eens duidelijk, maar dat lijkt me eigenlijk zelfs logisch.

Charmante film, zeker een die ik nog vaak ga herbekijken, en wie weet welke franken er dan nog gaan vallen.

Wel aardig, soms wat langdradig en niet altijd even boeiend. Maar mooi spel en leuke beelden.

Valt me toch een tikkie tegen. Visueel inderdaad prachtig, en hoe hij de dood van ledger heeft opgelost is zeker slim te noemen, maar zijn vervangers, met name Farrel zijn toch net een tikkie minder dan hijzelf. het verhaal is ook wat warrig, zeker tegen het einde is het nog maar lastig te volgen. Wat de droomwerelden betreft: Freud zegt het al, net wat te plastic bij tijd en wijle en als er dan wordt omgeschakeld naar een echte set is de overgang net wat te groot. Waits is trouwens wel een erg toffe duivel!

alles is over deze film zo'n beetje gezegd. hoewel..iedereen schijnt aan de fascinerende feeërieke schoonheid van Lily Cole voorbij te gaan. een extra reden om de film vaker te zien

Inderdaad, Lily Cole is een erg mooie vrouw, alles behalve standaard mooi zelfs, die scene waarbij ze naakt, alleen bedekt door haar eigen haar op het podium zat zag er echt prachtig uit.

Die scene dat ze 'naakt' op het podium zit is overduidelijk geïnspireerd door De geboorte van Venus van Botticelli. En terecht, klassieke en aparte schoonheid heeft ze zeker.

Hier moet je dus echt van houden, bij mij viel het verkeerd, wat een k*tfilm...

ik vond dit echt een mooie aparte film helemaal mijn stijl lang geleden dat ik zo'n soort film heb gezien heb hier echt van genoten

5*

Hier sluit ik mij geheel bij aan vond en vind deze film heel appart.

ook omdat dit de allerlaatse rol voor Heath Leadger.

is ook overgenomen door Johnny Depp

Vond het in elk geval weer verbetering ten opzichte van Tideland, die ik maar vervelend vond. Het is wel jammer dat hij zijn vorm van 1985-1998 niet meer lijkt te vinden, maar hij heeft door zijn hele carriere toch wel zeer amusante fantasiefilmpjes gemaakt. Ook deze film vond ik behoorlijk leuk. De fantasiewerelden zijn lekker kleurrijk en behoorlijk amusant. Ook de stukken in de gewone wereld worden getoond aan de hand van aangename scenes in fraaite decors. Zo zit de Gilliam stempel er weer volledig op. De oplossing om de laatste drie fanatsiescenes door drie bekende acteurs te laten spelen, klopt eigenlijk wel en komt zelfs wel sterk over. Veel beter dan de kunstgreep waarvan ik verwachtte dat het zou zijn. Veel meer heb ik ook eigenlijk niet te zeggen over deze film, waar toch genoeg in gebeurd. Gewoon weer een leuk fantasierijk avontuurtje. Helaas niet echt bijzonder, dat is wel jammer. 3,5 sterren.

Ik lag dubbel van het lachen op sommige punten.

en wat is Lily Cole toch mooi!

Aardige film, maar nogal lang. Ik kreeg de neiging stukjes over te slaan. Er zaten mooie momenten in, vooral toen de middelbare dame in de sprookjeswereld stapte was sterk, omdat toen voor het eerst duidelijk werd wat die 'theatervoorstelling' eigenlijk inhield. Ik denk als ze daarmee waren begonnen en verder een hoop fratsen hadden weggelaten, de film beter te verteren was geweest.

Erg vreemde film, kan m'n vinger er niet echt op leggen wat er deze goed maakt. Vooral het mysterie, de sprookjes-achtige sfeer en de sterke karacters doen het goed! Ondanks dat hij een half jaar heeft gewacht op een eerste ziening , is deze me niks tegen gevallen..

Met Gilliam's laatste 3 films kan ik helemaal niets... Met Imaginarium heb ik zelfs geen flauw idee waar het over gaat, want mijn aandacht is sinds het eerste half uur al verslapt. Chaos regeert en de acteurs lijken maar wat te doen. Het camerawerk is lelijk en de CGI is erg 90's.

1*