The Imaginarium of Doctor Parnassus (2009)

Net in Tuschinski gezien...dank je wel Parool!

Dit was de "verrassingsfilm" , en voor mij een grote verrassing.

Verhaal is op zich niet zo denderend...man is onsterfelijk en heeft een appeltje met de duivel te schillen. Hij beschikt over een toegang naar de fantasiewereld, waarin iedereen zijn eigen fantasie kan beleven.

Maar oh wat zijn die fantasiewerelden prachtig! Echt droomwerelden die van de ene in de andere onwaarschijnlijkheid vallen. Beetje dali-achtig, beetje dromerig, zo wondermooi!

oftewel, ik heb genoten!

Ook gezien in Tuschinksi en ik ben een stuk minder enthousiast dan mijn voorganger. Grootste mankement is toch echt het gebrek aan enige vorm van magie in Gilliams fantasiewereld. Sowieso heb ik een hekel aan overmatig gebruik van cgi en dat wordt hier weer onderstreept door spuuglelijke droomwerelden. De scène met de gondeltocht bijvoorbeeld deed gewoon pijn aan mijn ogen. Niet dat het verder nog veel had uitgemaakt, maar Gilliam gaat nóg verder de fout in door de kijker ook helemaal geen tijd te gunnen om maar enigszins gepakt te worden door de sfeer van Parnassus' creaties. Het script met zijn personages en hun tocht door de vete tussen Dr. Parnassus en de duivel (leuk om Tom Waits in een wat grotere rol te zien) staat teveel op de voorgrond en slokt alle beleving van deze, op papier, fantasierijke film. Het is niet altijd een voordeel dat we elke hersenspinsel kunnen uitbeelden met de moderne technologie waar we tegenwoordig over beschikken. De regisseur laat op deze manier wel erg weinig aan de fantasie van de kijker over en dan is de lol er snel vanaf. Verder denk ik dat de dood van Ledger toch wel een behoorlijke deuk in het verhaal heeft gegeven, want op een gegeven moment deed Imaginarium erg chaotisch aan. Zou me niets verbazen als er met de hakken over de sloot een eind aan het geel is gebreid. Het deed me daarom ook te geforceerd aan om overtuigend over te komen. Nee, Gilliam heeft me alweer niet weten te overtuigen. Op papier beloven zijn projecten altijd een hoop, maar met elke film bewijst hij dat hij mijn regisseur nooit zal worden.

2*

Edit: Raar dat Depp hier trouwens gecrediteerd staat, terwijl hij maar een rol heeft van een minuut of twee. Plaats dan Tom Waits...

Enigszins teleurstellende film en dat komt omdat er gewoon geen lijn in zit. Er werd telkens heen en weer gesprongen van lelijke stadsscènes naar dan weer kitscherige sprookjesscènes naar dan weer zeer mooi ogende scènes en ga zo maar door. Gilliam gunt je gewoon geen rust, alles komt zo chaotisch over. Ik slaagde er daarom ook maar niet in om in het verhaal te komen.

Ik denk dat Terry Gilliam toch wel een beetje zijn kruit als regisseur verschoten heeft. Voor zijn laatste goede film "12 Monkeys" moeten wij weer ongeveer 15 jaar terug. Dit alles neemt natuurlijk niet weg dat "Parnassus" wel enkele zeer mooie scènes bevatte. De scène met de dans van de politieagenten vond ik ontzettend hilarisch. Ik waande mij weer helemaal terug in de tijd van Monty Python. Hij kan het dus toch nog, Terry Gilliam.

3,0*

Jammer, jammer, jammer. De derde tegenvallende prent in een rij, terwijl Gilliam hiervoor louter goede films maakte. Wat is er met de hiervoor zo energieke regisseur gebeurd? The Imaginarium of Doctor Parnassus moet zijn meest autobiografische film zijn, maar wee Gilliam als dat echt zo is. Ik sluit me daarom voor een groot deel aan bij de post van Dutchtuga, al zijn twee sterren wel iets weinig.

Vooral de cgi zijn rampzalig lelijk. Gilliam creëert een wereld waarin alles mogelijk is; een wereld die er uit kan zien zoals hij het zelf wil vormgeven. En dan doet hij het op deze manier. Maak dan iets stop motionachtigs, ga lekker kleien, gebruik simpele tekenanimatie of werk cgi zo uit dat het geloofwaardig blijft, maar deze brakke wereld van nepheid is een grote smet op de film en doet alles behalve creatief aan.

En dat terwijl het 'Imaginarium' zo'n belagrijke rol speelt. Maar ook daarnaast is de film weinig pakkend, ook al probeert de cast er alles aan te doen om het publiek mee te slepen. Plummer is sterk, Ledger in zijn laatste rol is goed behapbaar en Andrew Garfield is een positieve verrassing. De invallers voor Ledger vond ik allemaal wel ok, met Depp als uitschieter. Jammer dat zijn rol zo klein is. Laatste goede verschijning, zoals altijd, is Tom Waits. Hij acteert misschien niet zo best, maar de man heeft een buitengewoon charisma.

Jammer dus dat Doctor Pernassus faalt bij een wat karige uitwerking van een goed idee. Visueel absoluut geen plaatje en verhaaltechnisch weinig beklijvend.

Gister in de Sneak gezien hier in LUX in Nijmegen. De film kijkt lekker weg, al moet ik toegeven dat het ook wel mijn genre is. Beetje dat misterieuze en fantasierijke gebeuren.

Ledger acteert wel oke, maar mensen moeten geen legendarisch optreden verwachten. Daarvoor geeft zijn rol niet echt de ruimte. Depp doet zijn standaard act, waarmee ik willywonka/jack sparrow achtig bedoel.

De film werd overigens hier door het sneak publiek beloond met een 7,3. Normaal toch wel een vrij kritisch publiek! Al met al voor mij een 4,5.

Visueel spektakel, komt dat zien.

Een aardige film die pas enigzins aantrekkelijk word nadat het imaginarium is gemoderniseerd. Het eerste uur is dus traag en niet aantrekkelijk. Wel leuk om zo veel verschillende acteur het laatste uur voor bij te zien komen. Aardig filmpje niet meer en niet minder.

Bijzondere Film, a must See

Erg mooie film. Het verhaal is inderdaad wat warrig, maar dat is niet iets wat me vaak stoort. De droomwerelden zijn erg mooi uitgewerkt en ook hoe dit allemaal werkt is slim gedaan.

Alle vier de spelers van Tony vond ik erg goed en merkte nauwelijks verschil wanneer een andere acteur zijn rol 'overnam'.

Lekker bizarre film weer, je moet er van houden.

Zo te lezen is nog niet iedereen bekend met Terry Gilliam, aan de lage waarderingen te zien. Van zijn hand komen nooit 'normale' films.

Uitstekende film als je het mij vraagt, niet zo goed als Twelve Monkeys, Brazil of Tideland, maar zeker mooi gemaakt weer.

4*

Hele typische Gilliam-film en helaas kan ik eigenlijk nooit zoveel met zijn ideetjes. Voor mij was dit eigenlijk het best te vergelijken met zijn Monty Python-animaties, die ik al nooit zo fantastisch vond, en dat dan 123 minuten lang. De uitgangssituatie is op zich zo slecht nog niet, maar Gilliam doet eigenlijk geen enkele poging om verhaaltechnisch iets op te bouwen. Gekke scène volgt op gekke scène zonder dat het echt 'weird' of prikkelend wordt. Zodoende zit er eigenlijk ook geen enkel memorabel moment in de film.

Daarentegen is de film wel erg vakkundig gemaakt, is het acteerwerk degelijk en kijkt het aardig weg. Maar toch zou ik dit alleen maar aanraden aan mensen die wat meer met Terry Gilliam hebben.

Ik keek erg uit naar deze film maar ben behoorlijk teleurgesteld. Om te beginnen heb ik nooit goed begrepen wie nou eigenlijk de hoofdpersoon is. We beginnen, en eindigen met het theater van dr. Parnassus. Echter... moeten we tegen het einde geloven dat het zijn verhaal is; in het begin wijst alles er op dat hij enkel een bijkarakter is voor de liefde tussen zijn dochter en een acteur. Dan wordt plots Heath Ledger gevonden en moeten we geloven dat het zijn verhaal is. Diens povere personage is echter verre van af en steekt bizar slecht en onlogisch in elkaar.

Pas na meer dan een uur lijkt het verhaal om de magische spiegel te gaan en gaan we die-hard voor het Ledger-perspectief. de functie van de spiegel in de film blijft onduidelijk en haar irritante lachwekkende computeranimatie-innerlijk sleept ons nooit mee in magie of interessante fantasie waardoor het een vaag, saai en onduidelijk ding blijft. Los van het interieur van de spiegel is de art-direction overigens wel erg goed.

Het verhaal eindigt bevredigender dan wat dan ook in de film, maar ook hier bestaat veel onduidelijkheid. Tel daarbij de vreemde aadachtspunten en brakke kadrering op en we hebben een ronduit rommelige film. Films van Gilliam bevatten vaak veel sfeer en charme, en dat is bij The Imaginarium of Doctor Parnassus niet anders maar een degelijk verteld verhaal is bijster ver te zoeken. Veel meer dan wat leuke decors is de film niet. Jammer.

The Imaginarium of Doctor Parnassus

Allereerst moet ik zeggen dat ik geen groot fan ben van Terry Gilliam, een aantal van zijn films steken wel wat boven de middenmaat uit, maar ik houd niet zo van dat abstracte. Zo ook weer met deze film. Ik houd er van als een film een bepaalde structuur volgt die enigszins te volgen is. En dat miste ik erg gisterenavond. Elke keer wanneer ik dacht grip te krijgen op wat de bedoeling was, kwam er weer een zotte plotwending, waar je dan probeert op in te spelen, gevolgd door weer een andere twist in het verhaal. Het maakte de film er in mijn ogen niet beter op.

Er valt heel weinig aan te merken op het spel van de acteurs, ze speelden allemaal even overtuigend. Lily Cole viel me eigenlijk het meest op in haar rol als Valentino. Ze is een bijzonder knap te noemen.En dan natuurlijk de laatste rol van Heath Ledger. Eigenlijk jammer dat zijn laatste rol toch meer een niemendalletje betreft. Het was mijns inziens beter geweest als The Dark Knight zijn laatste was geweest.

Wat blijft er dan nog over om te zeggen over The Imaginarium of Doctor Parnassus? Eigenlijk alleen dat de scénes in de spiegel van uitzonderlijke schoonheid waren. In die ,laten we zeggenYellow Submarine stijl die zo herkenbaar is van Gilliam. Zijn fascinatie voor grote hoofden en luchtballonnen zie je veel terug in zijn films. Ik herinner me nog het grote zwevende hoofd van Robin Williams in Time Bandits of de luchtballon in Baron van Munchousen.

Een kleine voldoende voor deze prent. Mede door de novelties van de acteurs die het van Ledger overnamen en de fraaie droombeelden.

3

ja ik heb je uitleg wel gelezen alleen gaat het niet op voor mij, ik vind het gewoon veel te onduidelijk. de film in 1 zin opsommen gaat niet. bij meerdere films van Gilliam is dat het geval, maar hier heeft het zelfs, wat mij betreft toch, geen enkele zin. het geheel deed me denken aan een debuterende regisseur die vanwege een erfenis 100 miljoen dollar kreeg en besloten had al het geld in zijn film te steken. maar dat wil nog niet zeggen dat de film goed is. er zitten meer special effects in dan in de doorsnee film. weet je, in feite zijn al die special effects overbodig, het geheel zou IMO veel beter geweest zijn als de fantasiewereld leek op de gewone wereld met slechts enkele verschillen. bovendien, komaan, die ouwe zaag van een Parnassus kan toch onmogelijk zoveel verbeelding hebben om een zo supergeweldig land te vormen in zijn hoofd? daarenboven, als hij inderdaad honderden jaren oud is, dan denk ik dat het enige wat nog in zijn speelt, het verlangen is naar dood zijn zelf, helemaal niet zo een fantasie zoals in de film. ja, misschien denk ik er teveel over na en verbrod ik daarmee de film voor mezelf. maar ik vind, Gilliam maakt ofwel superkomische films (Fear and Loathing in ...), ofwel superfilosofische films (Twelve Monkeys). zijn films die niet in dat rijtje passen, zijn gewoon niet geslaagd. maar oke, misschien is het gewoon mijn mening, misschien ben ik gewoon veel te kritisch, maar van een Gilliam verwacht ik een meesterwerk. neem nou Martin Scorsese. zelfs zijn slechtste films blijven goed. als Scorsese een minder goede film zou maken, zou iedereen toch ook moord en brand schreeuwen? welja, vandaar mijn eerlijke mening. ik vind 'Dr Parnassus' een verschrikkelijke film, waarschijnlijk één vd slechtste films die ik ooit gezien heb. echter, mijn mening, niet de geldende mening. maar ik moest het toch even kwijt. de beelden zijn het meest opvallend, oke, dat geef ik toe. maar niet één acteurprestatie, laat staat quote, is me bijgebleven. de regie trekt helemaal op niets, waardoor het totaal mij ook verschrikkelijk ergerde. ik ga nog een stap verder: ik zou met veel plezier al de films met Hugh Grant tweemaal achter elkaar zien, dan deze film nog eenmaal te moeten aanschouwen. maar nogmaals, het blijft slechts mijn mening, en ik vrees dat deze film gemaakt of gekraakt wordt door de meningen van de kijkers. dat deze film twee oscarnominaties op zak heeft gehaald, vind ik niet meer dan logisch, omdat het in deze gevallen gaat om de art direction nominatie en die van de kostuums. laat deze film die maar krijgen, dat is het wel waard.

Had alweer veel meer ingezeten.

Een grappige vergelijking met The Lovely Bones. Beide regisseurs gunnen hun fantasiewereld geen rust of aandacht. Elke scene moet er weer iets compleet nieuws van het beeld afknallen, maar het ziet er allemaal zo vluchtig en goedkoop uit. Echt bruisen van creativiteit doet het ook zeker niet.

Verder een film die moeilijk z'n weg weet te vinden. Stevig hak op de tak verhaaltje dat wat rondwipt tussen eerder oninteressante personages en een nogal vage setup.

Gilliam is te prijzen voor het opzetten van z'n meer dan eigenaardige wereld, maar na twee uur film stap je toch weg met het idee een wat warrige slaap gehad te hebben. Echt veel blijft er niet hangen, daar krijgt ook niks de tijd voor.

Gilliam had meer aandacht moeten besteden aan z'n droomwereld. Meer tijd moeten geven om z'n creativiteit te laten ademen. En hij had Tom Waits moeten weren, net zoals elke andere regisseur dat zou moeten doen. Laat die man aub gewoon zingen. Kan hij ook niet, maar zo heb ik er in ieder geval geen last meer van.

Geen vervelende film, behalve dan wanneer je je gaat afvragen wat het allemaal had kunnen zijn.

2.5*

Dit is een film die het echt moet hebben van de goede cast en het vreemde sfeertje die over de film heen hangt.

Voor de rest vond ik het allemaal maar matig, toegegeven, die "imaginariums" zien dr allemaal wel kleurrijk en creatief uit, alleen het was net allemaal niet mooi genoeg(zeker niet nadat je Avatar hebt gezien). Het leek nog teveel geanimeerd, ook het verhaal trok wat mij betreft op weinig. Het eerste uur is gewoonweg saai en ook toen er eindelijk wat meer actie in de film kwam werd ik niet helemaal weggeblazen. Kreeg ook niet echt het gevoel dat ze voor een duidelijke lijn en hoofdpersoon kozen, niet alle karakters zijn even goed uitgewerkt.

Helaas is de laatste film van Ledger geen topper, al ligt dit niet aan hem en de rest van de cast. Het verhaal is gewoon niet spannend genoeg om je 2 uur lang te interesseren.

2,5*

Gilliam creeert altijd wel een chaos, maar dit was vaak wel erg rommelig.

Alsnog wel een aardige film, maar hier had denk ik wel echt meer in gezeten. Een film met te veel verhaal vond ik zelf, was ook niet altijd even boeiend, maar vooral erg rommelig allemaal. Op het einde was ik tijdens het kijken wel aardig de draad kwijt aan het raken, en eigenlijk begon ik het na de film pas een beetje te snappen, niet echt een goed teken.

Sterkste punt zijn te vinden in de scenes in het Imaginarium. Weliswaar technisch erg vloekende CGI daarbinnen, qua designs kwamen daar prachtige dingen uit. De bijbehorende scenes waren vaak ook erg knap en redelijk freaky. Toch had ik vaak het idee dat het hier nog zelfs wat gekker had gekund. Helaas werd tegen het einde van de film de opvulling buiten de fantasy-stukken steeds minder interessant.

Verder zal de mystiek omtrent Ledger wel veel mensen naar de zalen trekken, maar hij doet het weer niet echt bijzonder. Wat dan een sympathiek gebaar mag zijn van Depp en Law dat ze zijn rol verder hebben ingevuld, pakte uiteindelijk redelijk matig uit. Ook een klein smetje op de film, waar een erg gekunsteld aspect van de film uit kwam wat verder elke relevantie mistte. Het was allemaal iets te duidelijk een kunstgreep om de film maar af te kunnen krijgen. Niet erg sterk opgelost. Eigenlijk vond ik vooral de Duivel een lekker personage, goed vertolkt ook.

Valt me misschien een tikje tegen, echt slecht is het zeker niet, en ook zeker vermakelijk, maar ook vooral een slordige film waar wat meer had ingezeten.

3*

Mooie film, die weer doet denken aan de beginjaren van Gilliam. Lang niet alles is strak en flashy in 3d, maar hierdoor wel uiterts herkenbaar als een Gilliam film. Er worden hier en daar wel wat steken laten vallen, waardoor het enigszins rommelig wordt, maar Gilliam -Mr. Ongeluk in Hollywood- heeft zich prima staande weten te houden...

3,5*

The Imaginarium of Doctor Parnassus

Zeker niet Terry Gilliams beste film maar toch een aardige. De film moest het vooral hebben van de cast die het uitstekend doet.

Natuurlijk vreselijk jammer dat Heath Ledger dood is want ook hier doet hij het prima. Zijn gedaantewisselingen zeg maar met Depp Jude Law en Colin Farrel pakte zowaar nog goed uit. Christopher Plummer doet het hier geweldig als Doctor Parnassus en de rest van de cast doet het ook goed.

Het verhaal is zoals altijd bij een Gilliam wazig af en toe was het ook niet te volgen. Een grote chaos was het inderdaad.

Geen briljante film. Ook niet slecht maar er had veel meer ingezeten.

Krappe 3*

Af en toe draafde het Imaginarium van meneer Parnassus mij iets te ver door, maar vond het een erg knappe film. Gilliam creëert één grote chaos, maar weet toch te blijven boeien. De film bevat humor, en laat je denken. Althans het liet mij denken. Ik weet namelijk nog steeds niet hoe ik het hele verhaal moet interpreteren.. Kan het zijn dat het zich allemaal afspeelt in de fantasie van doctor Parnassus? Of heeft het zich allemaal écht afgespeeld?

Ik denk dat dit zo'n film is die iedere kijker op een andere manier ervaart, zo bleek wel uit de verschillende meningen tussen een ieder met wie ik de film bezocht.

Het had beter gekund, maar ik vond hem goed.

3,5*

Ik was er al bang voor, maar helaas is The Imaginarium of Doctor Parnassus niet heel bijzonder. Volgens mij bestaat er geen regisseur waarbij ik zo vaak het gevoel heb gehad dat ik de film leuker wil vinden dan ik doe dan Terry Gilliam. Het geldt eigenlijk voor al zijn films, zelfs de goede, met uitzondering van Fear and Loathing in Las Vegas (en eventueel The Holy Grail, maar dat is geen echte Gilliamfilm). Zijn films zijn praktisch altijd rommelig en Gilliam lijkt meer geïnteresseerd te zijn in het bedenken van decors en set-ups van scènes, dan om ze echt tot zijn recht te laten komen in een film die lekker loopt.

Doctor Parnassus gaat over een man die vind dat er niets belangrijker is dan dat er verhalen verteld blijven worden. We vermoeden dat dit Gilliams eigen filosofie is, maar laten we eerlijk zijn: Gilliam heeft nooit werkelijk de indruk gegeven ook maar enigzins interesse te hebben in zijn verhaallijnen. Zijn talent voor het bedenken van gekke situaties en unieke decors wordt vaak verstoord door zijn slechte gevoel voor tempo: hij lijkt altijd teveel haast te hebben om het volgende idee op het scherm te toveren, waardoor zijn magie nooit de kans krijgt om te ademen.

En toch is er iets met Gilliams films, iets onweerstaanbaars. Zijn films hebben een anarchistische karkater, een gevoel van waanzinnigheid en gestoordheid die Tim Burtons iets te brave werkjes goed zouden kunnen gebruiken. Bij Gilliam overheerst uiteindelijk toch altijd het gevoel dat je een aantal geniale dingen gezien hebt, zelfs al valt het niet altijd na te vertellen en is de indruk niet die van een meesterwerk.

Tot nu toe heb ik het bijna alleen maar over Gilliam de regisseur gehad en niet over de film. Dat komt omdat Doctor Parnassus misschien wel de beste dwarsdoorsnede is van Gilliams werk. Wat er goed en fout is aan zijn films is hier helderder te zien dan ooit, wat het misschien ook wel een van Gilliams minst interessante werken maakt. Er zitten fantastische bedachte momenten in (de ladderscène schiet er uit), maar de film loopt niet. Het verhaal heeft intrigerende kanten (opvallend hoe onsympathiek bijna alle personages op het einde blijken), maar pakte me door het tempo nooit echt beet. De magie komt nooit echt van de grond. De acteurs zijn allemaal capabel, maar zitten gevangen in een film waarin het bijzonder moeilijk is het hoofd boven water te houden. Daarbij moet ik wel opmerken dat Heath Ledger er het slechtst vanaf komt. Depp, met de minste schermtijd van allemaal, doet het 't leukst.

3*

Hm.. aan de ene kant wel gaaf, aan de andere kant niet al te boeiend..

Die uiteenklappende wagen met al z'n pracht en praal met die vage Parnassus in het midden zittend is natuurlijk geweldig. Wat een ding. .

Vond de fantasiewereldjes ook wel geinig, maar alles eromheen is een beetje vermoeiend en niet zo heel goed uitgewerkt.

Hmmm, deze roept bij mij gemengde gevoelens op.

Regisseur Terry Gilliam heeft een geweldige verbeelding en weet dit mooi over te brengen in zijn films, maar een sterk scenarioschrijver is hij nooit geweest, en dat is er weer duidelijk aan te zien.

Hij neemt een vliegende start met het tonen van de wondermooie, barokke toneelwagen waarin ze hun act opvoeren. Er volgt meteen een knappe Fantasyscène die je zin doet krijgen in wat komen gaat. Spijtig genoeg gaat het daarna stijl bergaf en vervalt hij zelfs in een ronduit vervelende film waarbij ik me amper wakker kon houden.

In de cinema heb je niet meteen een klok bij de hand, maar ik durf te beweren dat het zeker nog een uur op deze saaie manier verder ging

Het is pas wanneer Dr. Parnassus een nieuwe weddenschap afsluit met de Duivel dat ik terug bij de les was, om vervolgens tot op't einde vermaakt te worden met spectaculaire sprookjestaferelen die écht de moeite waard zijn.

Heath Ledger, die hier postuum aanwezig is, speelt zijn rol goed maar kwam bijlange niet zo indrukwekkend over als in zijn voorlaatste film: "The Dark Knight (2008)" waar hij het personage van "The Joker" op magistrale wijze vertolkte. Johnny Depp passeert heel even de revue, maar niet lang genoeg om hem te vermelden. Toch doe ik het om je er op te wijzen dat hij niet prominent aanwezig is.

6/10.

Een fantasy-avontuur dat nooit écht van de grond komt ondanks enkele erg indrukwekkend fantasyscènes. Het overgrote deel dat zich buiten de spiegel afspeelt is ronduit vervelend te noemen. Een gemiste kans, maar deze regisseur kennende was de kans 1 op 2 dat het zo zou uitdraaien...

Leuk om eens te bekijken als hij ooit op tv speelt. Dan kan je hem opnemen, de vervelende scènes doorspoelen en je beperken tot de indrukwekkende sprookjes taferelen.

Filmsite: http://www.doctorparnassus....

Heerlijke film, echt één waar ik veel van kan genieten. Een prachtige fantasy wereld. Super gave beelden, maar ook de 'gewone' wereld is mooi om te zien in deze film. Vond het prima in balans. Heb echt de hele tijd zitten genieten. Ik vond het verhaal echt top. En de aangepaste versie door de dood van Ledger was juist erg leuk gedaan. Ik vind het wel jammer dat niet iedereen de film kan waarderen. Waarschijnlijk is het voor velen te chaotisch en apart/vaag.

De cast is erg sterk. Natuurlijk Heath Ledger, hij heeft in zijn laatste jaren toch bewezen een topacteur te zijn. Vond hem echt heel goed. Had van mij gewoon weer een Oscar (nominatie) mogen krijgen hiervoor. Zijn rol is door alle drie de heren goed opgepakt. Vooral Johnny Depp is erg goed, ondanks zijn korte screentijd. Ze lijken erg op elkaar in de film, qua uiterlijk en manier van acteren en praten. Verder is Plummer erg leuk, maar was ik ook erg gecharmeerd van Lily Cole.

4.5*

Erg ver kom ik er niet mee. Het verhaal is is chaotisch, de fantasiewereld viel me ook erg tegen (zo fantasievol vond ik hem niet) en hoewel de gastoptredens voor Ledger me niet stoorde, was de film overal lang niet zo sterk als ik had verwacht. Rommelig is het woord wat de film het beste omschrijft.

2,5

Echt tijden lang ongelovelijk naar deze film uitgekeken en vandaag eindelijk gezien. Ik had er eerlijk gezegd eigenlijk net even wat meer van verwacht, de film is wat onevenwichtig, maar ik heb best wel genoten. De fantasiewereld vond ik echt prachtig.

En daar ligt dan ook de kracht van de film. Zodra er iemand door de magische spiegel gaat en in één van de vele fantasierijke werelden terechtkomt is het echt feest. De werelden die Gilliam achter de spiegel heeft gecreëerd zijn echt helemaal mijn ding.

Op visueel vlak wat tegevallend voor velen, niet de gewoonlijke ''strakke'' CGI, maar echt typisch Gilliam zijn eigen stijl en ik hou ervan. De scénes met Law op de ladders bijv. zijn echt ongelovelijk mooi, maar ook de vele kleinere dingen, zoals het lopen op kleine wolkjes of een kasteel wat ineens in stukken valt en allemaal openingen bevat tot vele andere werelden zijn erg fraai bedacht én uitgevoerd. Ongelovelijk veel leuke details en originele vondsten, prachtige settings en alles kent een prima balans met de ''normale'' wereld.

Daarintegen vond ik het verhaal niet altijd even boeiend en leek het voor mijn gevoel allemaal wat moeizaam uitgewerkt. Maar dat is ook geen wonder als een hoofdpersonage halverwege overlijdt en je een script totaal moet herschrijven. Gilliam wou eerst niet eens meer doorgaan met het project. De cast doet het goed, met vooral Ledger en de kleinere rol van Depp als hoogtepunten. Heel leuk gedaan.

Waar ik op sommige momenten met open mond zat te kijken hoe geweldig het allemaal wel niet was, zat ik op een ander moment weer te denken dat het allemaal wel wat interessanter had gemogen. Mjah, niks aan te doen. Wel een dikke voldoende.

Keek hier ook wel naar uit. Vooral door de laatste rol van Ledger. Hij heeft dan ook zeker niet teleurgesteld. Zijn spel was zeer overtuigend. Wat wel tegenviel was de erg matige cgi. En dan niet het visuele ontwerp, maar de nogal fake aanvoelende 'wereld achter de spiegel'. Dit varieerde van prima tot echt slecht (de scène met Depp, die overigens een te kleine rol had, bevatte tenenkrommende tekenfilm achtige effecten) Hier stoorde ik mij aan doordat de hele fantasie setting 'voor' de spiegel indrukwekkend was. Zodra er de spiegel in gedoken werd, stond iedereen over duidelijk voor een groen scherm. Dit haalde mij uit het verhaal.

Dit is jammer, maar het is een prima filmpje. Leuke fantasie, goed spel van zowel Ledger als de rest van de cast. Ik vond Law, Depp en vooral Farrel een echte toevoeging. Dit is goed opgelost. Gelukkig heeft Ledger de rol van de Joker nog voor gespeeld, anders was deze film niet een volwaardig afscheid.

Aparte film

Originele plot, alleen kon het mij jammer genoeg niet altijd even boeien. Ook is het soms een beetje verwarrend. The 'imagination room vond' ik erg leuk gedaan, knap gedaan door Terry Gilliam.

Veel bekende film namen zoals Depp, Law en Farell, die allen een kleine rol hadden. Health Ledger was prima. Opvallend vond ik Lily Cole. Een tamelijk onbekende actrice die ik erg interessant vond.

Onevenwichtig sprookje.

Want wat hier met name zwalkt is het verhaaltje. Zo krijgen we pas tegen het einde in de gaten wat er nu eigenlijk speelt en dat is bij deze film onnodig. De visuele pracht (of kitsch) leidt namelijk dusdanig af, dat het verhaaltje iets meer gestructureerd had gemogen.

Toch flikt de oude Python het opnieuw om met een bijzonder en leuk filmpje te komen. Vol verwijzingen naar zijn BBC-dagen met Cleese en kornuiten. Maar laten die toenmalige cartoonintermezzo's nu net het minste van de show zijn geweest. Zo niet hier. Al valt er uiteraard over smaak te twisten. Of niet?

Goed.

Nu heeft Terry Gilliam buiten zijn Monty Python werk en Twelve Monkeys nooit heel veel indruk op mij gemaakt maar The Imaginarium of Doctor Parnassus is zelfs voor zijn doen nog dramatisch. Vooral het oersaaie eerste uur is dankzij het zwakke verhaal en ronduit slechte acteerwerk van vrijwel de complete cast praktisch niet door te komen. Het tweede uur waarin Gilliam meer de fantasie kant op gaat, en vier verschillende acteurs de rol die slechts ten dele door Heath Ledger kon worden voltooid vertolken, is iets beter vol te houden maar imponeert ook nergens.

Doodzonde dat dit uiteindelijk Heath Ledgers laatste films is gebleken en niet zijn meesterlijke rol in The Dark Knight. Ik heb me in ieder geval kapot verveeld en The Imaginarium of Doctor Parnassus is dan ook op I Love You Phillip Morris na de slechtste film die ik dit jaar zag.

1*

Ode aan de fantasie zoals alleen Terry Gilliam kan maken. Ook bij deze film kom je weer ogen en oren te kort. Het leuke van films van Terry Gilliam is dat je bij opnieuw kijken steeds weer nieuwe dingen ontdekt. Dus ook deze film ga ik zeker nog een paar keer kijken.