The Imaginarium of Doctor Parnassus (2009)

Visueel prachtige film. Het heeft natuurlijk een extra dimensie doordat het de laatste film van Heath Ledger is. Die overigens een puike rol neerzet. 4*, 3.5 voor de film en een halve extra voor Ledger.

Ik begrijp echt niet waarom vele mensen vinden dat deze film 'moeilijk te volgen is'. Het oogt allemaal misschien wat chaotisch en er zijn gekke momenten binnen de spiegel maar daar draait de hele film toch rond?
Dit is verbeelding en fantasie en "don't believe everything in the mirror"
Als je dat al moeilijk te aanvaarden vind is deze film (en zeker Gilliam) niet voor je weggelegd.

Ik heb me alvast uitstekend vermaakt tijdens deze prachtige film vol fantasie en symboliek. En het camera werk is weer plus als in alle films van Terry met zijn bizarre camera hoeken en bewegingen. Ook geweldig geacteerd door iedereen! Vooral Farrell, Waits, Ledger en Cole!

Wat ik een pluspunt vond was dat ze geen moment hadden verspilt aan het uitleggen van alle fantasy elementen... Deze film heeft zijn gang laten gaan in het verhaal en laat je verbeelding en interpretatie op hol slaan. Een ellenlange uitleg voor elk vreemd detail had waarschijnlijk alle magie doen verdwijnen.

Doordat de film ongelooflijk bizar en vreemd was, zorgde ervoor dat het alles behalve voorspelbaar was. Er waren echt momenten waar je voelt dat er nu van alles kan gebeuren en het plot in duizend richtingen kan vloeien. Heeeerlijk!!!! En het einde waar alle werelden door elkaar gingen was schitterend om naar te kijken!

Ik had het natuurlijk allemaal nog mooier gevonden als de fantasie wereld allemaal echte decors of alle sinds 'meer echt' waren zoals ze in de oude films deden en niet helemaal geanimeerd zoals ze tegenwoordig bij alles doen. Maar in context van de film past dit dan wel weer en hebben ze dat mooi opgelost door ons altijd te laten geloven dat alles achter de spiegel vals is. De slechte kiterige VFX gaven een bepaalde waarde in het verhaal maar zullen voor mij nooit de charme geven van echte decors. Ik had het zelfs nog mooier gevonden als ze kartonnen achtergronden hadden gebruikt in dit verhaal. Het had er dan zeker nep uitgezien maar stel je eens voor hoe mooi dat had geweest... Maar dat is maar mijn opinie.

Terry Gilliam is altijd al een moeilijke cineast geweest en misschien niet de beste maar de man heeft een waanzinnige prachtige fantasie en bijna onmogelijke ideeën en slaagt er toch in om het op het witte doek te toveren. Vooral omdat de man niet bang is! Alleen daarvoor heb ik al veel respect voor hem ook al vind ik zijn films niet altijd super.


En deze film is niet perfect. Het komt inderdaad nogal traag op gang en er zijn momenten waar het verhaal nergens over lijkt te gaan en sommige dingen komen niet helemaal uit de verf terwijl dit bij bepaalde scenes iets zeer moois had kunnen geven. Zoals sommigen hier miste ik ook een 'knallend' einde'. Het einde was er zeker maar voelde niet aan als een climax of het sterkste moment uit de film terwijl het dat zeker had kunnen zijn. Maar misschien verandert dit met een 2e kijk beurt.
Al bij al een zeer fijne film en als je niet bang bent voor vreemde fantasie, bizarre wendingen en werelden en eens een film sprookje wil zien lekker buiten de lijntjes dan is The Imaginarium of Doctor Parnassus iets voor jouw!

Rip Heath Ledger.

4*

Mijn visie op deze film is toch wel heel anders dan het gemiddelde hier.

Filosoferen met films, God bestaat? - Hyves.nl - filosoferenmetfilms.hyves.nl

Wie in Hollywood heeft het nummer van Terry Gilliam nog niét laten blokkeren? Want of het nu gaat om een nijpend tekort aan geld, gekissebis met de studio of problemen met zijn hoofdacteur, Gilliam = tegenslag. Is hij misschien ooit ingereden op een spiegelpaleis? Zitten we met zo'n verhaal? Waarschijnlijk wel.

Nochtans is de ex-Python een van de meest eigenzinnige regisseurs out there, en zijn werk blijft me intrigeren. Een persoonlijke favoriet is Gilliam echter niet, en dat blijft zo na The Imaginarium Of Doctor Parnassus. Bij momenten best een tamelijk grappige prent nochtans, en de clash tussen het grijze Engeland en de excentrieke droomwereld heeft wel iets.

De look van die droomwereld mag voor mij dan al niet helemaal geslaagd zijn, de verbeeldingskracht van good ol' Terry draait op volle toeren. Dat zorgt voor aardige scènes, maar het is mij dan toch weer veel te veel en te chaotisch. Naar het einde toe verzandt de film naar mijn gevoel dan ook compleet in een onsamenhangend rommeltje. Ik heb me echt door die finale moeten wórstelen.

2* voor dit redelijk vermoeiende werkje.

Gebeurt me vrijwel nooit; ik heb de film niet uitgezeten. Sterker nog; ik heb een film van Gilliam (Brazil, 12 Monkeys) niet uitgezeten! Onovertuigend en onduidelijk plot en vreselijke CGI-werelden. Esthetisch een drol.

Waarom staat hier opeens een character poster?

Staat deze er niet al langer?

In ieder geval zitten er meerdere details in de poster. Volgens mij is het niet slechts een character poster.

Zeker wel! 1 uur marteling achter de kiezen gehad vol lelijke CGI, matig acteerwerk, 'gek doen om het gek doen'- fantasie en een incoherent plot.... Dat ging echt niet veranderen. Dik verdiende 0,5*!

Brazil heb ik op een 5,0* staan.

Mamoru Oshii heeft me dit ook al eens geflikt!

Volgende keer mag Gilliam er een joypad bij leveren; kan ik zo'n groen grijphand-mormel een dragon punch verkopen! Levert 't nog wat plezier op.

LOL! Kennelijk erger ik me er een beetje aan dat het dan zoveel op een character poster lijkt. Kan me niet voorstellen dat dit de officiele one-sheet is, met gewoon 1 van de bijpersonages pontificaal op de voorgrond.

De details zijn inderdaad wat klein vormgegeven.

Ook deze rolprent van Terry Gilliam zit weer barstensvol schitterende fantasiebeelden, dat het verhaal hier en daar wel erg rommelig en onsamenhangend is en had het scenario wel wat strakker had gemogen, neem ik graag voor lief. Voor de rest valt er weer veel te genieten voor de liefhebber, worden de rollen van Dr. Parnassus (Christoffer Plummer) en de duivel (Tom Waits) prima vertolkt , en ziet Lily Cole er prachtig uit. Waardig afscheid bovendien van Heather Ledger.

Na het zien van de film begrijp ik wel waarom niemand deze film wou uitbrengen. Gilliam heeft de plank weer misgeslagen. Ook The Brothers Grimm was slecht.

Mooie recensie van synec !

Aparte film vol heerlijke fantasie-beelden waarbij het verhaal ( soms ook wat warrig ) traag verloopt, maar interessant blijft tot het einde.

7/10

Leuke film met mooie decors.beetje een rare film maar zeker een keer de moeite waard om naar te kijken.Het decor is een beetje alice in wonderland anno 2010 achtig.

De film is niet moeilijk te volgen, maar het verhaal is gewoon een rommeltje. Je voelt gewoon dat ze van alles hebben verzonnen om het verhaal af te kunnen ronden. Zeker naar het einde toe slaat het helemaal nergens meer op.

Leuke en interresante film. Je moet er wel even bijblijven om te kunnen genieten van deze wereld(en?).

Ik wilde deze film alleen zien omdat het natuurlijk de laatste is met Heath Ledger. Ik verwachtte er ook niet zo heel veel van. Maar hij viel me best mee. Leuke wegkijker! Verstand op nul zetten en gewoon lekker kijken.

Het is nu wel duidelijk hoe jij aan 4050 stemmen bent gekomen.

Ik stem niet op films die ik niet in zijn totaliteit gezien heb. Net als dat ik niet op een album stem, waarvan ik maar de helft van beluisterd heb.

Ik wist op voorhand dat deze film niet echt mijn ding is.

Maar toch wou ik hem eens bekijken, alleen omdat dit de film is waarin Heath Ledger zijn allerlaatste rol speelt.

Ledger overleed tijdens de opnames van deze film en werd in verschillende scènes vervangen door 3 andere acteurs, Jude Law, Colin Farrell en Johnny Depp.

En dat werd op zo'n speciale en goede manier gedaan dat je er in de film helemaal geen hinder van hebt.

Als eerbetoon aan Heath Ledger is deze film wel iets dat je moet zien.

Maar zoals ik reeds zei, de film is niet mijn ding, het verhaal spreekt me totaal niet aan, daarom ook de lage score.

Voor mij zal Heath Ledger wel in de herinnering blijven voor zijn laatste (volledige) rol, die van The Joker in de Batman film, The Dark Knight.

Ik vond deze film ook wel erg wazig maar toch was ik op einde erg blij dat ik hem gekeken had. Ik vond het prachtig gemaakt en ook verhaal sprak mij heel erg aan. Juist omdat als zo wazig was opgezet klopt het happy end helemaal terwijl niets er op wees dat dat nog mogelijk was.

De meester-regisseur van o.a. Brasil, The Fisher King en Twelve Monkeys laat steeds meer steekjes vallen. Van zijn laatste films is eigenlijk alleen Tideland nog een interessante titel. Deze schaar ik zelf onder dezelfde categorie als het gedrocht van The Brothers Grimm, behalve dat deze op zich qua thematiek weer iets meer diepgang heeft. Maar wat beide films gemeen hebben is een totaal gebrek aan band met de karakters. Ze zijn zielloze karikaturen die door een lelijke CGI-wereld ronddolen en af en toe een kinderachtig grapje spuien. Je leeft niet met ze mee, ze irriteren je, Meer zit er niet achter. Geen diepe emotionele ontwikkelingen. Geen emotionele gelaagdheid. Hoe anders dan in de warme karakterstudies die de eerder genoemde films ook waren, naast dat innemende spel met visuele vondsten. Het karkas voor een mooie film is best aanwezig maar het wordt er gewoon niet voldoende uitgehaald in deze vorm. Ik kan me dan ook niet helemaal aan de indruk onttrekken dat ze een beetje de weg kwijt zijn geraakt na het overlijden van Heath Ledger. Opeens moest er een andere film ontstaan uit het al bestaande materiaal en hebben ze voor deze onbegrijpelijke warboel gekozen.

Wat een draak van een film...met moeite uit kunnen kijken.

Na een 2e keer zien beviel ie nog beter. Gewoon een 4 waard. Prachtig!

Ik zou niet weten waarom niet. Het komt uberhaupt weinig voor, maar als ik een film na een uur zo ontieglijk beu ben, dan stem ik. Zeker bij films die zich zo concentreren op vorm.

Kijk met een recht toe recht aan komedie kan ik me nog voorstellen dat je het na een uur voor gezien houdt en wel stemt, maar bij een Gilliam, die vaak allerlei onverwachte en vreemde wendingen neemt, vind ik het niet echt ok. Vooral slap dat je 'm niet uit hebt gekeken. Moest er zelf overigens ook even inkomen, maar in de tweede helft worden een hoop lijntjes aan elkaar geknoopt, ook de vormgeving komt dan wat meer tot rust.

Dit blijft een fantastisch mooie film.