The Hunchback of Notre Dame (1996)

Een erg goeie film, zeker een van de beste Disney films imo.

Het is jammer dat het een kinderfilm is, waardoor er perse plaats gemaakt moet worden voor sidekicks.

Ook vind ik het zonde hoe de emoties van Quasimodo snel veranderen. Bepaalde gebeurtenissen zouden hem juist moeten traumatiseren lijkt me..

Frollo is echt een geweldige slechterik, het lied Hellfire is echt aangrijpend. Sowieso is de soundtrack geweldig.

Leuke Disney film.

Bovendien bevat de film een ontzettend mooie soundtrack;

'daarbuiten,' welke inmiddels al meerdere malen in de musicals is vertolkt.

Vandaag weer gezien. Het blijft een juweeltje. Een ongelovelijk sterk verhaal. Prachtige beelden en mooie muziek. Meesterwerkje.

Gewoon een aardige Disney... Meer niet

Wat een prachtige film! Deze tekenfilm is één van mijn favoriete disneyfilms, mede door de muziek. Het begin is zo heerlijk duister en het gebonk van de klokken helpt aardig mee aan die sfeer.

Frollo vind ik persoonlijk de beste disneyslechterik ooit, dat komt omdat hij een slechterik is met gevoel. Andere disneyslechterikken zijn alleen maar slecht, maar Frollo kent ook gevoel van liefde en heeft zelfs een geweten. Heerlijk vind ik dat!

Een van mijn lievelings Disneyfilms.

(Review van Nederlandstalige versie)Net als Hercules een film die ik in mijn jeugd niet gezien heb en nu toch eindelijk eens de kans kon geven. Mijn kritiek op eerstgenoemde was voornamelijk te vinden in wat misplaatste humor, matige liedjes en wat simpele animaties. Deze film heeft in het animatie-departement gelukkig een stuk meer te vertellen, terwijl ook de liedjes van grootse klasse zijn. Het enige echt grote minpunt voor mij zijn toch echt de waterspuwers, die vanzelfsprekend in de film gestopt zijn om de aandacht af en toe af te leiden van het vrij zware en soms duistere verhaal. Ze zijn vervelend en niet grappig en verpesten de complete sfeer.

Rechter Frollo daarentegen is een perfecte slechterik die door zijn religieuze fanatisme toch een stuk angstaanjagender overkomt dan andere Disney-schurken die in de meeste gevallen alleen op macht uit zijn. Hel en verdoemenis zou ik mijn kinderen niet meegeven in de opvoeding, maar het zorgt voor mooie duistere scenes (en een prachtig lied). Een ander personage wat opviel, was toch wel Esmeralda: een van de weinige keren dat een Disney personage echt wulps en sensueel over komt (de rondingen zijn iets 'realistischer' dan bij andere Disney werkjes).

De soundtrack is op het lied van de gargoyles na erg mooi en bombastisch. Het script is een stuk aangepast ten opzichte van het originele verhaal (waar Esmeralda doodgaat en Quasimodo zich naast haar lijk vlijt om vervolgens te sterven van de honger), maar voldoet uiteindelijk wel (al blijkt wederom dat de blonde held het meisje weer krijgt in plaats van het vriendelijke monster). Uiteindelijk is het ietwat zoetsappig, maar het werkt na alle kommer, kwel en dood weldegelijk. Terecht een Disney-klassieker.

Prachtige film heb hem wel 100 keer gezien toen ik klein was ik wil hem wel is opnieuw zien want het is tog al een 5.6 jaar geleden

Je vergeet Kuzco?

Gevaarlijk om dit te willen verfilmen voor Disney. Het verhaal is niet echt geschikt voor kinderen, maar gelukkig raakt Disney er nog wel weg mee. Alleen moet het daarom het verhaal wel een beetje (veel) bijschaven. Een film met gemengde gevoelens. Enkele mooie liedjes, originele sidekicks en prachtige shots. Het geheel is echter wat te geforceerd. Niet per se een slechte Disney, wel een buitenbeentje.

De buitenkant van de Notre Dame was trouwens heel mooi gedaan, maar ik had toch wat liever gezien dat er gespeeld werd met de beelden, meer shots van in de Notre-Dame, iets meer visuele spitsvondigheid in de klokkentoren, ... Er zijn zoveel kansen blijven liggen om echt creatief uit de hoek te komen. Dit is gewoon een verfilming van het bekende verhaal van Victor Hugo, weliswaar voor kinderen dit keer.

het lied "god help the outcast" is een schitterend nr kippevel

Ik lees zoveel positieve reacties en hoge cijfers. Hoe is het mogelijk dat deze film op 3,15 sterren staat?? Ik geef zelf 4 sterretjes vanwege de serieuze ondertoon en de mooie muziek

The Hunchback of Notre Dame is wederom een zeer knappe animatiefilm, en veruit de donkerste en meest serieuze prent van alle Disney's vind ik. De bombastische muziek die de hoofdthema's van de film (twijfel,eenzaamheid,angst,pijn,lust,haat) ondersteunt is werkelijk top!

Uitschieter is zonder meer de duistere rechter Frollo, toch wel 1 van de meest opmerkelijke bad guys in de Disney-reeks. Fenomenaal hoe hij zijn innerlijke demonen de vrije loop laat in het lied 'Hellfire'.

4 sterren!

De Klokkenluider van de Notre Dame is in mijn opinie absoluut de beste Disney film aller tijden. En voor alle duidelijkheid zal ik meteen maar zeggen voordat het aan me gevraagd wordt; Ja ik heb De Leeuwekoning gezien!

Ik was 16 toen ik deze film voor het eerst zag en ben eerlijk gezegd blij dat ik deze nooit eerder heb gezien, aangezien ik de film dan misschien met mijn kinderlijke blik had verpest voor de tijden dat ik ouder werd. Aangezien er een aantal aspecten in voorkomen die je als kind over het hoofd ziet of niet belangrijk vind.

Het geen mij opviel en ook zeker beviel was de volwassenheid van de film. De film bevatte een donkere sfeer en een serieus verhaal. Wat mij nog het meest verraste waren de seksuele verlangens die ik in een Disney film absoluut niet had verwacht. Voor de kinderen bleven deze gelukkig verborgen, maar voor de wat oudere mensen waren deze toch duidelijk aanwezig.

Ook de personages vind ik meesterlijk gedaan. De allerbeste vind ik de slechte rechter Frollo.

Frollo is de best uitgedachte personage van de film. Zelf vind ik hem ook verreweg de beste slechterik uit de Disney reeks. Wat je met bijna alle slechteriken ziet is dat ze uit zijn op macht en vernietiging voor de mensen die hen daarbij in de weg staan. Bij Frollo is dit echter niet zo. Hoewel Frollo erg veel haat, heeft hij ook ruimte voor liefde, "begrip" en lust. Wat ook erg goed is gedaan is zijn geweldige vermogen om te manipuleren en te imponeren wat hem tot een waardig en gevaarlijk slechterik maakt.

Ook Esmeralda is ontzettend goed gedaan. Voor mij is zij ook het eerste Disney meisje dat er sensueel uitziet. Heel goed getekend voor iemand die 3 mannen verleidt. Buiten haar uiterlijk heeft ze ook een leuk innerlijk gekregen. Niks liedjes zingen en mooi wezen, gewoon vechten en een grote mond geven om je doel te bereiken.

Quasimodo is ook ontzettend goed gedaan. Met zijn zachte, verlegen en behulpzame persoon wekt hij heel wat sympathie op. Ook zijn uiterlijk is ziet er goed uit. Je hoeft niet in hem te ontdekken dat het geen monster is want dat kun je aan zijn uiterlijk al zien.

Phoebus vind ik persoonlijk de mindere van het verhaal.Hoewel er niks mis is met zijn persoonlijkheid of uiterlijk vind ik toch dat hij te weinig heeft gedaan om Esmeralda's liefde te winnen. Quasimodo heeft Esmeralda uit de kathedraal bevrijdt, de Hof der Wonderen gevonden en haar uit de vlammen gered. En zelfs in het gevecht op de Notre Dame tussen Frollo, Quasimodo en Esmeralda was hij er niet bij, zodat Quasimodo haar moest beschermen. Ik snap natuur;ijk zelf ook wel dat Esmeralda en Quasimodo niet de match is waar deze film op zit te wachten, maar Phoebus had toch iets meer samen met Esmeralda op het doek mogen staan. Verder vind ik hem erg grappig en is hij scherp met zijn opmerkingen en ook zeker charmant.

Wat ik wat minder vond aan de film waren de waterspuwers. Nu snap ik dat er ook iets grappigs in de film moet voorkomen, omdat het anders voor de kinderen wat zwaar kan worden, maar maak het dan ook alsjeblieft grappig! De waterspuwers waren absoluut niet grappig en haalden de drama uit mooie scènes.

Om de film nog verder de hemel in te prijzen is de fantastische soundtrack. De liedjes bevatten veel emotie en diepgang. Hoewel de film wel erg veel liedjes heeft vond ik dit niet storend, wat ik in bijvoorbeeld Frank en Freij of Dombo wel vervelend vond. Vooral de liedjes "De Klokken van de Notre Dame" en "Hellevuur" waren ontzettend goed en bevatten veel drama.

Naast de liedjes was ook de rest van de soundtrack om te juichen. Lekker episch en bombastisch. Heel passend voor deze film.

En als laatste waren ook de animaties heel goed gedaan. Prachtig getekend!

5*

Heel goede Disney. De eerste keer dat ik hem zie, maar toch bevalt hij nog uitstekend. Eigenlijk juist omdat hij veel serieuzer en wreder is dan ik van de meeste Disneys gewend ben. Had af en toe zelfs niet het idee naar een kinderfilm te kijken. Niet al te veel schattige grappige diertjes en lieve liedjes, en ook de humor is niet al te flauw, maar werkt best goed.

Misschien dat de personages iets te vaak in zingen uitbarsten (het bijna geheel gezongen intro van de film had ook niet per se gehoeven), maar de liedjes waren dan wel weer mooi en ook weer vrij serieus van aard. Zoals het nummer in de kerk van Esmeralda.
Geslaagde schurk, hij is erg goed en vloeiend geanimeerd, en ook de stad en de Notre Dame zelf zagen er prachtig uit. De computereffecten waren wel, zoals wel vaker bij Disneys uit die tijd, iets teveel out of place in vergelijking met de look van de rest van de film.

De boodschap is simpel en wellicht cliché, maar het werkt wel erg goed. Had zelf eigenlijk gedacht dat Esmeralda en Quasi met elkaar zouden eindigen. Nu is het toch weer het mooie meisje en de knappe man, maar ach. Daar valt mee te leven.
Een van de beste Disneys die ik gezien heb in mijn terugkijk-project!

4*-4,5*

Nog steeds genietbaar.

Gisteren eens herzien, na een jaar of tien. En wat doet het deugd, van tijd tot tijd eens een Disney zien. Dat nostalgische gevoel blijft heerlijk.

Van de film zelf wist ik niet heel veel meer. Het begin maakte indertijd indruk op me, maar was ik helemaal vergeten. Gisteren zat ik dus vanaf de beginscène aan het beeld gekluisterd.

Het eerste half uur is het beste. Dan kent het af en toe een minder momentje, waar het tempo wat inzakt. Er zitten ook veel liedjes in, meer dan een "gewone" Disney, denk ik.

De climax staat ook nog steeds als een huis. Lekker veel spektakel op een toffe locatie.

De stemmen zijn niet altijd even goed gecast, vind ik. Vooral Demi Moore vind ik niet echt de juiste stem hebben. De stem van Frollo is het beste gecast en doet me een beetje denken aan Jeremy Irons' truukje in The Lion King.

Hoewel het visuele spektakel mooi gebracht wordt, is de getekende animatie niet altijd even mooi. Disney heeft alleszins al betere animatie afgeleverd.

De soundtrack is wel heel mooi. Het klinkt allemaal lekker bombastisch en past perfect bij het uitzicht van de Notre Dame.

The Hunchback of Notre Dame is een genietbare Disneyfilm, die steunt op een tragisch verhaal, een goeie bad guy, bombastische muziek en (voor sommigen, toch) een lading nostalgie.

3,5

Twee weken geleden nog eens bekeken, en ik blijf het een van de allerbeste Disneyfilms vinden. Jammer dat deze door zoveel mensen onderschat blijft, of dat hij althans veel minder zichtbaar is dan bv. het overgehypete The Lion King.

Ik hou niet van Disneyfilms met een overdaad aan liedjes: in deze film zitten er gigantisch veel nummers, maar gelukkig zijn ze wel van hoog niveau. En het nummer "Hellfire" op zich vormt wat mij betreft zelfs het absolute hoogtepunt van de film: briljant in zijn volwassen thematiek, schitterend geanimeerd en gewoon een mooi nummer tout court. Sowieso één van de hoogtepunten uit de Disneygeschiedenis wat mij betreft.

Het verhaal blijft heerlijk om te volgen, te wijten aan sterk uitgewerkte personages (Judge Frollo is een van de beste Disneyschurken), de bitterzoete inhoud, de volwassen aanpak en de leuke grappen (de gargoyles zijn soms een beetje té overdreven/aanwezig, maar tegelijk blijft een "you're telling me, I'm losing to a bird!!"-moment wel werken ).

Qua animatie - ook nu weer - is dit wat mij betreft een van Disney's sterkste staaltjes geworden.

De 4* blijven met volle overtuiging overeind

Toch wel vrij verbaasd over het lage gemiddelde, een schamele 3,18 maar ik vind deze film inderdaad de beste Disney-tekenfilm van de jaren 90, zelfs beter dan Aladdin.

Een leuke Disney, weer een kleine verbetering, na het erg tegenvallende Pocahontas.

Quasimodo zelf vind ik niet al te sterk uit de verf komen. Het moet een soort van "vreselijk monster" voorstellen, maar dat valt reuze mee. Ik vond het personage zelf ook niet bijster leuk of sympathiek. Het hangt er allemaal een beetje tussenin.

Gelukkig heeft hij een paar stenen sidekicks, die wel grappig zijn en deze Hunchback of Notre Dame voorzien van de nodige humor. Verder is het op momenten opvallend kleurrijk en mooi vormgegeven. De kermis om de Notre Dame heen ziet er aantrekkelijk uit, maar ook de Notre Dame zelf ziet er van de buitenkant zeer mooi uit.

Wel wordt er in deze Disney ontzettend veel gezongen. Dat gebeurt in meerdere Disneys, maar dit spant wel de kroon, en hadden best een paar nummers minder mogen zijn. Al met al is het echter behoorlijk genietbaar en best vermakelijk. Zeker niet slecht dus.

3,0*

Ik vond deze film toen ik klein was nooit leuk, waarschijnlijk vanwege de lelijke hoofdpersoon, of omdat er geen dieren inzaten ofzo. Toen ik hem laatst terugkeek viel me vooral op dat er bizar grove dingen in zaten (martelingen, ophangen van mensen, een geestelijke van een trap afsmijten, kokende lava over mensen heengieten), waar je als kind eigenlijk gewoon overheen kijkt. Verder is het nog mooi getekend, en leek het qua tekenstijl een beetje een voorloper van Keizer Kuzco/The Emperor's New Groove, met zwierig bewegende personages.

Niet de beste Disneyfilm naar mijn mening, maar hij is wel leuk.

Een dag nadat ik het vreselijk saaie Pocahontas had herzien was het de beurt aan deze Hunchback of Notre Dame. Gelukkig al een heel wat aangenamer film. Sterker, gewoon een hele sterke Disney.

Alles wat Pocahontas miste, heeft deze Hunchback. Het plot spreekt aan, de hoofdrolspelers wekken sympathie op, de humor is voldoende en de climax mag er zeker wezen. Vooral het prachtige uitgezoomde shot van de belegering van de Notre Dame mag er wezen. Maar de film moet het vooral hebben van goed uitgewerkte hoofdrolspelers. Althans, Quasimodo, Esmeralda en Frollo (sterke Disney schurk, zo zie ik ze graag). Phoebus had iets beter uitgewerkt mogen worden. De enorme haat van Frollo tegen de zigeuners deed me overigens wat aan Hitlers aversie tegen de Joden denken. Blijft toch bizar dat er mensen waren (en helaas ook nog zijn) die een heel ras kunnen haten.

Verder is het opvallend dat de film vrij duister en hard is. Ben ik niet echt gewend van Disney, maar het werkt wel. De weergave van de film mag er dan ook zijn. De Notre Dame ziet er prachtig uit, de vele shots vanuit Notre Dame op de wereld zijn erg mooi en ook zijn de karakters knap geanimeerd. Een hele verbetering met de vorige film Pocahontas.

Wel weer storend (net als bij een aantal andere Disneys) is het overmatige zingen. Het openingsnummer mocht er wezen, de rest is weinig memorabel. Maar het is wel een erg sterke film geworden. Voorlopig komen de beste Disneys uit eind jaren 80 en de jaren 90 voor mij.

4* (was 3,5*)

Er zijn vijf Disneyfilms die tot mijn favorieten behoren: Beauty and the Beast, Aladdin, The Lion King, Tangled en The Hunchback of the Notre Dame. Die laatste heeft een zodanig onterechte gemiddelde score dat ik het niet kon laten deze film een bespreking te geven.

Wie De Klokkenluider gezien heeft, zal niet kunnen ontkennen dat deze tekenfilm afwijkt van de andere animatiefilms uit de Disneystal: geen prinsen en prinsesjes, geen mooie kastelen met prachtige landschappen, en (godzijdank) geen zingende schattige bosdiertjes. Inplaats daarvan krijgen we één van de donkerste films die het huis van de muis geleverd heeft, op de geflopte film The Black Cauldron na.

Het verhaal zal u wel niet onbekend zijn: Frollo moet zich ontfermen over Quasimodo, een "halfgevormd" (zoals zijn naam in het Latijn wil zeggen) kind die wegens zijn afzichtelijkheid in de klokkentoren van de Notre Dame moet blijven leven. Quasi leeft een geïsoleerd bestaan: hij maakt fantasievrienden met drie waterspuwers, houdt zich godganse dagen bezig met het maken van miniatuurbeeldjes en kent élke kerkklok van buiten. Zijn leven krijgt een andere wending wanneer hij de mooie zigeunerin Esmeralda leert kennen...

Waar deze film vooral op bekritiseerd werd, was dat de Disneyversie te veel afweek van het oorspronkelijk verhaal van Victor Hugo. Een belachelijk berisping, aangezien Disney doorheen de sprookjes van Grimm ook steeds diens films heeft aangepast voor alle leeftijden.
Daarbij heeft deze animatiefilm meer ballen aan het lijf dan eender ander Disneyproduct. Hoewel het oorspronkelijke verhaal werd verzacht, toont De Klokkenluider nog steeds een wereld van machtsmisbruik, vernedering en discriminatie. Daarbij komen nog steeds veel zaken aan bod die kinderen niet meteen zullen begrijpen: de stenen vriendjes die louter ingebeeld zijn, de booswicht die zijn verlangen voor Esmeralda probeert te onderdrukken, het Christendom, ...

De liedjes zijn daarbij best te pruimen. Niet even memorabel zoals in Aladdin of Beauty and the Beast, maar ze voegen wel toe aan het verhaal. Hell Fire, bijvoorbeeld, laat de "gevoelige" kant van Frollo zien: hij is geen oppervlakkige tiran, maar wordt ook geleid door emoties. Out There, ten tweede, laat een contrast zien tussen Frollo en Quasimodo: van donkere ideeën naar vrolijkheid en enthousiasme.

Mijn docent animatiefilm zei ooit eens dat er Disneyfilms zijn waar de slechterik de kijker helemaal niet raakt, waarbij hij De Klokkenluider als voorbeeld gaf. Onzin, zo lijkt me: Frollo komt in het begin over als hoe een tiran hoort te zijn: kalm en instrumenteel rationeel. Naarmate de film vordert begint de booswicht meer en meer zijn beheersing te verliezen, tot ie volledig doorslaat. De man raakt je, zij het op een manier van walging. Er zijn inderdaad Disneyfilms waar de vijand zeer vlak is (Maleficent in Sleeping Beauty), maar dat is bij De Klokkenluider allesbehalve.

Ook de andere personages zijn goed uitgewerkt: Quasimodo is de halfgevormde verlegen goedzak die het hart op de juiste plaats heeft. Esmeralda is, door steeds zich te moeten verbergen voor de zigeunerhaters, geen katje om zonder handschoenen aan te pakken. Phoebus is de charmante optimist die het ongeluk heeft gekregen een verkeerde man te dienen, en de drie standbeelden ten slotte zorgen voor de komische noot. Volgens mij is er geen enkel overbodig personage in de film; iets wat ik van weinig andere Disneyfilms kan zeggen.

Net een halfje minder omdat The Hunchback nét niet zo memorabel is als de vier voorgenoemde, zij het door de minder aanstekelijke nummers. Desalniettemin het (her)bekijken waard: met het donker karakter, de vele sterke scènes en de interessante personages moet je 'm zeker gezien hebben. Neem daar ook nog eens de prachtige animatie bij en we kunnen niet anders zeggen dat The Hunchback een zeer goeie animatiefilm is.

De sequel laat je beter in de kelder, deze brengt niets bij aan de originele tekenfilm.

Één van de beste Disneyfilms.

Eigenlijk is alles zo'n beetje goed.

De muziek (http://www.musicmeter.nl/album/8823) van Alan Menken - MusicMeter.nl is fantastisch! Heerlijk bombastische muziek.

De personages zijn ook erg goed.Het aandoenlijke monster Quasimodo, de aantrekkelijke zigeunerin, de -naar mijn mening- beste Disneyschurk Frollo. (Ik vind 'm de beste Disneyslechterik omdat de meeste Disneyslechteriken alleen gewoon gemeen zijn, maar deze kent ook gevoelens kent als liefde, die hij goed verwoord in het nummer 'Hellfire'. (http://www.youtube.com/watch?v=KwRvPkzH-Qk).) Ook weten de waterspuwers de voor de vrolijke noot in de film te zorgen.

De film is spannend, grappig en zielig... het heeft zoals al reeds gezegd 'zo'n beetje alles'!

Toch een lichte tegenvaller. Na het geweldige openingslied met die uithaal op het eind vallen de andere liedjes nogal tegen, een beetje zielloos, gewoontjes en saai. En als je dan bijna een halfuur met liedjes hebt gevuld is het soms even doorbijten.

Het verhaal zelf is wel prima, de personage's leuk, de animatie erg knap (al is de mix met CGI soms erg lelijk) en ook heeft de film de volwassen toon van de andere films uit dat decennium. Vooral het enorme productiebudget van de film is wel terug te vinden in de film. Dat festival aan het begin ziet er heerlijk uit.
Wel vielen enkele scènes tegen doordat deze heel snel werden afgeraffeld (Bij die molen en in het zigeunerhol). Frollo is een prima vijand, zeker tegen het eind, maar zeker in het begin zag ik het kwade van hem nog niet eens in. Een wat strenge meneer, maar meer niet.

Vooral door de liedjes een half puntje verlaagd, 3,0*.

Het is opvallend dat sinds Alan Menken muziek begon te componeren voor de Disneyfilms deze veel meer liedjes bevatten.

Daarvoor waren er toch ook veel liedjes? Snow White tot Oliver & Co zijn nog niet door hem gedaan maar door George Bruns en diverse andere (goede) componisten. En allemaal (met uitzondering op The Black Cauldron) hebben ze veel liedjes. Het klopt natuurlijk dat die van Alan Menken dat ook hebben. Al vind ik zijn liedjes minder zijn score is wel (heel) erg goed.

Het is ook dat The Little Mermaid meer liedjes bevatte dan de films die 20 jaar daarvoor, als een musical haast, en een gigantisch succes was. Logisch dat Disney daar ruim een decennium aan heeft vastgehouden. Tarzan was toen weer een stap de andere richting uit.

Ja, maar met Alan werd het echt een musical haast, al had Snow White and the Seven Dwarfs (1937) inderdaad ook al erg veel liedjes.

Inderdaad, Ashman en Menken werden bij The Little Mermaid erbij gebracht om verder het Broadway concept van 'Oliver & Co' uit te breiden. In de 3 decennia daarvoor waren liedjes minder bombastisch en met minder uithalen.

Menken maakt inderdaad echt opera-achtige muziek. Bij deze film komt dat vooral naar voren en bij Belle en het Beest ook.