The Soloist (2009)

Heel goede film. Zou iedere Nederlander gezien moeten hebben.

Snappen ze daarna dat dakloosheid iedereen kan overkomen.

Film ontwikkelt zich heel goed, mooi spel en zeer geloofwaardige acteurs. Geen moment verveeld.

Opzich een prima filmpje, minder dan verwacht, maar toch zeker te doen. Vooral de uitstekende cast haalt het niveau behoorlijk naar boven. Downey is een held, Foxx doet het uitstekend en ook de bijrollen zijn prima ingevuld. Visueel is de film ook uistekend in orde en de muziek is ook prima.

Probleem is dat het allemaal nooit echt ''van de grond'' afkomt. Het blijft wat oninteressant, bij vlagen wat saai en dat is jammer. Ik had op dat gebied meer verwacht van deze film. Ik had ook meer emotie verwacht, na de trailer gezien te hebben, maar dat bleef bij een paar schaarse momenten. Toch is de film zeker te doen, al heeft regisseur Wright geluk dat Downey erbij was. Dé dragende kracht voor deze film. Kleine drie sterren.

Begint allemaal wel aardig met een verzorgde look en dito prestaties van zowel Jamie Foxx als Robert Downey Jr. (in een echte Downey-rol) maar The Soloist wordt in mijn ogen al vlug te onstuimig en richtingloos. Je kan natuurlijk opperen dat regisseur Joe Wright met z'n film net de grillen van Nathaniel Ayers wil volgen, maar sterke cinema levert dat voor mij niet op.

Tijdens de tweede helft stuitert The Soloist alle kanten uit totdat ik finaal afhaakte. Ook de twee hoofdrolspelers, en dan met name Downey Jr., gingen wat mij betreft wat uit de bocht in een zwakke finale.

Zeker geen complete mislukking hoor, maar na de puike inleiding had ik op meer gehoopt. Alsof Wright het na een uurtje zelf allemaal niet zo goed meer wist en zijn manschappen dan maar toeriep "Kom jongens, speel maar een beetje en we zien wel wat eruit komt".

2,5*

Mooi drama. Zeker als het ook nog eens een waargebeurd verhaal betreft. Goed acteerwerk van beide acteurs. Topper!!

Erg mooie film, die me vooraf al erg aansprak. Wist eigenlijk niet eens dat het waargebeurd is, maar dat maakt het achteraf gezien nog mooier. Toch is het jammer dat de film niet de potentie heeft om een topper te worden, omdat het veel mensen niet aanspreekt en hij voor velen toch wat te traag is. In mijn ogen is dat niet zo'n probleem. Al had hij af en toe wel iets sneller gemogen. Wat naast de relatie tussen de twee hoofdpersonen deze film de moeite waard maakt, is natuurlijk de muziek gecombineerd met erg mooie beelden, sterke cinematografie. De film is wel zwaar, en grijpt je zo nu en dan heel erg bij de keel, met name door het zeer sterke acteerwerk van Jamie Foxx.

Niet alleen Jamie Foxx is geweldig, zal wel weer een Oscar nominatie opleveren (verdient hij iig wel) maar ook Robert Downey Jr is weer eens erg sterk. Ben hem de laatste steeds meer gaan waarderen als acteur, en ben dank ook erg benieuwd naar hem als Sherlock Holmes.

Ruime 4*

Veelste te traag, niks voor mij. Ok, ik moet zeggen ik zat er niet helemaal in. In de toekomst gaat de cijfer wellicht omhoog, maar voorlopig houd ik het op

1.5*

Redelijk.

Begin en opzet doen vooral denken aan August Rush. Die film was meer gefocused, deze vooral beter.

Toch is het allemaal véél te veel. Het begint rustig met Downey in een rol die perfect voor het geschikt is. Het begin gaat vooral over column en muziek. Daarna komt er armoede, klein beetje blank/zwart en dakloosheid bij waardoor de film opeens heel zwaar wordt. Halverwege komt dan de ziekte van Ayers sterk opzetten en gaat het weer over het wel dan niet behandelen van zulke personen.

In dat laatste deel vind ik Downey trouwens wel wat minder. Daar overheerst het drama echt en blijft hij iets teveel hangen in zijn eigen typetje. Foxx is wel sterk, de rest van de cast zeker ook niet verkeerd.

Een film die wat teveel wil en doet. Elke 10 minuten lijken wel een filmpje apart met elk hun 5 minutes of fame. Zo zit er een gek abstract intermezzo in dat wat mij betreft hier absoluut niet in thuishoort (en de film ook alleen maar langer maakt).

Zeker geen slechte film, maar er had een volledig drama element uitgemogen (lastig, ja, want het gaat om een waargebeurd verhaal, maar toch) en de film had zich iets meer mogen richten op Foxx. Nu lijkt vooral Downey de hoofdpersoon, wat niet zo lekker aanvoelt.

Verder visueel best aardig maar niks dat mij echt zeer positief opviel. Muziek ... tja, bij dit soort muziek-muze films draait het altijd om klassiek, en ditmaal zelfs erg bekende, doet mij weinig tot niets.

2.5*

Een redelijke film...

Niet zo beste acteerwerk...

Niet zo spannend, een beetje saai...

Muziek vond ik niet zo mooi beluisteren...

Een waargebeurd verhaal...wist ik het niet...

Nogal oppervlakkige film die nergens interessant is. Downey jr. en Keener doen het uitstekend maar Foxx kan niet acteren.

Matig

Op zich is het verhaal wel goed en het acteerwerk is zeker niks mis mee. Toch had deze film het niet niet voor mij. Ik had ook het idee dat de filmmakers niet helemaal wisten waar ze naar toe wilden met dit verhaal.Het verhaal liet èn het harde leven van de vele daklozen in L.A. zien èn het ging het over het bijzondere musicale talent van iemand die totaal de weg kwijt was. Misschien hadden ze het beter bij voornamelijk 1 verhaallijn kunnen blijven steken want nu bleef alles een beetje in het midden van deze twee verhaallijnen hangen waardoor het nergens echt de diepte in ging. Robert Downey Jr. heeft trouwens wederom laten zien wat een getalenteerd acteur hij is. Maar verder vind ik het allemaal maar behoorlijk matig.

Absoluut een ondergewaardeerde film over een gevestigde journalist (Robert Downey jr) die een vriendschap sluit met een schizofrene straatartiest (Jamie Foxx). De film heeft alles in zich om te verzanden in gemakkelijk scoren met goedkope sentimenten, maar doet dat gelukkig niet. De dakloze in kwestie wordt in al zijn ziekheid in beeld gebracht en er wordt nooit geprobeerd om zijn verhaal te marginaliseren tot iets wat meer romantisch is. Wat resulteert in een heerlijk nuchter verhaal over hoe lastig het is om geesteszieken weer terug in de maatschappij te brengen.

Aardig, kon beter.

Jamie Foxx zet een geweldige rol neer. Downey Jr. is ook overtuigend genoeg.

Het geheel is een beetje vaag, het leek niet echt duidelijk wat ze nou precies wilden. Goed, mainpoint was een muzikant die wordt bijgestaan door iemand die er alles aan wil doen om hem te helpen. Er volgt een tegenslag, en uiteindelijk komt het allemaal wel goed.

Verder zitten er veel stereotype personages in en het gedoe bij die LAMP-afdeling kwam niet heel erg indrukwekkend over.

American flag.

Jammer, al bij al toch een beetje standaard.

Mooie film, maar uiteindelijk voelt het een beetje afgeraffeld.

Fox en Downey zetten fantastische rollen neer, waardoor het een genot is hun relatie te zien evolueren, maar uiteindelijk faalt de film als het aankomt op een sterk einde. Het komt vanuit het niets, zonder een echt grote omslag (al had ik hier met de persoon met wie ik de film keek een hele discussie over, hij zag het feit dat Lopez Ayers ineens met 'meneer Ayers' aansprak als een gigantische doorbraak, ik vond het persoonlijk wat makkelijk) en is ineens afgelopen terwijl je meer verwacht. Verder zitten er veel boodschappen in de film, maar echte antwoorden worden ook weer niet gegeven. Dit hoeft geen probleem te zijn, maar aangezien de film op een boek gebaseerd is, had ik toch graag iets van de mening van de schrijver willen weten.

Maar goed, uiteindelijk valt de film nergens stil, is het acteerwerk goed, valt er ook wat te lachen en zijn er veel mooie plaatjes te bespeuren (scene waarop Downey de cello geeft in de tunnel). Het had iets beter gekund, maar nog steeds erg de moeite waard.

Best een ontroerende film met prachtige muziek en mooie rollen van de heren Downey Jr en Fox. Ben zelf ook een liefhebber van het werk Beethoven, met name van de pianotrio's en pianosonates en wat mij betreft had het wat meer bij alleen het thema van de muziek mogen blijven. De film kiest er echter voor meer en meer de dramatische aspecten te belichten. Af en toe wordt het wat klef, zoals in de outtro en dat vind ik jammer. Het had wat soberder gemogen.

Leuk dat het gebaseerd is op een waargebeurd verhaal, levert dat een goede film op? Neen, deze keer niet. Traag, saai, rommelig, op een paar scenes na wist de film totaal niet te boeien.

Pluspunt is dat het geen standaard Hollywood plot is, maar wat realistischer.

Jamie was wel overtuigend, alleen wist hij me niet te raken, en daar gaat het toch om bij een drama.

Goeie film over een journalist die een column schrijft over een muzikaal begaafde zwerver die hij heeft ontmoet. Een mooi verhaal over een bijzondere vriendschap tussen twee mannen, echter minder inspirerend of meeslepend gebracht dan het had kunnen zijn. De film zakt nergens in en maakt goed gebruik van de stad L.A., waarbij de achterbuurten vol daklozen niet worden geschuwd. Mede dankzij de twee uitstekende rollen van Jammie Foxx en Robert Downey Jr. nog net 3.5 sterren.

Niet mijn film.

Of ik nou in de verkeerde stemming ben voor zoiets als dit, of dat het verhaal me daarbuiten ook niet ligt - daar krijg ik de vinger niet echt achter. Maar het geheel komt als extreem langdradig op me over, met veel op zich mooie shots tussendoor - maar wat voegen ze aan het verhaal toe? En net zo met de abstracte kleuren tijdens de beethovenvoorstelling - irritant, meer dan dat het iets neerzet.

Wel mooi gespeeld, maar alleen daarmee blijft het toch wat teveel hangen. De moraal druipt er hier en daar ook wel wat vanaf. Hoewel er ook wel een paar erg zinnige dingen gezegd worden, het citaat van de anger management begeleider legt iets uit dat mensen in de psychiatrie goed zouden moeten begrijpen. Helaas is dat meestal anders.

'k vond dat de film veelbelovend begon, maar mede door de redelijke speelduur vond 'k het na een tijdje niet meer zo boeiend.

De personages zijn niet de meest toegankelijke om mee mee te leven, dus dit maakt het ook nog eens een extra hindernis.

De cast deed het zeker niet slecht en de film zag er zeker niet slecht uit.

Verder was de muziek ook goed gekozen, 'k vond het zeker niet slecht klinken.

De film focust nogal veel op het dakloosgedeelte en 'k had toch iets meer van het muziek gedeelte verwacht.

Tja, goed om eens gezien te hebben, maar 'k hoef deze niet meer terug te zien.

Enkele losse sterke scènes en fraaie beelden worden afgewisseld met vele tergend langzame en vaak ook saaie gedeelten. Dan mag Foxx wel erg sterk zijn als de schizofrene Ayers (en weten zowel hij als regisseur Wright de gekte goed te tonen) en dan mag Downey Jr. ook een fijne rol hebben zonder direct Mr. Coolguy te spelen, maar de film is vaak gewoon niets aan. Jammer, want Wright vind ik vaak goed als het om verhalen vertellen gaat. Die éne scène met de cellomuziek en de vogels die over L.A. vliegen was wel bijzonder fraai. 2,5*.

Matige film die nooit helemaal lijkt te ontbranden of een duidelijke richting krijgt, en na tweede of derde keer inmiddels moet ik tot wel erkennen dat dit uhm niet gaat worden hoewel het me in eerste instantie een buitengewone boeiende film leek van de maker van het prachtige Atonement.

Waar de film opzich een erg interessant onderwerp heeft en de waarheid redelijk wordt nageleefd rond de schizofrene Nathaniel, pakt het me verder totaal niet en sla ik het verhaal voor mijn gevoel van een afstand gade. Mede dat dit komt door Lopez, een personage die ik vanaf het begin stuitend, wereldvreemd en vooral egocentrisch vind. Ik heb constant het gevoel dat de goede bedoelingen toch vooral een goede column dienen. En luisteren naar de man van de opvang doet Lopez al evenmin.

Goede dingen zijn wel de rol van Foxx die na Ray andermaal een getroubleerde musicus neerzet. De beelden van de jeugd, en de langzaam opgebouwde breakdown zijn best heel aardig. En ondanks de kijk op het harde leven in de achterbuurten en opvangcentra's komt de film te mak, traag en zoetsappig sentimenteel over.

Nee, ooit deze film met hoge verwachtingen aangeschaft vlak na uitkomst, maar dit is het definitieve eindoordeel. Matige film jammer genoeg...

Veel beter dan verwacht. Een mooi en boeiend (waargebeurd) verhaal. Het raakte mij en sleepte mij steeds meer mee. Ik zat er niet gelijk in en ik kan ook niet zeggen dat ik er hélemaal in kwam, maar ik vind het wel een goede film. Een 7. 3,5*

Een journalist komt bij toeval een dakloze tegen die erg mooi viool speelt. Hij raakt gefascineerd door de man en duikt in zijn verleden. Dat is het begin van een vriendschap met vallen en opstaan. Want behalve dat de man een enorm muzikaal talent is, heeft hij ook een enorm psychiatrisch probleem en grote moeite met de wereld om hem heen. Het is een mooi verhaal en er wordt prima geacteerd maar als film kabbelt het helaas wat teveel voort en komt het nergens echt los van de grond. Mogelijk is het inherent aan de psychiatrische problematiek van de man. Hij is gewoon zo en hij zal waarschijnlijk ook nooit veranderen. Dus je mag geen al te hoge verwachtingen hebben. En die heb je bij het kijken naar een film wel. In die zin is het dus eigenlijk een hele goede film.

LA Times-columnist Steve Lopez [Robert Downey Jr.] loopt een dakloze man tegen het lijf die prachtig kan spelen op een viool met twee snaren. Nathaniel Ayers [Jamie Foxx] studeerde jaren geleden cello aan het gerenommeerde Julliard Conservatorium in New York. Lopez besluit te onderzoeken hoe een briljante jonge musicus een verwarde, dakloze man werd. Lopez hoopt daarmee Nathaniels leven ten goede te kunnen veranderen, maar leert vooral zijn eigen leven door een andere bril te bekijken. Verfilming van een waar gebeurd verhaal is gefilmd op locatie en is vooral het bekijken waard vanwege het knappe spel van Foxx.