Ivan Groznyy I (1944)

aah eisenstein. Nog heel veel over hem geleerd tijdens mijn studie tijd. briljante filmmaker van de geluidloze tijd van de film

Visueel bijzonder imponerend van begin tot eind, maar verder heeft de film toch wat problemen in mijn ogen. Het acteerwerk, met name van Cherkasov in de titelrol, is niet best; heel erg theatraal met allerlei overdadige armbewegingen (zo erg dat het af en toe zelfs lachwekkend werd), en het verhaal, hoewel het zeker een aantal sterke dramatische scenes kent, heeft eigenlijk geen begin en geen eind, en van echte karakterontwikkeling van de titelperoon is ook geen sprake. Zijn hele personage blijft eigenlijk vrij vlak, wat, gezien het biografische uitgangspunt, toch jammer is. Daarnaast worden de meeste bijrollen amper geïntroduceerd; ze duiken opeens op en verdwijnen even later in het verhaal weer uit het zicht, zonder dat naam en functie ooit duidelijk worden.

Toch compenseren de prachtige beelden voor een groot deel voor al deze problemen. Ivan Groznyj heeft eigenlijk de uitstraling en sfeer van een groot meeslepend episch werk, maar mist de lengte en de diepgang (de film is met 95 minuten zelfs kort te noemen). Ik denk persoonlijk dat het met tweemaal zijn lengte zoveel meer had kunnen bieden. Natuurlijk is het zo dat dit het eerste deel moest worden voor een trilogie, maar afzonderlijke films moeten in mijn ogen apart beoordeeld worden. En als je dan toch aparte films maakt, waarom dan alsnog zo'n beperkte speelduur? De lange, trage gedetailleerde scenes passen eigenlijk niet in zo'n korte film. 3,5 *

Voor het Russisch publiek die bekend waren met de historische periode was het verhaal gemotiveerd genoeg en waren bijrollen niet duister. Bovendien gaat het in de film juist om de duistere kanten van de macht. Het aardige van deze film is dat het gaat over duistere krachten. Al met al heeft de manier van filmen mij zeer geimponeerd.

Sja de close-ups, de buitenopnamen.. heel mooi allemaal. Als film an sich een stuk minder boeiend, vond 't nogal statisch. Veel personages, veel gepraat en een verhaal dat niet vooruit te branden is. De typische Sovjet-montage is hier ook minder opvallend aanwezig (begrijpelijk, want die periode was inmiddels voorbij), waardoor in een fossiel als Battleship Potemkin wat dat betreft een stuk interessanter vind. 3 sterren voor dit deel, want de laatste -pak 'm beet- 10 minuten zijn toch wel vrij sterk en maken zowaar bijzonder nieuwsgierig naar het tweede deel.

Visueel schitterend. Prachtig gespeeld met het licht (gezichten half bedekt in de schaduw en een silouet van het hoofd van Ivan groot op de muur), en de goeie muziek (zorgt voor de nodige spanning) zorgen voor een indrukwekkende film. Maar zoals Queto ook al meldde stoorde ik me ook (niet heel veel, maar toch) aan het overdreven en theatrale acteerwerk van vele hoofdrolspelers. Hier had ik gelukkig niet heel veel moeite mee, het visuele aspect overtreft dit minpuntje in deze film.

4*

Wat mij betreft het hoogtepunt (zijn meesterwerk dus) van Sergei M. Eisenstein – zonder twijfel! Beter dan z'n 'stille' films.

***** / *****

Pfff, ik wil deze film echt heeeeel graag zien, maar kan m nergens vinden... Waar hebben jullie m allemaal gezien dan? Kan je t ergens huren ofzo?

Er is een uitgave van Eureka.

Bij de boudisque in Amsterdam, Utrecht of Nijmegen zal hij waarschijnlijk wel liggen.

Woeiiiii, dank u dank u! Zal het gelijk sjekken!

Zeer prachtige gefilmd werk van Eisenstein. Het is allemaal heel theatraal, eigenlijk gewoon een theaterstuk maar dat kon de pret toch niet helemaal drukken voor mij. De acteerprestaties inderdaad niet best, maar toch nergens saai, wel langzaam.


Maar de rede van de 3.5 sterren zijn natuurlijk de prachtige beelden en close ups, die me heel soms zelfs een beetje deden denken aan Passion de Jeanne d'arc!

Voorbeeld van hoe mooi het is gefilmd, is al aan het begin: In de kerk bij de benoeming tot tsaar lijkt het net of de achterste rijen van het publiek gewoon een schuilderij is (aangezien ze achter zon kerkboog staan) en het einde is helemaal mooi. Ik adviseer mensen toch deze film te gaan zien als ze kunnen.

Ook als voorbeeld naar Kazan toegaan voor de oorlog is alles erg mooi gefilmd, al was de oorlog wel heel snel over

Ik ben benieuwd naar deel 2 als ze teruggaan naar Moskou. Als je je niet teveel ergert aan HEEL ERG theatraal acteerwerk (bijv als hij op zijn ziektebed zijn zoon als troonopvolger naar voren wil schuiven) is dit echt mooi. Elk shot lijkt zoveel aandacht aan te zijn besteed en om in te lijsten te zijn en dan maakt het niet zo heel veel uit als de karakters en onderwerpen maar matigjes van de grond komen, de film verveeld nooit en de biografie is toch aardig!

Koop de 2 DVD box op play.com , das een mooie box voor 17 euro

Dat meeeen je niet

Ik heb m besteld bij de Boudisque, deel 1 en 2, voor 40 euro!

Wat een prijsverschil...

Naja, maakt niet uit, hopelijk is het het waard

Ik neem mijn opmerking over niet best acteren terug, de bedoeling is ook om theatraal over te komen

Kom je daar nu pas achter? Bijna alle films van Sergei M. Eisenstein zijn theatraal te noemen…

Nee kom er niet nu pas achter, maar bij herziening heb ik het niet meer als irritant ervaren, maar juist als een plus

Heel aardige film met prachtige scenes en muziek. Kan zien waarom Stalin deze film goed vond, want er wordt met ijzeren vuist geregeerd. Helaas vond ik het verhaal wat minder en vond ik hem te kort, waardoor niet elk aspect even goed uit de verf komt.

3.5*

Ik heb me nergens aan gestoord, eindelijk weer eens een 'kwijl-loopt-uit-mond'-film. Hierbij moet vermeld worden dat ik een groot liefhebber ben van theatraal acteerwerk. Ik kan me voorstellen dat andere kijkers dit wel een groot struikelblok vinden (Queto noemde het reeds 'lachwekkend').

De film voelt echt aan als een stille film midden jaren '20. Theatraal acteerwerk met veel close-ups, schaduwenspel, noem maar op.

Dat de film qua inhoud 'karig' is...daar heb ik me niet aan gestoord. Ik werd omvergeblazen door de grootsheid van de produktie, en de overweldigende ensceneringen en camerahoeken. Voor mij was het voldoende om te weten aan welke kant de verscheidene personages stonden. Veel scenes lijken net posters uit het communistische tijdperk, hoe groots Ivan wel niet afgebeeld kan worden (culminerend in de verbluffende schaduw-scene, die ik trakteerde op een staande ovatie).

Maar het kwijl-gehalte beperkte zich niet tot het visuele. Niemand minder dan Prokofjev verzorgde de soundtrack. Veelal (kerk)koren worden afgevuurd, en de bombastische en minimale klassieke stukken maken de film af, richting perfectie.

Genot (met de hoofdletter G). De maximale score (als dat nog niet duidelijk was). Op naar deel II van de (onvoltooide) trilogie.

Behoorlijk saaie film, die bestaat uit 2 delen. Eisensteins dieptepunt.

Waarom Sergei Eisenstein zijn acteurs zo theatraal laat spelen is voor mij een vraag die van belang is. Ik weet weinig van hoe deze film ontstaan is, maar in elk geval is het onder de "duivelse vlerken" van Stalin tot stand gekomen. Hij heeft zelfs op een gegeven ogenblik deel 2 verboden: "Ivan de Verschrikkelijke" begon teveel op hem te lijken..............

De jaren veertig het is oorlog. En deze film gaat over het ontstaan van een eeheidstaat Rusland. Terwijl in werkelijkheid de Russen door de Duitsers bedreigd worden. Dat komt ook in de film voor. De film had een politieke bedoeling.

Maar waarom zo theatraal? Tijd voor wat giswerk.

Voor film, als medium, is het een ouderwetse methode. Wat film film maakt is: beweging, dynamiek.

Theatrale houdingen verstarren die bewegingen: de dynamiek wordt geremd. In een grote theater zaal, of in de open lucht waar het meeste publiek ver weg zit, hebben zulke overdreven grote gebaren voordeel: de boodschap, emotie, is duidelijker zichtbaar en verloopt trager. Zelfs als je ver af staat kun je zien wat er bedoeld wordt. Ook voor de stomme film vervangen grote vertraagde gebaren de verbale emotie.

Maar waarom nog in de veertiger jaren deze methode van acteren?

Misschien zat er een socialistisch idee achter: iedereen, ook de 'niet intellectuelen' moesten deze film kunnen begrijpen. Een andere reden kan een methode zijn om gevaarlijke politieke chicane's te omzijlen. Door de nadruk te leggen op het gebaar hoef je verbaal minder te vertellen. Als de personages meer dialoog krijgen kun je al gauw in gevaarlijk politiek vaarwater terechtkomen.

Deel 2 is desondanks door de paranoïde Stalin verboden.

De opvallendste voordeel van de theatraal overdreven gebaren is een cinematografische esthetische: het trage tempo benadrukt het fotografisch beeld. Deze film is duidelijk met opzet zeer mooi geschoten. Vooral de close-ups zijn subliem overdreven belicht.....wat het theatrale extra benadrukt. Maar ook de locaties zijn prachtig in beeld gebracht. En de personages zijn, voor die tijd midden in een zware oorlog, op een 'fabelachtige' manier aangekleed. Het bonte Russich religieuze Orthodoxe spat van het doek af. ...en dat in communistisch Rusland in oorlog. Bijzonder dus!

Het is een prachtige film om te zien ....maar door de traagheid is het een hele zit.....maar voor een Rus in oorlog misschien een perfecte manier om weg te dromen....

Mijn 4* toch maar verhoogt tot een 4,5*, de schoonheid van deze film is het zeker waard. Voor cinefielen een must!

Leuk en interessant giswerk wat de theatraliteit van het acteerwerk betreft. Zelf ga ik mee met je laatste bemerking, die van het cinematografisch-esthetische. Ook ik ergerde me tijdens de film geregeld aan de overdreven theatrale bewegingen, maar onbewust moeten zij gewoon hebben bijgedragen aan de grandeur en ongelooflijke bombast die in de film aanwezig is.

Toen ik al gauw merkte dat de dialectische montage en het hoge monteertempo uit Eisenstein's werk verdwenen waren, concludeerde ik een tikkeltje voorbarig dat dit een 'doordeweekse' Eisensteinfilm zou zijn, ééntje om de carrière mee af te sluiten. Al gauw werd ik echter van het tegendeel bewezen: Ivan de Verschrikkelijke (deel 1 en 2) blaast je gewoonweg omver, vooral op esthetisch vlak. De dramatische muziek met het koor, de intense close-ups, de zware schaduwen, de verbluffende symmetrie in bepaalde shots,...: één groot feest voor het oog.

Hiernaast vond ik het verhaal van Ivan en het verraad van de vroegere landheren erg interessant om volgen: het toont op een bijzonder efficiënte manier wat macht waard kan zijn en wat het teweeg kan brengen.

Graag neem ik hierbij mijn hoed af voor de heer Eisenstein.

4*

ik heb deel 1 en 2 net binnen via bol.com: moskwood versie....

Veel uiteenlopende reacties, dus ik ben erg benieuwd.

okee, gister deel 1 gezien. Mooie film, alhoewel het soms wel wat uitleggerig is qua emoties. Ik vind dat als je theatraal gaat doen, dat je dan wel de meerwaarde daarvan moet benutten, en dat was niet altijd het geval. Sommige close-ups voegde niet echt iets toe... Maar over het algemeen een erg mooie film!

Toen ik de eerste keer Bronenosets Potyomkin zag wist ik niet direct wat ik met de film aan moest. Door zijn grootste opzet, propagandistisch en theatraal van aard werd mijn 'moderne oog' snel vermoeid - iets wat bij herkijk redelijk meeviel en ik de film erg mooi begon te vinden in zijn bombast en grootsheid.

Ivan Groznyy I is minstens zo theatraal en behandeld één van de meest monumentale gebeurtenissen in de geschiedenis van Rusland. Door dit uitgangspunt ben ik al enorm gefascineerd en na het lezen over die geschiedenis en het zien van Ilya Repin's intense portrettering van Ivan met zijn zoon in zijn armen was ik benieuwd wat Eisenstein hier aan kon worden toevoegt. Al direct vanaf de eerste scène met zijn prachtige muziek, de kerk en de majestueuze gewaden wist ik dat die grootsheid niet verloren ging.

De kijker volgt in redelijk grote sprongen de belangrijke gebeurtenissen in de regeerperiode van Ivan en krijgt zo - enige kennis van zake is wel handig - een inzicht in de strijd en achterklap die heerste. Dit wordt benadrukt door het theatrale toneelmatige acteerwerk waarmee de film doorspekt is. Heroïsch mag het gerust genoemd worden, soms op het knullige af. Hierdoor kon ik niet alles even serieus nemen, maar bleef voor het grootste deel de pracht overeind. Want alleen al de muziek, de aankleding en het historische maken dit deel de moeite waard.

Erg interessant verhaal over de paranoïde Ivan de Verschrikkelijke. Hij wordt als het ware gek gemaakt. Wel heel theatraal allemaal. Je moet het maar trekken.

De belegering van Kazan is een ongekend spektakel, dat zeker !

Dus dit is Eisenstein.

Wat een drama zeg. Het is al ´n tijdje geleden dat ik zo´n 'saaie' film zag. Film die nergens, maar dan ook echt nergens je weet te boeien. De acteerprestaties zijn hilarisch slecht. Theatraal of niet, dit is simpelweg niet om aan te zien. En dan nog die blik van ze, schijnbaar heeft Eisenstein zijn acteurs de motto '' Met ieder beweging doe je alsof je een visioen krijgt'' opgedist. De rechterhand van Ivan doet zich de gedurende film meer voor als een homoseksueel dan dan ie acteert. Opvallend de scène waarin hij een kruis kust en zich omdraait. Kwam niet meer bij van het lachen.

Visueel schitterend my ass. De close-ups oogden zo spuuglelijk. de kadrering leek ook absoluut nergens naar. De montage is revolutionair voor zijn tijd, maar ja wat koop je anno 2008 ermee? irriterend tot het uiterst. Het begon me opgeven moment de keel uit te hangen. Tevens was de (1 minuut?) in beeld gebrachte battle-scène een van meest lachwekkende ooit. Totaal geen gevoel voor ritme. ontzettend gênant.

Inhoudelijk verder even ruk als visueel. Volledig oninteressant. De introductie in het begin van de film duurt eeuwig. Nergens wordt een enkel personage of het verhaal maar ook even uitgediept. Ivan schreeuwt iedere onbeduidende uitspraak na de ander, maar dan zonder overtuiging. En dan nog die zij-verhaaltje met zijn vrouw en de rechterhand. Wat moet je daar nou van denken?

Deze film verdient al het lof en roem echt niet. Hooggewaardeerd cinema die zich meer demonstreert als 'debiele-cinema' - op naar deel twee, niet dat ik nu daar overigens iets van verwacht.

0,5*

Ik had wat moeite om in het verhaal te komen, wellicht door de taal. Maar na zo'n twintig minuten zat ik er al een stuk beter in en dat werd ook steeds meer naar mate de film vorderde. Ik heb dan ook ontzettend genoten van één van de beste drama films ooit gemaakt. Het bleef ook erg boeiend, en dat had ik ook niet anders verwacht met deze hoofdpersoon. Één van de meest opmerkelijke personen uit allertijden. En één van de grootste veroveraars allertijden, die natuurlijk in deze film als een veel sympathieker persoon werd gebracht.

Gek genoeg had ik helemaal geen last van het theatrale acteerwerk, normaal ben ik er geen fan van maar in deze film vond ik het wel wat hebben. Ik was dan ook zeer onder de indruk van het acteerwerk en zijn de actrice die zijn vrouw speelde.

Ik ben zeer benieuwd naar het vervolg die ik één dezer dagen zal gaan kijken.

4.5*

Ivan Groznyy I... Hier stond ik toch wel even van te kijken, maar uiteindelijk werd ik er toch wel een beetje door overweldigd.

Alles is bombastisch en heerlijk groots. Werkelijk nog groter dan levensgroot. Het acteren is heerlijk expressief (theatraal) wat er uitstekend bijpast terwijl de personages ook groter dan het leven zijn. Het monumentale en historische verhaal wordt ondersteund door goede muziek en uitstekende decors en aankleding.

Top!

Het zal in die tijd wel veel indruk hebben gemaakt en het zal vast enorm belangrijk zijn geweest, maar wat na een periode van zo'n 60 jaar overblijft is een enorm saaie boel. De grootste bron van ergernis, zoals velen hier al aanhalen, is natuurlijk dat acteerwerk! De doorsnee MM-gebruiker had een Oscar-winnende rol kunnen neerzetten in vergelijking met dit stelletje 3de rangsacteurs, of was het de bedoeling van Eisenstein dat het allemaal zo theatraal en lachwekkend overkwam? 1,5*

Theatraal wel, lachwekkend niet. Het bombastische expressieve van de 'stille cinema' wordt niet door iedereen begrepen (ok, gewaardeerd).

Ik kan dat expressieve van de stille cinema wel waarderen bij bijvoorbeeld Chaplin, omdat het enigszins bij een komedie beter past dan bij een drama. Maar hier werd het mij wat té bombastisch. Kwestie van mening, natuurlijk.

PS: Weet iemand soms waar je het boek "Eisenstein on Disney" nog kan verkrijgen?