Seven Pounds (2008)

In het begin verwachtte ik niet al te veel van deze film. Ik dacht dat ik hem ongeveer een 3,5* zou gaan geven. Inmiddels is de film afgelopen en zit ik bijna te twijvelen tussen een 4* een een 4,5*. Wat een prachtig einde. Een fantastische opbouw en geweldig acteerwerk. Will Smith op z'n best. Ik zat serieus te janken bij de allerlaatste scene.

Dikke 4*

Ik prijs mij gelukkig dat ik om de hoek bij Fame woon. Ook een hele grote bak die ik nog lang niet doorgespit ben.

Ontopic: Deze film grijpt mij elke keer weer aan, net nog even de laatste scènes meegepakt.

Wéér een film met een gewichtsmaat als titel en net als 21 grams gaat het hier om een donorsituatie.. en uiteindelijk een hart. Maar itt 21 grams deed deze me wel iets, ik vond Smith mooi als posttraumatisch patient en ook zijn relaties met de diverse personen was veel beter uitgewerkt dan bij 21 grams het geval was. Het lijkt alleen op een gegeven moment bijna een reclame voor orgaandonaties, wat een beetje too much is, net als het idee dat zijn prille liefde opeens met zijn hart rondloopt, de rest van haar leven. Maar evengoed, toch goed gedaan.

Een film die ik vanaf het begin totaal niet begreep. (Ik had de eerste 10 minuten wel gemist en gaf daar maar de schuld aan. Ik had ook enkele keren koffie gezet, bier gehaald, een sigaret gerookt op het balkon etc..). En dat frustreerde me. Want je hebt constant dramatische muziek, huilerige hoofden, en wat verhaaltjes over wie wel en niet 'goed' bleek, of zo. En ik kon me maar niet identificeren met het verhaal. Ik begreep de motivaties van de spelers niet. Nou gelukkig maakte het einde alles goed hoor.

Best eng zo'n shot van Harrilson met nare zwarte ogen.

Hele sterke film. Al had ik zelf wel snel door waar het uiteindelijk mee zou aflopen. Heel goed gespeeld door de gehele cast. Will smith zet ook een goed staaltje acteerwerk op. Indrukwekkend, op het einde was ik er echt even stil van. 4.0

Mooi dat veel mensen deze topper nu ook zo hoog waarderen.

Erg overgewaardeerd zelfs. Net als dat Persuit of happieness. Je gaat zo'n Smith nog bijna geloven ook. Maar je weet dat het kul is. Scary.

Omdat het een goed acteur is he

Nou wanneer iemand jankt (en jankt) dan ga je het ook geloven.. of het is dan moeilijker het niet te geloven. Het is een truukje. eg wa

edit: Smith is extreem camerafriendly.. altijd al.

Man-met-een-missie Will Smith handelt in Seven Pounds uit schuldgevoel, verdriet en plichtsbesef om anderen te helpen die het leven beter leiden dan hijzelf gedaan heeft. Maar waar de film met zijn emotionele climax ook iets wil zeggen over deze kernwoorden, is de uiteindelijke boodschap gemengd.

Want draagt Gabriele Muccino niet tegelijkertijd een boodschap uit van gerechtvaardigde boetedoening, de ultieme zelfkastijding, in plaats van zelfvergeving? Wegcijferen van jezelf is mooi, maar waar ligt de grens? En dan met name bij Rosario; is dit niet gewoon het schuldgevoelstokje overdragen aan de volgende?

Het laat de kijker achter met dezelfde gemengde gevoelens die Thomas' ontvangers van zijn naastenliefde ook moeten voelen. En dat is waarschijnlijk precies waar Muccino zijn kijker wil hebben; in dat ongemakkelijke gebied waar je gedwongen wordt na te denken. Jammer genoeg eindigt hij ook precies hier. Niet alles hoeft uitgekauwd te worden, maar dit voelt te gemakkelijk aan. Dit verhaal verdient meer.

Dit was de tweede keer dat ik Seven Pounds heb gezien.

De boodschap in de film is heel erg mooi en ontroerend.

Ik kon me goed inleven in de personages. Goed geacteerd en ik vond de film nergens saai worden. Aan de reclames heb ik me natuurlijk wel kapot geërgerd, maar dat heeft niks met de film te maken.

4 sterren voor deze dramatische tranentrekker

Ik vond deze mooi maar ergens kon ik het niet 'vatten'. Ik miste iets, maar ik wist niet wat, en dat deed me de gehele film óndanks bewonderend kijkplezier een beestje in het ledige laten.

Ja, en daar was dan het slot. Alles viel op zijn plaats en werd even grondig in emotie geroerd.

Klassefilm, en mensen nog aan toe, die Will heeft er toch wel aanleg voor: actieheld, komisch, drama, liefde.....niet voor niets heeft hij die grote status als acteur.

4,5*

Film heeft mij erg geboeid.

Ok in het begin even inkomen maar eenmaal in de film vond ik het zeer de moeite waard!

Saai emo-filmpje.

Komt erg rommelig op gang en het eerste ruime uur is echt heel erg duf. Het verloop is erg voorspelbaar eigenlijk, dat helpt ook niet echt, en de getoonde personages hebben amper chemie met de weldoener Smith. Het drama werkt dan ook over de hele linie niet, ondanks dat je aan alles merkt dat de goedzakkerij moet zorgen voor een traantje her en der.

Het helpt ook niet dat Smith zo'n zouteloze acteur is, een acteur met een beetje charisma had nog wel wat sympathie op kunnen wekken, nu is dat totaal niet het geval. Maakt dat het opborrelende drama zich al vanaf de helft aandient, compleet niet werkt, en tot in de puntjes is uit te zetten. Laatste kwartier is echt vreselijk, slijmerige zooi, yuk. De belachelijkste scene is nog wel met Harrelson en die donkerbruine ogen Dat bedenk je echt niet zo klef. En dan hebben we het nog maar niet over het feit dat je je ogen helemaal niet kunt laten transplanteren.

Het gemiddelde is niet echt verwonderlijk. Sentimenteel klef RTL-4 drama, maar dan net wat mooier gemaakt en met bekende acteurs. Visuele pogingen met die kwallen zijn nog wel de moeite waard, maar niet echt geweldig mooi. En ook over de overbelichting hier en daar is nagedacht maar werkt niet echt.

Vond er geen moer aan, en 2 uur + reclames was echt een flinke zit. 1.5*

1 ster voor... FEELING GOOD van MUSE!

Haha, je eerste bericht allertijden

Dat het maar zijn laatste mag zijn

Het einde maakt de film !!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Vond het maar een traag gedoe, maar dan opeens .....kling, het kwartje valt !!

Ik heb nu al het gevoel dat mijn 4* misschien iets te laag is. Ach ja, ik kijk hem sowieso nog wel een keer en dan kijk ik wel wat voor cijfer het moet zijn. Die beginscene met Ezra is echt indrukwekkend. Vind het echt sneu voor die kerel

auch, ik had hier toch wel wat meer van verwacht. Ik vond het inderdaad een beetje heel erg langzaam beter worden. Maar door het begin bleef ik wel verder kijken(dat hij zelfmoord wil plegen en een paar minuten later dat hij Ezra uitscheld). En Smith is weer erg geloofwaardig natuurlijk. Dus daar lag het niet aan. Het was gewoon soms even verschrikkelijk saai. Maar toen kwam het einde! dat was wel het beste van de film.

Maar toch een 3* voor de rest van de film.

ik vond het ook geen goede film, ik kwam bij iemand op visite die deze film aan het kijken was. enkel het laatste kwartier gezien ( die wel goed was) , maar ook genoeg was om de gehele film te begrijpen. Kortom de rest was waarschijnlijk allemaal slap gedoe en gelul eromheen wat allemaal in een kwartier samengevat kon worden. dus persoonlijk vond ik het een uitgemergeld kwartier.

Hoezo kortzichtig?

Het is wel waar. Ik dacht hetzelfde. Doe dan alleen het laatste kwartier.

Wat heb ik deze film lang uitgesteld zeg. Het leek me helemaal niets. Toch met volle teugen genoten, en dan vooral van het spel van Smith, die me de laatse tijd blijft verbazen met zijn acteerkunsten, die hij toch wel bezit.

Het is altijd even wennen dat je zulke acteurs in dit soort rollen ziet. Dat had ik bijvoorbeeld ook al met Carrey in Eternal Sunshine... . Toch kan Smith de film prima dragen, en doet hij het erg goed. Ook de rest van de cast is prima bezig. Muccino weet het tragische verhaal prima te vertellen. Nergens echt oversentimenteel gedoe, het verhaal weet je echt te raken. De film kabbelt rustig voort en moet het vooral hebben van kleine momenten. Wel jammer dat het over de gehele lijn niet datzelfde niveau bleef vasthouden. Dit alles is wel een opbouw naar een prachtig einde. Had ik echt niet zien aankomen.

Weer zo'n film die je om verkeerde redenen te lang uitstelt. Het bleek een prachtig verhaal te zijn, met goed acteerwerk.

Wat een mooie film zeg.

In het begin vond ik het maar een saaie film waar ik niet goed begreep waar die naar toe ging gaan.

Toen ze begonnen met een paar back flash te tonen begon ik beetje bij beetje in het verhaal te komen.

Z'n getalm om Emily te veroveren begon me toch danig op de zenuwen te werken, maar naar mate het verhaal vorderde begonnen alle puzzelstukjes in elkaar te passen.

De laatste scenes deden me toch een krop in de keel krijgen, omdat ik m'n moeder kwijt ben aan een ernstig hartfalen en ze met een nieuw hart er misschien nog geweest zou zijn.

Ik geef deze film 4/5

Will Smith kan me maar niet bekoren, hoeveel films ik ook met hem zal zien, vermoed ik. Ik vind hem gewoon een beetje een net niet figuur. En toch raakte hij me. Ergens op het moment dat hij een ontzettend tedere kus deelt met Emily. Ik vond het in elk geval de eerste keer heel lief overkomen, en dat terwijl ik best een hekel heb aan het ietwat jolige spel dat Mr. Smith altijd laat zien. Maar desondanks pakte het verhaal me wel. Mooi spel van met name Rosario, die ik fijn vind.

Mooie film, maar in mijn ogen is The Pursuit of Happyness een stuk mooier in dit genre. Zoals hier wel mee wordt gezegd, maakt het einde de film. Iets om over na te denken als mens zijne. Voor de rest vond ik de film ook een beetje traag opkomen. Persoonlijk te langdradig.

Met het einde meegenomen toch nog een mooie 4*.

Uitstekende drama-film. Wat een steengoede rol van will smith.

Zijn ingehouden, soms gevangen emoties die op uitbarsten staan,

die de hele film dragen van het begin tot het eind...

Het enige wat deze film mist is een niet verwacht eind. 4.0

Echt een geweldige film die bij bij gaat blijven. In het begin verwachte ik eigenlijk niet veel van de film, beetje vreemd begin. Maar na een half uur wil je eigenlijk wel verder kijken. De laatste 10 minuten zijn ondraagelijk goed, ik kon mijn tranen niet meer inhouden. Een verassende einde! Zeker in mijn top 10, ik geef deze film daarom ook 5*