The Wrestler (2008)

Mooie recensies FinkPloyd, Esteban en Prudh!

Ik beschouw mezelf niet als een groot Aronofsky-fan, maar 'k vind het op z'n minst een intrigerende cineast. Waar ik Requiem For A Dream nog een aardige prent vond ('k heb zelfs de DVD in huis), waren Pi en vooral The Fountain minder aan me besteed. En toch was ik heel benieuwd naar The Wrestler, waarin Darren Aronofsky voor een soberder aanpak kiest.

Z'n laatste worp is dan ook een acteursfilm van het zuiverste water geworden, waarbij Mickey Rourke fenomenaal voor de dag komt en eigenlijk de hele prent draagt. Ook Marisa Tomei als eeuwige MILF doet het zoals steeds erg goed: haar ravissante voorkomen verbergt de beschadigde ziel van haar personage maar amper. Evan Rachel Wood ten slotte heeft te weinig screen time om een diepe indruk na te laten.

Ook visueel overtuigt The Wrestler met een sobere herfst-look en een dicht op de huid zittende camera (denk inderdaad aan het werk van de Dardennes). Het eenvoudige gitaargepingel afgewisseld met de foute eighties-hits werkt eveneens wonderwel. Dat de Amerikaanse regisseur deze keer alle bombast achterwege laat zou bij sommige fans wel eens in het verkeerde keelgat kunnen schieten, maar voor mij is 's mans vierde zijn beste tot op heden (Sorry als dit iemand als godslastering in de oren klinkt !). Overigens viel me ook op wat een ongelooflijk idiote bezigheid worstelen is.

Deze film laat me een beetje met een leeg gevoel achter...

Randy wordt puik neergezet door Rourke, de sfeer (decors & muziek) is grimmig en past perfect in het plaatje, de manier waarop deze film geschoten is (uit de losse hand, docu-stijl), is zeer leuk en past dan ook perfect bij de hele opzet van de film...

Toch weet ik niet echt wat ik er van moet denken, het hele worstel gebeuren spreekt me niet echt aan, niet tegenstaande het hier zeer goed in beeld gebracht werd. Wat ik miste was eigenlijk nog ietsje meer teloorgang en uitdieping van het personage 'Randy', dus mocht de film voor mij gerust wat langer geduurd hebben.

Trouwens de scènes bij de slager waren echt prachtig en riepen zowel een glimlach op, alsook een grote dosis medelijden.

Tot dusver 4*

Heel mooi gezegd vooral het gevoel dat hij ieder moment echt dood kan gaan net zoals bij barfly.

Een mooie film met een goede rol van Mickey.

Ben ik even blij dat ik de film al gezien heb. De spoilers vliegen hier echt om je oren.

Overschat. Maar nog immer de beste van Aronofsky omdat dit zijn enige film is met tenminste een greintje gevoel. In feite is het gegeven van de fim weten, de hele film gezien hebben, zo onverrassend is het. Rourke overtuigt, en de sequentie waarin we te zien krijgen hoe hard het er in de wereld van fake wrestling aan toe kan gaan zijn de lichtpunten. Marisa Tomei (volgetatoeeerd en gepierced) citeert ergens The passion of the Christ en de self-infliction komt inderdaad qua ellende aardig in de buurt. Afgezien daarvan is het een keurig schattig filmpje met verschrikkelijk voorspelbare ingredienten, dito uitgewerkt.

Was enorm onder de indruk van al z'n vorig werk dus zeker ook benieuwd naar z'n nieuwste prent.
Heb Pi op 5* staan, Requiem for a Dream op 4,5* en The Fountain op 4*.

Hoewel de trailer er nogal braafjes en gewoontjes uit zag ben ik daar toch maar niet op verder gegaan.

In feite verschillen al z'n films wel fel van elkaar maar hiermee slaat hij toch een totaal andere weg in.

Weg zijn de snelle montages en visuele kunstjes uit Pi en Requiem for a Dream. Maar dat leek in The Fountain ook al zo te zijn.

In The Wrestler zit de camera behoorlijk nauw op de huid van personages en wordt gekozen voor een docu-achtige filmstijl.
Het moet gezegd dat het allemaal wel vrij goed werkt. Levert soms best wel indrukwekkende scènes op.

Opnieuw werd gekozen voor een score van Clint Mansell maar daar ben ik minder enthousiast over.
De beste man heeft echt al zo veel beter gepresteerd. Bovendien wordt hij nogal zwaar naar de achtergrond geschoven door het gebruik van hard rock/heavy metal uit de eighties. Maar dan nog is zijn bijdrage te plat.

Het verhaal zelf dan. Het mag dan zo lijken maar op zich is het niet zo'n vreemde keuze om dit soort film over te laten aan Aronofsky. Hij heeft zich duidelijk al meer dan eens bewezen. Talent genoeg lijkt het om dit op een degelijke manier uit te werken.

Soms dreigt de film oversentimenteel te worden maar weet op de juiste momenten te stoppen. Denk bijvoorbeeld aan het einde.

Mickey Rourke zet een puike prestatie neer en ook het bijrolletje van Evan Rachel Wood was prima. Haar zie ik meestal wel graag bezig. Vooral sinds Pretty Persuasion.

Misschien iets te braaf en gewoon naar Aronofsky normen, maar het resultaat is een meer dan onderhoudende film.


Dikke 3 *

Beste luitjes,

Let inderdaad even op met welke teksten je plaatst en niet teveel weggeeft wat betreft de verhaallijn voor de personen die de verfilming nog niet hebben aanschouwd.

Alvast dank,

Als je een spoiler leest, moet je op de report-knop rechts naast het bericht klikken.

Na Pi (4,5), Requiem for a Dream (5) en The Fountain (5 met top 10 notering) is Aronofsky zonder meer mijn favoriete regisseur, maar The Wrestler is niet meer dan een doorsnee verhaaltje over vergane glorie geworden.

De niet bijster interessante karakters en hun moeizame verhoudingen onderling komen rechtstreeks uit 100 andere films gelopen en echt geven kon ik niet om ze. De dochter en eigenlijk ook Tomei worden daarvoor ook niet genoeg uitgediept. Visueel buiten de docu stijl niks extra's en het vuurwerk moet dan ook komen van de cast; Rourke en Tomei geven (letterlijk) alles en vooral de eerste maakt indruk. Dat dan gelukkig nog wel.

Voor de rest erg magertjes, helaas. 2,5*.

Mickey Rourke zet in deze geweldige film een sterke prestatie neer, die ervoor zorgt dat je je ogen nergens anders dan op het scherm kan houden. Want steeds zat ik met de vraag: wanneer is het gebeurd met Randy? Zo'n brede, sterke, stoere kerel en tegelijkertijd een wrak die elk moment neer kan vallen. Mijn complimenten voor Rourke, die waarschijnlijk zijn beste rol neerzet. In ieder geval wel de beste die ik van hem zag.

Van zijn personage moet de film het dan ook vooral hebben, want voor de rest stelt het niet vreselijk veel voor. Het verhaal werkt naar een voorspelbaar einde toe en we krijgen veel cliche's te zien. Daarnaast kent de film wel vele, prachtige scénes, zoals die met Randy bij de slager, het (eerste) gesprek met zijn dochter en het prachtige, ontroerende einde. De gesprekken met Marisa Tomei zijn ook erg mooi en daarnaast leuk om te zien dat Randy toch meer is dan een gewone ''klant''. Wood speelt goed, maar gaat nét wat te ver in het tweede gesprek met haar vader wat mij betreft. Het leek ook net of Rourke even niet wist wat ie' moest doen. De manier van filmen was even wennen, maar doet de film wel goed. Daarnaast is de muziek uitstekend en uiteraard past het precies in het plaatje.

The Wrestler is een rauwe, bij vlagen keiharde film die toch behoorlijk meeslepend is. De constante ademhaling van Randy die we horen, zijn afgepeigerde lichaam en alles buiten de ring wat hij lief heeft lijkt afstand van 'm te doen. Dus, Randy wil maar één ding: zijn laatste wedstrijd, wat de meest indrukwekkende scéne uit de hele film oplevert. Een ontroerend, prachtig in beeld gebracht en memorabel eindshot die mij eigenlijk wou vertellen dat deze film vier sterren zou moeten krijgen.

Prachtige Docu-stijl Film.. een mooi dramatisch verhaal over vergane glorie.. Rourke op zn best wat mij betreft!

"The Wrestler" earns one Golden Globe for Mickey Rourke (best actor, drama) and one for Bruce Springsteen (best original song).

Na het zien van de trailer verbaasd me dat niet.

Dat snap ik, maar ik vond het op dat moment kwa acteren niet helemaal overtuigend.

hand held camera die personage minutenlang van dichtbij volgt, hoe zou je het anders noemen?

Docu-drama is een term uit de jaren tachtig. Meestal drama met (slecht spelende) amateurs.

[quote]jedymaster schreef:

Ik als fan van het Amerikaans worstelen zal deze film zeker niet links laten liggen en zodra die in de bioscoop draait zal ik 'm gelijk checken.

Ik vond het toch aardig tegenvallen, niks bijzonders en idd voorspelbaar het verhaal had weinig inhoud vond ik.

Het beeld werd vaak van achter het personage genomen wat op den duur ook gaat irriteren.

Overgewaardeerde film naar mijn belevenis, niet slecht maar ook niks bijzonders.

Een dikke vette 4 sterren voor Mickey en het drama gehalte in de film. Heel triest verhaal eigenlijk.

Je moet deze film niet als actiefilm beoordelen en sensatie verwachten, met een happy ending....

Ik houd helemaal niet van dat show worstelen, maar na het bekijken van deze film kijk ik er toch anders tegen aan. (niet dat ik nu altijd worstelen ga bekijken)

Hele mooie aangrijpende (drama) film met een duidelijke kijk op hoe het gaat als je van beroemd naar bijna vergeten gezakt bent in de worstelwereld in the USA, en hoe deze worstelaars zoveel pijn en blijvende schade aan hun lichaam kunnen oplopen en als wrak eindigen.....

Terrecht een Golden Globe voor Mickey Rourke

Mooi drama wat het verhaal verteld over een half-gepensioneerde show-worstelaar. Mickey Rourke weet hier overtuigend een personage neer te zetten, die met zichzelf in de knoei zit. Verder vertel ik niets over het verhaal, ik zeg gewoon kijken.

Het is duidelijk een van de betere films die in de afgelopen tijd zijn uitgebracht, en dat zeg ik niet alleen als worstelfan.

Wel grappig is ook dat er verschillende worstelaars in de film zitten. Zodra de dvd verschijnt ga ik deze ook meteen kopen.

4.0*

Prachtige film.....bijzonder goed geacteerd, met name door Mickey Rourke...hoewel ik hem liever zie in 9 1/2 weeks...mijn god...wat ziet die man er slecht uit zeg. Neemt niet weg, dat hij zijn rol voortreffelijk speelt....(hoewel ik hem amper kon herkennen) Het ging er hier en daar wel erg hard aan toe, maar ik ben geen worstel-kenner, dus wellicht horen die acties daadwerkelijk in de worstelsport.....verder aangrijpende en emotionele film....en ik had regelmatig met Rourke te doen, in de vorm van medeleven/medelijden.

Sorry maar ik begrijp de hoge score bij deze film totaal niet.

Mickey Rourke speelt een worstelaar die bijna einde loopbaan is.

Hij krijgt problemen met zijn gezondheid.

Een moeilijk keuze stoppen of doorgaan met de nodige gevolgen vandien.

Daaraan koppelen ze dan een love story met een paaldanseres.

En probeert hij de verziekte relatie met zijn dochter opnieuw leven in te blazen.

Het eerste half uurtje is goed maar dan word de film saai.

Het einde van de film is ook alles behalve ok.

De soundtrack is dan wel helemaal mijn ding.Zalig.

Verder vind ik deze film verre van speciaal.

Wat een klasse, of speelt hij nu gewoon zichzelf? Anyway....Oscar waardig wat mij betreft.

mooi drama , met rourke op z'n best !!!

triest verhaal wat goed verfilmd is en je aandacht er goed bij weet te houden.

prachtige rol van rourke die hier zeker laat zien dat ie uitstekend kan acteren.

Op zich een prachtige film maar het het had eogenlijk veel lang moeten duuren daarom een 3

Als Mickey net zo goed speelt als hij eruit zag in Barfly (of juist eigenlijk niet,lol),dan wil ik deze zeker zien,al is het alleen om hem. Maar ik wist ook niet dat het de maker van oa Requiem of a Dream deze film had geschoten, maar dat maakt me extra benieuwd.Toch denk ik dat ik wel ongeveer te weten wat voor soort film ik ga kijken, beetje in de stijl van Rocky, qua verhaal een beetje iig, idd over vergane glorie ed en dat kan hele goede films opleveren, ik ga hem dan ook zeker kijken....