Dekalog, Szesc (1988)

Film die ik niet echt in de dekaloog-reeks vond passen, het verhaal is wel interessant maar op de een of de andere manier link ik voyeurisme eerder met Brian De Palma en Alfred Hitchcock. Ik vond deze film gewoon niet zo erg goed, het sprak mij allemaal wat minder aan, ook de personages vond ik niet zo interessant als anders. De muziek is wel erg mooi, maar misschien iets te veel aanwezig. Als ik het zo bekijk is dit misschien nog de meest conventionele van de dekalogen, en misschien vind ik dat gewoon spijtig, en verwachtte ik er meer van dan dat. 2,5 sterren.

Armzalige mensen met een common romanprobleempje. Past toch echt perfect binnen de reeks.

Misschien omdat het allemaal wat zoetsappiger en aandoenlijker is ? Zelfs schattig soms. Kieslowski gooit z'n filtertjes weer weg en maakt een geinig liefdesverhaaltje, met wat nodeloos dramatisch gedoe op het einde, maar aardig is het wel.

Verder eigenlijk bitterweinig te melden over deze film. Je kijkt het, zet het af, geeft het een score en gaat je tanden poetsen. Ik blijf het een middelmatig project vinden, dat z'n status niet kan waarmaken. 2.5 *

Ik vind dit één van de leukere films in de reeks. Alle Dekalog films tot nu toe vind ik lekkere tussendoorkijkfilmpjes. Verder blijft de Oostblokkerige en jarenzeventig/tachtig sfeer me steeds toch aanspreken. En inderdaad keek ik ook steeds met een soort van plaatsvervangende schaamte.

Ook in deze film weer tweemaal de engel?, die in iedere aflevering een cameo maakt!

Ik kon overigens geen gebod in deze film ontdekken? Misschien: Gij zult niets begeren dat van uw naaste is????'

Het einde vond ik eerst wat te dramatisch, maar toch ook wel mooi 'open'.

Mooie film, een wat sterker deel, maar weer niet zo goed als deel 1 of 5. Inderdaad niet zo veel over te melden. Vond de dunne lijn van verontrustend voyeurisme en oprechte liefde goed uitgewerkt. 4 sterretjes. Dekalog serie blijft me boeien.

De komende week ga ik in het NTGent de theater-versie van Kie%u015Blowski's dekaloog gaan bekijken, en om die reden ben ik een goed half jaar geleden begonnen met de films te bekijken. Het feit dat ik nu pas aan deel 6 ben geraakt, zegt genoeg over hoe interessant deze reeks mij toeschijnt.

Dit deel heeft echter iets voor op de andere: het tragische verhaal heeft een soort universele draagkracht, en de personages intrigeren tot het eind. Niet alleen hebben beide karakters heel eigen drijfveren, die niet voor het grijpen liggen, ook zit het gebod goed verborgen in deze aflevering...

Alleen heeft Kie%u015Blowski inderdaad (zoals Onderhond al aangaf) de filters uit zijn vorige deel langs de kant gezet (wat een jammerlijke keuze is), zonder een esthetisch alternatief in de plaats te zetten.

Het resultaat is een film die baadt in afgrijselijke eighties-stijl, uiteraard nog verergerd door de triestige, Poolse setting. En al boeien de karakters voor een keertje wel, dan nog zwemt ‘Dekaloog VI’ in een ontheemde, dromerige sfeer (eigen aan Kie%u015Blowski, en zeker aan de Dekaloog-reeks), die nooit echt culmineert tot een boeiende film.

Kie%u015Blowski stelt de vragen, wij (arme kijkers) poetsen de tanden vooraleer het slapen gaan. Is dat nu eenmaal de orde der dingen...?

2,75*

Deel 6 alweer, het teken dat ik meer dan de helft heb overleefd. En het wordt steeds beter, al verkies ik vooralsnog deel 3 en 5 boven deze. Leuk hoe het gebod weer gebruikt wordt, bij een vrouw die niet eens begrijpt dat overspel überhaupt een zonde kan zijn, omdat ze niet gelooft in de liefde. Het einde is mooi ironisch. Verder een goede betrokkenheid bij de hoofdpersonen en het bljft mooi hoe Kieslowski's personages altijd tegelijkertijd ongeloofelijk slechte eigenschappen hebben en toch nooit onsympathiek neergezet worden. Dat maakt het wat menselijker. Alleen geloofde ik niet dat die jongen zo snel zelfmoord wilde plegen, maar daar kon ik me nog enigzins overheen zetten.

Ik moet overigens eens bij mezelf te rade gaan. Ik krijg geen genoeg van Hitchcocks Rear Window, Body Double is duidelijk mijn favoriete DePalma en ik vond zelfs Disturbia bovengemiddeld. Kortom: het lijkt erop dat voyeurisme mij fascineert. In de cinema tenminste.
4*

De zesde Dekalog deed mij enigszins aan Body Double en andere van dat soort films denken, omdat we hier te maken hebben met het thema “gluren naar de buren”. Wederom is dit een Dekalog van bovengemiddeld niveau. Kieslowski brengt het verhaal hier weer wat meer rechttoe rechtaan en dat werkt erg goed. Ik vond het spel van de jongen niet altijd overtuigend, maar de vrouw die hij begluurt speelt erg goed. Dat is trouwens een ontzettend mooie vrouw zeg, waarvan ik ondanks dat het natuurlijk hartstikke fout is best kon begrijpen dat hij haar zat te begluren.

Het einde is ook wel mooi, leuk om te zien hoe de situatie in de film langzaam omdraait. Een fijne Dekalog, die wederom lekker wegkeek en ook deze krijgt van mij drieënhalve ster.

3,5*

Dit is cinema!
Mijn zesde uit de Dekalog-reeks en dan toch even een kort berichtje.
Van te voren lees ik telkens alleen om welk gebod het gaat, en dat maakt het kijken, naar mijn mening, wel iets leuker. Het is ongelooflijk hoe Kieslowski telkens weer alle verwachtingen geheel omver werpt en een hele eigen(tijdse) wending geeft aan de tien geboden.
Prachtige prenten, telkens weer, zo ook deze.

Het spel tussen de twee is zeer sereen, maar tevens zeer stylistisch vormgegeven. Over iedere seconde is nagedacht, en overal kun je de emoties zeer krachtig naar voren zien komen. Zowel de naïeve Lubaszenko, als de aantrekkelijke, liefdeloze Szapołowska vervullen hun rollen glansrijk.

Het is wellicht ook een prent die je met een dubbel gevoel achterlaat. De liefde heeft eventjes haar kracht laten zien, maar de kracht was te sterk en werd vervolgens ook te hard verwaarloost. Met als gevolg dat er niks meer van over was. Kieslowski is een geweldige regisseur, geen wonder dat Kubrick fan van hem was.
Maar eens snel de langere versie zien, want vond bij deze Dekalog-aflevering dat het nog wel iets meer filmminuten hadden mogen zijn.
4*