Bienvenue chez les Ch'tis (2008)

Een van de leukste (Franse) komedies die ik in tijden heb gezien. Het is een grote parade van rake grappen die vooral gaan over het verschil tussen Noord en Zuid. Vaak zijn deze ook onvoorstelbaar simpel, maar allemaal een schot in de roos. Zelfs als buitenstaander komt het door te ondertiteling uitstekend over. Het is een film met de hart op de goede plek die ook nog eens eindigt met leuke romantische verwikkelingen.

Ontspannend filmpje dat een aantal keer hilarisch is (dronken zijn tijdens de werkuren vind ik eigenlijk àltijd grappig dus zat ik bij Bienvenue Chez Les Ch'tis goed). Jammer genoeg vind ik de taalgrapjes iets minder geslaagd en vooral te repetitief en ook de meligheidsfactor mocht wat minder zijn om van een echte topper te kunnen spreken. Niettemin geestiger dan verwacht!

Leuk tussendoortje inderdaad. Vooral het eerste dikke uur is erg leuk. De pogingen om overgeplaatst te worden en de eerste kennismakingen met de inwoners van zijn nieuwe dorpje zijn het leukst. Daarna moet er natuurlijk een dramatische wending in en dat maakt de film eigenlijk niet veel beter. De humor wordt wat flauwer en het serieuzere gedeelte voegt eigenlijk ook weinig toe. Toch blijft het al met al een erg leuk filmpje dat niet zo goed is als sommige hier beweren maar zeker wel de moeite waard is.

Jeez wat een gesteggel hier. En waar komen American Pie, Scary Movie of Superbad vandaan? .

Bienvenue chez le Ch'tis is juist zo een ongecompliceerde comedie. Geen semi intellectueel geneuzel, gewoon genieten van de sfeer, herkenbare vooroordelen, het feel good gehalte en zo nu en dan echt schateren van het lachen. Het hoeft allemaal niet zo moeilijk te zijn.

Ik heb vanavond genoten van deze film. .

Lichte feelgood komedie die garant staat voor een kleine twee uren amusement. Eerst wordt er een karikatuur van het koude noorden gemaakt, en daarna, onvermijdelijk, leert postdirecteur Philippe de spontane gezelligheid van de "gens du nord" kennen en wil er niet meer weg. Goede humor over het lokale dialect en de lokale gewoontes en gebruiken inclusief het frietkot.

Ik heb me werkelijk een breuk gelachen wanneer Philippe en Antoine samen met de fiets de post gaan verdelen...

Enorme klucht, maar wel aardig vermakelijk. Om de scène dat de directeur meegaat op de dagelijkse post ronde moest ik hard lachen. Het kluchtige irriteerde me niet, maar heel hoogstaand is Bienevenue niet.

2,5*

Bienvenue chez les Ch'tis is een harverwarmende komedie die iets te stroef start maar naar het einde toe niemand onberoerd zal laten. Het verhaaltje is misschien iets te voorspelbaar en bij momenten te ongeloofwaardig, maar het doel heiligt hier ruimschoots de middelen.

3.5*

Lichtelijk vervelende film waarbij ik me niet aan de indruk kon onttrekken dat het overgrote deel van de zaal al van tevoren had besloten dat dit een goede film zou zijn, omdat het een Franse film is (en dus intellectueel verantwoord?).

Het verhaal is flinterdun, en valt wat mij betreft in de categorie "gemiddelde tienerkomedie".

De acteurs overacteren alsof hun leven er vanaf hangt en doen dit met een air van "kijk mij eens grappig zijn", waarmee ze de nadruk op het (zogenaamd) grappig acteren leggen, in plaats van de humor die in de situatie en/of het personage zit/zou moeten zitten.

Daarnaast zijn de vermeende grappen over het algemeen niet grappig. Dat de onderwerpen waarover grappen worden gemaakt steeds dezelfde zijn (het drankgebruik in het noorden/het accent van de mensen in het noorden/het klimaat in het noorden), helpt daarbij niet bepaald. Op het moment dat ik dacht: "Ja, nu weten we het wel, met dat drankgebruik/accent/klimaat", bleek de film nog niet op de helft te zitten van het uitmelken van dat wat op dat moment al niet meer grappig was. Wat dat betreft deed het me ook denken aan tienerkomedies, waar die uitmelking ook vaak voorkomt (met name op het gebied van grappen over seks, over drugsgebruik, enzovoorts).

Ook zijn de grappen vaak voorspelbaar. Zo zie je dat de hoofdpersoon uit de rolstoel gaat opstaan aan het einde van het gesprek om een hand te geven, al aankomen vóórdat hij überhaupt in de rolstoel gaat zitten.

Al met al een flauwe, voorspelbare komedie waarbij men vergeten is er echt goede grappen in te stoppen, met de diepgang van een gemiddelde tienerkomedie.

Leuke Franse komedie waarin de draak wordt gestoken met Noord - Frankrijk. Geinig om te zien hoe alles en iedereen aanvankelijk wat tegen de noorderlingen lijkt te hebben en hoe Philippe met zichtbare tegenzin deelneemt aan een teamlunch bij een doodnormale snackbar. Het wordt nog leuker als men er alles aan doet om de reputatie van Noord - Frankrijk in het zuiden hoog te houden. Er zit een fijn, feel good, niets aan de hand sfeertje in de film dat zijn toppunt bereikt als Philippe met zijn 'alcoholistische' werknemer een ronde meefietst. Verder niet opzienbarend qua cinematografie of echt op de grond gelegen maar speciaal genoeg voor een 3,5*

Leuke film die afrekent met vooroordelen en cultuurverschillen op een humorvolle wijze benadert.

Deze film hebben we met Frans gekeken. En ik dacht... alweer zo'n saaie film waarbij je in slaap valt.

Maar het tegendeel bleek waar. Het was een heerlijke komedie met zeer subtiele humor.

De scène waarin hij 'mee gaat helpen' de post rondbengen is hilarisch!

3,5*

Doe de quote maar even in het Nederlans (en met geheugen), omdat ik de Franse niet kan vinden:

'Stop u maar even, meneer.

Weet u hoe hard u reed?

Nee.

50.

250?

Nee, 50; 2 x 25.

Maar meneer, ik moet naar Nord Pas-de-Calais. Ik wil niet te vroeg aankomen, snapt u?

Oh, sterkte! Rij maar door! Niet te hard rijden, hé'

In het begin liep deze film voor mij niet helemaal lekker maar gaande weg kon ik de humor wel waarderen en kan niets anders zeggen dan dat ik een hele lieve en vriendelijke film heb gezien.

Acteurs doen het prima, de sfeer is heel prettig en ik heb toch voortdurend geboeid zitten kijken en af en toe erg gelachen. Fijne film.

Fransen leren elkaar kennen en elkaar waarderen, wat verwonderlijk is, want le petit français houdt van ZIJN achtertuin, ZIJN straat, staat weigerig en vaak misprijzend tegenover al wat hij niet kent en vormt doorgaans een harde mening over al wat en wie niet tot zijn eigen levensfeer behoort en houdt die mening fanatiek aan.

Dit maakt dat deze film niet zo maar een goedlachs, pretentieloos product is. Ondersteund door wat hier vooraf gezegd is komen de humor en de komische toestanden meer verantwoord over en beter tot hun recht. Ik heb me in ieder geval kostelijk geamuseerd met deze Ch'tis en vaak onbedaarlijk gelachen. Kad Merad is zeer goed in zijn rol en ook de anderen, de gendarme en ook Line Renaud, zeg, ( franse topzangeres uit de vijfiger jaren) inbegrepen vertolken heel passend.

Erg leuke komedie met bij momenten énorm grappige en originele grappen. Zeker aan te raden als je vertrouwd bent met het Franse chauvinisme. Alleen spijtig dat de film naar het einde toe wat te voorspelbaar wordt (huwelijksaanzoek, 'alles komt terug goed'). Toch een heerlijke film voor tussendoor.

Erg vermakelijke film. Zeer goede, droge humor. Het verhaal was niet erg geweldig, maar wel erg grappig. Goed geacteerd en een leuk sfeertje. Verder eigenlijk niets over te zeggen. Niets mis mee.

Leuke film. Het verhaal was niet heel bijzonder, maar ook niet slecht. Het acteerwerk is goed. De humor vond ik echt goed, zo flauw en toch geweldig. De vooroordelen worden ook goed in de grappen verwerkt en dat levert ook leuke grappen op.

Was een heerlijke verfrissende Franse feelgood film die toch wel een beetje zijn inspiratiebronnen heeft gezocht bij oude Franse komedies. Maar ook in de nieuwe tijd zijn ze lang niet verkeerd. Zo ook met deze film. Het begin is een beetje vervelend maar naderhand komt de sfeer er goed. Die Kad Marad zet toch op een hillarische wijze de rol neer van Abrams die na het oplichten van zijn bedrijfsleider kan kiezen tussen ontslagen worden of naar het Bergues in het Noorden vertrekken om te werken. Het Noorden moeten we dus verstaan als de hel en dat word ook op zo'n overdreven dramatische wijze neergezet, vooral met die scene met die politieagenten. En het regend ook meteen als Abrams het stadje Bergues inrijd. Niet veel goeds dus.

Maarja, toch is het dorpje van de Chit's niet zo slecht als we verwachte, voor Abrams dan, die het ook goed kan worden Baileul de postbode, ook fantastisch neergezet door Dany Boon. Zijn moeder was ook fantastisch. Verder word de film gewoon opgebouwt als een zalige zomerse feel good film waar je met een verwarmd hart naar zal kijken. De humor is zo lekker over de top en overdreven flauw. Ook die scene's met dat Philip en Antoine dronken de post rondbezorgen en dat Philippe zijn vrouw meeneemt en rondleid in het dorpje zijn onvergetelijk. En de plaatjes en het sfeer van het dorpje was toch ook zo slecht nog niet. Leek alsof iedereen gewoon zich zelf was. En op deze manier begint Philippe zich toch thuis te voelen in het "gekke, afschuwelijke" gemeenschap. Dat merken we ook met het einde met de sentimentele afscheid. Wel een pracht einde btw. Op dit soort eindes zit ik te wachten bij feel good films.

Verder een schitterend Frans werkje om vrolijk van te worden.

4,0*

Aardige franse comedie over een directeur die noodgedwongen van het zuiden des lands naar het noorden moet verhuizen. En blijkbaar kijken de fransen tegen het noorden aan, zoals wij tegen het zuiden (limburg) aankijken. Mede door de vele franse woordgrappen en woordspelingen, kan ik me voorstellen dat de film voor de fransen zelf veel beter werkt.

Heerlijke Franse komedie waar erg veel te lachen valt! Ook goed geacteerd door iedereen. En wat is die Anne Marivin toch beeldschoon!

Een Franse film die mij niet tegenviel: onderhoudend, goed geacteerd en erg grappig. De woordgrappen moeten voor de Fransen het summum zijn, zelf heb ik heel vaak hartelijk gelachen om andere scènes ( het ronddragen van de post! ). Enkel aan het einde werd het onverwacht wat meliger. Verantwoorde feelgood.

Erg leuke, bij vlagen grappige, en vlotte film. Film die teert op heel wat leuke woordgrapjes (die voor de ondertitelaar van dienst wellicht een echte hel waren: sien/sjien (chien) versus zijn/zwijn, nou ja... het is niet makkelijk om dit over te brengen) en uiteraard op de nodige clichés (wat verder niet erg is hoor).

Scène waarin Abrams en Bailleul samen dronken door de straten van Bergues laveren is geweldig! Verder nog wat romantische feelgood die hier volledig op z'n plaats is. Knappe vrouw trouwens die Anne Marivin.

Prettig sfeertje, weinig geslaagde grappen. De film moet het dan ook hebben van de verhaallijn in combinatie met de tamelijk grappige personages en de genoemde sfeer.

Geslaagd vond ik de momenten waar het Noorden compleet wordt afgebrand. Heerlijk overdreven.

Niet bijster origineel, om dronken mannen kan ik niet echt meer lachen, hoewel de situatie an sich wel komisch was.

Kad Merad doet het niet slecht, lijkt me niet een geboren komiek, maar doet wat hij moet doen in deze film.

3* voor een lekker tussendoortje.

Lekkere, grappige wegkijkfilm.

Goeie acteurs, ieder personage kwam goed uit de verf!

Prima dus.. 3.5*

Vrij typische niets-aan-de-film. Steekt er niet echt bovenuit wat mij betreft, maar is wel verder ook wel interessant en vermakelijk genoeg. Vrij atypisch voor zo'n film is dat de film niet echt een hoogtepunt kent. De baas raakt namelijk al snel gewend aan het leven in Noord-Frankrijk en kan daar al van genieten. De film bestaat dan ook vooral uit scènes, waarbij de lol de boventoon voert. Ongebruikelijk. En het bezoek van zijn vrouw komt ook laat en neemt niet te veel tijd in beslag.

Leuke film, maar door de opbouw nogal vlak en uiteindelijk ook weinig verheffend.

Een van de beste komedies van de laatste jaren met veel hilarische momenten. Bijvoorbeeld dat het prompt gaat regenen bij het passeren van het bord "Bienvenue dans le Nord Pas-de-Calais".

Een echte traktatie.

Komedie blijft een moeilijk en gevarieerd genre en de Franse komedie heeft al direct een stempel met de films van Louis de Funes. Gelukkig tonen recente Franse films het tegendeel. Dit ligt meer in de lijn van de Taxi-reeks met (h)eerlijke humor zonder belachelijk te worden. Als Vlaming ben ik best wel mee met het Noord-Zuid verhaal dat hier uitvergroot wordt. Dit zouden ze ook in België kunnen maken met de vooroordelen die langs beide kanten van de taalgrens leven.

Op het eerste zicht is het geen topfilm, maar ik heb me hier echt wel geamuseerd en ik kan de film ook niet onmiddellijk op gebreken betrappen. Meteen een hoge score dus en ik hoop meer van dit soort films te vinden. Dit heeft enorm gesmaakt!

Bienvenue chez les Ch'tis is de tweede Dany Boon film die ik zie, na Rien á Déclarer, en met deze film geldt hetzelfde als met R.A.D: Een vermakelijke komedie om door te zitten, maar niet meer.

De film begint een beetje sloom I.m.o. maar als het op gang komt, is het een snelle zitting. En eer Phillipe aankomt bij de Ch'tis, wordt de film leuk. Er is leuk gespeeld met de verschillende dialecten en, alhoewel hetzelfde land, toch nog verschillende culturen. Typisch voor komedies: Op eerste gezicht zijn de personages helemaal niet bevriend met mekaar, maar door de film heen zie je toch een band groeien. Voor een of andere reden heb ik altijd een zwak gehad voor dat soort verhaallijnen.
Het enigste wat mij stoort aan het "verhaal" (voor zover er een verhaal is) is dat het zich vaak herhaalt voordat er een vordering inkomt: Philippe gaat naar het noorden, heeft een leuke tijd, gaat naar het zuiden, liegt tegen zijn vrouw en gaat terug. Dit scenario herhaalt zich verschillende keren voordat het vordert, ik heb het gevoel dat de schrijvers niet goed wisten wat ze moesten doen met het verhaal, dus deden ze maar 3 keer hetzelfde.
Ben ik trouwens die enigste die het raar vind dat Phillipe elke week van het noorden naar het zuiden gaat? Frankrijk is een groot land, en ik denk dat de meeste mensen gewoon in het noorden gebleven waren, en voor langere periodes naar huis. Achja, je moet het natuurlijk ook niet te serieus te nemen...

Qua Komedie valt de film mee. Er zaten genoeg momenten in waardoor ik moest giechelen, maar ik moest ook nooit hardop lachen. In dit opzicht is Rien á déclarer toch veel beter. De grappigste scenes vond ik toch nog dat Philippe en Antoine er samen (dronken) op los gingen.

Voor de rest is de film niks speciaals. Maar toch maken ze het geheel een leuke film om door te zitten, en vind je het toch wel weer jammer dat de film is afgelopen. Het einde was qua verhaal eigenlijk het sterkste punt van heel de film.

B.C.L.C is een heel luchtige komedie, het is achteruit zitten en kijken, er is geen groot verhaal. Maar dat maakt het ook leuk: De film doet vanalles, en het maakt niet uit dat het het doet, want het hoeft niet veel rekening te houden met een verhaal.

Het is wel een beetje goedkoop, maar ik werd er vrolijk van!

Niet alle grappen werkten voor mij .. die dronken onzin op de fiets, was een beetje te veel van het goede bijv. maar de cast was super. Het script is simpel , maar ideaal om een berg grappen aan op te hangen.

Oppervlakkig, maar wel charmant .. misschien als je echt goed Frans spreekt dat het nog leuker is. Maar knap gedaan. Amusant en 100% - feel good.

Het einde is ook grote stappen snel thuis. Dat is wel jammer.

3/5

Best grappig al die vooroordelen over het noorden die maar door blijven gaan. En dat de scènes in het zuiden ook veel mooier ogen, zeker met zijn galante vrouw erbij (wat moet zij eigenlijk met zo'n doorsnee kerel haha). Die rolstoel ook, of de oom die advies geeft, gefilmd als 'een wijze oude man op de berg' zo flauw maar leuk. Na halverwege zakt dat niveau wat in en wordt het te eentonig en te geacteerd, maar het blijft vermakelijk.

Een film die een beetje is als het personage Annabelle: geen perfecte schoonheid, maar wel erg charmant. Met het eerste doel ik met name op de stilering, de verre van bijzonder is. De charme zit hem vooral in de prettige luchtige sfeer en de humor.

Mijn topografische kennis van Frankrijk is vrij slecht, dus ik had eerst niet helemaal door welke regio Nord-Pas-de-Calais precies is (ik gokte eerst in Bretagne ofzo), maar de beelden lieten weinig aan de verbeelding over: het ziet er wel erg Vlaams uit, wat alleen maar wordt bevestigd door het frietkot. Ik wist dat het meest noordelijke gedeelte van Frankrijk oorspronkelijk Vlaams was, maar ik had niet gedacht dat die Vlaamse sfeer nog zo erg aanwezig is. Erg amusant.

Over het algemeen hartverwarmend hoe vooroordelen worden overwonnen, en hoe gastvrij de mensen worden neergezet in de film. Humor over het algemeen ook in orde, maar soms werd ging het iets over the top, met name bij de dronkenmansrit op de fiets. Leukste gedeelte was als ze de vrouw van het hoofdpersonage bij de neus proberen te nemen door zich zo lomp mogelijk te gedragen.

Zeker vermakelijk. 3*.