Hachi: A Dog's Tale (2009)

Wat een prachtige film! Aan het begin brengt de film veel leuke emoties over, maar op het moment dat Hachi elke dag op zijn baasje zit te wachten worden er ook droevige emoties overgebracht. De tranen sprongen in mijn ogen! Het verhaal lijkt eentonig, maar dat is het absoluut niet. Het is een echte aanrader voor dierenliefhebbers, maar ook voor andere mensen.

Prachtige film. één van de beste emotionele hondenfilms ooit gemaakt die hondenliefhebbers zoals ik heel leuk zouden vinden.

Sorry ik heb sterke drank op

pffff, dit is de tweede keer in m'n leven dat ik het tijdens een film niet droog weet te houden.

goed acteerwerk en een bijzonder ontroerend verhaal, wat een onvoorwaardelijke trouw, in een woord schitterend!

Sterke drank op? Je bent 14!

Anyway, als je van emotionele hondenfilms houdt heb ik er nog eentje: Eight Below

Ook echt een schitterende film!

Ik heb velen goede verhalen gehoord van mensen in mijn omgeving en internet dat dit echt een hele goede en mooie film is. Daarom heb ik besloten om deze film ook maar eens te kijken. Ik heb de trailer en het plot nooit gelezen. Ik wist alleen dat het over een hond ging en dat Richard Gere en Joan Allen de hoofdrollen hebben.

Toen ik eenmaal met de film begon was het allemaal erg aardig en mooi weergeven. Toen Hachiko eenmaal in beeld kwam was het echt genieten. Hij was zo schattig als puppy. Wie wil nou niet zo'n hond? Ik zou er iig een moord voor doen. Later toen hij wat ouder werd was hij nog steeds erg lief en schattig.

Ik vind dat de film erg mooi is opgedeeld. Zo zie je in het eerste deel echt de band die ontstaat tussen Gere en de hond en de omgeving en het 2de deel is erg emotioneel en met meer diepgang.

Toen eenmaal Richard Gere doodging, bleef ik maar huilen. Ik kon niet meer stoppen met huilen. Het was zo zielig. Als ik er nu nog aan terug denk, springen de tranen weer in mijn ogen. Voor minstens een half uur heb ik mijn tranen niet meer kunnen bedwingen. Het was zo mooi dat de hond steeds maar weer terug ging naar het station om te wachten op het baasje. Dat is gewoon zoiets moois, en ook erg zielig dat de hond steeds maar blijft wachten. Dan kan je gewoon alleen maar huilen. Ik wist niet dat het zo emotioneel zou worden. Het einde vond ik ook zeer mooi. Ik wist ook echt niet dat de film waargebeurde feiten bevatte, en dat maakt het alleen nog maar mooier.

Ik kan begrijpen dat sommige mensen dit niks zullen vinden, je moet je ook echt in het verhaal kunnen plaatsen. Als het je niks doet, ja dan kan je de film net zo goed uitzetten. Het is juist het emotionele sfeertje wat het voor mij erg speciaal maakt. Ik heb nog nooit zoveel gehuild bij een film afgezien van de Titanic dan.

Het acteerwerk is gewoon erg goed en daar is niks negatiefs over te zeggen. Ik ben zelf ook een erge hondenliefhebber, maar ook al ben je dat niet dan is deze film zeker het kijken waard.

De film is uiteindelijk toch mooier geworden dan ik dacht.

4*

Ik vind het altijd leuk als users zeggen dat ze hierop huilen . Dat zijn mensen met een hart. Dat betekent dat de opzet van de film is geslaagd. Ik kan het eigenlijk helemaal niet begrijpen dat mensen hier ongevoelig kunnen op blijven...

Prachtige, emotionele film vooral voor dierenliefhebbers. Ik ook durf toegeven dat ik gehuild heb bij deze film. Mensen die niet van dieren houden kunnen dit wellicht niet begrijpen. Zoveel loyaliteit vindt men alleen bij dieren en zeker niet bij mensen. Mijn gezin en ik hebben al verscheidene honden gehad en het is telkens zwaar als je ze moet afgeven. Een dikke aanrader voor emotionele filmen en vooral voor dierenliefhebbers.

mooi, ontroerend verhaal over het merkwaardige waargebeurde verhaal van de trouwe hond Hachi. Een aanrader, maar zeker geen topfilm

3.5*

Het meest ontroerende verhaal dat ik gezien heb. Ik had niet verwacht dat het zo zou gaan, en ook al gebeurd er technisch gezien telkens hetzelfde dit benadrukt het gemis en hoe intens een band tussen mens en hond kan zijn. De hond kwam steeds terug ook al wist hij dat zijn baasje dat niet meer kon. Bovendien heeft de echte hond Hachi zeker en vast zijn standbeeld verdiend aan het treinstation want zijn ziel wacht nog steeds op een wederzien met zijn liefdevolle baasje.

Ik wil deze film nooit meer zien, veels te zielig haha. Het is toch mooi dat z'n hond zo gek van ze maat is geweest. Wat een mooi verhaal met een goeie richard gere en een fantastische hond!!

Dit is mijn favoriete hondenfilm allertijden.
Je kunt zowel een beetje lachen, als een traantje over je wangen verwachten.
maar vooral die sympathieke rol van richard gere.
Geweldige film.
ook joan allen speelde erg goed naar mijn mening.
en dan gebaseerd op een waargebeurd verhaal.
Hoe is het toch mogelijk zal je bijna zeggen met zo'n trouwe hond?
En die scène dan met die poedel. Hilarisch!
Echt een superfilm.

dat is ook zo er is in japan een standbeeld van de hond Shibuy in tokio. (bron wiki)

Prachtige ontroerende film, aanrader!

Kippenvel, tranen... en dat wel een kwartier lang de eerste keer dat ik Hachi zag.

Ik heb hem nu al 3 X gezien en nog steeds!

Vooral de soundtrack.

5.0

tranentrekker... dat zeker! Maar iets te zoet

Wat dit verhaal nu zo intrigrerend maakt is dat het ook nog eens echt gebeurt is, en ze hadden geen betere hond kunnen gebruiken. Machtige film

Mvg

ESPN film announcer

Prachtige film met een prachtige hond.

Alleen jammer dat hij gemoderniseerd was.had liever gezien dat er een jaren dertig sfeertje in zat omdat het verhaal immers in die tijd zich heeft afgespeeld.

Verders weinig op aan te merken,heb me prima vermaakt!

Net zon prachtige film als Marley & Me met veel leuke en ontroerende / emotionele momenten.

Hachiko had ook een hoog knuffelgehalte.

Absolute must-see voor dieren liefhebbers.

Ik sluit me helemaal bij de rest aan. Moet je nagaan dat ik totaal geen hondenliefhebber ben. Vond er zeer en zeer triest. Ik moest op een gegeven moment steeds denken : Was er geen andere oplossing geweest ?

Inderdaad, ze konden het beest afschieten ofzo.

Nee grapje. Blijft een geweldige en zeer trieste ontroerende film inderdaad. Ik snap de mensen niet die hier niet meer dan een 2,5* aan kwijtkunnen. Hardvochtige hondenhaters denk ik dan .

Te mooi voor woorden, heb me net speciaal ingeschreven bij moviemeter om dit te kunnen schrijven. Echt geweldig hoe deze film zoveel emotie losmaakte bij me en ik denk bij meer mensen!

Vandaag een tweede keer gezien, blijft een erg mooie tranentrekker... Laatste 30-40 minuten bezorgen echt een krop in de keel. Halfje verhoogt omdat ie ook na de tweede keer geen moment zal gaan vervelen.

Geen slechte film, al rekent de maker natuurlijk op het sentiment dat de kijker meestal wel zal hebben bij de combinatie van een schattige hond en zoete muziek. De hond doet het niet slecht, maar meer dan schattig kijken is het natuurlijk niet. Richard Gere valt nog mee naar zijn doen, gewoon omdat hij in een melige rol zit en ondergeschikt is aan de hond.

De regisseur kan de film in elk geval omhoog tillen naar een niveau dat toch hoger ligt dan de gemiddelde waargebeurde tv film. Al brengt het wel weinig verrassing of variatie met zich mee. Niet slecht dus, maar het zal gewoon mijn ding niet zijn vrees ik om er echt een sterke film in te zien.

Mierzoet, maar aangrijpend drama.

Nooit gedacht dat een film zonder verhaal zo goed zou scoren. Regisseur Lasse Hallström heeft een geweldige prestatie afgeleverd. De film gaat over niets anders dan de liefde tussen hond en mens, geïllustreerd door zowat identieke scènes. En toch bleef ik geboeid kijken. Want het ís gewoon aangrijpend, en met een hond kan je bij mij sowieso al niets misdoen.
Soms lag het drama er te dik op zoals wanneer de vrouw van Parker na zoveel jaar de oude, vuile Hachi nog ziet wachten.
Het einde was wat minder met de kleinzoon die een nieuwe Hachi opvoedt..

Richard Gere kan mij voor het eerst overtuigen. Hij kreeg dan ook een dankbare rol. De ster van dienst is echter de hond.

Hallström steekt heel wat sfeervolle plaatjes in de film, en ook stevig wat pianomuziek. Dat laatste vond ik wel wat overdreven. Het kwam zo prominent naar voren, dat het bij momenten zelfs wat op de zenuwen werkte.

Desalniettemin een aangrijpend drama.
4

heel mooie emotionele film!Heb toch regelmatig een traantje moeten laten.

Bij deze mijn eerste berichtje op deze site en dat omdat ik per se wilde stemmen op deze prachtige film, die ik gisteren op VTM zag. Heeft mij (een volwassen dertiger) voor het eerst sinds heel lang als een klein kind doen snotteren. Jesus, als ik er een dag later aan terugdenk word ik weer helemaal melig.

Zoals velen hierboven al aangaven is het verhaal niet bepaald gecompliceerd. Wat mij betreft ligt juist daarin één van de troeven van de film. Ook het wat sprookjesachtige, wat tijdloze karakter van de setting (typische Hallström-touch) kon me bekoren, net zoals de acteerprestatie van Richard Gere.

Maar het was toch vooral de erg aaibare viervoeter die de film draagt. En het vertoon van onverwoestbare trouw tot ver voorbij de dood is werkelijk enórm aangrijpend.

Een prachtige, intens ontroerende film.

Heb die film ook op VTM gezien, was er helemaal ondersteboven van. Het verhaal is, zoals reeds vermeld, heel klassiek, en de gebruikelijke ingrediënten van een snotterfilm zijn ongetwijfeld aanwezig, maar de sterke acteerprestaties, mooie score en prachtige setting zorgen ervoor dat deze film wel heel lang blijft nazinderen.

Een absolute aanrader voor filmliefhebbers die houden van films die de weekheid van het hart viseren.

zeer aangrijpend en zo mooi!

Meester werk,en het verhaal is nog ontroerender als je weet dat het waargebeurt is.Ik snap echt wel waarom Hachi op zijn wel zeker 9 jaar lange wachtplaats een standbeeld heeft staan.