Hachi: A Dog's Tale (2009)

Mooie film!!

Ik had precies hetzelfde. Wat een tranentrekker was dit zeg.

Net gezien en mijn vrouw zit nog te janken!

Het is ook een mooie film.

Mijn vriendin heeft hem in het vliegtuig bekeken en was erg onder de indruk.

Ben zelf wel nieuwschierig.

Whouhie! Wat een film.

Was nooit een leifhebber van Gere maar in deze film ben ik hem gaan waarderen. Verder een heerlijke film waar je zowel blij als sentimenteel van wordt. Staat zeer hoog in mijn persoonlijke Top10.

Ik had echt een zakdoek nodig bij deze film. Wat was dit, een echt ontoerend, eenvoudig verhaaltje, een film om nooit te vergeten.

Een echte huilfilm

Zeker de moeite waard om te kijken, prachtig verhaal.

Ben benieuwd naar deze film ik ben gek op honden dus dat zal wel een traantje wegpinken worden als ik de reviews zo lees.

Prachtige film waar bij je echt een brok van in je keel krijgt ik laat niet snel een traantje vloeien bij films maar bij deze wel.

Ik zal wel één van de weinige zijn die deze film niet zo goed vond. Het eerste uur vond ik vrij saai en gebeurde er niets behalve dan dat alles 20x herhaald werd. Pas na het wegvallen (overigens op een belachelijke manier) van Richard Gere werd het enigszins een drama. Maar toen was het voor mij al te laat want de film duurde nog maar iets van 30 minuten. In die 30 minuten gebeurde overigens ook vrij weinig (ook alleen maar herhaling). De acteurs (zeker niet de minste) vond ik ook nergens overtuigen en de hond (wel een lieve en trouwe) was niet echt de slimste. Tja hoe de film dan eindigt als je jaren en jaren blijft wachten voelt iedereen wel aankomen. Wel aardig dat het echt gebeurt is maar dan niet in Amerika maar in Japan. Hollywood heeft het verhaal uitgebuit naar een Amerikaanse cliché standaard, doodzonde.

P.S. de continue treurige pianomuziek in de film irriteerde me mateloos. Zelfs als er niets treurigs gebeurde werd het gespeeld.

Fantastische muziek, mooi verhaal, goed geacteerd emotioneel en pakkend.
Alleen jammer van het einde. Er is maar 1 Hachi en om nou je 2e hond ook Hachi te noemen wat ook nog eens dezelfde soort is

Voor de rest niks aan op te merken, fantastische film.

4,5*

Eigenlijk gebeurt er zo goed als niets in deze film (het eerste uur gebeurt er totaal niks noppes nada), maar toch bleef ik om de één of andere reden kijken. Dankzij een overdosis aan sentiment in het laatste half uur werd de film toch nog de moeite waard. Meestal vind ik dat oversentimentele maar niks, maar in deze film vond ik het niet storend.

Ontroerende, erg mooie film.

Heb heel wat tranen gelaten.

Omdat de film gebaseerd is op een waar gebeurd verhaal is het allemaal nog wat pakkender.

Had het einde ook graag anders gezien.......maar dat kan helaas niet altijd.

Afgelopen weekend moest ik er voor de tweede keer aan geloven. Dat heb je soms als je op visite gaat
Maar gelukkig duurde dat niet langer dan drie kwartier, want toen was iedereen uitgekeken op deze inhoudsloze, simpele & oversentimentele film. Echt iedereen vond het saai en jaja...zelfs de vrouwen vonden er geen ruk aan. Ze bestaan nog...!
Toch waren ze benieuwd naar het einde en gelukkig kon ik ze dat in één zin uitleggen.
"Baasje gaat dood, hond blijft de rest van zijn leven naar het station gaan om hem op te wachten" Klaar...

Die hoge waardering voor de film is ook makkelijk te verklaren. Lees gewoon de recensies van de hoge stemmers maar en je hoort alleen verhalen over janken & mooi hondje. Nergens komt iemand met overtuigende argumenten waardoor dit een topfilm zou zijn. Sentimentele stemmen dus, gegeven op een moment van stuurloosheid, verwardheid & realiteitsverlies en daardoor totaal niet in staat om objectief te oordelen. Zulke mensen zijn er veel, ook in het dagelijks leven.
Maar misschien heb ik het wel mis en zijn het vooral heel veel kinderen die zo hoog hebben gestemd, want als 10-12 jarige kan ik mij voorstellen dat je hierom moet huilen. Of je moet volkomen labiel zijn, lijden aan een burn-out of je hebt op emotioneel vlak nog maar weinig meegemaakt.

Misschien is het een goed idee om twee beoordelingen te kunnen geven en bij de film te laten zien. Eentje met stemmers van boven de 16 jaar en eentje voor kinderen. Dan krijg je.....ach, laat ook maar...

Dat sentimentele stemmen niet objectief (kunnen) zijn is dikke zever. Dat de film een publiek kan ontroeren met een eenvoudig uit het leven gegrepen verhaal is voor mij en anderen een argument dat overtuigend genoeg is voor een hoog cijfer.

Als het een kutfilm was gebasseerd op goedkoop sentiment had ik de film ook niet goed beoordeeld hoor. Daarnaast is zo'n hondje toch ook gewoon aandoenlijk?

Ik ben deze film zonder enige verwachting gaan kijken, maar wat een verschrikkelijk mooie film. Heel simpel verhaal eigenlijk, maar zo mooi en overtuigend in beeld gebracht. Wat mij betreft de beste film die ik dit jaar gezien heb.

dat moet je me eens uitleggen : het verschil tussen sentiment en goedkoop sentiment.

Prachtige film, goeie rol voor Richard Gere, geen goedkope tranentrekker maar een doos tissues had ik wel nodig!

Bij Into the Wild:

Je spreekt jezelf een beetje tegen of je hebt zelf last van blinde arrogantie zoals je het zelf noemt.

Heerlijke oversentimentele film.

Gere doet het schitterend als baasje van een geweldige hond. Verhaal is natuurlijk niet echt hoogstaand, maar het uitgangspunt is geweldig. Ik wist ook helemaal niet dat dit gebasseerd is op een waargebeurd verhaal. Maakt de hond en de film aan het einde nog net even iets specialer.

Wat wel jammer is dat de film alleen maar bestaat uit veel dezelfde momenten, neemt niet weg dat je helemaal in de film opgaat en je laat meeslepen en tot tranen toe geroerd raakt. Het jammere van de vele herhalingen is dat het over een hele tijd uitgerekt werdt, en op den duur wat eentonig is. Maar oh boy, wat kreeg ik het moeilijk op den duur. Op bepaalde momenten sprongen de tranen me in de ogen. Eigenlijk al in het begin als de hond in dat schuurtje ligt, en de poot aan de Japanner, en het werd helemaal erg toen Allen naast de hond ging zitten. . Een film die me geraakt heeft, een verhaal over de beste vriend die altijd bij je is en nooit zou verraden. Deed me gewoon denken aan onze hond die 12 jaar bij ons was en die ik nog elke dag wel mis.

Dat vind ik eigenlijk vooral als er op een luie manier een gevoel bij de kijker opgewekt probeert te worden. Niet in een film als dit, waar er veel aandacht aan is besteed. Lijkt me lastig, zo'n hond al dat werk doen.

Mooi voorbeeldje van goedkoop sentiment vind ik Saw 6, waar deel 1 bijvoorbeeld nog een goed plot heeft probeert Saw 6 op een goedkope manier maatschappelijke kritieken in de film te verwerken. Zodat je zogenaamd begrip krijgt voor Jigsaw zijn acties. Het werkt gewoon niet!

Wat ben jij? Een wandelende database?

Helaas gaat je vergelijking niet op, want ik zeg nergens dat er niks deugt van kinderen, labiele figuren of burn-out patienten. Ik respecteer ze allemaal. Ik geef alleen aan dat ik denk dat veel van hen op deze film hebben gestemd en dat hij daarom zo'n hoog gemiddelde heeft. Anders kan ik het echt niet verklaren.

Ook een beetje het vleugje sarcasme proeven he!

Kan het misschien zijn dat degene die deze film zo'n hoog punt hebben gegeven zelf een hond hebben of hebben gehad ?

Ik heb er geen traan om laten vallen omdat in de hele film niets ergs gebeurt met de hond. Het baasje gaat dood en de hond gaat 9 jaar naar het station staan wachten (wel heel bijzonder natuurlijk en ook aandoenlijk) en sterft daarna van ouderdom. Dat vind ik nu niet echt iets om van te gaan janken. Als de hond nu van alles had meegemaakt dan kan ik het me voorstellen (dan zou ik zelf ook een traantje gehuild hebben), maar nu gebeurt er eigenlijk niets.

Om een film als "My Dog Skip" en "Paulie" heb ik wel een traantje gelaten. Daar gebeurde tenminste sentimentele dingen welke ik in deze film miste.

Prima sentimenteel filmpje die mij wel wist te pakken. Hachiko steelt weliswaar de hele show zodat je het nodige vergeet en wilt vergeten om van deze film te genieten. Ben totaal geen fan van Richard maar met name doordat dit een van de dingen was die ik wilde vergeten, vergat ik het door Hachi. De band tussen baas en hond was wel erg goed en geloofwaardig. Ik heb zelf geen hond thuis, nooit gehad, maar ze vergrootte wel mijn wil om ereen te nemen (ooit), mooie speciale band. Afgezien van de opgroeiende liefde die de film verbeeld was de film vrij standaard en gewoon. Bovengemiddeld dierenfilmpje. 3,5 ster

@rep robert : Saw 6 is wel een vreemd voorbeeld om over sentiment te spreken maar ik begrijp wat je bedoelt. Als de kijker gemanipuleerd wordt.

Nee, ik ben gek op databases, maar ijzelf er eentje noemen gaat wat ver.

Je toontje kwam op mij meer zo over van dat je labiel moet zijn, een burn out hebt gehad of een kind, oftewel als je hier hoog op stemt, dan ben je in jou ogen niet helemaal 100%.

Je uitleg verduidelijkt de zaak gelukkig en ik proefde het sarcasme natuurlijk wel, want ik had niet voor niets een smiley bij mijn vorige bericht gezet.

En nu dan nog even terugkomen op je opmerking over de film. Ik begrijp wel waarom veel mensen dit mooi vinden. Zo'n eenvoudig verhaaltje, dat op zich op fijne wijze wordt verteld spreekt een hoop mensen aan. Het zou best kunnen dat de door jou genoemde doelgroep het mooi vind, maar ook de meeste vrouwen, dierenliefhebbers en ongetwijfeld een gedeelte van de "echte mannen" zal dit aanspreken of raken.

En voila de hoge waardering is verklaard.

Je kunt de vraag ook omdraaien, want die is moeilijker te beantwoorden. Waarom zouden wij deze film niet mooi moeten vinden?