Leatherface: Texas Chainsaw Massacre III (1990)

Uitstekend vervolgdeel op dé klassieker. Veel "kleurrijke" figuren alweer... Vind deze toch beter dan deel 2, al is het maar omdat de aanpak een stuk serieuzer is. Ook de fotografie is erg fraai en de manier waarop het slachtvee wordt ingeleid is een tikkeltje origineler dan de zoveelste "tieners vertrekken op een reisje"-methode. Het geweld was bruut, maar mocht iets grafischer. De moordwapens en de bizarre karakters daarentegen waren creatief en sadistisch genoeg om het geheel weer te overgieten met een ziek sausje. Leve TCM!

Tegenvallend vervolg op het goede/leuke deel 2.

Irritante personages zoals dat blonde kleine meisje, slecht acteerwerk en dito verhaal. Het stukje waarin Michelle met haar hand wordt vastgespijkerd op een stoelleuning, is wel een redelijk goor. Krijgt een 2,0.

Duidelijk geen werkje van Hooper.

Weg is de krankzinnigheid en er wordt ruimte geboden aan cliché horror. Het is wat dat betreft erg met de tijd meegegaan. TCM was typisch jaren 70 op de sfeer en spanning gericht, waarna in de '80 meer op de gore en humor werd gehamerd bij het tweede deel. Nu, in de jaren '90, is het een herhalingsoefening zonder de opvallend goede punten van de voorgaande delen.

Leatherface is iets minder tof, al stijgt hij nu ver boven de rest uit. Geen Moseley meer of andere toffe rollen. Heel standaard, gewoon belachelijk oninteressant.. Kate Hodge is ook maar een saaie doos. Gelukkig vind ik Ken Foree een hele toffe acteur, niet een geweldig personage dit keer (zoals in Devil's Reject) maar wel prima ingevuld.

Het mist de allure van de vorige delen. De scherpe en donkere humor, de vuile en krankzinnige sfeer die van het beeld af hoort te spatten en het mist ook nog eens écht goede gore. Wat heeft het dan wel? Een '90 stempel op z'n voorhoofd, en daar wordt ik niet blij van.

Leatherface is typisch zo'n film die herzieningswaarde kent, maar nooit echt beter wordt dan de vorige kijkbeurt. Je blijft elke keer vooral met het gevoel achter dat de film heel wat beter had kunnen zijn als Burr gewoon zijn gang had kunnen gaan. New Line Cinema en de MPAA hebben de film echt volledig verknald door zich teveel met de productie te bemoeien en er teveel in te knippen (terwijl de x-rated versie reuze meevalt). Jammer, de intenties waren namelijk erg goed.

3*

- What the fuck is wrong with you people? Why don't you leave us alone!?
- We're hungry.....
- You ever heard of pizza?

Nu voor de derde keer gezien en beviel me dit keer heel wat beter. Tuurlijk, als je dit vergelijkt met het origineel legt dit deel het op ieder onderdeel af. Maar als op zichzelf staande horrorfilm vind ik Leatherface: Texas Chainsaw Massacre III toch wel erg vermakelijk.

Uiteraard, de gestoorde, smerige, waanzinnige vibe uit het origineel is weg. We kijken hier naar een gelikte Hollywood productie, niet naar een grimmige low-budget shocker. Dat zie je aan alles (het verhaal, de personages, de cast). Leatherface is in dit deel misschien wel op zijn zwakst. Hij straalt werkelijk helemaal niks uit. Viggo Mortensen is teveel 'pretty boy' om echt in te burgeren als lid van de zieke familie. Tom Everett (die een beetje aan Robert Englund doet denken) en Joe Unger zijn wel vermakelijke leden van de familie.

De show wordt echter gestolen door Ken Foree, als de onverwoestbare held. Één van de meest onrealistische personages ooit, maar wel erg leuk. Of het nou de one-liners zijn die hij uitkraamt, of dat hij meerdere keren het gevecht aan gaat met een met kettingzaag bewapende Leatherface, hij zorgt voor leven in de brouwerij.

De film leent veel uit het origineel, maar het viel me ook op hoeveel de vervolgfilms bij dit deel hebben geleend. Allereerst lijkt de muziek in de opening credits van deze film op de soundtrack van The Texas Chainsaw Massacre (2003). Daarna de scene waarin de zaklamp op het wield gehouden moet worden en Leatherface ze vervolgens uit het niets aanvalt (bijna identiek aan de scene waarin Pepper met trillende handen de zaklamp op het contact van de auto moet houden wanneer Erin die aan de praat probeert te krijgen en Leatherface ze ook vanuit het niets aanvalt). Dan hebben we ook nog dat vreemde slachtoffer, die erg deed denken aan Jedidiah uit de remake en de scene waarin iemand vlucht en vast komt te zitten in een berenval (identiek aan een scene uit The Texas Chainsaw Massacre: The Beginning (2006).

Al met al erg geinig vermaak. Komt nergens ook maar in de buurt van het briljante origineel, maar is op zichzelf staand wel een zeer vermakelijk werkje. Dat komt voor een heel groot gedeelte dan wel weer door Ken Foree. Grote minpunt van de film is overduidelijk een onimponerende Leatherface. Ook best wel falend dat het in Californie is opgenomen in plaats van Texas. Dat is aan de omgeving toch ook helaas wel duidelijk. Is het iemand overigens opgevallen dat dat poppetje dat Alfredo bij het benzinestation gebruikt om mensen te laten schrikken precies hetzelfde geluid maakt als de Jigsaw pop uit de Saw films?

Standaard jaren '90 slasher-formule filmpje en ook vrij ongeïnspireerd gemaakt door regisseur Jeff Burr. Michelle (Kate Hodge) en Ryan (William Butler) zijn op weg van Californië naar Florida. Bij een tankstation ontmoeten ze Tex (Viggo Mortensen) en freaky eigenaar Alfredo (Tom Everett) Hierna volgt er nog een wilde vlucht-rit waarbij ze dan kennismaken met Leatherface (R.A. Mihailoff) en tenslotte na een crash Benny (Ken Foree) en dan is er nog de ontsnapte Sara (Toni Hudson) Wat volgt is veel geloop in een bos met verder maar weinig angstaanjagende gebeurtenissen. Echter is het wel een stapje in de goede richting qua Leatherface want hij hanteert in ieder geval weer de kettingzaag. Helaas boezemt hij ook geen angst in! Om een gunstigere keuring (voor de Amerikaanse markt in ieder geval) te krijgen zijn de bloederige scènes eruit gesneden. Iets wat de film ook geen goed doet! Naar welke versie ik nu gekeken heb weet ik niet? De weinig gore die ik zag overtuigde mij in ieder geval niet!

Tegenvaller, vooral na het toch onverwachte sterke tweede deel. Het hele verhaal is aan de matige kant en de hoeveelheid horror en spanning is beperkt. De karakters vallen in het algemeen flink tegen, al moet gezegd worden dat vooral Ken Foree nog een aardige rol neerzet.

Op de poster staat de tekst ‘The Most Controversial Horror Film Ever Is Finally Here’. Geestig, want van de vier Texas Chainsaw Massacre films is deze derde film juist de meest standaard horror die je je voor kunt stellen. De eerste film was het schoolvoorbeeld van een controversiële horrorfilm en over de tweede en vierde film is ook aardig wat te doen rondom fans en haters. Deze derde film wordt echter zelden aangehaald en is vooral ontzettend ‘middle of the road’ en inwisselbaar.

Regisseur Jeff Burr kreeg de vrij ondankbare taak om voor New Line Cinema The Texas Chainsaw Massacre nog eens dunnetjes over te doen en ditmaal van Leatherface een nieuwe Freddy/Jason te maken. Dan zou New Line nog een grote naam in de stal hebben - en dat is handig aangezien de franchise van Freddy aan het eindigen was. Maar Leatherface is geen Jason of Freddy. Vooropgesteld is hij nergens zonder zijn familieleden. In de vorige films waren het dan ook familieleden als Nubbins, Drayton en Chop Top die er met de show vandoor gingen. Deze familieleden zijn hier ook van de partij, maar allemaal toch iets minder memorabel. Viggo Mortensen is de sexy cowboy, Joe Unger de man van de techniek en er zijn ditmaal vrouwen toegevoegd aan het gezin in de vorm van een moeder in een rolstoel en een klein meisje. De leukste toevoeging is de vunzige Alfredo, die de rol van de lifter op zich neemt. Zijn gortdroge ‘Do I know you?’ als Ken Foree een geweer in z’n gezicht drukt is, net als zijn andere one-liners, erg vermakelijk.

Het slachtvee is echter minder interessant. De twee hoofdfiguren zijn een wat inwisselbaar stel, maar krijgen gaandeweg hulp van Ken Foree. En dan is er nog één of andere chick in het bos, maar haar personage voegt werkelijk waar niets toe en bestaat puur om afgemaakt te worden. Wie daar overigens in geïnteresseerd is, moet enkel de ‘unrated’ versie kijken. De MPAA had eind jaren 80 en begin jaren 90 een bui dat alles wat bloederig was uit een horrorfilm geknipt moest worden (want stel je voor, een horrorfilm met bloed) en dus kreeg Leatherface dezelfde behandeling als Friday the 13th 7 en Nightmare on Elm Street 5. Eventuele gore zit dus in de ongecensureerde versie, in de reguliere versie is alles er uitgeknipt. Met die censuur hou je aan deze film niet veel over, vooral de tweede akte is dan niets meer dan een hoop schreeuwen en rennen in een donker bos. Maar wat interessante sequenties in het begin en aan het einde en gelukkig redelijk wat kleurrijke figuren maken Leatherface: The Texas Chainsaw Massacre niet eens zo heel beroerd vervolg. Het is vrij veilig en heeft zeker niet zo’n eigen smoelwerk als de vorige twee films, maar als vervolg kon het ook een stuk slechter. The Next Generation, iemand?

3 sterren.

Dit zie ik niet vaak maar het lijkt erop dat de reeks bij elk nieuw deel net iets beter wordt. Het begon best slecht en dit deel is weer iets beter dan deel 2. Ook een nieuwe cast en dat doet eigenlijk wel wonderen. De eerste delen kennen zulke slechte acteurs. De setting is hier ook behoorlijk afwisselend en je hebt hier een soort van Rambo, dat is ook wel een welkome verrassing. Beetje tegenstand. Goede twist ook om Viggo uiteindelijk deel van de Leatherface familie te maken. Ik dacht al wel dat hij erbij hoorde maar door zijn geweldige acteerwerk kan hij perfect een gespeelde vriendelijkheid aan de man brengen en dat doet hij dus ook. Zijn vettig lachje komt hier ook goed van pas. Leukere kills, een beter script en minder marginaal gedoe geven voor mij een prettigere kijkervaring. Desalniettemin is het nog steeds een matige reeks.

Zeker niet half zo slecht als ik had verwacht maar bijlange niet zo goed als het origineel. Het vuile, macabere en iconische is er wel van af.

2,5*

Regisseur Jeff Burr mocht het stokje van Tobe Hooper overnemen en kiest ervoor om de toonzetting weer terug te draaien naar het angstaanjagende. Het is de sfeer die ik het liefst binnen dit soort films zie, ook al blijft Leatherface wederom weinig dreiging uitstralen. De personages acteren gelukkig wat beter en de situaties zijn vermakelijk, maar uiteindelijk slaagt Burr er niet in om echt grootse momenten uit de doeken te doen. De moorden zijn opvallend braaf en de spanningsboog wordt beperkt vastgehouden, maar eenmaal de horrorscènes om de hoek komen kijken levert de film wel een onderhoudend gebeuren. Ik krijg het idee dat veel mensen dit deel een beetje vergeten zijn en het gebrek aan eigenzinnigheid verraadt al snel waarom. In dat opzicht heb ik dan ook weinig moeite met het excentrieke vierde deel.