American Ninja 3: Blood Hunt (1989)

Na de leuke twee eerste delen begrijp ik nog steeds niet helemaal waarom deze film me niet trok, helemaal omdat ik deze reeks nu niet direct door Dudikoff goed vind, maar juist door Steve James. David Bradley is in ieder geval een echte martial artist en laat dit ook goed blijken, terwijl James zoals gewoonlijk weer de nog betere, one-liners rondstrooiende sidekick is (hoogtepunt als hij JUST DIE! tegen een ninja schreeuwt, die vervolgens ook echt het loodje legt, mooi homage aan het tweede deel me dunkt. Het Dex personage vond ik strontvervelend en kon er ook niet om treuren dat hij de film niet overleefde

Maar goed, het script was rampzalig, getrainde ninja's horen toch echt beter te vechten dan dit en eigenlijk was iedere acteur rampzalig. Ik kan mijn vinger er nog steeds niet op leggen waarom de film me minder deed dan de andere delen, want echt gigantisch veel verschil in kwaliteit was er ook weer niet.

Phoe, slechte film weer. Daar hebben ze Dudikoff niet voor nodig!

De begin scene is al helemaal fout uitgewerkt; wat een toeval dat de bad guy een geldbank beroofd in hetzelfde gebouw waar ook een ninja-kampioenschap plaatsvind. En hij wilde absoluut geen bloedvergieten; Ze zijn de eerste bewaker voorbij en de tweede word genadeloos doodgestoken. Goed plan zeg!

En hoe zit het met die eerste bewaker? Je toont een plastic pasje en je kameraden met tassen vol met wapens worden niet gecontroleerd? Netjes!

Nog erger vind ik het moment dat ze het lab gaan opzoeken. Waarom gaat dex met zo'n klote vliegtuigje op de achterbak van de auto landen terwijl hij gewoon mee kan rijden met Curtis? Ik zie het nut ervan niet?

De vechtscenes zijn wel heel zielig, die vrouw met dat zwaard!

Dat deed me denken aan Steven Seagal met een zwaard, ziet er ook niet uit.

Over scherpe voorwerpen gesproken: Dat mes van die blauwe ninja is wel erg dodelijk, het zwabbert immers alle kanten op!

Nee ook deze AN is van bedenkelijk niveau, bovendien is het verhaal nagenoeg gelijk aan drie andere delen. Deel 1 was misschien het best, maar met Dudikoff was het ook één groot drama. Laten we nou niet doen met zijn allen alsof dat goeie films waren.

Kortom: Dikke troep dat zichzelf veels te serieus neemt.

1 ster

James' laatste.

Het avonturengehalte ligt weer hoog in deze derde uit de Cannon-reeks. Dudikoff werd ingeruild voor Bradley en het script lijkt wederom eentje die misschien wel net gered is van de papierversnipperaar. Ook hier is de veel te vroeg gestorven sidekick James de betere knokker en tevens welkome afleider met geinige oneliners.

Eigenlijk is deze actiefilm te dom voor woorden, maar tevens weer eens zo’n zeldzaam voorbeeld van ‘zo slecht dat het soms leuk wordt..’. Het zou helaas het laatste deel met James zijn en Dudikoff zou in deel 4 tijdelijk terugkeren. Toch is dit deel vermakelijker dan bijvoorbeeld deel 1. Om de verkeerde redenen wellicht, maar ach..

Doorsnee.

Het grote minpunt aan dit 3e deel is de afwezigheid van Micheal Dudikoff, gelukkig heeft David Bradley alsnog Steve James als Curtis Jackson aan zijn zijde. Het verhaal is erg matig, alhoewel deze films dat eigenlijk allemaal wel zijn, maar hierbij viel het me zeer tegen. Gelukkig is de actie nog best redelijk, want buiten dat en de rol van Steve James valt er hier maar weinig te genieten.

Derde deel uit de American Ninja-reeks, waarin David Bradley het stokje overneemt van Michael Dudikoff. Gezien z’n achtergrond in martial-arts, heeft deze verandering een positief effect op de vele actiescènes in dit deel. Helaas heeft Bradley het charisma van een plank, waardoor z’n aanwezigheid de film weinig goed doet. Het verhaal van de vorige twee delen was al behoorlijk belachelijk, maar deze derde film doet er nog een schep bovenop.

Voor de liefhebbers misschien nog wel te genieten en gelukkig is Steve James nog altijd van de partij, maar voor de rest is deel 3 één van de dieptepunten uit deze toch al niet hoogstaande actiereeks. Een jaar later verscheen er een vierde film, waarin zowel Michael Dudikoff als David Bradley meededen.

Because you see now terrorism can be scientifically focused to be totally effective!

Ergens eind vorig jaar schreef ik bij American Ninja 2 de volgende gevleugelde woorden: "Ik had verwacht dat het eerste deel een lucky shot was en dat de vervolgen snel in kwaliteit gingen zakken, maar niets is minder waar." En dat was ook, want The Confrontation bleek een film te zijn die het origineel nagenoeg wist te benaderen en ik was dan ook wel benieuwd wat de daaropvolgende films gingen brengen. Van deze Blood Hunt verwachtte ik echter heel wat minder aangezien Michael Dudikoff niet meer meedeed.

Die wou niet meer meedoen omdat de film, net zoals de voorganger, in Zuid Afrika gefilmd ging worden en Dudikoff was niet akkoord met de manier waarop de overheid daar werkte met betrekking tot het Apartheid regime. Een nobele reden en blijkbaar wou hij ook niet getypecast worden in martial-arts films (iets dat minder goed gelukt is, maar laten we eerlijk zijn: Dudikoff stelt als acteur verder ook niet veel voor) maar daardoor krijgen we dus wel een nieuwe American Ninja. Die eer is weggelegd voor David Bradley en die doet het op zich nog niet zo slecht eigenlijk. Beetje lastig om in de voetsporen van Dudikoff te moeten treden en zijn origin story is zowaar nog slechter dan dat van Armstrong, maar het kan er nog wel mee door. Alleen jammer dat het plot hier voor de rest echt compleet van de pot gerukt is en gewoon ook niet boeit.

Dexter zou namelijk veel sneller het loodje mogen leggen en dan heel dat gedoe van zijn voormalige sensei (met opgeplakte baard) en dat virus.. je bent het al vergeten wanneer je de film nog aan het kijken bent. Gelukkig is er dan nog altijd wel Steve James om de boel recht te houden. Die brengt altijd wel een leuke komische noot in de franchise (de manier waarop hij hier afrekent met de ninja's, die 'ninjette' opmerkingen naar Chan Lee, het gesakker op het feit dat hij het opnieuw tegen ninja's moet opnemen terwijl hij Joe in het leger heeft achtergelaten, ...) en doet hier weinig verkeerd. Hij deelt ook nog een goede chemie met Bradley en het is dan ook jammer dat er niets meer met hun dynamiek wordt gedaan. Zeker omdat veel van de screentime ook naar Evan J. Klisser gaat en die heeft als Dexter werkelijk geen toegevoegde waarde.

Een serieuze sisser in ieder geval in vergelijking met de twee vorige films maar dat houdt me gelukkig niet tegen om het vierde deel binnenkort te gaan opzetten. Daar keert namelijk Dudikoff terug (geen James precies?) en vormt hij een combinatie met niemand minder dan... David Bradley. Ik ben benieuwd wat dat gaat geven in ieder geval, beetje jammer alleen dat het opnieuw onder regie van Cedric Sundstrom is.

1.5*

Deze reeks uit de serie was heel even wennen zonder Michael.

Maar gelukkig zat Steve er nog in.

Voor het verhaal hoef je deze film niet te kijken.

Maar als je van Ninja films houd en wil zien omdat je de eerdere delen gezien hebt mag je deze film zeker niet missen.

Herzien na ruim 30 jaar.

De vorige keer zal ik een jaar of 12 geweest zijn en keek ik de Duits nasynchroniseerde versie op RTL. Destijds bood de Nederlandse TV amper meer dan Ron's Honeymoonquiz en AVRO Service Salon. Voor coole shit keek je naar de Duitser. Zoals Knight Rider: ein Auto, ein Komputer, ein Mann. Of Das A-Team. Of... inderdaad: American Ninja.

Als kind zie je natuurlijk niet dat dit een zwakke B-film is, al herinnerde ik me wel dat ik het plot wat warrig vond. Met de ninjameester die gekidnapt werd, en dat was dan nep, maar waarom? Ik wist het toen niet eigenlijk nog steeds niet. Nou ja, ik snap het wel, maar begrijp het niet, zou Bassie zeggen.

Het plot rond de megalomane schurk zit namelijk niet erg logisch in elkaar. Maar er is meer. Je kunt het niet over deze film hebben zonder die scène te noemen waarbij ze met een ultralight vliegtuigje op een vrachtwagentje landen. Dat hele gebeuren leek ad hoc in de film geschreven. En dat jongere broertje van Sean, aan het begin, dat nooit meer in het verhaal terugkomt. Of alle houterige dialogen, plotwendingen en scènes die amper verband met elkaar houden. Sean gaat naar een minister, Jackson naar het politiebureau en tussendoor liggen ze lekker op het strand te chillen. Sean was toch in paniek omdat zijn leermeester is gekidnapt? Nou ja, gekidnapt of niet, even bijkleuren op het strand kan altijd. Dex is ook nogal toondoof, want nog geen 30 seconden nadat Sean de situatie uitlegt, stelt Dex voor om achter de wijven aan te gaan en wijn te zuipen.

Desalniettemin verdient American NInja 3 het niet de haat die het krijgt. Haat, en absurd lage beoordelingen. Want David Bradley kan echt wel wat. Hij heeft niet enorm veel dialoog en de paar zinnetjes die hij moet oplepelen doet hij verdienstelijk. Beter dan Jean Claude van Damme in zijn eerste films, in elk geval. En net als Van Damme heeft Bradley zijn sporen in de vechtsport ruim verdiend voordat hij zijn kunstje voor de camera ging doen.

Dat maakt hem geloofwaardiger dan Dudikoff, de eponieme American NInja uit de eerste twee films. Sommige moves zijn echt wel snel en lenig, maar het lijkt alsof de rest van de cast hem niet kan bijbenen want zijn tegenstanders kunnen er weinig van. De choreografie is niet erg sterk. Veel aanvallen lijken duidelijk geanticipeerd en tegenstanders wachten netjes op hun beurt, ook al hebben ze ruimschoots de kans om de hoofdpersonen van achteren neer te steken of anderszins uit te schakelen.

Dit alles maakt dat ik toch wel een halfje van mijn jeugdherinnering-stem af trek, en we houden dan 2,5 over.

Mijn zoontjes - van dezelfde leeftijd als ik destijds - vonden het wel weer prima en kijken, net als ik, uit naar het vierde deel.